Tibetan
པར་བློ་ཡངས་ཕྱལ་གྱི་འགྲོ། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པར་འཆར། རྗེས་ཤེས་སུ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དག་པའི་ཤེས་པ་དང་སིང་ངེ་བ་འབའ་ཞིག་ནི་ཅུང་མི་འོང་ཡང་། རིག་སྟོང་སྣང་སྟོང་གི་ཉམས་བཟང་པོ་དང་བཅས་ཏེ་ཉིན་བར་གྱི་སྒོམ་ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད། འོན་ཀྱང་དྲན་པས་ (༧༡༣)རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ཟིན་པ་ཅུང་ཟད་མི་འོང་བས་བཟུང་དྲན་རེ་ལ་བལྟོས་དགོས། རྨི་ལམ་དུ་འཁྲུལ་པ་དང་འཛིན་པ་དུ་མ་རེ་འོང་རེས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་རྒྱུ་མེད་དམྱལ་བར་སྐྱེ་རྒྱུ་མེད་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་སྙམ་པའང་འོང་། གཏིང་ཟབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་གོ །སེམས་ཉིད་བླ་མར་འཆར། སྣང་བ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་གྲོགས་སུའང་འགྲོ། གང་ལའང་ཞེན་པ་ཆུང་ཆོས་བརྒྱད་ལས་བློ་ལྡོག །འོན་ཀྱང་ད་ནི་བླ་མ་མི་དགོས་སྙམ་པ་དང་ང་རྒྱལ་དང་རློམ་སེམས་དང་གཞན་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་སོགས་འབྱུང་འདོགས་ཡོད་གསུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། སྤྲོས་བྲལ་གསུམ་གྱི་ཚེའང་ཞེན་པ་གསུམ་བཏང་ནས་དབེན་པ་བསྟེན་ཞིང་སྨྲས་བཅད་དང་འདག་སྦྱར་ལ་ནན་ཏན་བྱ། གཏོར་མ་དང་བླ་མའི་གསོལ་འདེབས་ཉུང་ཟད་ཙམ་མ་དོགས་མཚན་བཅས་ཀྱི་དགེ་སྦྱོར་རྣམ་གྲངས་མང་ན་མི་དགའ་བར་བཤད་པས། རེ་ཞིག་དེ་དག་དོར་ནས་བཟུང་དྲན་ལ་རྩིས་སུ་བྱ་ཞིང་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངོ་བོ་ཡེངས་མེད་ (༧༡༤)འཛིན་མེད་དུ་སྐྱོང་བ་གལ་ཆེ། ཡང་སྐབས་སྐབས་སུ་མཆོད་སྦྱིན་སོགས་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བ་བསག་པ་དང་། མོས་གུས་དག་སྣང་སྙིང་རྗེ་རྣམས་སྒོམ་ཞིང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་རྣམས་བསམ། བླ་མ་དང་མཆེད་གྲོགས་རྟོགས་ལྡན་ལ་ཟབ་མོའི་གླེང་བསླང་བྱ་བ་དང་། གྲུབ་ཐོབ་བརྒྱུད་པའི་རྡོ་རྗེའི་མགུར་བལྟ་བ་དང་དབྱངས་སུ་བླང་བ་སོགས་བྱ། བདེ་ཤས་ཆུང་ཞིང་འགྲོ་འདོད་དང་ཟ་འདོད་དང་སྙིང་མི་དགའ་བ་སོགས་བྱུང་ན་ཐབས་ལམ་འབར་འཛག་དང་མཆོག་གི་གཏུམ་མོ་དང་ལུས་སྦྱོང་ཅི་རིགས་བྱ། སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་ནས་དེ་ལོར་བསྐྱང་ཡང་བོགས་མ་ཐོན་ན་སླར་ཞེན་པ་གསུམ་གཏོང་བ་དབང་ཞུ་བ། ཉམས་ཆགས་བཤགས་པ་སོགས་བྱ་ཞིང་རྟོགས་པ་འཕེལ་བར་གསོལ་བ་གདབ། རང་ཡི་དམ་དུ་བསྒོམས་ལ་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་ཞིང་དེ་སེམས་སུ་ཐག་བཅད་ལ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངང་དུ་མཉམ་པར་བཞག །དེ་བཞིན་དུ་ལྷའི་བདེ་སྐྱིད་བསམས་ (༧༡༥)ལ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་འཇོག་པ་དང་། འཁོར་བའི་གནས་ཚུལ་བསམས་ལ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་འཇོག་པ་དང་། མྱང་འདས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་བསམས་ལ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་འཇོག་པ་དང་། རེས་རི་བོའི་རྩེར་ཕྱིན་ལ་
Chinese
再者，心胸开阔地行事。一切显现皆为空性且无我。虽然不会立刻出现所有念头都转化为清净智慧和明晰的状态，但伴随着觉性空、显现空的良好体验，日间的禅修不会中断。然而，由于念力无法持续不断地把握（713），所以需要依赖于忆念。梦中会出现诸多错乱和执着，有时会想：既不会成佛，也不会堕入地狱，而是领悟了实相之义。也能理解甚深之法。自心显现为上师。显现也成为修行的助伴。对任何事物都执着减少，心从八法中转变。然而，有时会产生“现在不需要上师”的想法，以及傲慢、自负和贬低他人等念头，据说这些都是障碍。第三，在修持离戏三要时，也要放下三种执着，依止寂静处，努力禁语和闭关。因为据说不宜过多进行朵玛和上师祈请等略微带相的修法，所以暂时放弃这些，重视忆念，重要的是在离戏的体性中无散乱（714）无执着地修持。此外，有时也要积累供养等有为的善行，修持虔诚、清净观、慈悲等，思维因果的缘起。与上师和有证悟的道友进行甚深讨论，阅读和吟唱成就者传承的金刚歌等。如果出现不适、想走动、想吃东西、不悦等情况，就进行拙火和胜乐金刚的拙火以及各种适当的锻炼。如果生起大离戏的证悟，即使当年就修持，如果没有进步，就再次放下三种执着，接受灌顶，忏悔违犯等，祈祷证悟增长。观想自己为本尊，思维地狱的痛苦，在心中下定决心，安住于离戏的状态。同样地，思维天界的安乐（715）而安住于离戏，思维轮回的状况而安住于离戏，思维涅槃的状况而安住于离戏，有时去到山顶上
