Tibetan
པའི་སྟེང་དུ་བཞག་ནས་སེང་གེའི་ཉལ་སྟབས་སུ་ཉལ་བར་བྱ་སྟེ། དེས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་ལྷོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དང་། གཉིད་མཐུག་པོར་མི་འགྱུར་བ་དང་། གཉིད་ལོག་པའི་ཚེའང་དྲན་པ་མི་བརྗེད་པ་དང་། རྨི་ལམ་དུ་སྡིག་པ་དང་ངན་པ་མི་རྨི་བའི་གནད་ཡོད་པར་བཤད་དོ། །དྲན་པ་ནི། གཉིད་དུ་མ་སོང་གི་བར་ཉིན་པར་གང་ལ་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་དམིགས་པ་དེའི་དྲན་པ་བསྟེན་པ་སྟེ། འདིས་གཉིད་ལོག་པའི་ཚེའང་དགེ་སྦྱོར་ལ་འཁྲིད་ནུས་པར་བཤད་དོ། །ཤེས་བཞིན་ནི། དྲན་པ་བསྟེན་པའི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་སོགས་སྐྱེས་ན་དེ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྤོང་བ་སྟེ། འདིས་གཉིད་དང་རྨི་ལམ་དུ་འཁྲུལ་པ་ཆུང་བར་བཤད་དོ། །ལྡང་བའི་འདུ་ཤེས་ནི། གཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་ (༢༥༨)པར་བྱེད་པའི་འབྱུང་བ་འཕེལ་བས་ལུས་བརྟས་པར་བྱེད་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དུ་གཉིད་ཐུམ་ཕྲས་ཙམ་ཞིག་ལོག་ནས། ནང་པར་དུས་ལ་ལངས་ཏེ་དགེ་སྦྱོར་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་འཕེན་པ་བཏང་ལ། འོད་ཀྱི་མཚན་མ་བསྐྱེད་ནས་དེ་ལ་སེམས་གཏད་པས་གཉིད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་སེམས་ལ་མུན་པ་མི་འབབ་པ་དང་གཉིད་སྲབ་ཅིང་དུས་ལ་སད་པ་དང་ནང་པར་ཡང་དགེ་སྦྱོར་གྱི་བརྩོན་པ་འཕེལ་བར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་དགེ་སྦྱོར་བྱེད་པ་ལ་ཐུན་གཉིས་དང་གསུམ་བྱ་བའང་བཤད་མོད་ཀྱང་ཐུན་བཞིར་བཤད་པ་མང་ཞིང་། སྒྲུབ་བརྒྱུད་འདིའི་ཕྱག་བཞེས་ཀྱང་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཐོ་རངས་དང་སྔ་དྲོ་དང་ཕྱི་དྲོ་དང་སྲོད་དེ་བཞི་ལ་ཐུན་ངེས་པར་འཛིན་པར་བཤད་དོ། །ཐུན་རེ་ལའང་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་དང་རྗེས་གསུམ་གྱི་ཉམས་ལེན་ཤེས་དགོས་པ་ལས། སྦྱོར་བ་ནི། རྟེན་གསུམ་ཡོད་ན་བཤམས་པའི་དྲུང་དུ་ཅི་འབྱོར་བའི་མཆོད་པ་གཡོ་མེད་པར་བཤམས། སྟན་བདེ་བ་ལ་འཁོད་དེ་ལུས་དང་སེམས་རྣལ་དུ་ལེགས་པར་ཕབ། ཞེ་འདོད་གཞན་གྱི་བློའི་ (༢༥༩)སྤྲོས་པ་བཅད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་བློའི་སྤྲོས་པ་མཆོད་ན་དེའི་འཕེན་པས་དགེ་སྦྱོར་དངོས་གཞི་སྐྱོང་བའི་ཚེ་ངེས་པར་སྐྱོན་དུ་ལྡང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས་དགེ་སྦྱོར་ལ་འཇུག་དགོས་ཏེ། འདིས་དངོས་གཞིའི་སྐབས་སུ་དགེ་སྦྱོར་ཅི་བྱས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བར་བྱེད་དོ། །དངོས་གཞི་ནི། གོང་དུ་བཤད་པའི་མི་རྟག་པ་བསམ་པ་སོགས་ཀྱི་དམིགས་པ་རྣམས་སྐྱོང་བ་དང་། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་བཅས་དང་མཚན་མེད་ཀྱི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་ཡང་། སྐྱོང་རྒྱུའི་དམིགས་པའི་གྲངས་དང་གོ་རིམ་གང་ཡིན་ཡིད་ལ་ངེས་པ་ཅན་བྱ་ཞིང་། དེ་ལས་གཞན་མགོ་ཟིན་མ
Chinese
应该把身体放在右侧，像狮子一样睡觉。据说，这样做，身体不会松弛，不会睡得很死，睡觉时也不会忘记正念，不会在梦中梦到罪恶和不好的事情。正念是：在入睡前，要专注于白天特别要做的目标。据说，这能在入睡时也引导你行善。正知是：在培养正念时，如果生起烦恼等，要知道并加以断除。据说，这能减少在睡眠和梦中的错乱。醒觉的意念是：因为睡眠增长（258），使身体强壮的元素增长，仅仅为了使身体强壮而稍微睡一会儿后，心想明天要按时起床，努力行善，然后发出这样的愿望。并且，生起光明之相，专注于此入睡。据说，这能使黑暗不落入心中，睡眠变浅，按时醒来，并且明天也能增长行善的努力。第二是：一般来说，行善可以做两座或三座，但更多的是说四座。这也是噶举派的传统。也就是说，要确定早晨、上午、下午和晚上这四个时段为一座。每一座也需要了解前行、正行和后行的修持。前行是：如果有三宝所依，就在陈设的面前，毫无吝惜地陈设力所能及的供品。坐在舒适的座位上，好好地放松身心。断除其他欲望的分别念（259）。因为如果供养分别念，那么它的影响必定会在修持正行时产生过失。然后，必须以菩提心进入善行。这能使正行时所做的一切善行都转变为菩提之因。正行是：培养上面所说的不确定性的思考等目标，以及将要讲解的有相和无相的目标。无论是培养的目标的数量和顺序如何，都要牢记在心。不要被其他的事情分心。
