Tibetan
ང་རྩལ་མ་རྫོགས། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་པར་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་སུ་དག་ན་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་དུ་ཤར། ལུས་སྣང་སེམས་གསུམ་ལ་རྣམ་རྟོག་གི་འཛིན་པ་བག་ལ་ཉལ་ཕྲ་མོ་ཙམ་དང་ཉམས་མྱོང་གི་དྲི་མ་ཕྲ་མོ་ཞིག་འདུག་ནའང་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་དུ་མ་ཤར་ལུས་འཇའ་ལུས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་དང་སེམས་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུར་གྱུར་ནས་ཞིང་ཁམས་དག་པ་རབ་འབྱམས་སུ་སྣང་ན་སྒོམ་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྐྱེས། ལུས་སེམས་དང་སྣོད་བཅུད་ལ་མ་དག་པའི་སྣང་བ་དང་འཛིན་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་འདུག་ཀྱང་ཡོན་ཏན་མ་སྐྱེས། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྫོགས་ན་ཀུན་རྫོབ་དག་ཅིང་བྱན་ཚུད། རྣམ་སྨིན་ལུས་རྒྱ་བག་ཆགས་སྣང་རྒྱ་རྣམ་ཤེས་སེམས་རྒྱ་སྟེ་རྒྱ་གསུམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྒྲིབས་ན་ཀུན་རྫོབ་ (༧༣༡)མ་དག་ཅིང་བྱན་མ་ཆུད། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་པའི་ཆོས་སྐུར་བྱང་ཆུབ་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་འབྱུང་ན་གཟུགས་སྐུའི་ས་བོན་གྱི་ནུས་པ་མངོན་དུ་གྱུར། དེ་ལྟར་མ་གྱུར་པར་ད་དུང་ཞིང་ཁམས་དག་པ་ལ་བལྟོས་དགོས་ན་གཟུགས་སྐུའི་ས་བོན་གྱི་ནུས་པ་མ་སྨིན་པའོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ལྟར་ན་སྒོམ་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་དུས་མཉམ་པས་ཚེ་འདིར་སྒོམ་མེད་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་མིན་ལ། ཚེ་འདིར་འཆར་བའི་སྒོམ་མེད་ནི་སྒོམ་མེད་བཏགས་པ་བ་ཙམ་དུ་བཞེད་དེ། རྗེ་རྒྱ་རས་ཀྱིས། སྒོམ་མེད་ཆོས་སྐུའི་གདན་ས་ཡིན། །ཕལ་ཆེར་སྒོམ་མེད་བཏགས་པར་སོང་། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་ཡང་རྗེ་སྒོམ་ཚུལ་ལ་གླན་སྒོམ་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་ཁྱད་པར་ཞུས་པ་ལ། རྩེ་གཅིག་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡིན། སྤྲོས་བྲལ་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ (༧༣༢)ཤེས་པ་ཡིན། རོ་གཅིག་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ཡིན། སྒོམ་མེད་དམ་དེ་ང་ལ་ཆ་མེད། ཅེས་གསུངས་ཏེ་སྒོམ་མེད་ཞལ་གྱི་མ་བཞེས་ཤིང་། རྗེ་ཕག་མོ་གྲུ་པའི་སློབ་མར་ཡང་རོ་གཅིག་རྟོགས་པ་ཕྱེད་དང་བཞིའི་ཐ་སྙད་བྱུང་བ་དང་། རྗེ་རྒོད་ཚང་པ་དང་གྲུབ་ཆེན་ཨུ་རྒྱན་པ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་རོ་གཅིག་ཙམ་གྱི་ཞལ་བཞེས་ལས་མ་མཛད་པས། དེང་སང་རོ་གཅིག་ཙམ་དང་སྒོམ་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཤར་བར་ཁས་ལེན་པ་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་རྣམ་གཞག་རྣམས་ཞིབ་ཏུ་མ་ཤེས་པར་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་བླུན་གཏམ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བས་ཡིད་བརྟན་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྒོམ་མེད་ཆུང་ངུའི་དུས། གཉིས་སྣང་ཕལ་ཆེར་དག་ནས་ཆེད་དུ་སྒོམ་མ་དགོས་དྲན་པས་བཟུང་མ་དགོས་པར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒོམ་དུ་ཤར་ཏེ་ཕལ་ཆེར་སྒོམ་ཐོག་ནས་གཡོ་བ་མེད་པར་འབྱུང་ལ། རྗེས་སྣང་གི་སྐབས་སུ་མི་རྟོག་ངོ་མ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་མ་རིག་པའམ་མི་ཤེས་པའི་ལྷག་མ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་རྟོག་བྲལ་ (༧༣༣)ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སེམས་སུ་གནས་པ་ཞིག་ཡོད་པར་བཤད་ཅིང་། དེ་ཉིད་གནས་ངན་ལེན་གྱི་དྲི་མར་བཞེད་དོ། །རྗེས་ཤེས་སུ་ལས་སོག་མི་ནུས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་སུ་མ་དག་པའི་འཛིན་རྟོག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡད་ཡུད་སྐྱེ་བ་དང་། རྨི་ལམ་དུའང་ངོ་མ་ཤེས་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ཅུང་ཟད་འབྱུང་བར་བཤད་དོ། །སྒོམ་མེད་འབྲིང་གི་དུས། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོ་དེ་ཡང་དག་ནས་ཉིན་མཚན་ཐམས་ཅད་སྒོམ་མེད་ཀྱི་རྟོགས་པ་འཁོར་ཡུག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་། རྗེས་སྣང་དུ་མི་རྟོག་ངོ་མ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་ཞིག་ཡོད་ལ། དེ་ཉིད་རང་གསལ་དུ་འཆར་བ་ཞེས་བྱ་བ་གཤིས་བབས་དང་མཐུན་པར་རྫོགས་པ་ལ་ཟེར་ཏེ། དེ་ཉིད་གནས་ངན་ལེན་གྱི་དྲི་མ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་ཡིན་ཞིང་། མཚན་མོ་ལའང་དེའི་ཆ་ཡོད་པར་བཤད་དོ། །སྒོམ་མེད་ཆེན་པོའི་དུས། མི་རྟོག་ངོ་མ་ཤེས་ཀྱི་ཆ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་སུ་དག་ནས་རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་དང་རྟོགས་པའི་འོད་གསལ་གཉིས་འདྲེས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཀློང་འབྱམས་སུ་གྱུར་པ་ལ་རང་དོན་དུ་ཆོས་སྐུར་བྱང་ཆུབ་ (༧༣༤)པའི་ཐ་སྙད་དང་། དེའི་རྩལ་ཕྱོགས་མེད་དུ་འབྱོངས་པ་དང་གདུལ་བྱའི་དག་སྣང་གི་རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་པ་ལས་གཞན་དོན་དུ་གཟུགས་སྐུའི་སྣང་བརྙན་ཤར་ཏེ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་འགྲོ་དོན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་བར་བཞེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒོམ་མེད་གསུམ་གྱི་ཚུལ་དེ་ལྟར་བཤད་ཀྱང་ཚེ་འདིར་འཆར་བའི་སྒོམ་མེད་མཐར་ཐུག་ནི། རང་སེམས་སངས་རྒྱས་སུ་ལྷན་གྱི་གོ་ནས་སྤང་བྱ་སྤང་དུ་མེད་གཉེན་པོ་བསྟེན་དུ་མེད། དག་བྱ་རྒྱུ་དང་བྲལ་དག་བྱེད་སེམས་དང་བྲལ། ཤི་མ་ཤི་མེད་པའི་ངེས་པ་གཏིང་ནས་ཐོབ་སྟེ་མཉམ་རྗེས་མེད་པར་ངེས་ཤེས་ལྷང་གི་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱི་སྒོམ་མེད་ལས་མི་འཆར་བར་བཞེད་དོ། །དེའི་ཉམས་མྱོང་སྐྱོང་ཚུལ་ལ། རྗེ་སྒམ་པོ་པས། སྒོམ་དུ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དུས་སུ་ཉམས་མྱོང་གི་རྩི་ལ་མ་འབྱར་བ་གལ་ཆེ། ཉམས་ལ་མ་ཞེན་པ་ཞིག་དགོས། ཞེས་སྐབས་འདིར་ཡང་ཉམས་མྱོང་ལ་ཞེན་འཛིན་སྐྱེས་དོགས་བྱ་དགོས་པར་གསུངས་པས་ཉམས་བཟང་ངན་ཅི་ལ་ཡང་དགག་སྒྲུབ་དང་ཞེན་འཛིན་མ་ཞུགས་པ་ཞིག་གལ་ (༧༣༥)ཆེ
Chinese
我尚未圆满。如果所有阿赖耶识的习气都未舍弃，而证悟法界智慧，则会生起分别念的禅修。如果身、显、心三者对分别念的执着，只有微细的潜在习气和微细的经验痕迹，那么分别念的禅修就不会生起，身体会转化为虹身智慧身，心会转化为光明法身，显现于无量清净刹土，这时就会生起无修的功德。如果身心和器情世界还存在不净的显现和执着，哪怕只有一点点，也不会生起功德。如果力量和无畏等所有佛陀的功德都圆满，那么世俗谛就会清净且成熟。如果成熟的身束缚、习气显现束缚、阿赖耶识心束缚这三种束缚遮蔽了佛陀的功德，那么世俗谛（731）就不会清净且不成熟。如果证悟了法身，即法界与智慧无二无别，并且以身语意无尽庄严轮持续不断地利益众生，那么色身种子的力量就会显现。如果不是这样，还需要依赖清净刹土，那么色身种子的力量就没有成熟。因此，无修的证悟达到究竟和获得圆满菩提是同时的，所以今生不可能获得彻底的无修。今生所显现的无修，被认为是名义上的无修。如杰·嘉热所说：“无修是法身的基座，但大多数都成了名义上的无修。”此外，关于杰·贡秋的禅修方式，格南·贡修请教了四种瑜伽的差别。他说：“一心是了知心的自性，无戏论是了知空性的自性，一味是了知显现的自性，无修我一无所知。”因此，他没有承认无修。帕摩竹巴的弟子中也出现了“一味证悟一半又四分之一”的说法。热果仓巴和成就者邬金巴等也只承认一味。因此，现在那些声称生起一味和无修证悟的人，似乎是因为没有详细了解四种瑜伽的分类，而产生的傲慢和胡说八道，不可信任。第二，小无修
English
