Chinese
既然有人说要区分，那是非常合时宜且好的，所以在这里也这样说。此时，心的自性什么也不成立，所以是空性；念头止息，所以是光明。光明和空性无别，如虚空一般的觉性，自己觉知自己。如果对它生起确信的定解，就能见到一缘的自性。在乐明无念的体验中，虽然处于萨莱松然的状态，如果没有融入自证的定解，那么显现而不确定的体验，就像孩子看到水中的月亮一样，没有见到自性。(699)如果日夜不断地处于乐明无念的禅定中，并伴随着自证的定解，那么一缘的功用就圆满了。如果出现散乱，那就还没有圆满。当生起念头和显现外境时，只要念头能够抓住，就不用舍弃，而是转化为修行。如果进入睡眠体验的光明中，分别念就显现为修行。如果念头抓住念头和显现的生起，并再次融入修行，那么分别念就没有显现为修行。如果从八法中转变心意，内外魔障断绝，能够示现神通和降伏神通等各种神变，那么就生起了一缘的功德。如果心不听使唤，没有获得内心的寂静，不能示现共同的暖相，那么就没有生起功德。在后得中，以清净禅定的显现，对外内的因果，细微和粗大都不会错乱地显现，对缘起融入理解，如法地取舍，那么就在世俗上得心应手。如果没有获得对这种缘起的定解，(700)并且在因果的取舍上有所懈怠，那么就没有得心应手。在后得中，对众生生起有对境的慈悲，并且发出广大的利他誓愿，那么就种下了色身的种子。如果被各种禅定的体验所蒙蔽，难以生起慈悲，并且只为自己一个人的寂静而努力，那么就没有种下色身的种子。第二，在一缘小的时候，会产生伴随着明空乐的体验，具有定执和执着的止观。在这种体验中，当生起念头和显现时，大多是这样。
English
Since someone said to distinguish, that is very timely and good, so here also it is said like that. At this time, the nature of mind does not establish anything, so it is emptiness; thoughts cease, so it is luminosity. Luminosity and emptiness are inseparable, the awareness like the center of the sky, self-aware by itself. If a definite understanding of conviction arises in it, then the nature of one-pointedness is seen. In the experience of bliss-luminosity-non-thought, although staying in a state of "sale sing nge", if the trick of self-awareness is not included, then the experience of appearing but uncertain is like a child seeing the moon in the water, not seeing the nature. (699) If one goes day and night in the state of bliss-luminosity-non-thought samadhi, accompanied by self-awareness, then the power of one-pointedness is perfected. If distraction occurs in such a state, then the power is still not perfected. When thoughts arise and external appearances manifest, as soon as the thought is grasped by mindfulness, it does not need to be abandoned, but is transformed into practice. If one enters the luminosity of the sleep experience, then conceptual thought arises as practice. If the arising of thoughts and appearances is caught by mindfulness and then re-engaged in meditation, then conceptual thought has not arisen as meditation. If one turns the mind away from the eight worldly concerns, and the external and internal demons are cut off, and one can show various kinds of miracles such as clairvoyance and subduing powers, then the qualities of one-pointedness have arisen. If the mind is unmanageable and inner peace is not obtained, and one cannot show common signs of warmth, then qualities have not arisen. In the post-meditation, with the manifestation of pure samadhi, the subtle and gross causes and effects of the outer and inner appear without error, and if one understands the interdependent arising and practices acceptance and rejection properly, then one becomes skilled in the relative truth. If one does not gain certainty about such interdependence, (700) and is negligent in accepting and rejecting causes and effects, then one is not skilled. In the post-meditation, compassion with an object arises for all sentient beings, and one makes vast prayers for the benefit of others, then the seed of the form body is planted. If one is obscured by various experiences of samadhi, it is difficult to generate compassion, and one strives only for one's own peace, then the seed of the form body is not planted. Secondly, in the time of small one-pointedness, there will arise the cultivation of shamatha-vipashyana accompanied by the experience of luminosity-emptiness-bliss, with fixed grasping and clinging. In that experience, when thoughts and appearances arise, it is mostly like this.