English
One should lie down on the right side in the lion's posture. It is said that by doing so, the body will not become lax, one will not fall into a deep sleep, one will not forget mindfulness even when falling asleep, and one will not dream of sinful and bad things in dreams. Mindfulness is: Before falling asleep, one should cultivate the mindfulness of the goal that one intends to do during the day. It is said that this can lead you to virtue even when falling asleep. Awareness is: When cultivating mindfulness, if afflictions etc. arise, one should know them and abandon them. It is said that this reduces confusion in sleep and dreams. The intention to wake up is: Because sleep increases (258), the elements that strengthen the body increase, and after sleeping for only a short while just to strengthen the body, one should think, "Tomorrow I will get up on time and strive for virtue," and then make such a wish. And, generate the sign of light and focus on it to fall asleep. It is said that this prevents darkness from falling into the mind, makes sleep light, wakes one up on time, and also increases the effort of virtue tomorrow. The second is: Generally, it is said that one can do two or three sessions of virtuous practice, but more often it is said to be four sessions. This is also the tradition of the Kagyu lineage. That is, it is said that one must fix the four times of morning, forenoon, afternoon, and evening as sessions. For each session, one must also know the practice of the preliminary, main part, and concluding part. The preliminary is: If there are objects of refuge, one should set out offerings in front of them without stinginess, as much as one can afford. Sit on a comfortable seat and relax the body and mind well. Cut off the mental elaborations of other desires (259). Because if you offer mental elaborations, its influence will definitely cause faults when cultivating the main part of the virtuous practice. Then, one must enter into virtuous practice with the mind of enlightenment. This makes all the virtuous deeds done during the main part turn into the cause of enlightenment. The main part is: Cultivate the objects of thought such as the contemplation of impermanence mentioned above, and whatever the objects with signs and without signs that will be explained. Whatever the number and order of the objects to be cultivated, one must keep them in mind. Do not be distracted by other things.