English
Furthermore, act with an open and broad mind. All appearances arise as emptiness and selflessness. Although it may not immediately happen that all thoughts transform into pure wisdom and clarity, the daytime meditation is continuous, accompanied by the good experience of awareness-emptiness and appearance-emptiness. However, since mindfulness cannot continuously grasp (713), it is necessary to rely on recollection. In dreams, many confusions and attachments may arise, and sometimes one may think: neither will I become a Buddha, nor will I fall into hell, but I will realize the meaning of reality. One can also understand the profound Dharma. One's own mind appears as the guru. Appearances also become companions in practice. Attachment to anything diminishes, and the mind turns away from the eight worldly concerns. However, sometimes thoughts such as "I don't need a guru now" arise, as well as arrogance, conceit, and belittling others, which are said to be obstacles. Third, when practicing the three essentials of non-elaboration, one should also abandon the three attachments, rely on solitary places, and diligently observe silence and seclusion. Since it is said that it is not good to perform too many slightly characterized practices such as tormas and guru prayers, temporarily abandon these, value recollection, and it is important to cultivate the nature of non-elaboration without distraction (714) and without attachment. In addition, sometimes accumulate virtuous actions of conditioned phenomena such as offerings, cultivate devotion, pure vision, compassion, etc., and contemplate the dependent arising of cause and effect. Engage in deep discussions with the guru and realized Dharma friends, and read and sing the vajra songs of the lineage of siddhas. If discomfort, the desire to move around, the desire to eat, displeasure, etc., arise, then practice tummo and Chakrasamvara's tummo, as well as various appropriate exercises. If the realization of great non-elaboration arises, even if one practices it that year, if there is no progress, then again abandon the three attachments, receive empowerment, confess transgressions, etc., and pray for the increase of realization. Visualize oneself as the deity, contemplate the suffering of hell, make a firm decision in your heart, and abide in the state of non-elaboration. Similarly, contemplate the bliss of the heavenly realms (715) and abide in non-elaboration, contemplate the state of samsara and abide in non-elaboration, contemplate the state of nirvana and abide in non-elaboration, and sometimes go to the top of a mountain.