Tibetan
ས་མི་ཐུབ་པར་རང་སངས་རང་གྲོལ་འགྲོ་ཞིང་། སྒོམ་ཡིན་སྙམ་པའི་བློ་ངེས་ཤེས་ཀྱི་འཛིན་པའང་སྐྱེ། སྐབས་ལ་ལར་རྟོག་པ་གྲོལ་མི་ཐུབ་པའང་འབྱུང་། རྗེས་སྣང་ཕལ་ཆེར་དགའ་སྤྲོའི་ཉམས་དང་བཅས་ཏེ་ཨ་འཐས་སུ་འཆར། རྗེས་ཤེས་སུ་དྲན་པས་ནམ་ཟིན་གསལ་སྟོང་གི་ཉམས་དང་བཅས་ཏེ་སྟོང་པ་ཡིན་སེམས་སྣང་ཡིན་སྙམ་པའི་འཛིན་ (༧༠༡)སྟངས་འབྱུང་། རྨི་ལམ་གསལ་དངས་ཐོན་ཙམ་ལས་སྔར་གྱི་རྨི་ལམ་དང་ཁྱད་ཆེར་མི་འོང་། འགའ་ཞིག་ལ་རྨི་ལམ་རྣམ་གྲངས་མང་ཞིང་ངེས་བཟུང་ཆུང་བ་འོང་། རེས་མཉམ་པར་འཇོག་དཀའ་ཞིང་ང་ལ་སྒོམ་མི་སྐྱེ་བ་འདྲ་སྙམ་པ་འབྱུང་ཞིང་། རེས་བསྒོམ་བཟང་པོ་སྐྱེ་བ་འདྲ་སྙམ་པའང་འབྱུང་བས་དགེ་སྦྱོར་འཕེལ་འགྲིབ་ཆེ། བླ་མ་ལ་མོས་གུས་མཆེད་གྲོགས་ལ་དག་སྣང་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་རྣམས་སྐྱེའོ། །རྩེ་གཅིག་འབྲིང་གི་དུས། གསལ་སྟོང་བདེ་ཉམས་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནམ་བསྒོམས་བསྒོམས་བརྟན་པོ་འབྱུང་ཞིང་རེས་མ་བསྒོམས་ཀྱང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ཆམ་གྱིས་འགྲོ། ཉམས་དེའི་ངང་ནས་རྟོགས་སྣང་འཆར་བ་སྔར་བས་ཉུང་ཞིང་གང་ཤར་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ། རྗེས་སྣང་དུ་གསལ་སྟོང་གི་ཉམས་དང་བཅས་པའི་སྣང་བ་གུ་ཡངས་སང་ངེ་བ་འབྱུང་། རེས་ཨ་འཐས་སུའང་འཆར། རྗེས་ཤེས་སུ་ནམ་དྲན་སྒོམ་དུ་ཆམ་གྱིས་འགྲོ། རྨི་ལམ་དུ་ཉམས་ཀྱིས་སློབ་ (༧༠༢)མ་སླེབ་ཅི་རིགས་འབྱུང་། འགའ་ཞིག་ལ་རྨི་ལམ་ཉུང་དུ་འགྲོ་བ་འོང་། སྒོམ་པ་སྤྲོ་བ་སྐྱེའོ། །རྩེ་གཅིག་ཆེན་པོའི་དུས། གསལ་སྟོང་བདེ་ཉམས་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་འཆར། རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་དེའི་ངང་དུ་ཐིམ། རྗེས་སྣང་ཐམས་ཅད་དེའི་ངང་དུ་སོང་། རྨི་ལམ་ཕལ་ཆེར་དེའི་ངང་དུ་ཆུད་དེ། བཟང་ཞེན་གྱི་འཛིན་པ་དང་བཅས་པའི་ངེས་ཤེས་ལ་སེམས་བདེ་སྟོང་རིག་སྟོང་རྣམ་རྟོག་གསལ་སྟོང་སྣང་བ་སྣང་སྟོང་སོགས་ཀྱི་སྟོང་ཉམས་མང་པོ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འདུག་སྙམ་པའི་ཉམས་མྱོང་མང་དུ་འཆར། མངོན་ཤེས་ཕྲ་མོ་སོགས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འགའ་རེའང་སྐྱེ། སྒོམ་འདི་བས་བཟང་བ་མེད་སྙམ་པ་འབྱུང་ཞིང་མོས་གུས་དག་སྣང་སོགས་སྐྱེའོ། །གསུམ་པ་ནི། རྩེ་གཅིག་གསུམ་པའི་དུས་སུ་རི་མཚམས་དང་འདག་སྦྱར་དང་སྨྲ་བཅད་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། གྲིབ་ཆེ་བ་ཕོག་ན་བློ་ལས་སུ་མི་རུང་ཞིང་ཤེས་རབ་འགྲིབ། གྲིབ་ཆུང་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་གསལ་ (༧༠༣)ཞིང་དེའི་གེགས་སྐྱོན་མང་དུ་འབྱུང་བས་གྲིབ་ལ་ཤིན་ཏུ་འཛེམ་ཞིང་གྲིབ་ཕོག་ན་གྲིབ་
Chinese
無法抑制地自然解脫，並且生起認為是禪修的決斷識之執著。有時候也發生無法解脫分別念的情況。後現大多伴隨著喜悅的感受而顯現為茫然。後識中憶念時，伴隨著明空的感受，產生認為是空性、心是顯現的執（701）著。夢境僅僅是變得清晰，與之前的夢境沒有太大差別。有些人會出現多種夢境，但確定感較小。有時難以保持平衡，產生「我好像沒有生起禪修」的想法。有時又覺得生起了好的禪修，因此善行增長和減少的幅度很大。對上師生起敬信，對道友生起清淨觀，對眾生生起慈悲心。專一中等的時期。伴隨著明空樂受的等持，無論何時禪修，禪修都會變得穩固，有時即使不禪修，也會自然而然地進入等持。在這種感受中，產生的證悟顯現比以前少，而且無論出現什麼都會自然解脫。在後現中，會出現伴隨著明空感受的廣闊而空曠的顯現。有時也會顯現為茫然。在後識中，一旦憶念就會自然而然地進入禪修。在夢中，會出現感受教（702）導，無論是否需要。有些人會出現夢境減少的情況。會對禪修產生喜悅。專一大的時期。伴隨著明空樂受的等持，持續不斷地顯現。一切分別念都融入其中。一切後現都消失在其中。大多數夢境都融入其中。對於伴隨著良好執著的決斷識，會產生許多空性感受，如心是樂空、覺性是空、分別念是明空、顯現是顯空等。並且會產生許多經驗，認為一切法都像是夢境和幻象。也會產生一些微小的神通等有漏功德。會產生「沒有比這個更好的禪修了」的想法，並且會生起敬信和清淨觀等。第三是，在專一第三個時期，應當努力進行閉關、禁語和斷語。如果受到強烈的陰影影響，心智將無法使用，並且智慧會減退。即使是輕微的陰影也會使等持不清晰（703），並且會產生許多障礙和過患，因此應當非常避免陰影，如果受到陰影影響，則應進行陰影
