Tibetan
་གཞི་མཐུན་མི་སྲིད་པས་ཁྱེད་ལ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའང་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཞིང་། མདོ་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་བར། ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་འཆད་པའི་སྐབས་སུ་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོས། ཞི་གནས་ཀྱི་ལམ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་དམིགས་པའི་སེམས་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པས། དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་པའང་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཡང་ཡང་དཔྱད་ནས་སྟོང་འཛིན་ནམ་མེད་འཛིན་བསྐྱེད་པའང་རྒྱ་བོད་ཀྱི་ངེས་དོན་སྨྲ་བ་གཞན་སུའང་མི་བཞེད་ཅིང་མི་འཐད་དེ། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་ (༡༥༠)པར། ཡིད་གཙོར་གྱུར་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །རྟོག་དང་བརྟག་པ་རྣམས་སྤངས་ནས། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་ཉིད་ལས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། མཐའ་ཡིས་མ་གོས་དྲི་མ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་ནི། །རང་བཞིན་གདོད་ནས་དག་པས་ཀུན་གྱིས་དཔྱད་བྱ་མིན། །གལ་ཏེ་དཔྱད་ན་དུག་སྦྲུལ་བཙེས་པ་ཁོ་ནར་ཟད། །ཅེས་སོགས་ལུང་མང་པོ་དང་འགལ་བ་དང་། སྒྲ་དོན་ཅན་གྱི་རྟོག་དཔྱོད་ནི་འཁྲུལ་ཤེས་ཀུན་རྫོབ་པའི་བློ་ཡིན་ལ། ངེས་དོན་དམ་པ་ལ་དཔྱོད་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །བློ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་སོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བློས་བཟུང་བ་མཚན་འཛིན་དུ་མི་འགྱུར་བའང་མི་འཐད་དེ། སྡུད་པ་ལས། ཕུང་འདི་སྟོང་ཞེས་རྟོག་ནའང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། །མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་སྐྱེ་མེད་གནས་ལ་དད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཤེར་ཕྱིན་དུ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ཐམས་ཅད་རྟག་མི་རྟག་དང་སྟོང་མི་སྟོང་དང་བདག་ཡོད་མེད་གང་དུ་སྤྱོད་ (༡༥༡)ཀྱང་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། གལ་ཏེ་ཡིད་དུ་འོང་ངོ་སྙམ་པའི་སེམས། །སྙིང་ལ་བབ་པ་གཅེས་པར་བྱས་ན་ནི། །ཏིལ་གྱི་ཤུན་པ་ཙམ་གྱི་ཟུག་རྔུས་ཀྱང་། །ནམ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བྱེད་པར་ཟད། །ཅེས་དང་། གང་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་ན་དེ་ཡང་ཐོང་། །ཞེས་སོགས་མང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་མི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཧྭ་ཤང་གི་སྒོམ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའང་ཤིན་ཏུ་ཐལ་ཆེས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་དུ། རྣམ་རྟོག་མེད་པ་སྟོང་ཉིད་ཡིན། །གང་དུ་རྣམ་རྟོག་སྣང་གྱུར་པ། །དེར་ནི་སྟོང་ཉིད་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་དང་། དབུ་མ་འཇུག་པར། རྟོག་རྣམ
Chinese
由于基础不一致，您也不可能拥有止观双运的唯一心要。在《经部观点释》的注释中，当讲解止观双运时，学士益西宁波说：“止观之道唯一专注于观的对境之心，因为对境和对境者二者都是心的自性，所以不是他体。”这也是不合理的。即使在进入真如之际，反复观察而产生空执或无执，也是任何其他藏汉两地的实义论者所不认可和不合理的。在《法界赞》（150）中说：“对于以意为主的诸法，舍弃分别和观察，诸法从无自性中，应当修习于法界。”并且，大婆罗门说：“无边无垢的精华，自性本来清净，不是所有人都能观察的。如果观察，就只是触碰毒蛇。”等等，这与许多经文相违背。具有声音意义的分别观察是错觉世俗的智慧，因为对于胜义谛的观察是被禁止的。龙树说：“胜义不是智慧的行境，智慧被认为是世俗。”认为以智慧执取法性之义不会变成相执也是不合理的。《摄颂》中说：“即使认为这些蕴是空的，菩萨也不是行于相，不信无生处。”并且，《般若经》中说，从色法到一切种智之间，无论行于常无常、空不空、有我无我，都是行于相。《大婆罗门》说：“如果心中珍爱那认为悦意的念头，即使是芝麻皮般的刺痛，也只会带来痛苦。”并且，“对于任何执着，都要放下。”等等，说了许多。认为所有远离分别念的无分别都与和尚的禅修相符，也是非常过分的。《菩提心释》中说：“无分别即是空性，哪里显现分别念，那里哪里会有空性？”并且，《入中论》中说：“分别
English
Since the basis is not in accord, it is impossible for you to have the single essential mind of Śamatha-Vipassanā united. In the commentary on the *Sūtra View Explanation*, when explaining the union of Śamatha-Vipassanā, the scholar Ye shes snying po said, "The path of Śamatha focuses solely on the mind that is the object of Vipassanā. Since both the object and the subject are the very nature of the mind, they are not different." This is also unreasonable. Even when entering into Suchness, repeatedly examining and generating an attachment to emptiness or non-attachment is not accepted or reasonable by any other proponents of definitive meaning in Tibet and China. In the *Praise of Dharmadhātu* (150), it says, "For all phenomena that are primarily