Tibetan
ཛིན་ཐ་དད་པ་ཚད་མེད་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་དུ་ཟིན་ཀྱང་། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པས་ན། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་པའི་ལམ་དེ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ལ། ཞི་ (༢༡)ལྷག་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་གཞག་དང་། ཞི་ལྷག་སོ་སོའི་སྒོམ་རིམ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། ཞི་ལྷག་གི་རྒྱུ་བསྟན་པ། ཞི་ལྷག་གི་སྒྲིབ་པ་སྤང་པ། ཞི་ལྷག་གི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ། ཞི་ལྷག་གི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ། ཞི་ལྷག་གི་གོ་རིམ་ལ་དཔྱད་པ། ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་ཏུ་སྒོམ་ཚུལ། ཞི་ལྷག་གི་འབྲས་བུ་བཤད་པ་དང་བདུན་གྱི། དང་པོ་ནི། དགོངས་འགྲེལ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་རྒྱུ་གང་ལགས། བྱམས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་པར་དག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ངོ་། །ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུའོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། རྗེ་སྒམ་པོ་པས་ཀྱང་རྒྱུ་དེ་ལྟར་བཤད་ཅིང་གཞན་ཡང་། ཞི་གནས་ནི་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དང་རྟེན་འབྲེལ་དང་ཚོགས་བསགས་པ་དང་སྒྲིབ་པ་སྦྱངས་པ་ལས་སྐྱེ་བར་བཤད་དེ། དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་ལའང་འདྲ་བར་མངོན་ནོ། །སྒོམ་རིམ་བར་པར། མཐུན་པའི་ཡུལ་ན་གནས་པ། འདོད་པ་ཆུང་བ། ཆོག་ཤེས་པ། བྱ་བ་མང་པོ་སྤང་བ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་ (༢༢)དག་པ། རྣམ་རྟོག་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དྲུག་ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ། མང་དུ་ཐོས་པ་བཙལ་བ། ཚུལ་བཞིན་དུ་སེམས་པ་གསུམ་ལྷག་མཐོང་གི་རྒྱུར་བཤད་པ་ལས། མཐུན་པའི་ཡུལ་ན་གནས་པ་ནི། ཟས་གོས་སོགས་ཚེགས་ཆུང་ངུས་རྙེད་པས་ལེགས་པར་རྙེད་པ་དང་། དགྲ་དང་གཅན་ཟན་སོགས་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་མི་སྲུན་པ་མི་གནས་པས་གནས་བཟང་བ་དང་། ནད་མི་བསྐྱེད་པའི་ས་ཡིན་པས་ས་བཟང་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྟ་བ་མཚུངས་པའི་གྲོགས་དང་ལྡན་པས་གྲོགས་བཟང་བ་དང་། ཉིན་མོ་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་མེད་ཅིང་མཚན་མོ་སྒྲ་ཆུང་བས་ཡིད་བདེ་བ་རྣམས་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བློ་ལྡན་གང་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཡུལ། །ལེགས་པར་རྙེད་དང་གནས་བཟང་དང་། །ས་བཟང་བ་དང་གྲོགས་བཟང་དང་། །རྣལ་འབྱོར་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ལྡན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །འདོད་པ་ཆུང་བ་ནི། ཟས་གོས་ལ་སོགས་པ་བཟང་པོའམ་མང་དུ་འདོད་པའི་ཆགས་པ་མེད་པའོ། །ཆོག་ཤེས་པ་ནི། ཟས་གོས་སོགས་ངན་ངོན་ (༢༣)ཙམ་རྙེད་པས་རྟག་ཏུ་ཆོག་ཤེས་ཡོད་པའོ། །བྱ་བ་མང་པོ་ཡོངས་སུ་སྤང་པ་ནི། ཉོ་ཚོང་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ངན་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་དང
Chinese
津它达的巴，无量无边等已经阐述完毕。由于止观二者遍及一切三摩地，因此，应当宣说止观双运的道路。如是说。第二，分为止观共同的行相和止观各自的修习次第两种。其中第一种，分为：宣说止观之因，断除止观之障，确定止观之体性，宣说止观之差别，考察止观之次第，修习止观双运之方式，宣说止观之果等七个方面。第一方面是：在《解深密经》中说：“世尊，止观之因是什么？”慈氏菩萨回答说：“从戒律完全清净之因产生，从听闻和思考的见解完全清净之因产生。”宗喀巴大师也如是宣说其因，此外，还说止的产生依赖于上师的加持、缘起、积累资粮和清净业障。这对于观来说也是相同的。在《修习次第中篇》中说：居住在适宜的地方，少欲，知足，断除诸多事务，戒律完全（22）清净，完全断除分别念等六者是止的因；依止殊胜士夫，寻求多闻，如理作意三者是观的因。其中，居住在适宜的地方是指：容易获得饮食等，以微小的努力就能获得；没有敌人和猛兽等不驯服的众生居住，是好的住所；是不会引发疾病的土地，是好的土地；具有与自己戒律和见解相同的道友，是好的道友；白天没有很多人，夜晚声音很小，内心安乐。如《庄严经论》所说：有智慧者在何处修行之处，容易获得，住所好，土地好，道友也好，具备瑜伽安乐的资具。如是。少欲是指：对于饮食等好的或者多的事物没有贪执。知足是指：仅仅获得微薄的饮食等，也总是知足。完全断除诸多事务是指：断除买卖等恶劣的事务，以及与在家众和出家众
English
