Tibetan
་ལ་ཕེབས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་མི་གཡོ་བའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་གནས་པ། ལས་དང་བྱ་བའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། རྟོག་པ་དང་མི་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ། །ཞེས་དང་། སྡུད་པར། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་གྱུར་པ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་དང་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཀར་མི་རྟོག་པ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་མཆོག་སྤྱོད་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པར་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། སེམས་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་བསྟན་དུ་མེད་པ་སྣང་བ་མེད་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་ (༡༡༧)པ། ནང་ན་མི་གནས་ཕྱི་རོལ་ན་མི་གནས་གཉིས་ཀའི་བར་ནའང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མེད་དེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཡུམ་ལ་བསྟོད་པ་ལས། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཞེས་སོགས་དང་། རྩ་ཤེར། སྤངས་པ་མེད་པ་ཐོབ་མེད་པ། །ཆད་པ་མེད་པ་རྟག་མེད་པ། །འགག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ། །དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་པའོ། །ཞེས་དང་། ཇོ་བོ་རྗེས། ཟབ་ཅིང་སྤྲོས་བྲལ་དེ་ཉིད་དོ། །འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས་པ་གང་། །མ་སྐྱེས་མ་འགགས་གདོད་ནས་དག །རང་བཞིན་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི། །ཆོས་དབྱིངས་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པ། །བློ་མིག་ཞིབ་མོས་རྟག་བྲལ་བས། །བྱིང་རྒོད་རབ་རིབ་མེད་པར་བལྟ། །ཞེས་དང་། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་གྱུར་པའི། །རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ཤེས་པ་ལ། །ཤེས་རབ་ཅེས་ནི་ཡོངས་སུ་བཤད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་ལྟ་བའི་ངང་ལས་ (༡༡༨)གཞན་དུ་མ་ཡེངས་པ་སྒོམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ལྟ་བ་དེའི་ངང་མ་ཤོར་ཙམ་གྱི་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ལས་གཞན་པའི་དམིགས་པ་དང་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་བློ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ། བཅོས་སླད་དང་བྲི་བསྣན་དང་རྟོག་དཔྱོད་མེད་པར་ཅི་ཡང་མི་སྒོམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བབས་སུ་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མདོ་ལས། བླ་མ་དམ་པའི་བདུད་རྩི་ཡིས། །རང་སེམས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཤེས། །དེ་ཡི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་པ། །དེ་ནི་ཏིང་འཛིན་ཞེས་པར་བསྟན། །ཞེས་དང་། ཏིང་འཛིན་དམ་པའི་མདོ་ལས། ཇི་བཞིན་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ལ། །དེ་བཞིན་པ་ཡི་བློ་བཞག་པས། །མིང་དུ་མི་ཐོགས་ཉམས་མྱོང་འཆར། །
Chinese
趨入彼（之境界）是真實的見地。如《法性不動經》云：「一切法自性不生，本性不住，遠離一切業和事業的邊際，超越思維和非思維的境界。」又如《攝頌》云：「諸法無自性，若能善知解，是行最勝慧，到彼岸之行。」又云：「不思有生與無生，是行最勝慧，到彼岸之行。」又如《顯示法界自性無別經》云：「心非有色，不可指示，無有顯現，無有阻礙，非為識知（117）者。不住於內，不住於外，亦不住於二者之間。完全清淨，完全不成立。於彼無有解脫，是法界之自性。」又如《讚母》云：「言語思維皆不及，般若波羅蜜多。」等等。又如《中觀根本慧論》云：「無捨亦無得，不斷亦不常，不滅亦不生，是說於涅槃。」又如覺窩傑（阿底峽尊者）云：「深奧離戲論，即是彼性。光明無為法，何者。不生不滅，本來清淨。自性寂滅之。法界無邊亦無中。以精細之慧眼，恆常遠離（常斷等邊）。無有沉沒與高揚，亦無迷亂而觀看。」又云：「蘊、界與處等，若能了悟為無生。了知自性空性者，是名為慧到彼岸。」如是等。第二，總的來說，不從見地的狀態中（118）散亂到其他地方，就是修。那也是如前所說的見地，不失去那個狀態的憶念和正知，捨棄除此之外的所有對境和作意的念頭，不作任何改造、增減和思辨，以什麼都不修的方式安住於自性之中。如《如虛空三摩地經》云：「以殊勝上師之甘露，知自心如虛空。不散亂於彼義，是名為三摩地。」又如《殊勝三摩地經》云：「如實之法性，如是安住心，不立名言中，現證自生起。」
English
