Tibetan
་ཀྱི་ (༦༧༦)དང་དུ་རོ་མཉམ་ཞིང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྩལ་མ་འགགས་པའང་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བའི་རྟེན་འབྲེལ་རིག་པ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་། སྒོམ་མེད་ཀྱི་དུས་མྱོང་བྱ་མྱོང་བྱེད་དང་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་པར་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་གཉུག་མ་ཆེན་པོའི་རྟོགས་པ་འཁོར་ཡུག་ཏུ་འགྲོ་བར་བཞེད་དེ། རྗེ་སྒམ་པོ་པས། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལས། ངོ་བོ་གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ། རང་བཞིན་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་དང་བྲལ་བ། མཚན་ཉིད་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀར་སྣང་བ་དེ་གསུམ་ཡང་། རྩེ་གཅིག་གི་དུས་སུ་ངོ་བོ་རྟོགས། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་དུས་སུ་རང་བཞིན་རྟོགས། རོ་གཅིག་གི་དུས་སུ་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་རྗེ་ཕག་མོ་གྲུ་པ་དང་རྗེ་ཞང་ལ་སོགས་པས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་དང་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ངོ་བོ་རྟོགས་པར་ཡང་བཤད་དེ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་རང་བཞིན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ (༦༧༧)ཙམ་དུ་གསུངས་པས་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །འོ་ན་རྩེ་གཅིག་དང་སྤྲོས་བྲལ་ཡང་རྟོགས་པ་འདྲའམ་སྙམ་ན་དེ་ནི་མི་འདྲ་སྟེ། རིག་པ་རང་གི་ངོ་ཐོག་ཙམ་དུ་ཕྱོགས་འདྲ་ཡང་དེ་ལའང་ཉམས་མྱོང་གི་ཞེན་འཛིན་དག་མ་དག་དང་། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་སྟེ་འཆད་འགྱུར་ལས་ཤེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྗེ་སྒོམ་ཆུང་གིས། རྩེ་གཅིག་མུན་པའི་དཀྱིལ་ན་འབྱམས། །སྤྲོས་བྲལ་མེད་པའི་སྟོང་རྩིས་ཁྱེར། །རོ་གཅིག་འདྲེས་པའི་རྦ་ལ་གཡེངས། །སྒོམ་མེད་ཉི་མ་སྤྲིན་གྱིས་བཀབ། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན། རྩེ་གཅིག་ལ་ངོ་བོ་མ་མཐོང་བར་དུ་སེམས་གསལ་སྟོང་གི་ངང་དུ་ས་ལེ་སིང་ངེ་གནས་པ་ཙམ་བྱུང་ཡང་། དེའི་ཉམས་མྱོང་ཅི་རིགས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་ནས་རིག་པའི་ངོ་བོ་གསལ་ལ་གོ་མ་འགགས་པའི་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་དང་ངེས་ཤེས་མ་སྐྱེས་པ་ནི་མུན་པའི་ནང་ན་འབྱམས་པ་ལྟར་མཐོང་བྱ་མ་མཐོང་བའི་དོན་དང་། (༦༧༨)སྤྲོས་བྲལ་ཅི་རིགས་ལའང་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ལ་སྟོང་འཛིན་དང་དེའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་ཉམས་ཀྱི་དབང་དུ་སོང་ནས་སྣང་ཕྱོགས་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལ་བྱན་མ་ཚུད་པར་གཡེལ་བའམ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ཆད་ལྟ་མེད་པའི་སྟོང་རྩིས་འཁྱེར་བ་འབྱུང་བ་དང་། རོ་གཅིག་ལ་ལར་སྣང་བ་དང་སེམས་གཅིག་ཏུ་མྱོང་ཞིང་རྟོགས་པའི་ཚེ་མོས་གུས་དང་སྙིང་རྗེ་སོགས་བྱ་བའི་ཡུལ་མ་རྙེད་པར་དག་སྣང་དང་སྙིང་རྗེ་སོགས་ཐབས་ཀྱི་ཆ་ལ་རྨོངས་ནས་ཐེ
Chinese
（676）和合为一，且空性之功用不灭，亦显现为种种现象的缘起之理，乃是证悟心之体性。无修之时，能所修、能所证之分别不存，一切皆入于平等大本然之证悟境界。如噶当巴大师所言：“心之自性有三：本体、自性、体性。本体光明而无分别，自性远离生灭住三相，体性显现于轮回与涅槃。此三者，于专注之时证悟本体，于离戏之时证悟自性，于一味之时证悟体性。”如是。又有帕摩竹巴大师和香大师等，亦说于专注之时证悟自性，于离戏之时证悟本体。心之本体与自性，实为一体之两面（677），故无差别。若问专注与离戏之证悟是否相同，则不然。虽于觉性自身之显现上相似，然于体验之执着清净与否，以及内外诸法是否证悟为无生等方面，差别甚大，此将于后文详述。第二，觉姆囊瓦云：“专注散于黑暗中，离戏执于无有之空，一味迷于混合之波涛，无修之日为云所遮。”其意为，于专注之时，若未见本体，仅于心之明空状态中安住，然为种种体验所障蔽，对于觉性之本体光明而无阻碍之智慧，未生起信解，如于黑暗中迷失方向，乃未见应见之义。（678）于种种离戏之中，亦因对外内诸法之空执，以及对空性定解之体验之执着，而于显现方面，未能通达业果之缘起，或轻视之，此乃执持断见之空性。于一味之中，或于显现与心一味而体验证悟之时，未能寻得敬信与慈悲等所应行之境，于净相与慈悲等方便之分
English
(676) and are of one taste, and the power of emptiness is not extinguished, and the interdependent wisdom that appears in various phenomena is the realization of the nature of the mind. In the time of no meditation, there is no distinction between what is experienced and what is done, and what is realized and what is done, and all are considered to go into the cycle of the realization of the great original equality. As Je Gampopa said: Of the three aspects of the mind, essence, nature, and characteristics, the essence is clear and without thought, the nature is free from the three stages of arising, ceasing, and abiding, and the characteristics appear in both samsara and nirvana. At the time of one-pointedness, the essence is realized. At the time of non-proliferation, the nature is realized. At the time of one taste, the characteristics are realized. Similarly, Je