Tibetan
་པ་འགག་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ཟད་པས་ན་སྐྱེ་བ་ཟད། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཟད་པས་ཐར། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། གང་ཟག་གི་བདག་དགག་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་ལྟར་ན། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར། བདག་ཡོད་ (༡༠༢)བདག་གིར་ཡོད་ཅེས་པ། །དེ་ནི་དམ་པའི་དོན་དུ་ལོག །ཅེས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་བཤད་པའི་བདག་མེད་ལུགས་ནི། ཡོད་ན་རང་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་དང་དུས་གསུམ་གང་རུང་ལས་སྐྱེ་བར་རིགས་ལ་དེ་དག་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་དུ། དེ་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་དང་། དུས་གསུམ་དུ་ནི་མ་ཐོབ་ཕྱིར། །ངར་འཛིན་པ་ནི་ཟད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཡང་གང་ཟག་གི་བདག་ཡོད་ན་དེའི་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་ཡོད་དགོས་པ་ལས་དེ་ལྟར་མི་རིགས་ཏེ། རྩ་ཤེས་ལས། ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པའི། །བདག་ཡོད་མ་ཡིན་བྱས་པའི་ཚེ། །ཉེ་བར་ལེན་ཉིད་བདག་ཡིན་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ན། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་པ་བཀག་ཅིང་། །གལ་ཏེ་བདག་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་དུ་འདོད་ན། སྐྱེ་བ་དྲན་པ་མི་འཐད་པ་དང་། ལས་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་དང་། མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་ (༡༠༣)པས་བཀག་ལ། བདག་དང་ཕུང་པོ་ཐ་དད་པ་བཀག་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་གཞན། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས། །གཞན་དུ་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཞན་ན་ལེན་མེད་པར། །བཟུང་ཡོད་རིགས་ན་བཟུང་དུ་མེད། །ཅེས་དང་། འཇུག་པ་ལས། དེ་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་བདག་མེད་དེ། །ཕུང་པོ་མ་གཏོགས་དེ་འཛིན་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་གི་བདག་བཀག་པའི་ཤུགས་ལས་དེའི་མིག་སྣ་ལ་སོགས་པ་བདག་གི་བ་ཡང་ཁེགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྩ་ཤེར། བདག་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །བདག་གི་ཡོད་པ་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། འཇུག་པར། གང་ཕྱིར་བྱེད་པོ་མེད་ཅན་ལས་མེད་པ། །དེ་ཕྱིར་བདག་གི་བདག་མེད་པར་ཡོད་མིན། །དེ་ཕྱིར་བདག་དང་བདག་གི་སྟོང་ལྟ་བས། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་གྱུར། །ཞེས་སོ། །གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྒོམ་པ་མདོར་བསྡུས་ནི། །སྒོམ་རིམ་དང་པོ་ལས། གང་ (༡༠༤)ཟག་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལས་གུད་ན་མི་དམིགས་སོ། །བདག་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་མི་རྟག་པ་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གང་ཟག་ནི་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་གཞན་དག་གིས་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བའི་གང་ཟག་ནི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མི་རུང་སྟེ། དངོས་པོ་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ང་དང་ངའི་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འཁྲུལ་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཟག་ཏུ་གདགས་པའི་གཞི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་ཡིན་ལ་དེའི་རང་བཞིན་དགག་པའི་ཚུལ་ཡང་། རྩ་ཤེར། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དག་གང་ན་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་མུ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་སྤྱིར་བཀག་ཅིང་། རྒྱུ་ (༡༠༥)དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་ན། །བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་རང་ལས་སྐྱེ་བ་དང་། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཞན་ཉིད་ན། །རྒྱུ་དང་རྒྱུ་མིན་མཚུངས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་རིགས་པས་བཀག་ཅིང་། འཇུག་པར་གཞན་གཉིས་ཀྱང་བཀག་ནས། གང་གི་ཕྱིར་ན་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་དང་། །རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་ཡོད་པ་མིན་པས་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་བྲལ། །ཞེས་སོ། །ཕུང་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པས་ཀྱང་རང་བཞིན་དུ་མི་རུང་སྟེ། རྩ་ཤེར། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །རང་བཞིན་བྱས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །རང་བཞིན་བྱས་པ་ཅན་ཞེས་བྱར། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་རུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་ན་གཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་སྟེ། གྲུབ་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་གང་རུང་དུ་གྲུབ་དགོས་པ་ལས་དེ་གཉིས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་གྲགས་ཀྱིས། གང་གིས་དངོས་པོ་རྣམ་དཔྱད་ན། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་དེ་དངོས་མེད། །གང་གི་ཕྱིར་ན་དེ་དག་ལ། ། (༡༠༦)གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་སོ། །གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། གཟུགས་རྡུལ་དབང་ཤེས་བསྐྱེད་མིན་ཏེ། །དེ་ནི་དབང་པོ་ལས་འདས་ཡིན། །འདུས་པས་དེ་རྣམས་བསྐྱེད་བྱེད་ན། །ཚོགས་པ་དེ་ཡང་མི་འདོད་དོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་ཡི། །རྡུལ་ཕྲན་ལ་ཡང་དབྱེ་བ་མཐོང་། །གང་ལ་ཆ་ཤས་ཀྱིས་བརྟགས་པ། །དེར་ནི་རྡུལ་ཕྲན་ཇི་ལྟར་འཐད། །ཅེས་སོ། །དུ་མར་མ་གྲུབ་པ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ། ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་རྣམ་གཅིག་ལ། །ཐ་དད་ཤེས་པ་འཇུག་པར་འགྱུར། །ཡིད་འོང་གཟུགས་ནི་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་གཞན་མ་གཞན་དུ་འགྱུར། །བུད་མེད
Chinese
灭尽，因此生灭尽。业和烦恼灭尽而解脱。如此说。第二，人我之否定和法我之否定二者。第一，如中观宗的论典，在《宝鬘论》中说：“有我（102）有我所，此于胜义谛是颠倒。”如此宣说人无我的无我宗是，若有，则应从自、他、二者、三时中的任何一者而生，但由于未从彼等而生，故无我。于彼论中说：“彼非自他及二者，亦未得于三时中，故我执者当灭尽。”又，若有人我，则必须与蕴一体或异体，但并非如此。在《根本慧论》中说：“除取蕴之外，若谓有我者，取蕴即是我，汝之我则无。”又说：“若谓蕴是我，则有生灭。”如此遮止与蕴一体。若谓我是生灭者，则忆念生不应理，且业已作则无果，未作者则相遇，以此理（103）遮止。遮止我与蕴异体，亦于彼论中说：“若异于诸蕴，则无蕴之相。”又说：“我非异于取蕴，异则不应理。若异则无取，有执则无执。”又《入中论》中说：“是故蕴外无有我，除蕴之外无执故。”如此。如是，遮止人我之势，亦遮止彼之眼鼻等我所，在《根本慧论》中说：“若自体非有，何来有我所？”又《入中论》中说：“以作者无有故无作，是故我所无我所非有。是故观我及我所空性，瑜伽师彼即得解脱。”人无我之修习简而言之，在《修习次第初编》中说：“人（104）非于蕴、界、处之外可见。我亦非蕴等之自性，以蕴等彼等是无常和多体性故。”
English
cease, therefore birth ceases. Karma and afflictions cease and are liberated. So it is said. Secondly, the negation of the self of a person and the negation of the self of phenomena, of the two. The first is, according to the Madhyamaka doctrine, in the Ratnavali it says: "The statement 'there is a self' (102) and 'there is what belongs to the self' is a reversal in ultimate truth." Thus, the doctrine of no-self, which explains the absence of a self of a person, is that if there were a self, it would be reasonable for it to arise from either itself, others, both, or the three times, but since it does not arise from these, there is no self. In that same text, it says: "It is not obtained from itself, others, or both, nor in the three times, therefore the clinging to self will be exhausted." Furthermore, if there were a self of a person, it would have to be either identical to or different from its aggregates, but this is not reasonable. In the Root Wisdom, it says: "If, apart from the aggregates, you say there is a self, then the aggregates themselves are the self, and your self will be non-existent." And it says: "If the aggregates are the self, then they will be subject to birth and destruction." Thus, it refutes identity with the aggregates. If you assert that the self is subject to birth and destruction, then the recollection of birth is unreasonable, and actions done will be fruitless, and those not done will be encountered, with this reasoning (103) it is refuted. The refutation of the self and the aggregates being different is also in that same text: "If it is other than the aggregates, then it will not have the characteristics of the aggregates." And it says: "The self is not reasonably other than the aggregates, if it is other, then there is no taking, if there is grasping, then there is no grasping." And in the Entering the Middle Way it says: "Therefore, there is no self other than the aggregates, because there is no grasping of it apart from the aggregates." Thus. In this way, the force of negating the self of a person also negates the eye, nose, etc., which belong to it. In the Root Wisdom, it says: "If the self is non-existent, how can there be what belongs to the self?" And in the Entering the Middle Way it says: "Because the agent is non-existent, there is no action, therefore the self and what belongs to the self are non-existent. Therefore, by contemplating the emptiness of the self and what belongs to the self, that yogi will attain liberation." The meditation on the absence of a self of a person, in brief, in the First Stage of Meditation it says: "A person (104) is not seen apart from the aggregates, elements, and sense bases. The self is also not the nature of the aggregates, etc., because those aggregates, etc., are impermanent and of multiple nature."