mental, abandoning all conceptualization and examination, from the very nature of the absence of inherent existence of all phenomena, one should meditate in the Dharmadhātu." And the Great Brahmin said, "The essence that is stainless, untouched by extremes, is naturally pure from the beginning, and is not to be examined by all. If one examines it, it is merely touching a poisonous snake." And so on, which contradicts many scriptures. Conceptual examination with sound and meaning is the deluded conventional wisdom, because examination of the ultimate definitive meaning is prohibited. Nāgārjuna said, "The ultimate is not the object of the mind, the mind is considered to be conventional." It is also unreasonable to think that grasping the meaning of the nature of reality with the mind will not become grasping at characteristics. The *Collected Verses* says, "Even if one thinks that these aggregates are empty, the Bodhisattva does not engage in characteristics, and does not believe in the place of non-arising." And the *Perfection of Wisdom Sutra* says that from form to omniscience, whatever one engages in, whether permanent or impermanent, empty or not empty, with self or without self (151), it is said to be engaging in characteristics. The Great Brahmin said, "If the mind that thinks 'it is pleasing' is cherished as it falls into the heart, even the prick of a sesame seed husk will only cause suffering." And, "Whatever you are attached to, let it go." And so on, many things are said. To say that all non-conceptualizations that are free from individual discrimination are in accordance with the meditation of Hwa shang is also extremely excessive. The *Explanation of the Mind of Enlightenment* says, "Non-conceptualization is emptiness. Wherever conceptualization appears, where is emptiness there?" And, in the *Entering the Middle Way*, "Conceptualizations\
Tibetan
ས་ལོག་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་དེ། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་འབྲས་བུར་མཁས་རྣམས་གསུང་། །ཞེས་དང་། ཇོ་བོ་རྗེའི་དབུ་མའི་མན་ངག་གི་བཞག་ཐབས་ཀྱི་སྐབས་སུ། བར་སྐབས་དེར་ཤེས་པ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག །ཅིར་ཡང་མི་འཛིན། ཞེས་སོགས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འཇོག་པར་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་ཧྭ་ཤང་གི་སྒོམ་དུ་ (༡༥༢)འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཐམས་ཅད་བདེན་སྟོང་དུ་འཛིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་དེ་བྱམས་ཆོས་ཀྱི་སྐོར་ནས་རྟག་འཛིན་རྟོག་པར་བཤད་ཅིང་། དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤང་བྱར་བཤད་པས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བར་མི་རུང་ཞིང་། དེ་ཞི་གནས་ཀྱི་རྟ་ལ་བསྐྱོན་ཡང་ཡང་དག་པའི་ལྟ་སྒོམ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱེད་རང་ལྟར་ན་ཞི་གནས་ཡིན་ན་མི་རྟོག་པ་ཡིན་དགོས་པ་དང་། རྟོག་པ་དང་བྲལ་ན་ལྷག་མཐོང་འཆོར་བར་སྣང་བས། རྟ་དང་དེ་ལ་བསྐྱོན་རྒྱུ་གཉིས་ཤིན་ཏུ་འགལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པས་དཔྱད་པའི་མཐར་སོ་སོར་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱང་རང་ཞི་བར་བཤད་པས་དེའི་ཚེ་ཡང་ལྷག་མཐོང་འཆོར་བ་དང་ཧྭ་ཤང་གི་སྒོམ་དུ་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ལུང་རིགས་ཀྱི་དཔྱད་པ་དུ་མ་ཞིག་འཇུག་པར་སྣང་ཡང་མངས་པའི་འཇིགས་པས་མ་སྤྲོས་སོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་བཞག་པ་ནི། སྔར་ལྷག་མཐོང་གི་སྐབས་སུ་ལྟ་བ་ངོས་བཟུང་ནས་སྐྱོང་ཚུལ་བཤད་པ་དང་། དོགས་གཅོད་རིམ་པར་བརྗོད་པའི་ལུང་རིགས་ (༡༥༣)རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་ནུས་ལ། འདིར་ཡང་ཅུང་ཟད་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཇི་ལྟ་བ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ནི་འཕགས་པའི་ས་ཐོབ་པ་ན་འབྱུང་བར་བཤད་པས། སྐབས་འདིར་ནི་སོ་སྐྱེའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པའི་དཔྱད་སྒོམ་དང་འཇིག་སྒོམ་གྱི་ཕྱོགས་གང་ལ་བརྟེན་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་རྙེད་པ་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་མ་རྙེད་པའི་ལྟ་སྒོམ་ནི་ཇི་ལྟར་བཟང་ཡང་སྲིད་པའི་རྩ་བ་གཅོད་མི་ནུས་པར་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་དུ། གང་དག་སྟོང་ཉིད་མི་ཤེས་པ། །དེ་དག་ཐར་པ་བསྟེན་མ་ཡིན། །འགྲོ་དྲུག་སྲིད་པའི་བཙོན་རར་ནི། །རྨོངས་པ་དེ་དག་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ལྟ་བ་དེ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཞིག་མ་རྙེད་ན་གཏན་མི་རུང་སྟེ། ནཱ་རོ་པའི་ལྟ་བ་མདོར་བསྡུས་ལས། དེ་ལྟར་ལྟ་བ་མ་ནོར་བས། །སྒོམ་པ་དང་ནི་སྤྱོད་པ་དག །དངོས་དང་མཐུན་པས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། །དཀྱུ་ས་བསྟན་པའི་རྟ་བཞིན་ནོ། །ལྟ་ (༡༥༤)བ་དངོས་སུ་མ་མཐུན་ན། །སྒོམ་པ
