Tibetan
ཉིད་རིག་པའི་ངེས་ཤེས་དང་མི་ལྡན་པར་སྣང་བས་རྨོངས་པའམ་ལུང་ (༡༤༠)མ་བསྟན་གྱི་སེམས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་རབས་པའི་མཁས་པ་ཁ་ཅིག །ཚུལ་གསུམ་གྱི་རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་ལུང་རིགས་ཀྱིས་དཔྱད་པས་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆོས་གང་ཡང་མ་རྙེད་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་ལྟ་བར་འདོད་པ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་རྗེ་སྒམ་པོ་པས་བཀག་པ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་གསུང་ཞིང་། རྗེས་དཔག་ལ་བརྟེན་པའི་བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། གང་ཞིག་རྟོག་གེའི་ལམ་ནས་ཆོས་ཉིད་ལ་འཁྲིད་ན། །དེ་ནི་ཐུབ་པའི་བསྟན་ལ་ཆོས་སྲིད་ཉམས་པའང་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཇོ་བོ་རྗེས། མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག །ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི། །སྟོང་ཉིད་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས། །ཚུ་རོལ་མཐོང་བའི་རྨོངས་པ་སྨྲ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག །དབུ་མའི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་དང་ཕུང་པོ་རྣམ་བཅད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་ལྟ་བར་འདོད་པའང་མི་འཐད་དེ། ཅུང་ཟད་ཆད་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་ཞིང་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་པར་མི་རུང་བར་དུས་འཁོར་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ (༡༤༡)ཁ་ཅིག །ལུང་རིགས་དང་མན་ངག་གང་ཡང་རུང་བས་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྙེད་ནས་དེའི་ངང་ལ་སེམས་སྤྲོས་བྲལ་དུ་འཇོག་པ་ལྟ་སྒོམ་དང་། དེ་ལ་སེམས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་གསལ་ཞིང་དྭངས་ལ་རྙོག་པ་མེད་པའི་རིག་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་པ་དེ། ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་མ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་པ་ལ། གཞན་དག་ན་རེ། དེ་ཡང་ཧྭ་ཤང་གི་སྒོམ་ལ་དམོད་བཞིན་དུ་རང་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ཚེ་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་མི་འཐད་ཅེས་འགོག་ཀྱང་། ལྟ་བ་དང་འཇོག་ཐབས་པ་ན་གྲུབ་ཀྱི་གཞུང་དང་མཐུན་ལ། རྩ་ཁམས་དྭངས་པའི་ཉམས་མྱོང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་མི་རུང་སྟེ། ཉམས་མྱོང་གི་རླན་དང་མ་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བཟང་ཡང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་གཟུང་འཛིན་གང་རུང་གི་སྣང་བ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་མཁས་པ་ཁ་ཅིག །ལྟ་བ་གཞན་ཐམས་ཅད་བཀག་ནས། རང་ལུགས་ཁས་ལེན་ཅི་ཡང་མེད་པར་འདོད་པ་ཡང་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ (༡༤༢)བུ་ངན་གཡོའི་ལྟ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། དབུ་མའི་ཕྱོགས་འཛིན་བཞིན་དུ་དེའི་གཞུང་དོན་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ངེས་ཤེས་དང་བྲལ་བའི་རྫུ་ཐབས་ཙམ་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག །ལུང་རིགས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ
Chinese