To arrive at that (state) is the correct view. As stated in the "Unwavering Nature of Dharma Sutra": "All dharmas are unborn by nature, do not abide by essence, are separated from all ends of actions and deeds, and transcend the realm of thought and non-thought." Also, as stated in the "Compendium": "When one fully understands that all dharmas are without inherent existence, this is the supreme practice of prajnaparamita." And: "Not thinking of either birth or non-birth, this is the supreme practice of prajnaparamita." Also, as stated in the "Sutra Showing the Indivisible Nature of the Dharmadhatu": "The mind is not form, cannot be pointed out, is without appearance, is without obstruction, is not a discriminator (117). It does not abide within, does not abide without, and does not abide between the two. It is completely pure and completely unestablished. There is no liberation in it, for it is the nature of the dharmadhatu." Also, as stated in the "Praise to the Mother": "Beyond speech, thought, and expression is prajnaparamita." And so on. Also, as stated in the "Root Wisdom": "There is no abandoning, no attaining, no cessation, no permanence, no annihilation, no arising; that is said to be nirvana." Also, as stated by Jowo Je (Atisha): "Profound and free from elaboration, that is the very nature. The clear light, uncompounded, whatever it is. Unborn, unceasing, primordially pure. The self-nature of nirvana. The dharmadhatu, without beginning or end. With a subtle eye of wisdom, constantly free from (extremes such as permanence and annihilation). Without sinking or rising, and without confusion, look." And: "Aggregates, elements, and sense bases, when realized as unborn, knowing the self-nature of emptiness, that is fully explained as wisdom." And so on. Secondly, in general, not straying from the state of view (118) to elsewhere is meditation. That is, as explained above, the view, without losing that state of mindfulness and awareness, abandoning all thoughts of objects and mental activity other than that, without any fabrication, addition, subtraction, or speculation, abiding in the natural state in a way that does not meditate on anything. As stated in the "Samadhi Like Space Sutra": "With the nectar of the noble lama, know your own mind to be like space. Not straying from its meaning, that is taught as samadhi." Also, as stated in the "Supreme Samadhi Sutra": "The nature of reality as it is, placing the mind as it is, without establishing names, experiential realization arises."
Tibetan
ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཆོས་ཉིད་ལ། །དེ་བཞིན་པ་ཡི་བློ་བཞག་པས། །ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་ཉམས་མྱོང་འཆར། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། །ཞེས་དང་། ཤེར་ཕྱིན་བདུན་བརྒྱ་པ་ལས། ཆོས་གང་ལ་བླང་བའམ་བཟུང་བའམ་དོར་བ་མ་མཆིས་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་ (༡༡༩)པ་ལགས་སོ། །གང་ལ་ཡང་མི་སེམས་རྣམ་པར་མི་དམིགས་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་དང་། བརྒྱད་སྟོང་པར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་འདི་ནི་ཆོས་གང་ཡང་མི་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་འདི་ནི་ནམ་མཁའ་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་དང་། ནམ་མཁའ་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང་། ནམ་མཁའ་རིན་པོ་ཆེའི་མདོ་དང་བྱམས་པས། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །བཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་དང་། ཕལ་པོ་ཆེར། རྒྱལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་འདི་ལ་གང་ཞིག་འཇུག་འདོད་པས། །དེ་ནི་བསམ་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་སྦྱོངས། །རྟོག་དང་རྣམ་པར་རྟོག་དང་འདུ་ཤེས་འཛིན་སྤོངས་ལ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཡིད་ཀྱིས་འདི་ལ་འཇུག་པར་གྱིས། །ཞེས་དང་། མདོ་སྡེ་རྒྱན་དུ། རྩ་བ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་བློ་བཞག་ནས། (༡༢༠)དྲན་རྒྱུ་རྟོག་པ་ཙམ་རིག་བརྟན་པ་དག །མྱུར་དུ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་འགྲོ། །ཞེས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་དུ། དམིགས་པ་དང་ནི་བྲལ་བའི་སེམས། །ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ། །ནམ་མཁའ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྒོམ་པར་བཞེད། །ཅེས་དང་། ཇོ་བོ་རྗེས། ཆོས་དབྱིངས་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་ལ། ཤེས་པའང་སྤྲོས་དང་བྲལ་བར་བཞག །ཅེས་སོ། །འདི་དག་དང་བཤད་ཚུལ་འདྲ་བའི་གྲུབ་ཆེན་གྱི་གསུང་མང་དུ་ཡོད་པ་ནི་ཕྱག་ཆེན་གྱི་སྐབས་སུ་འཆད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། མཉམ་གཞག་ལས་གཞན་དུ་རྗེས་ཀྱི་སྣང་བ་མཐའ་དག་འཆར་བའི་ཚེ། གོང་དུ་མཉམ་གཞག་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་བསྒོམས་པའི་དྲན་པའི་རྩིའམ་ཤུགས་ཀྱིས་ཟིན་ནས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོན་ལ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ། སྣང་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ལྟར་གསལ་བར་སྣང་བ་ནི་རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྡུད་པ་ལས། གང་ཞིག་ཕུང་པོ་ལྔ་དག་སྒྱུ་མ་འདྲར་ཤེས་ཤིང་། །སྒྱུ་མ་གཞན་དང་ཕུང་པོ་གཞན་དུ་མི་བྱེད་པ། །སྣ་ཚོགས་འདུ་ (༡༢༡)ཤེས་བྲལ་ཞིང་ཉེ་བར་ཞི་སྤྱོད་པ། །དེ་
Chinese
这叫做等持。对于不可思议的法性，以如是的智慧安住，则会生起无有偏颇的体验。这叫做等持。以及，《七百般若经》中说：对于任何法，没有需要取、持、舍的，这就是修习般若波罗蜜多（119）。对于任何事物，心不作意，这就是修习般若波罗蜜多。以及，《八千颂》中说：修习般若波罗蜜多，就是不修习任何法。以及，修习般若波罗蜜多，就是修习虚空。以及，虚空无有分别，般若波罗蜜多亦是无有分别。以及，《虚空宝经》和慈氏菩萨说： 此中无有任何需要去除， 亦无丝毫需要安立， 于真实如是观真实， 若见真实则得解脱。 以及，《华严经》中说： 凡欲入于诸佛之行境者， 彼应将心如虚空般清净。 舍弃分别、种种分别与执着， 以如虚空之心入于此境。 以及，《经庄严论》中说： 于法界之根本安住心， (120)忆念仅是分别，觉性稳固者， 迅速渡越功德之大海。 以及，《菩提心释》中说： 心离于所缘， 住于虚空之体性， 修习虚空者， 即是修习空性。 以及，阿底峡尊者说： 于离戏论之法界， 亦应安住离戏论之智慧。 如是。 诸多与此等说法相似的大成就者的教言，将在大手印的章节中阐述。 第三，从等持中出定后，当生起一切后得之显现时，以上面修习的如虚空般的等持的忆念之力量摄持，一切显现虽然在实义上无有自性，但显现的方式如其所是般清晰显现，这被称为后得如幻。如《摄颂》中说： 若知五蕴如幻， 不将幻化作他，五蕴亦不作他， 远离种种（121）想，安乐而行， 彼
English
This is called Samadhi. By placing the mind on the inconceivable Dharmata in such a way, unbiased experiences arise. This is called Samadhi. And, in the "Seven Hundred Prajñāpāramitā": "That which has no taking, holding, or abandoning of any dharma is the practice of Prajñāpāramitā (119)." "That which does not focus on any mind is the practice of Prajñāpāramitā." And, in the "Eight Thousand Verses": "The practice of Prajñāpāramitā is not practicing any dharma." And, "The practice of Prajñāpāramitā is the practice of space." And, "Space is without conceptualization, and Prajñāpāramitā is also without conceptualization." And, in the "Akashagarbha Sutra" and by Maitreya: "In this, there is nothing to be removed, Nor is there anything to be established. Look at reality as it is, Seeing reality, one is liberated." And, in the "Avatamsaka Sutra": "Whoever wishes to enter the realm of the Buddhas Should purify their mind like the sky. Abandoning thoughts, various thoughts, and clinging to perceptions, Enter this realm with a mind like the sky." And, in the "Ornament of the Sutras": "Having placed the mind on the root of the Dharmadhatu, (120) Remembering only thoughts, with stable awareness, One quickly crosses to the other shore of the ocean of qualities." And, in the "Explanation of Bodhicitta": "The mind free from objects, Abiding in the nature of space, Practicing space, Is considered practicing emptiness." And, Atiśa said: "In the Dharmadhatu free from elaboration, One should also place wisdom free from elaboration." Thus. Many teachings of great siddhas similar to these explanations will be explained in the chapter on Mahamudra. Third, when all subsequent appearances arise other than in meditative equipoise, having been seized by the power of the memory or force of the previously meditated-upon sky-like meditative equipoise, all appearances, although not established in reality, appear clearly as they are, which is called subsequent illusion-like. As it says in the "Compendium Sutra": "Whoever knows the five aggregates as illusion, Does not make illusion into something else, nor the five aggregates into something else, Separated from various (121) thoughts, acting peacefully, That one