English
Olas: Alas, all you sons of the Buddhas! These three realms are only mind. Thus it is said. In the Gurba it is said: Turning outward from the precious mind, there are no sentient beings and no Buddhas. Thus it is said. In the Sambuti it is said: Possessing the nature of inner and outer, all these are measured by the mind. Other than the mind, there is nothing else. Thus it is said. Ritrö Wangchuk said: All dharmas are one's own mind, and other than the mind, there is not even a mote of other dharmas. Thus it is said. If this is so, then what are these objects that are apprehended outwardly, appearing as things like form and sound? The very nature of mind, not recognizing its own reality, has appeared as self and other from beginningless time. Because the conceptual thoughts that grasp at it accumulate habitual tendencies, it appears as an external reality in delusion. As it says in the Lankavatara Sutra: The mind disturbed by habitual tendencies, manifestly appears as an object. It is not an object, it is only mind. To see an external object is a mistake. Thus it is said. In the Samtir it says: All dharmas are delusions of the mind, and there are no dharmas other than the mind. What appears as dharma is the deluded mind. Thus it is said. Just as when wind enters water and stirs it, it turns into the shape of earth and stone, so too, when the habitual tendencies of the deluded mind increase, external objects appear as hard and solid. Saraha says: When wind enters water and stirs it, the soft water also turns into the shape of a stone. Stirred by conceptual thought, the formless ignorance becomes very hard and solid. Thus it is said. So, how does the nature of mind transform into samsara and nirvana? When the mind is deluded and does not know the nature of the grasped and the grasper, it ignorantly wanders in samsara, and the opposite of that becomes nirvana. As it says in the Two Examinations: Because of delusion, it becomes the form of samsara. Without delusion, samsara is purified, and samsara becomes nirvana. Thus it is said. In the Samtir it says: Covered by the darkness of many conceptual thoughts, utterly destroyed, mad and flashing like lightning, the mind stained by defilements such as attachment, which are difficult to overcome, is said by Vajradhara to be samsara. The self-luminous nature is completely liberated from conceptual thought, free from defilements such as desire, the supreme bodhisattva without grasped and grasper, that itself is nirvana.
Tibetan
་པ་མཆོག་ཏུ་ (༡༡)གསུངས། །ཞེས་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། གང་ཞིག་འཁོར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ། །དེ་ཉིད་སྦྱང་པ་བྱས་པ་ལས། །དག་པ་དེ་ཉིད་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐྱོན་ཡོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སེམས་ཀྱིས་བྱས་པའམ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའམ། སེམས་ལས་ཤར་བ་ཡིན་ཏེ། ལང་གཤེགས་ལས། མེ་ལོང་ལ་ནི་གཟུགས་སྣང་ཡང་། །ཡོད་པ་མིན་པར་སྣང་བ་ལྟར། །སེམས་ཀྱི་སྣང་བར་མ་ཤེས་པར། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སུ་སྐྱེ། །རྣམ་རྟོག་བག་ཆགས་འབྲེལ་བ་ཡིས། །སྣ་ཚོགས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །མི་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱི་རོལ་སྣང་། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་སེམས་ཙམ་མོ། །ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོངས་མེད་དེ། །སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་རྣམས་སུ་ཤར། །ལུས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་གནས་འདྲ་བ། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་དང་། ཕལ་པོ་ཆེར། སེམས་ནི་རི་མོ་མཁན་དང་འདྲ། །སེམས་ཀྱི་ཕུང་པོས་བྱས་པ་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ནི་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་སྙེད་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱིས་བྲིས། །ཞེས་དང་། དཀོན་ (༡༢)མཆོག་སྤྲིན་ལས། འཇིག་རྟེན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲིད་པ་སྟེ། །སེམས་ཀྱིས་སེམས་ནི་མི་མཐོང་ངོ་། །དགེ་བ་འམ་ནི་མི་དགེ་བའི། །ལས་ནི་སེམས་ཀྱིས་བསགས་པ་ཡིན། །སེམས་ནི་མགལ་མེ་བཞིན་དུ་འཁོར། །སེམས་ནི་རླབས་དང་འདྲ་བར་གཡོ། །སེམས་ནི་ནགས་ཀྱི་མེ་བཞིན་བསྲེག །སེམས་ནི་ཆུ་ཆེན་བཞིན་དུ་བསྐྱེད། །ཅེས་དང་། གུར་ལས། ཐོག་མ་མེད་པའི་སྲིད་གྱུར་ནས། །ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་བརྟགས་པ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ཞིང་། །སེམས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་སོང་བའོ། །ཞེས་དང་། སེམས་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱུར་མེད་དེ། །གཟུགས་སོགས་སོ་སོར་སྣང་བ་རྣམས། །སེམས་འདི་ཁོ་ན་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་དོན་མ་བསྒོམས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཚིག་ཙམ་གྱི་ཐོས་བསམ་ལ་སོགས་པ་ཅི་བྱས་ཀྱང་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཙམ་ལས། མཐར་ཐུག་པའི་རྣམ་གྲོལ་མི་ཐོབ་པར་དཔེ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་གསུངས་ཏེ། སྡོང་པོ་བཀོད་ (༡༣)པ་ལས། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་འདི། །ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་འགྲུབ་བོ། །དཔེར་ན་ལ་ལ་ཆུ་ཀླུང་གིས། །སྟོབས་མེད་ནན་གྱིས་ཁྱེར་བ་དག །སྐོམ་ནས་ཤི་བར་གྱུར་པ་བཞིན། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འགྲོ་བ་མང་པོ་ལ། །ཟས་དང་སྐོམ་དག་བྱིན་གྱུར་ཀྱང་། །བདག་ནི་བཀྲེས་པས་ཤི་བ་ལྟར། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྨན་པ་ལ་ལ་ཞིག །སྨན་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདོག་བཞི
Chinese
（11）中说。如龙树菩萨所说：何为轮回之因，即对此进行净化，清净即是涅槃。如是，所有过失与功德之根源，皆由心所造，或由心之因所生，或由心所显现。如《楞伽经》所说：如镜中显现影像，虽显现却非真实存在。同样，若不认识心的显现，则会产生二元分别念。由分别念与习气的关联，从各种心中产生，人们便会看到外境。这只是世间人的唯心而已。外境的显现完全不存在，心则显现为各种各样。如同身体享受安乐的处所，我如是宣说了唯心。又如《华严经》所说：心如画师，由心的集合所造，世界有多少，就由心描绘了多少。又如《宝云经》（12）所说：世界由心引导，心却无法看见心。善或非善之业，皆由心所积聚。心如旋转的火把，心如波浪般摇动，心如森林之火般焚烧，心如大水般滋生。又如《古汝经》所说：从无始以来的存在，便执着于外境，一切皆是心的幻化，心性遍及一切。又说：心外无物，所见的色等种种，皆是此心的显现。如是。第二，若不修习真实义，即使进入佛法，对圣法仅有言语上的闻思等，无论做什么，也仅是暂时的果报。无法获得究竟的解脱，以多种譬喻来说明。如《宝积经》（13）所说：仅凭听闻，无法成就真正的佛法。譬如有些人被河水，无力地强行冲走，因口渴而死。不修习佛法也是如此。如同给予许多众生，食物和饮料，自己却因饥饿而死。不修习佛法也是如此。如同有些医生，拥有所有的药物，
English
(11). As Nagarjuna said: "Whatever becomes the cause of samsara, purifying that itself, purity itself is nirvana." Thus, the root of all faults and virtues is made by the mind, or arises from the cause of the mind, or appears from the mind. As the Lankavatara Sutra says: "Like images appearing in a mirror, they appear but are not truly existent. Similarly, if one does not recognize the appearance of the mind, dualistic thoughts arise. Through the connection of discrimination and habitual tendencies, various things arise from the mind, and people see external appearances. This is merely the mind-only of worldly people. External appearances are completely non-existent; the mind appears in various forms. Like the body enjoying a place of comfort, I have explained it as mind-only." Also, as the Avatamsaka Sutra says: "The mind is like a painter, created by the collection of minds; however many realms there are in the world, the mind has painted all of them." Also, as the Ratnamegha Sutra (12) says: "The world is led by the