Tibetan
སྤྲོས་བྲལ་དུ་གློད། རེས་མང་པོའི་འདུན་སར་སོང་ལ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གློད། རླུང་ཐུན་རེ་བཟུང་ལ་སྣང་བ་ལ་མིག་ཧ་རེ་བལྟ་ཞིང་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གློད་པ་རྣམས་ཀྱིས་བོགས་དབྱུང་བར་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་རྗེ་སྒམ་པོ་པས། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དུས་སུ་བཏང་སྙོམས་སུ་མ་ལུས་པར་ཤེས་པ་ངར་དང་བཅས་པ་གལ་ཆེ། ཞེས་དང་། རྗེ་རྒྱ་རས་ཀྱིས། སྤྲོས་བྲལ་དུས་སུ་སོང་ཙམ་ན། །གཉིས་བསྡུས་ཆོས་རྣམས་བསྲེས་ཤིང་སྒོམ། ཞེས་ཤེས་པ་ངར་བསྐྱེད་ལ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ལ་བསྲེ་ཞིང་སྤྲོས་བྲལ་སྒོམ་པར་བཤད་ལ། རྗེ་ཡང་དགོན་པས། མ་ཡེངས་པའི་དྲན་པ་སོ་མ་ཤོར། མི་སྒོམ་གནས་ལུགས་ལ་བཟོ་མ་བྱེད། བསམ་མེད་ཀྱི་རིག་པ་སྨྲ་མ་འདོད། རྟག་དཔྱད་ཀྱིས་མ་བསླད་ཁ་ (༧༡༦)ཡན་དུ་སྐྱོངས་དང་། སྒོམ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་མ་བུ་འཕྲོད་པ་ཞིག་འོང་གི །ཞེས་གསུངས་པས། བཟུང་དྲན་ཤུགས་བསྐྱེད་དེ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངོ་ཐོག་མ་ཤོར་མ་ཡེངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ལུགས་ལ་བཟོ་བཅོས་མི་རུང་བས་གཞན་གསར་དུ་ཅི་ཡང་མི་སྒོམ་པ་དང་། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཀྱི་རིག་པ་ལ་བརྟག་དཔྱད་མི་བྱ་བར་རང་ཡན་དུ་སྐྱོང་བ་རྣམས་བསྟན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྐྱངས་པས་ཅི་ཞིག་ན་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་མ་བྲལ་སྟོང་མི་སྟོང་སྤང་བླང་སོགས་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་གྲྭ་མ་ཆག་ཟུར་མ་ཉམས་པར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་རོ་གཅིག་པའི་རྣལ་འབྱོར་འཆར་རོ། །གསུམ་པ་རོ་གཅིག་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ། རོ་གཅིག་གི་རྣམ་དབྱེ། ཉམས་མྱོང་འཆར་ཚུལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོང་ཐབས་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནི། རོ་གཅིག་གི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་པའི་དོན་ལ། སྤྱིར་བསྟན་དུ་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ (༧༡༧)ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་རོ་གཅིག་བཤད་དེ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། སྣ་ཚོགས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་དོན་གཅིག་པར། །རྟོགས་པར་བྱེད་པ་བླ་མ་དམ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་དང་། ཤ་ཝ་རས། གང་གཱ་ལ་སོགས་ཆུ་ཀླུང་སྣ་ཚོགས་པ། །བ་ཚྭ་ཅན་གྱི་རྒྱ་མཚོར་རོ་གཅིག་ལྟར། །བརྟགས་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྣ་ཚོགས་ཀུན། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །འོན་ཀྱང་སྐབས་འདིའི་རོ་གཅིག་གི་དོན་ནི། སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བ་ལྟ་བུ་ཚུལ་མི་འདྲ་བའི་གཉིས་ཆོས་དུ་མ་ཡང་ཟུང་འཇུག་གི་ངོ་བོར་རོ་གཅིག་པས་ན་རོ་གཅིག་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྗེ་ཕག་གྲུས། སྣང་དང་མི་སྣང་སྣ་ཚོགས་སེམས་དང་སྟོང་། །སྟོང
Chinese
于离戏中放松。多次前往会场，于离戏中放松。每次吸气时，眼睛稍微注视显现，据说于离戏中放松能有所助益。此外，杰岗波巴说：“在离戏瑜伽之时，不完全处于中舍，具有觉知的精进非常重要。” 杰嘉热说：“一旦进入离戏之时，将二者合一之法混合并禅修。” 据说生起觉知的精进，与各种显现相混合，禅修离戏。杰扬衮巴说：“不要失去不散乱的念头，不要在不禅修的实相上造作，不要想当然地谈论无思之觉性，不要用常时的考察来扰乱，（716）保持自然状态，禅修离戏的母子就会相合。” 因此，就是要生起专注的念力，不要失去离戏的本面，不要散乱，并且因为不能对它的实相进行改造，所以什么也不要新禅修，对于不可言说、不可思议的觉性，不要进行考察，保持自然状态。这样修持会有什么结果呢？对于轮涅的一切法，没有离与不离、空与不空、舍与取等等的破立，一切显现都不会被打断，不会有丝毫损失，会生起与大手印的体性成为一体的瑜伽。第三，关于一体瑜伽，有一体瑜伽的分类、体验生起的方式、以及修持它的方法这三者。第一，关于一体瑜伽的意义，一般而言，所显现的世间和轮回涅槃所包含的一切法，都说是法性空性中一体的一味。大婆罗门说：“所有各种法在空性中意义相同，证悟这一点就是殊胜的上师。” 夏瓦拉说：“恒河等各种河流，就像在咸水海中成为一体一样，将考察的心和各种心所，知晓在法界中成为一体。” 然而，这里一体的意义是，显现和不显现等形式不同的二法，也在双运的体性中成为一体，所以称为一体。杰帕竹说：“显现与不显现，各种心与空性，空