Tibetan
ཇུག་ཟིན་གྱི་དམིགས་པ་སྣ་མངས་ལ་སོམས་ཡེ་མ་ཤོར་བར་བྱ་སྙམ་པའི་འདུན་པ་དྲག་པོ་བསྐྱེད། དེ་ནས་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པས་དམིགས་པའི་གྲངས་དང་གོ་རིམ་གང་ཡིན་ཚུལ་བཞིན་དུ་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་མ་བྱས་པར་དམིགས་པ་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པ་དང་དྲན་པ་དང་ཡེངས་པ་སྣ་ཚོགས་པར་བསྐྱང་ (༢༦༠)ན། དེས་ཡིད་ལང་ཅན་དུ་སོང་ནས་མི་ཚེ་ཧྲིལ་པོའི་དགེ་སྦྱོར་སྐྱོན་ཅན་དུ་འགྲོ་བར་བཤད་པས། དང་པོ་ཉིད་ནས་དམིགས་པ་ལ་ཡིད་གཞུང་ཁྲོངས་བར་འཛུད་པ་གནད་དུ་ཆེའོ། །དེ་ཡང་ལས་དང་པོ་པས་ཐོག་མ་ནས་དམིགས་པ་སྐྱོང་ཡུན་རིང་ན་སེམས་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་དབང་དུ་འགྲོ་ཞིང་། དེ་ལང་ཅན་དུ་སོང་ནའང་ཕྱིས་བཅོས་དཀའ་བར་འགྱུར་བས་ཡུན་ཐུང་ལ་གྲངས་མང་བར་བྱ་སྟེ། ཐུན་ཆུང་བས་ནི་སྐྱོན་དང་བྲལ། །གྲངས་མངས་པས་ནི་ཡོན་ཏན་འཕེལ། །ཞེས་གསུང་ངོ་། །ད་ལྟར་ན་དམིགས་པ་གསལ་བཞིན་པ་ལ་འཕྲོ་བཅད་ཀྱིན་སླར་བསྒོམས་ན་ངལ་དུབ་ཆུང་ཞིང་ཕྱིས་སྒོམ་སྤྲོ་བ་འོང་ལ། གཞན་ནི་སྒོམ་དང་སྣ་སུན་ཁྱེར་ནས་ཕྱིས་སྒོམ་མི་འདོད་པ་འོང་བར་བཤད་དོ། །དེ་ནས་ཅུང་ཟད་བརྟན་དུ་སོང་ནས་ཡུན་ཇེ་རིང་ཇེ་རིང་དུ་བྱ་ཞིང་། ཕྱིས་གོམས་ནས་སྒོམ་སྲན་ཇེ་ཆེར་བསྐྱེད་ནས་ཀླུངས་སུ་ཚུད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཡུན་ཐུང་ཁོ་ན་བྱས་ན་དེས་ཀྱང་བློ་ལང་ཅན་དུ་སོང་ནས་ཚེ་ཧྲིལ་པོར་དགེ་སྦྱོར་རྣལ་དུ་མི་ཕེབས་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་ (༢༦༡)ཀྱི་བྱ་བ་ནི། ཐུན་འཕྲོ་གཅོད་པའི་ཚེ་དགེ་སྦྱོར་བསྐྱངས་པའི་དགེ་བ་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་བསྔོ་ཞིང་སྨོན་ལམ་རྣམ་པར་དག་པ་འདེབས་པར་བྱ་སྟེ། དེས་དགེ་རྩ་དེ་བར་མདོར་ཆུད་མི་ཟ་ཞིང་གོང་འཕེལ་དུ་འགྱུར་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་ཐུན་མཚམས་ནི། གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་དང་། དབང་པོའི་སྒོ་སྡོམ་པ་སོགས་ཅི་རིགས་དང་ལྡན་པར་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་དང་ཕྱག་དང་སྐོར་བ་སོགས་བསག་སྦྱང་གི་ལས་ལ་བརྩོན་པ་བྱ་བ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་ཐུན་བཏང་ནས་བསྐྱང་རྒྱུའི་དམིགས་རྣམ་ལ་དྲན་ཤེས་ཀྱི་རྩོལ་བ་མ་བསྟེན་པར་ཡིད་ཅི་བདེར་རྒྱ་ཡན་དུ་བཅུག་ནས། བློས་བཏང་ན་དགེ་སྦྱོར་ལ་བསྐྱེད་ཆེར་མི་འབྱུང་བས་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བལྟ་བ་དང་བསམ་པ་དང་། ཡང་ཡང་དེའི་དྲན་ཤེས་ཡུད་དེ་བསྐྱོང་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་མི་རྟག་པ་བསྒོམས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ལྟ་ (༢༦༢)སྒོམ་མཐར་ད
Chinese
生起强烈的意愿，要做到不忘失已确立的各种所缘。然后以正念和正知，如实地进行所缘的次数和顺序。如果不这样做，而是以各种方式进行已经确立和尚未确立的所缘，以及忆念和散乱（260），据说这会导致心变得散乱，并使整个一生的善行变得有缺陷。因此，从一开始就将心完全投入到所缘中至关重要。此外，对于初学者来说，如果一开始就长时间地修持所缘，心会受到昏沉和掉举的影响。如果心变得散乱，以后也很难纠正，所以应该时间短而次数多。如云：时间短则无过失，次数多则功德增。现在，如果在所缘清晰的时候中断，然后再次修习，则疲劳较少，以后也容易生起修行的欢喜。否则，就会对修行感到厌烦，以后就不想修行了。之后，稍微稳定下来，就应该逐渐延长修习的时间。以后习惯了，就应该逐渐增强修行的忍耐力，并进入状态。无论如何，如果总是只做短时间的修习，也会导致心变得散乱，以至于一生都无法真正地进行善行。之后的（261）行为是：在结束修习时，将修习善行所产生的功德与一切众生共同分享，并将其回向于无上菩提之因，同时发出清净的愿望。据说，这样功德之根本就不会被中断消耗，而且会不断增长。然后是座间休息：如上所述，应尽力守护戒律，关闭根门等，并努力进行十种法行、顶礼和绕塔等积资净障的活动。然而，如果放下修习，不运用忆念和正知来专注于所缘，而是放任自流，那么善行就不会有很大的增长。因此，应该观看、思考与此相关的法，并反复努力地保持对它们的忆念。这样，从修习无常开始，直到大手印的见（262）修的究竟