因为您似乎不具备对智慧的定解，所以会变成愚昧或未指示之心的缘故。有些古代的智者，认为凭借三种理式的征相，通过教理和正理的观察，对于任何未寻得能取所取的法之定解的相续，作为见解，是不合理的。对于那样的见解，冈波巴大师说那是遮止生灭的说法，因为是依赖于后得的分别念所造作的虚空假有之故。在《量理宝藏论》中说：“若以思辨之途径，引导入于法性者，彼乃坏灭能仁教，亦坏灭政事。”宗喀巴大师又说：“现量以及随信解，由识二门观空性，说彼即是见彼岸，此乃愚者之谬语。”因为这样说的缘故。又有些古代的人，认为依赖中观的理路，对于我和蕴彻底分离的空性，作为无遮止的见解，也是不合理的。因为稍微堕入断边，并且时轮金刚续中说，不能成为具足一切殊胜的空性之故。又有些人（141），认为无论通过教理、正理或诀窍，获得了不颠倒的远离一切边的见解之后，就在那样的状态中，将心安住在无戏论中，作为见解和修习。并且在那上面等持的时候，生起了光明、清澈、无垢的明空双运的体验，认为那是法性不作意的智慧。其他的人则说，那也是一边诅咒和尚的禅修，一边自己修持的时候才那样做的，是不合理的。但是见解和安住的方法如果与成就的论典相符，那么脉气清净的体验，不能成为法性不作意的智慧。因为没有脱离体验之潮湿的觉受，无论如何美好，也无法超越由因缘所生的能取所取的任何显现之故。又有些智者，遮止一切其他的见解之后，认为自己没有任何宗派的承许，也不是很好的，因为那样（142）说是恶劣欺骗的见解之故。并且虽然执持中观，却没有领受它的论典意义之故。并且对于那真如，也显得只是缺乏定解的虚伪手段而已。又有些人，通过教理和正理确定了
English
Because you seem to lack a definite understanding of wisdom, it will turn into ignorance or an uninstructed mind. Some ancient scholars consider it unreasonable to view the continuum of definite knowledge, which has not found any objects of grasping and being grasped through reasoning based on the three modes of proof, as a view. Regarding such a view, Je Gampopa said that it is a term for the unborn, because it is an ephemeral emptiness fabricated by conceptual thought based on inference. The Compendium of Valid Cognition states: "Whoever leads to the nature of reality through the path of sophistry, that is the destruction of the Sage's teaching, and also the destruction of political affairs." Jowo Je also said: "Through the gate of two knowledges, direct perception and subsequent inference, emptiness will be seen. To say that is to see the other shore is the delusion of fools." Because it is said that way. Furthermore, some ancient people consider it unreasonable to view the emptiness that completely separates the self and the aggregates, based on the reasoning of Madhyamaka, as a non-affirming negation. Because it slightly falls into the extreme of nihilism, and the Kalachakra Tantra says that it cannot become the emptiness that possesses all perfections. Furthermore, some (141) believe that after obtaining an undeluded view that is free from all extremes through scripture, reason, or pith instructions, they maintain the mind in that state of non-proliferation as view and meditation. And when the mind is placed in equipoise on that, the experience of clear, pure, and unpolluted union of awareness and emptiness arises, and they consider that to be the non-conceptual wisdom of reality. Others say that it is also unreasonable to do so while cursing the meditation of Hwashang and taking it as one's own experience. However, if the view and the method of placement are in accordance with the treatises of the accomplished ones, then the experience of clear channels and elements cannot become the non-conceptual wisdom of reality. Because the awareness that has not separated from the moisture of experience, no matter how good it is, cannot transcend the appearance of any object of grasping and being grasped that arises from conditions. Furthermore, some scholars, after refuting all other views, consider it not good to have no acceptance of their own system, because that (142) is said to be a view of evil deception. And although they hold to Madhyamaka, they do not accept the meaning of its treatises. And it seems to be merely a deceptive means that lacks definite understanding of that very reality. Furthermore, some have determined through scripture and reason