English
Relax in freedom from elaboration. Go to the assembly many times and relax in freedom from elaboration. Each time you take a breath, look at the appearance with a slight gaze, and it is said that relaxing in freedom from elaboration will help. Furthermore, Je Gampopa said, "During the yoga of freedom from elaboration, it is important to have knowledge with vigor, without being completely in equanimity." Je Gyarawa said, "Once you go into the time of freedom from elaboration, mix and meditate on the dharmas that combine the two." It is said that generating the vigor of knowledge, mixing it with various appearances, and meditating on freedom from elaboration. Je Yang Gonpa said, "Do not lose the unscattered mindfulness, do not fabricate the reality of non-meditation, do not want to speak of the non-thinking awareness, do not corrupt it with constant examination, (716) maintain it in its natural state, and the mother and child of meditation, freedom from elaboration, will meet." Therefore, it is taught to generate the power of focused mindfulness, not to lose the face of freedom from elaboration, not to be scattered, and because it is not permissible to modify its reality, not to meditate on anything new, and not to examine the unspeakable, unthinkable awareness, but to maintain it in its natural state. What will happen if you cultivate in this way? For all the dharmas of samsara and nirvana, there is no acceptance or rejection of separation and non-separation, emptiness and non-emptiness, abandonment and adoption, etc., and all appearances will not be interrupted, and there will be no loss, and the yoga of being one taste in the nature of Mahamudra will arise. Third, regarding the yoga of one taste, there are three aspects: the classification of one taste, the way experiences arise, and the method of cultivating it. First, regarding the meaning of the yoga of one taste, in general, it is said that all the dharmas included in the phenomenal world and samsara and nirvana are one taste in the emptiness of dharmata. The Great Brahmin said, "All the various dharmas are the same in meaning in emptiness, and realizing this is the supreme guru." Shavara said, "Just as the various rivers such as the Ganges become one taste in the salty sea, know that the mind and all the various mental factors become one taste in the dharmadhatu." However, the meaning of one taste in this context is that the two dharmas of different forms, such as appearance and non-appearance, are also one taste in the nature of union, so it is called one taste. Je Phagdru said, "Appearance and non-appearance, various minds and emptiness, empti