Although the various samādhis, such as the immeasurable and infinite, have been explained, since śamatha and vipaśyanā pervade all samādhis, therefore, the path of uniting śamatha and vipaśyanā should be explained. Thus it is said. Secondly, it is divided into two: the common aspects of śamatha and vipaśyanā, and the stages of meditation for each of śamatha and vipaśyanā. Among the first, there are seven aspects: explaining the causes of śamatha and vipaśyanā, eliminating the obscurations of śamatha and vipaśyanā, identifying the nature of śamatha and vipaśyanā, explaining the differences of śamatha and vipaśyanā, examining the order of śamatha and vipaśyanā, the method of meditating on the union of śamatha and vipaśyanā, and explaining the results of śamatha and vipaśyanā. The first aspect is: In the *Saṃdhinirmocana Sūtra*, it says: "Bhagavan, what are the causes of śamatha and vipaśyanā?" Maitreya replied: "They arise from the cause of completely pure morality, and from the cause of completely pure views of hearing and thinking." Je Gampopa also explained the cause in this way, and also said that the arising of śamatha depends on the blessings of the guru, dependent origination, accumulating merit, and purifying obscurations. It is evident that this is also the same for vipaśyanā. In the *Middle Stages of Meditation*, it says: residing in a suitable place, having few desires, being content, abandoning many activities, completely (22) pure morality, and completely abandoning conceptual thoughts are the six causes of śamatha; relying on a noble person, seeking much learning, and properly attending to the mind are the three causes of vipaśyanā. Among them, residing in a suitable place means: it is easy to obtain food and clothing, etc., with little effort; it is a good place because there are no unruly beings such as enemies and wild animals; it is a good land because it is a land that does not cause disease; it is a good friend because it has friends who share the same morality and views; it is comfortable because there are not many people during the day and the sound is small at night. As the *Ornament of the Sūtras* says: The wise one, wherever the place of practice is, is easy to obtain, the dwelling is good, the land is good, the friends are good, and it is endowed with the requisites for the bliss of yoga. Thus it is. Having few desires means: there is no attachment to good or many things such as food and clothing. Being content means: one is always content with obtaining only meager food and clothing. Completely abandoning many activities means: abandoning evil activities such as buying and selling, and with householders and renunciates.
Tibetan
་འདྲིས་བཤེས་ཧ་ཅང་ཆེ་བར་བྱེད་པ་དང་། སྨན་བྱེད་པ་དང་སྐར་མ་བརྩི་བ་སོགས་སྤངས་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། སོ་ཐར་དང་བྱང་སེམས་སོགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་བསྲུང་ཞིང་། གལ་ཏེ་བག་མེད་པས་རལ་ནའང་འགྱོད་པས་ཆོས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་འཆོས་པར་བྱེད་པའོ། །འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡོངས་སུ་སྤང་བ་ནི། འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམས་ནས་སམ་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་ཐམས་ཅད་ལ་མི་རྟག་པ་དང་མྱུར་དུ་དེ་དག་དང་འབྲལ་བ་སོགས་བསྒོམས་ལ་འདོད་པའི་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྤང་པའོ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་གནད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་མཁྱེན་ཅིང་ཞི་ལྷག་གི་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་དགེ་བའི་ (༢༤)བཤེས་གཉེན་ལ་བརྟེན་པའོ། །མང་དུ་ཐོས་པ་བཙལ་བ་ནི། ངེས་དོན་དྲི་མ་མེད་པའི་གསུང་རབས་ཉན་ནས་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། ཐ་སྙད་དང་དྲང་དོན་ཐོས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་བཞིན་སེམས་པ་ནི། ངེས་དོན་ཐོས་པའི་དོན་ཡིད་ལ་སེམས་ཤིང་རྗེས་སུ་དཔགས་པས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ལྟ་བ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་བསྐྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ཞི་ལྷག་གི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བ་ལ། སྒྲིབ་པ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་སྤོང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། དགོངས་འགྲེལ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་གང་དག་ལགས་པ་དེ་དག་ལས། དུ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལགས། དུ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་སྒྲིབ་པ་ལགས། དུ་ནི་གཉིས་ཀའི་སྒྲིབ་པ་ལགས། བྱམས་པ། རྒོད་པ་དང་འགྱོད་པ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །རྨུགས་པ་དང་གཉིད་དང་ཐེ་ཚོམ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པ་ལ་འདུན་པ་དང་གནོད་སེམས་ནི་གཉིས་ཀའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་རྒོད་པ་ནི། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། རྒོད་པ་གང་ཞེ་ན། སྡུག་པའི་མཚན་མའི་རྗེས་ (༢༥)སུ་འཇུག་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆར་གཏོགས་པའི་སེམས་རྣམ་པར་མ་ཞི་བ་སྟེ། ཞི་གནས་ཀྱི་བར་དུ་གཅོད་པའི་ལས་ཅན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དེ། ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་སྙིང་དུ་སྡུག་པ་ལ་དམིགས་ནས། དེ་ལ་སྲེད་པའི་རྣམ་པས་ཕྱིར་ལ་འཕྲོ་ཞིང་སེམས་གནས་པའི་བར་དུ་གཅོད་པའོ། །འགྱོད་པ་ནི། དེ་ཉིད་དུ། བསམས་པ་དང་མ་བསམས་པའི་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དང་། མདུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་དང་། རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་ལ་
Chinese
避免过分亲密的朋友，避免行医和占星等行为。清净戒律是指守护别解脱戒和菩萨戒等戒律中所说的学处，如果因放逸而破损，也要以忏悔之心如法修复。完全断除对欲望等的分别念是指通过观修对欲望的今生和来世的过患，或者观修轮回的悦意和不悦意的一切事物都是无常的，并且迅速与它们分离等，从而断除一切对欲望的分别念。依止圣士是指依止精通闻思修三要点，并且具有止观证悟的善知识（24页）。寻求多闻是指听闻无垢的真实义经典，从而生起听闻的智慧，而不是听闻名相和不了义。如理作意是指将听闻的真实义在心中思维，并且通过随后的推断，生起不颠倒的见解，作为总义的方式。第二，断除止观的障碍，分为障碍的识别和断除障碍的对治两个方面。首先是识别障碍。《解深密经》中说：“世尊，哪五种障碍？其中，某是止的障碍，某是观的障碍，某是二者的障碍。慈氏，掉举和后悔是止的障碍。昏沉和睡眠以及怀疑是观的障碍。对欲望的贪求和嗔恚是二者的障碍。”其中，掉举是《摄类学》中说：“掉举是什么？是随逐可爱相的贪欲之分，心不寂静，是止的障碍。”是指缘于悦意和可爱的对境，以贪恋的方式向外散乱，并且阻碍心安住。后悔是，在那里面说：“依赖于已作和未作的，无论是善、不善还是无记，无论是适时和非时，无论是合理和不合理
English
Avoiding overly intimate friends, and refraining from practicing medicine, astrology, and the like. Pure morality means guarding the foundations of training as taught in the vows of individual liberation and the Bodhisattva vows, and if they are broken due to carelessness, repairing them according to the Dharma with repentance. Completely abandoning the conceptual thoughts of desire and the like means contemplating the faults of desire in this life and the next, or contemplating that all things in samsara, whether pleasant or unpleasant, are impermanent and quickly separate from them, thereby abandoning all conceptual thoughts of desire. Relying on a noble person means relying on a virtuous spiritual friend (page 24) who knows the essential points of listening, contemplation, and meditation without error, and who possesses the realization of tranquility and insight. Seeking extensive learning means listening to the undefiled scriptures of definitive meaning and generating the wisdom of hearing, not just hearing about terms and provisional meanings. Proper attention means thinking about the meaning of the definitive meaning that has been heard in the mind, and through subsequent inference, generating an undeviating view as a general meaning. Second, eliminating the obscurations of tranquility and insight, which is divided into identifying the obscurations and explaining the antidotes to eliminate them. First is the identification of the obscurations. The *Saṃdhinirmocana Sūtra* states: "Bhagavan, what are the five obscurations? Among them, some are obscurations of tranquility, some are obscurations of insight, and some are obscurations of both. Maitreya, agitation and regret are obscurations of tranquility. Drowsiness, sleep, and doubt are obscurations of insight. Desire and malice are obscurations of both." Among them, agitation is, as stated in the *Abhidharmasamuccaya*: "What is agitation? It is a division of desire that follows after attractive signs, the mind is not calmed, and it is the function of obstructing tranquility." It refers to being distracted outward in a craving manner towards pleasant and attractive objects, and obstructing the mind from abiding. Regret is, as it says in the same text: "Relying on what has been done and not done, whether virtuous, non-virtuous, or neutral, whether timely or untimely, whether reasonable or unreasonable,