mind, but the mind does not see the mind. Virtuous or non-virtuous actions are accumulated by the mind. The mind revolves like a firebrand, the mind moves like a wave, the mind burns like a forest fire, the mind generates like a great flood." Also, as the Gurva Tantra says: "From beginningless existence, clinging to external objects, all are transformations of the mind, the nature of mind pervades all." And: "There is nothing outside the mind; the various appearances such as forms are all appearances of this mind." Thus it is. Secondly, if one does not meditate on the true meaning, even if one enters the Buddha's teachings and engages in mere verbal study and contemplation of the sacred Dharma, whatever one does will only result in temporary fruits. One will not attain ultimate liberation, as explained through various examples. As the Maharatnakuta Sutra (13) says: "Merely by hearing, one cannot accomplish the true Buddha's teachings. For example, some people are forcibly carried away by a river, dying of thirst. Not meditating on the Dharma is the same. Just as giving food and drink to many beings, one dies of hunger oneself. Not meditating on the Dharma is the same. Just as some doctors possess all the medicines,
Tibetan
ན་དུ། །ལྟོ་བོ་ནད་ཀྱིས་ཤི་བ་བཞིན། །ཆོས་ལ་མ་བསྒོམས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དབྱིག་གི་མཛོད་དག་ཏུ། །རིན་ཆེན་གྲངས་མང་བགྲང་བྱེད་ཀྱང་། །བདག་ཉིད་གཅིག་ཙམ་མི་ཐོབ་པ། །ཆོས་ལ་མ་བསྒོམས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བདེ་བ་ཀུན་ལྡན་པའི། །རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་སྐྱེས་ཀྱང་། །ཟས་དང་སྐོམ་དག་མི་བདོག་པ། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དམུས་ལོང་རི་མོ་མཁན། །ཚོང་དུས་དབུས་སུ་འདྲིར་བཅུག་ཀྱང་། །བདག་ (༡༤)ཉིད་ཀྱིས་ནི་མི་མཐོང་བ། །ཆོས་ལ་མ་བསྒོམས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མཚོ་ཆེན་མཉན་པ་ཞིག །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་སྒྲོལ་བྱེད་ཀྱང་། །བདག་ཉིད་དེ་ནང་འཆི་བ་ལྟར། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ལམ་གྱི་གཞི་མདོར་ཡང་། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཀུན་བརྗོད་ཅིང་། །བདག་གིས་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་བ། །མ་བསྒོམས་ཆོས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་མ་བསྒོམས་ན་སེམས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་དབང་དུ་ཡོངས་ནས་ངན་འགྲོར་ལྟུང་སྟེ། རྣམ་པར་རོལ་པའི་མདོ་ལས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་རྟོགས་ན་སེམས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཁ་ཐབས་སུ་སོང་བས་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་ཞིང་རྒྱུ་དྲུག་ཏུ་འཁྱམས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སེམས་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་མི། །ཉོན་མོངས་མཆེ་བའི་ཕྲག་ན་གནས། །ཞེས་དང་། གང་གི་ཆོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་མཆོག །སེམས་ཀྱི་གསང་འདི་མི་ཤེས་ན། །བདེ་ཐོབ་སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་འདོད་ཀྱང་། །དེ་དག་དོན་མེད་གྱི་ནར་འཁྱམ། །ཞེས་སོ། །ཡང་བསམ་གཏན་མ་བསྒོམས་ (༡༥)ན་ཤེས་རབ་མི་སྐྱེ། དེ་མ་སྐྱེས་ན་བྱང་ཆུབ་མི་ཐོབ་སྟེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། བསམ་གཏན་མེད་པར་ཡང་ནི་ཤེས་རབ་མེད། །ཅེས་སོ། །དེས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་དང་ཐོས་བསམ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་མཐར་སྒོམ་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམས་པའི་བསོད་ནམས་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། ཤ་རིའི་བུ། གང་གིས་བསྐལ་པ་གཅིག་གི་བར་དུ་ཉན་པ་པས། གང་གིས་སེ་གོལ་ཏོག་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་ན་བསོད་ནམས་འཕེལ་ལོ། །ཤ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་གཞན་ལ་ནན་གྱིས་གདམས་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། གཙུག་ཏོར་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། བསྐལ་པ་མང་པོར་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་པས་ནི་ཉིན་གཅིག་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒོམས་ན་བསོ