Tibetan
་ནས་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་མ་རྙེད་ཀྱང་ཡུལ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་སེམས་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་བཞག་ན་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་བསྒོམས་པར་འགྱུར་ཏེ། གནས་ལུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ངོས་བཟུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་འཇོག་ཚུལ་ཡང་དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདོད་པ་ལ། གཞན་དག་ན་རེ། དེ་ཧྭ་ཤང་གི་སྒོམ་དང་འདྲ་བ་དང་ཆད་ལྟའི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་ཞེས་འགོག་གོ །འོན་ཀྱང་ཉམས་ལེན་མ་ནོར་ཡང་བཤད་ཚུལ་མི་མཁས་པ་འོང་བས། ཚུལ་དེ་ལ་དཔྱད་ན། ཡུལ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་མ་གྲུབ་པའི་མཚང་རིག་པ་དང་། གནས་ལུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་དེ་ངོས་བཟུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་གནད་གོ་ན་ལྟ་བ་མ་རྙེད་པ་མིན་ལ། དེ་གང་ཡང་མ་གོ་ཞིང་མ་རིག་པར། རང་གའི་མི་རྟོག་པ་ཙམ་ལ་རྩོམ་འཇོག་ཡིན་ (༡༤༣)ནའང་། དེ་ལྟར་བཞག་དུས་ཀྱི་སེམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་འབྱེད་ཅིང་དཔྱོད་པའི་ཤེས་བཞིན་དང་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཡེངས་མི་གཏོང་བའི་དྲན་པ་ཡོད་ན་ནི། གནས་ལུགས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའི་ལྟ་བ་སྐྱོང་ཚུལ་མིན་ཡང་། ལས་དང་པོ་པའི་ཞི་ལྷག་སྐྱོང་ཚུལ་ཙམ་དུ་སྣང་བས་ལྟ་བ་སྐྱོང་ཚུལ་རྗེས་མཐུན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་མེད་ཀྱང་མི་རྟོག་པ་དེ་ལ་དྲན་ཤེས་གཉིས་ཀ་ཡོད་པ་ཙམ་བྱུང་ན་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཞི་གནས་སྐྱོང་ཚུལ་དུ་འགྲོ་ཞིང་། དྲན་ཤེས་གསལ་པོ་མེད་པའི་བྱིང་རྨུགས་ཀྱི་ཉམས་མཐུག་པོ་དང་བཅས་ན་ནི་རྟོག་མེད་སྟེངས་པོ་ཞེས་པའི་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཁ་ཅིག །ལུང་རིགས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ལྟ་བ་རྙེད་པ་དགོས་ཀྱང་། རྙེད་ནས་དེས་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་བཞག་པ་ཐམས་ཅད་ལྟ་བ་བསྒོམས་པ་ཡིན་ཞེས་འདོད་པ་ལ། གཞན་དག་ན་རེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དེས་གཉིད་མཐུག་པོ་ལོག་པ་དང་ཞི་གནས་རྐྱང་པ་བསྒོམས་པ་སོགས་རྟོག་མེད་དུ་སོང་བའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ལྟ་བ་བསྒོམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འགོག་གོ །འདི་ལའང་དཔྱད་ན། (༡༤༤)མི་རྟོག་པར་འཇོག་ལུགས་དེ་ལ་ལྟ་བའི་ངེས་ཤེས་དང་བཅས་པའི་དྲན་ཤེས་གཉིས་ཡོད་མེད་ཀྱིས་ལྟ་བ་བསྒོམས་པར་འགྱུར་མི་འགྱུར་འབྱེད་དགོས་པར་སྣང་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་གོང་བཞིན་ནོ། །ཡང་ཁ་ཅིག །ལྟ་བ་རྙེད་ནས་དེས་སྔོན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པ་ཚར་རེ་བྱས་ན། དེའི་རྗེས་སུ་མི་རྟོག་པར་གང་བཞག་ཐམས་ཅད་ལྟ་བ་བསྒོམས་པར་འདོད་པ་ལ། གཞན་དག་ན་རེ། སྔོན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པ་ཚར་གཅིག་བྱས་ནས་དེས་གཉིད་མཐུག་པོ་ཞེས་སོགས་གོང་བཞིན་འགོག་ལ། འདི་ལའང་དཔྱད་ན། དེ་ལྟར་བཞག་པ་ལ
Chinese
如果未获得无我之见，但对于任何事物都不成立，心中对任何事物都不作分别地安住，那么就成了修习了实相之义。因为实相的空性是远离一切执着的，所以安住的方式也应如此，有人这样认为。其他人则说，这与和尚的禅修相似，会堕入断见的歧途，从而加以驳斥。然而，即使修行没有错谬，也可能会出现说法不善巧的情况。对此进行分析，如果对于任何事物都不成立，能够认识到不成立的缺陷，并且理解实相的空性是远离一切执着的关键，那么就不是没有获得见地。如果对这些一无所知、一无所觉，只是专注于自己的不分别，即使如此安住时，心中有分别的智慧来辨别和观察的觉知，并且不让心识散乱到其他地方的忆念存在，那么虽然不是培养断除对实相增益的见地的方式，但似乎只是初学者的止观修习方式，因此与培养见地的方式相符。如果没有这些，仅仅是不分别的状态中存在忆念和觉知，那么就会成为修习无分别的寂止，如果伴随着没有清晰忆念和觉知的昏沉和沉没的浓厚状态，那就是被称为无分别空洞的过失。还有一些人认为，虽然需要获得通过教理和理证确立的见地，但获得之后，以其对任何事物都不作分别地安住，所有这些都是修习见地。其他人则说，如果这样，那么沉睡、修习单纯的寂止等所有陷入无分别的状态都将成为修习见地，从而加以驳斥。对此进行分析，（144）似乎需要通过是否存在伴随见地定解的忆念和觉知来区分是否成为修习见地。其余部分与上述相同。还有一些人认为，获得见地后，先以分别的智慧进行一次观察，之后所有不分别的安住都是修习见地。其他人则说，先以分别的智慧进行一次观察，然后沉睡等等，如上所述进行驳斥。对此进行分析，如果那样安住