Chinese
因为如此，其他人认为，补特伽罗是常恒和唯一的自性。如果补特伽罗不能被说成是“那一个”或“另一个”，那么补特伽罗就不可能是实有，因为没有其他实有的形态。因此，应当这样思考：世俗中的“我”和“我的”这些说法，仅仅是错觉。如是说。第二，作为补特伽罗施设的基础的蕴、界、处等是法，并且破斥其自性的方式是：《中观根本慧论》中说：“非自生，亦非他，不共生，亦非无因。何处有何物，是物无时生。”这里总的遮止了四句生。如果因（105）和果是一体，那么能生和所生将变成一体。这是遮止了自生。如果因和果是他体，那么因和非因将变得相同。这是用理智遮止了他生。《入中论》中也遮止了其他二者，因为无论从自、从他、还是从二者生，以及不依赖于因的存在都是不可能的，所以事物没有自性。蕴等一切法都依赖于因缘，因此也不可能是自性。如《中观根本慧论》中说：“从因缘所生，自性即成造作性，自性是造作性，如何能成立？”如是说。如果进行观察和分析，那么所取和能取的一切都不成立是实有，如果成立，就必须成立是单一或多数中的任何一种，但事实上这二者都没有成立。如法称所说：“若以分析事物，则彼于彼非实有，何以故？于彼等，无一与多之自性。”如是说。不成一是《菩提心释》中所说：“色微尘非根识生，彼乃超离于根识。若聚合生彼等，则彼集合亦不欲。以方位的差别所分的，微尘亦见有差别。于何者以部分所观察，于彼微尘如何合理？”如是说。不成多也如该论中所说：“外境之义为一相，而有异识之生起。悦意之色为何者，彼即非异亦异。妇女
English
Because of this, others consider the person (pudgala) to be permanent and of a single essence. If the person cannot be spoken of as "that one" or "another," then the person cannot be real, because there is no other form of reality. Therefore, one should contemplate that the worldly "I" and "mine" are merely illusions. Thus it is said. Secondly, the aggregates, elements, and sense-fields, etc., which are the basis for designating a person, are phenomena (dharmas), and the manner of refuting their inherent existence is as follows: The Root Wisdom says: "Not from self, not from other, not from both, not without cause. Nowhere, at any time, is there any arising of entities." Here, arising from the four extremes is generally negated. If the cause (105) and effect are the same, then the producer and the produced become one. This negates arising from self. If the cause and effect are different, then the cause and non-cause become the same. This negates arising from other through reasoning. The Entering (into the Middle Way) also negates the other two, because arising from self, from other, or from both, and existence without relying on a cause are impossible, therefore things are devoid of inherent existence. All phenomena such as the aggregates depend on causes and conditions, therefore they cannot be inherently existent. As the Root Wisdom says: "That which arises from causes and conditions becomes something made, and how can something made be inherent existence?" Thus it is said. If one investigates and analyzes, then all that is apprehended and the apprehender are not established as real, because if they were established, they would have to be established as either one or many, but in fact neither of these is established. As Dharmakirti said: "If one analyzes things, then they are not real in that analysis, because they do not have the nature of one or many." Thus it is said. That it is not established as one is stated in the Commentary on the Awakening Mind: "Form, atoms, sense, and consciousness are not produced by the senses, for they transcend the senses. If the aggregate produces them, then that collection is also not desired. Even atoms, which are divided by the division of directions, are seen to have divisions. How can atoms be reasonable where parts are examined?" Thus it is said. That it is not established as many is also stated in the same text: "The meaning of external objects is a single aspect, but different consciousnesses arise. Whatever is a pleasing form, that is neither different nor the same. Women