I am not yet complete. If all the habitual tendencies of the alaya consciousness are not abandoned, and one purifies into the wisdom of dharmadhatu, then conceptual thought arises as meditation. If there is only a subtle latent habit of clinging to conceptual thought in the three aspects of body, appearance, and mind, and a subtle trace of experience, then conceptual thought does not arise as meditation. If the body transforms into a rainbow body, a wisdom form, and the mind transforms into a clear light dharmakaya, and appears in vast pure realms, then the qualities of non-meditation arise. If there is even a slight impurity in the appearance and clinging to body, mind, and the environment, then qualities do not arise. If all the qualities of the Buddha, such as power and fearlessness, are complete, then the conventional (truth) is purified and mastered. If the three fetters—the fetter of the ripening body, the fetter of habitual appearance, and the fetter of the alaya consciousness mind—obscure the qualities of the Buddha, then the conventional (731) is not purified and not mastered. If one awakens into the dharmakaya, where the sphere and wisdom are inseparable, and the inexhaustible wheel of adornment of body, speech, and mind continuously benefits sentient beings, then the power of the seed of the form body manifests. If it is not like that, and one still needs to rely on pure realms, then the power of the seed of the form body has not matured. Therefore, the completion of the realization of non-meditation and the attainment of perfect enlightenment are simultaneous, so it is not possible to attain complete non-meditation in this life. The non-meditation that arises in this life is considered to be merely nominal non-meditation. As Je Gya Re said, "Non-meditation is the seat of the dharmakaya, but mostly it has become nominal non-meditation." Furthermore, when Glen Gom asked Je Gomtsul about the difference between the four yogas, he said, "One-pointedness is knowing the nature of the mind, freedom from elaboration is knowing the nature of emptiness, one taste is knowing the nature of appearance, I have no knowledge of non-meditation." Therefore, he did not accept non-meditation. Among the disciples of Je Phagmo Drupa, there also appeared the term "half and a quarter of one taste realization." Je Gotshangpa and the great accomplished Ugyenpa and others also only accepted one taste. Therefore, those who claim to have arisen one taste and non-meditation realization nowadays seem to be arrogant and talking nonsense because they have not thoroughly understood the classifications of the four yogas, and should not be trusted. Second, small non-meditation
Chinese
之时。二取显现大多清净，无需特意修习，无需以忆念执持，一切显现皆显现为修习，大多在修习中无有动摇地生起。后得显现之时，所谓“不了知无分别”，是指无明或不知的残余，存在于阿赖耶识的无分别（733）无记心中，据说那即是恶趣之垢。虽然后识无法造作，但在智慧中，会生起如幻觉般未清净的执取分别，以及在梦中也会稍微产生不了知的实执。无修中等的时期。如幻觉般的细微二取也已清净，日日夜夜一切都转为无修的证悟境界。后得显现时，存在着极其微细的不了知无分别之分，所谓那显现为自明，是指与本性相符的圆满，那即是极其微细的恶趣之垢，据说夜晚也有那样的分。无修大等的时期。那极其微细的不了知无分别之分也已清净为智慧，自性光明与证悟光明二者相融，成为智慧的无垠虚空，自利方面称为证得法身（734），其能力无偏圆满，以及调伏者的清净显现的缘起聚合，他利方面则显现色身的影像，据说在轮回未空之际，利生事业任运成就。三者是，如是宣说了无修三者的状态，但此生显现的无修究竟则是，自心与佛陀无别地领悟，无有可断之物，无需依止对治，无有可净之物，远离能净之心，从内心深处获得不死不生的定解，在无有俱生后得的情况下，唯有生起朗然觉性的无修才会显现。关于修持其体验的方式，尊者冈波巴说：“在无修瑜伽的时期，不执着于体验的精华至关重要，必须是不执着于体验。”此处也必须注意不要产生对体验的执着，因此，对于体验的好坏，不作取舍和执着至关重要（735）。