English
Generate a strong desire to avoid losing sight of the various objects of focus that have been established. Then, with mindfulness and awareness, properly maintain the number and order of the objects of focus. If this is not done, and one engages in various ways with objects of focus that are both established and not established, as well as with mindfulness and distraction (260), it is said that this will cause the mind to become scattered and make the virtuous practice of one's entire life flawed. Therefore, it is crucial to fully immerse the mind in the object of focus from the very beginning. Furthermore, for beginners, if one practices the object of focus for a long time from the start, the mind will be influenced by sinking and excitement. If the mind becomes scattered, it will be difficult to correct later, so the sessions should be short and frequent. As it is said: Short sessions are free from faults, frequent sessions increase qualities. Now, if one interrupts while the object of focus is still clear and then meditates again, there will be less fatigue and it will be easier to generate joy in meditation later. Otherwise, one will become bored with meditation and will not want to meditate later. After that, once it has become somewhat stable, one should gradually lengthen the duration of the sessions. Later, once one is accustomed to it, one should gradually increase one's endurance in meditation and enter into the flow. In any case, if one always only does short sessions, this will also cause the mind to become scattered, to the point that one will not be able to truly engage in virtuous practice for one's entire life. The subsequent (261) activity is: when ending a session, share the merit generated from practicing virtue with all sentient beings, and dedicate it as a cause for unsurpassed enlightenment, while making pure aspirations. It is said that in this way, the root of merit will not be interrupted and consumed, but will continue to grow. Then there are the breaks between sessions: as mentioned above, one should strive to uphold the precepts, guard the doors of the senses, and diligently engage in activities of accumulation and purification, such as the ten practices of Dharma, prostrations, and circumambulations. However, if one abandons practice and does not apply the effort of mindfulness and awareness to the objects of focus, but instead lets the mind run wild as it pleases, then there will not be much growth in virtue. Therefore, one should look at, contemplate, and repeatedly strive to maintain mindfulness of the Dharma that is related to it. In this way, from meditating on impermanence to the ultimate view (262) and practice of Mahamudra.