Tibetan
་གྲུབ་པར་རྟོགས་སོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་པོ་ནི་དངོས་པོ་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་ཅིང་མེད་ཙམ་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་གཉིས་ཕན་ (༡༥༩)ཚུན་དྲུད་པས་མེ་བྱུང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཤིང་གཉིས་པོ་ཉིད་ཚིག་ཅིང་མེད་པའི་རྗེས་ལ། གང་གིས་སྲེག་པར་བྱེད་པའི་མེ་དེ་ཉིད་ཀྱང་རང་ཞི་བ་དེ་བཞིན་དུ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་གྲུབ་ཙམ་ན་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱང་སྣང་བ་མེད་པ་འོད་གསལ་བ་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པས། བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་བསལ་ཏེ། བར་སྐབས་དེར་ཤེས་པ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག །ཅིར་ཡང་མི་འཛིན། དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་མཚན་མའམ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དགྲའམ་ཆོམ་རྐུན་མ་ལངས་ཀྱི་བར་དུ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཤེས་པ་གནས་པར་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་པ་གོ་བདེ་ཡང་ཅུང་ཟད་བཀྲོལ་ན། ཐོག་མར་ལྟ་བ་འཚོལ་བའི་ཚེ་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་བརྟགས་ལ། སེམས་ཀྱང་དུས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་སམ། གཅིག་དུ་བྲལ་ལམ། སྐྱེ་འགག་གནས་བྲལ་ལམ། རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་བ་སོགས་ (༡༦༠)རིགས་པའི་སྒོ་ཅི་རིགས་པས་བརྟག་ཅིང་གཞིགས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པར་བརྟགས་ཏེ། དེ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་གཉིས་དངོས་པོ་གང་དུའང་མ་གྲུབ་ཅིང་མེད་ཙམ་ན། རྟོག་བྱེད་ཀྱི་སོ་སོར་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་དྲུད་པའི་མེས་ཤིང་སྲེགས་ནས་མེ་ཡང་རང་ཞི་བ་ལྟར། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཡང་སྣང་མེད་འོད་གསལ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་བ་རྙེད་པ་དེའི་ཚེ་བྱིང་རྒོད་སོགས་ཀྱི་སྐྱོན་བསལ་ལ། སྐབས་དེར་ཤེས་པ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན་པ། གཟུང་འཛིན་གྱི་བློའི་དྲན་པ་དང་ཡིད་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། ཇི་སྲིད་མཚན་འཛིན་ནམ་རྣམ་རྟོག་གི་སྐྱོན་མ་ལངས་ཀྱི་བར་དེ་སྲིད་དུ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སེམས་གནས་པར་བྱེད་དགོས་པ་བསྙོན་མེད་པར་བསྟན་ལ། སྒོམ་རིམ་དུ་ཡང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་བསམ་མོ། །རང་བཞིན་གང་ཡང་མེད་དོ་སྙམ་པ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤངས་ཏེ། ཡོད་མེད་ལས་འདས་པའི་ཡུལ་དེ་ལྟ་བུ་ལ། ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་ (༡༦༡)མེད་དང་བྲལ་བ་དེ་ལྟ་བུར་དམིགས་པ་མེད་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་གོང་བཞིན་དུ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ལྟ་བ་སྐྱོང་བའི་ཚེ་དཔྱད་སྟོང་གི་ངེས་ཤེས་སམ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ངེས་ཤེས་སམ། །བདག་མེད་པའི་ངེ
Chinese
得以成立而了悟。如是，二者于任何事物之体性亦不成立且不存在之时，则个别辨识之智慧的胜慧亦不成立。譬如，二木互相摩擦，由火生起之缘故，二木自身焚毁且消失之后，以何焚烧之火亦自然寂灭，如是，自与共相之体性的诸法全部不成立之时，胜慧亦无有显现，光明澄澈，于任何事物之体性亦不成立，故消除沉没与掉举等所有过失，于彼时，识不作任何思虑，亦不执持任何事物，断除忆念与作意等一切，乃至名相或分别念之敌或盗贼未生起之前，应如是安住于识。如是所说虽易懂，然略作解释，最初寻求见解之时，所取与能取之诸法全部于心中观察，心亦从三时之门，或一多分离，或生灭住分离，或自性光明等（160），以各种理路观察与审视，观察为非自性而成立。如是，所取与能取二者于任何事物亦不成立且不存在之时，则能思之个别辨识亦不成立，譬如，钻木取火之火焚烧木柴后，火亦自然熄灭一般，个别辨识之胜慧亦成为无有显现，光明澄澈，于任何事物亦不成立，如是获得见解之时，消除沉没掉举等过失，此时，识不作任何思虑，亦不执持任何事物，断除所取能取之心的忆念与作意一切，乃至名相执着或分别念之过失未生起之前，如是安住于心是无可争辩地显示。于《修次第》中亦云：思维诸法无自性，认为任何自性亦无有，亦以真实之智慧断除，于超越有无之彼境，识亦与有（161）无分离，应如是无有对境而修习。如上一般显示，如是，修持见解之时，分析空性之定解，或无自性之定解，或无我之定
English
It is realized that it is established. Thus, when the two are not established as the essence of anything and do not exist, then the wisdom of the discriminating consciousness itself is not established. For example, when two pieces of wood are rubbed together and fire arises, the two pieces of wood themselves are burned and disappear. After that, the fire that burns them also subsides on its own. In the same way, when all phenomena of self and general characteristics are established as non-existent, then that wisdom itself is also without appearance, clear light, and not established as the essence of anything. Therefore, all faults such as sinking and agitation are eliminated. In the meantime, the consciousness does not think of anything, nor does it grasp anything. All memory and attention are abandoned. Until the enemy or thief of signs or conceptualization arises, the consciousness should remain in such a state. Although what is said is easy to understand, it will be explained a little. When searching for a view at the beginning, all phenomena of grasping and being grasped are examined in the mind. The mind is also examined from the perspective of the three times, or separated from one and many, or separated from arising, ceasing, and abiding, or the clear light of self-nature, etc. (160). After examining and scrutinizing with various kinds of reasoning, it is examined as not established in its own essence. Thus, when the two, grasping and being grasped, are not established in anything and do not exist, then the discriminating consciousness that cognizes is also not established. For example, just as the fire of rubbing wood burns the wood and then the fire subsides on its own, the wisdom of discriminating consciousness also becomes without appearance, clear light, and not established in anything. When such a view is found, the faults of sinking and agitation are eliminated. At that time, the consciousness does not think of anything, nor does it grasp anything. All memory and attention of the mind of grasping and being grasped are abandoned. Until the fault of clinging to signs or conceptualization arises, it is undeniably shown that the mind should remain in such a state. Also in the Stages of Meditation: "Think that all phenomena are without self-nature. That which thinks that there is no self-nature at all is also abandoned by perfect wisdom. In such a state that transcends existence and non-existence, the consciousness is also separated from existence (161) and non-existence, and should be meditated upon without any object." As shown above, when cultivating the view, the definite understanding of analytical emptiness, or the definite understanding of no self-nature, or the definite understanding of no self.