English
At that time. Dualistic appearances are mostly purified, there is no need for special practice, no need to hold with mindfulness, all appearances appear as practice, and mostly arise without wavering in practice. In the case of subsequent appearances, the so-called "not knowing non-discrimination" refers to the remainder of ignorance or not knowing, which exists in the non-discriminating (733) non-specified mind of the alaya consciousness, and it is said that it is the impurity of bad karma. Although the subsequent consciousness cannot work, in wisdom, there will be illusory impure grasping and discrimination, and in dreams, there will also be a slight clinging to the truth of not knowing. During the middle period of no meditation. The subtle dualistic appearances like illusions are also purified, and all day and night turn into the realm of no meditation realization. In the subsequent appearance, there is a subtle and subtle part of not knowing non-discrimination, and the so-called appearance as self-illumination refers to the perfection in accordance with the nature, which is the subtle and subtle impurity of bad karma, and it is said that there is also that part at night. During the great period of no meditation. That subtle and subtle part of not knowing non-discrimination is also purified into wisdom, and the natural luminosity and the realized luminosity are mixed together, becoming the boundless space of wisdom, which is called the attainment of the Dharmakaya (734) for one's own benefit, and its ability is completely fulfilled without bias, and the dependent origination of the pure appearance of the disciples gathers, and for the benefit of others, the image of the Rupakaya appears, and it is said that the benefit of beings will be spontaneously accomplished as long as samsara is not empty. The third is that although the state of the three no meditations is explained in this way, the ultimate no meditation that appears in this life is that one's own mind is realized as being inseparable from the Buddha, there is nothing to be abandoned, there is no need to rely on antidotes, there is nothing to be purified, and it is separated from the purifying mind. From the depths of the heart, one obtains the definite understanding of no death and no birth, and it is said that no meditation will appear only when the clear awareness arises without co-emergence and subsequent attainment. Regarding the way to cultivate its experience, Lord Gampopa said: "During the period of no meditation yoga, it is important not to cling to the essence of experience. It is necessary not to be attached to experience." Here, too, it is necessary to be careful not to develop attachment to experience, so it is important (735) not to engage in acceptance or rejection and attachment to any good or bad experience.