Chinese
“凡是成为地裂之因的，智者们都说是辨析之果。”以及，在觉沃杰的《中观诀窍》的安住方法中说：“中间的时候，意识什么也不分别，什么也不执著。”等等，所有说安住在不分别中的，都成了和尚的禅修(152)的缘故。另外，执持一切为真性空，这种智慧在慈氏法类中被说是常执分别。它被说成是不分别之智慧的所断，因此不能成为正确的见解。即使将它施加于止观的马匹上，也不会变成正确的见修行。按照您自己的观点，如果是止观就必须是不分别的，如果脱离了分别，观慧就会丧失，因此，马匹和施加于其上的东西二者会变得非常矛盾。并且，以各别分别进行观察的最终，各别分别本身也被说成是自寂的，因此，那时观慧也会丧失，并且会变成和尚的禅修等等，虽然看起来会产生许多经论的观察，但因为畏惧繁多而没有展开。第二，建立自己的宗义：之前在观慧的章节中，已经通过确定见解并说明修持方法，以及依次讲述断除疑惑的经论(153)，就能够了解。这里也稍微讲述一下，对于空性的见解如何如实地证悟，这被说是发生在获得圣者地的时候。因此，这里是确定凡夫的行境的见解。也就是说，无论依赖于上面所说的观察修还是止修的哪一方，获得空性的见解都是非常重要的。如果没有获得它，那么无论见修行多么好，都不能斩断有之根本，如经中所说，在《菩提心释》中说：谁若不识空性者，彼等非是修解脱，六道有海之牢狱，愚昧众生轮回转。因此。如果不能获得不颠倒的见解，那是绝对不行的。如那若巴的《见解总摄》中所说：如是见解无错谬，禅修以及行持等，与实相符故得菩提，如指示目标之马匹。见(154)解若与实相不符，禅修
English
"Whatever becomes the cause of the earth splitting, the wise say is the fruit of discernment." And, in the context of the method of abiding in Jowo Je's 'Quintessence of Madhyamaka,' it says, "In the meantime, consciousness does not discriminate anything, nor does it grasp anything." All such statements about abiding in non-discrimination become the meditation of Heshang (152). Furthermore, holding everything to be truly empty, that wisdom is said to be the conceptualization of permanence in the context of the Maitreya teachings. It is said to be abandoned by the wisdom of non-discrimination, so it cannot be a correct view. Even if it is applied to the horse of calm abiding, it will not become a correct view and practice. According to your own view, if it is calm abiding, it must be non-discriminating, and if it is separated from discrimination, insight will be lost. Therefore, the horse and what is applied to it will become very contradictory. And, at the end of examining with individual discrimination, individual discrimination itself is said to be self-pacified. Therefore, at that time, insight will also be lost, and it will become the meditation of Heshang, etc. Although it seems that many scriptural and logical examinations will arise, I have not elaborated on it for fear of prolixity. Second, establishing one's own system: Previously, in the chapter on insight, it has been possible to understand by identifying the view and explaining the method of cultivation, and by the scriptures and reasoning (153) that sequentially explain the cutting of doubts. Here, too, I will explain a little. The actual realization of the view of emptiness as it is, is said to occur when one attains the level of an Arya. Therefore, in this case, it is the establishment of the view that has become the object of ordinary beings. That is to say, no matter which side one relies on, whether it is the analytical meditation or the abiding meditation mentioned above, it is very important to obtain the view of emptiness. If one does not obtain it, then no matter how good the view and practice are, one will not be able to cut the root of existence, as stated in the sutras. In the 'Commentary on the Mind of Enlightenment,' it says: Those who do not know emptiness, They do not rely on liberation. In the prison of the six realms of existence, Those ignorant beings will wander in samsara. Therefore. If one does not obtain an undeluded view, it is absolutely impossible. As Naropa's 'Summary of Views' says: Thus, the view is without error, Meditation and conduct, Being in accordance with reality, one attains enlightenment, Like a horse that shows the target. If the view (154) does not accord with reality, meditation