English
If one has not attained the view of selflessness, but abides without conceptually engaging with anything, without thinking about anything at all, then one will be practicing the meaning of reality. Because the emptiness of reality is free from all grasping, the way of abiding should also be like that, some people think. Others say that this is similar to the meditation of the Heshang and will lead to the extreme of nihilism, and they refute it. However, even if the practice is not mistaken, one may not be skilled in explaining it. If we examine this, if one recognizes the flaw of non-establishment in that nothing is established, and understands the key point that the emptiness of reality is free from all grasping, then it is not that one has not attained the view. If one does not understand or realize anything, but merely focuses on one's own non-conceptualization, even if one abides in that way, if the mind has the awareness that distinguishes and examines with discriminating wisdom, and the mindfulness that does not let the mind wander elsewhere, then although it is not the way to cultivate the view that cuts through the superimpositions on reality, it seems to be only the way to cultivate shamatha and vipashyana for beginners, so it becomes consistent with the way to cultivate the view. If that is not the case, but there is only the presence of both mindfulness and awareness in that non-conceptual state, then it will become the way to cultivate non-conceptual shamatha. If it is accompanied by a thick state of dullness and sinking without clear mindfulness and awareness, then it is a flawed state called empty non-conceptualization. Some others say that although it is necessary to attain the view established by scripture and reasoning, after attaining it, all that one abides in without conceptually engaging with anything is practicing the view. Others say that if that is the case, then falling into a deep sleep, practicing mere shamatha, and all states of non-conceptualization will become practicing the view, and they refute it. If we examine this, (144) it seems necessary to distinguish whether or not it becomes practicing the view by whether or not there is mindfulness and awareness accompanied by the certainty of the view in that way of abiding without conceptualization. The rest is the same as above. Some others say that after attaining the view, if one first examines it once with discriminating wisdom, then all that one abides in without conceptualization afterwards is considered practicing the view. Others say that after examining it once with discriminating wisdom, then falling into a deep sleep, etc., they refute it as above. If we examine this, if one abides in that way