English
One goes into self-liberation without being able to suppress it, and the mind of decisive knowledge that thinks it is meditation also arises. Sometimes it also happens that one cannot liberate thoughts. Most after-appearances appear as a blur with a feeling of joy. When remembered in post-consciousness, with a feeling of clarity and emptiness, there arises a grasping (701) that thinks it is emptiness and that the mind is appearance. Dreams only become clearer, and there is not much difference from previous dreams. Some people have many kinds of dreams, but the certainty is small. Sometimes it is difficult to maintain balance, and the thought arises, "It seems that I am not generating meditation." Sometimes it seems that good meditation is generated, so virtuous activity increases and decreases greatly. Devotion to the lama, pure perception to Dharma brothers, and compassion to sentient beings all arise. During the intermediate period of one-pointedness. The samadhi with clarity, emptiness, and bliss arises steadily no matter how much one meditates, and sometimes even without meditating, one goes straight into samadhi. In that experience, the appearance of realization is less than before, and whatever arises is self-liberated. In the after-appearance, a vast and empty appearance with a feeling of clarity and emptiness arises. Sometimes it also appears as a blur. In the post-consciousness, one goes straight into meditation as soon as one remembers. In dreams, experiences teach (702) as needed. Some people have fewer dreams. Joy arises in meditation. During the great period of one-pointedness. The samadhi with clarity, emptiness, and bliss arises continuously. All thoughts dissolve into it. All after-appearances disappear into it. Most dreams are absorbed into it. For decisive knowledge with good clinging, many empty experiences arise, such as mind is bliss-emptiness, awareness is emptiness, thoughts are clarity-emptiness, appearance is appearance-emptiness, etc. And many experiences arise that all phenomena seem like dreams and illusions. Some subtle clairvoyance and other contaminated qualities also arise. The thought arises, "There is no better meditation than this," and devotion, pure perception, etc. arise. Thirdly, during the third period of one-pointedness, one should strive for mountain retreats, sealed retreats, and speech retreats. If one is affected by a strong shadow, the mind will not be able to function and wisdom will decline. Even a slight shadow will make the samadhi unclear (703), and many obstacles and faults will arise, so one should be very careful to avoid shadows, and if one is affected by a shadow, one should perform a shadow