Chinese
如是。犹如腹病而死，未修习佛法亦如是。犹如在财富的宝库中，纵然计算众多的珍宝，自己也无法获得一丝一毫，未修习佛法亦如是。犹如具备一切安乐的国王的宫殿，纵然眷属众多，却没有食物和饮料，未修习佛法亦如是。犹如盲人画家，即使被安置在集市中央询问，自己也无法看见，未修习佛法亦如是。犹如大河能够救度众多众生，自己却在其中死去一样，未修习佛法亦如是。犹如在道路的起始处，也宣说一切圆满，自己却无法获得，未修习佛法亦如是。如是说。又，若不修习，心为烦恼所控制，完全堕入恶趣。《遍游经》中说：若不证悟心的自性，心便成为分别念的工具，从而在三界中轮回，在六道中漂泊。又，《入行论》中说：心如放荡之人，安住于烦恼的獠牙之间。又，若不知晓何者是佛法之最胜精华，心的秘密，即使想要获得安乐、摧毁痛苦，也只会徒劳无益地漂泊。又，若不修习禅定，则不会生起智慧，若不生起智慧，则无法获得菩提。《亲友书》中说：无禅定则无智慧。因此，安住于戒律和闻思，最终也是为了与修习相结合。《俱舍论》中说：安住于戒律，具有闻思者，应精勤修习。第三，如实修习之功德不可估量。《显真实经》中说：舍利子，有人于一劫之中听闻佛法，不如有人于短暂一弹指间修习如实之定的功德增长。舍利子，因此，应殷勤劝导他人修习如实之定。又，《大顶经》中说：于多劫之中听闻和思维，不如一日修习法性之义的功
English
Thus. Just as one dies from a stomach ailment, so it is if one does not practice the Dharma. Just as in a treasury of wealth, even if one counts numerous jewels, one cannot obtain even a single one for oneself, so it is if one does not practice the Dharma. Just as in a king's palace, which possesses all comforts and is surrounded by attendants, one has no food or drink, so it is if one does not practice the Dharma. Just as a blind painter, even if placed in the center of a market and asked questions, cannot see for himself, so it is if one does not practice the Dharma. Just as a great river can save many beings, but one dies within it, so it is if one does not practice the Dharma. Just as at the beginning of a path, all perfections are spoken of, but one does not attain them oneself, so it is if one does not practice the Dharma. Thus it is said. Furthermore, if one does not practice, the mind is controlled by afflictions and completely falls into the lower realms. The Sutra of Complete Play states: If one does not realize the nature of the mind, the mind becomes a tool for conceptualization, thus wandering in the three realms and roaming in the six destinies. Furthermore, the Bodhisattvacharyavatara states: The mind is like a wayward person, dwelling in the fangs of afflictions. Furthermore, if one does not know the supreme essence of the Dharma, the secret of the mind, even if one desires to attain happiness and destroy suffering, one will wander aimlessly in vain. Furthermore, if one does not cultivate meditation, wisdom will not arise. If wisdom does not arise, one cannot attain enlightenment. The Letter to a Friend states: Without meditation, there is no wisdom. Therefore, abiding in discipline and engaging in hearing and thinking are ultimately for the purpose of combining with practice. The Treasury of Knowledge states: Abiding in discipline, possessing hearing and thinking, one should diligently engage in meditation. Thirdly, the merit of meditating on the true meaning is immeasurable. The Sutra of Demonstrating Suchness states: Shariputra, the merit of someone who listens for one kalpa is less than the merit of someone who meditates on the samadhi of suchness for the duration of a finger snap. Shariputra, therefore, this samadhi of suchness should be earnestly taught to others. Furthermore, the Great Crown Sutra states: Hearing and thinking for many kalpas is less than the merit of meditating on the meaning of the nature of reality for one day.