Phagmo Drupa and Je Zhang and others also said that the nature is realized at one-pointedness and the essence is realized at non-proliferation. The essence and nature of the mind are said to be only different aspects of the same essence (677), so there is no difference. If you think that one-pointedness and non-proliferation are also similar realizations, then they are not the same. Although they are similar in terms of the appearance of awareness itself, there are also differences in the purity of clinging to experience, and whether or not all external and internal phenomena are realized as unborn is very different, which will be known from the explanation. Secondly, Je Gomchung said: One-pointedness wanders in the middle of darkness. Non-proliferation takes the calculation of emptiness without existence. One taste is distracted by the waves of mixing. No meditation, the sun is covered by clouds. The meaning of this is: In one-pointedness, until the essence is not seen, even if the mind remains in a clear and empty state, it is obscured by various experiences, and there is no faith or certainty in the wisdom that the essence of awareness is clear and unobstructed, like wandering in the dark, the meaning of not seeing what should be seen. (678) In various non-proliferations, due to the clinging to emptiness of external and internal phenomena and the clinging to the experience of certainty of emptiness, one is distracted or despised without being familiar with the interdependence of cause and effect in the aspect of appearance, which is holding the calculation of emptiness without annihilation. In one taste, when appearance and mind are experienced and realized as one, without finding the object of devotion and compassion, one is confused about the aspect of means such as pure appearance and compassion.
Tibetan
ག་དམན་དུ་ལྟུང་བ་ཡོད་པར་བཞེད་པ་ཆུའི་རྦ་ལ་གཡེངས་པ་ལྟར་གཡངས་ས་ཆེ་བ་དང་། སྒོམ་མེད་ཅི་རིགས་སུ་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་རྟོགས་པ་ཤར་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གཉིས་སྣང་དང་མ་བྲལ་ན་ཉི་མ་སྤྲིན་གྱིས་བཀབ་པ་ལྟར་རྟོགས་པའི་སྒྲིབ་བྱེད་མ་སངས་པའི་དོན་དུ་བཞེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། རྗེ་སྒོམ་ཆུང་གིས། རྩེ་གཅིག་གི་རྗེས་ཤེས་ཨ་འཐས། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྗེས་ཤེས་སྒྱུ་མ། རོ་གཅིག་གི་རྗེས་ཤེས་སྟོང་པ། སྒོམ་མེད་ཀྱི་རྗེས་ཤེས་སྙིང་ (༦༧༩)རྗེ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྩེ་གཅིག་ཏུ་ནང་ཉམས་མྱོང་གི་ཞེན་འཛིན་མ་དག་པས་རྗེས་ཤེས་སུའང་གཟུང་འཛིན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་བདེན་འཛིན་མ་ཞིག་པར་དངོས་འཛིན་ཨ་འཐས་ཀྱི་སྣང་བ་འཆར་བ་དང་། སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་རྗེས་ཤེས་སུ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ཙམ་སྣང་ཡང་དེ་ལ་བདེན་འཛིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་འཆར་བ་དང་། རོ་གཅིག་ལ་ལའི་རྗེས་ཤེས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག་ཏུ་མ་ཤེས་པར་སྔར་གྱི་སྟོང་འཛིན་མ་དག་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་འཆར་བ་ཡོད་པས་རྗེས་ཤེས་སྟོང་པར་འཆར་བ་དང་། སྒོམ་མེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་མཉམ་རྗེས་འདྲེས་པས་རྗེས་ཤེས་རང་ག་མ་མེད་ཀྱང་རྗེས་ཐོ་བ་ཙམ་དུ་དམིགས་མེད་སྙིང་རྗེའི་འཆར་སྒོ་ཡོད་པས་རྗེས་ཤེས་སྙིང་རྗེར་སྐྱེ་བའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། ཕུང་པོ་འདི་དག་གདོད་ནས་སྟོང་ཞིང་སྐྱེ་མེད་ཤེས། །མཉམ་པར་མ་གཞག་སེམས་ཅན་ (༦༨༠)ཁམས་ལ་སྙིང་རྗེས་འཇུག །བར་སྐབས་དེར་ཡང་སངས་རྒྱས་ཆོས་ལས་ཡོངས་མི་ཉམས། །ཞེས་དང་། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། གཉིས་མེད་སེམས་ཀྱི་སྡོད་པོ་དམ་པ་ནི། །ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་སོང་། །སྙིང་རྗེའི་མེ་ཏོག་གཞན་ཕན་འབྲས་བུ་འཛིན། །ཡིད་ནི་མཆོག་ཏུ་གཞན་ལ་ཕན་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །རྗེ་རྒྱ་རས་ཀྱིས། སྤྲོས་བྲལ་སྒོམ་མེད་འབྲིང་གི་བར། །དངོས་འཛིན་ལྷག་མ་སྒྱུ་མར་སྣང་། །སྒོམ་མེད་རབ་ལ་སྣང་རྒྱུ་མེད། །ཅེས་སྒོམ་མེད་དུའང་རྗེས་སྣང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྣང་བར་བཞེད་པས་དེ་ལྟར་ན་དེའི་རྗེས་ཤེས་སུའང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྙིང་རྗེ་འཆར་དགོས་སོ། །བཞི་པ་ནི། རྗེ་སྒོམ་ཆུང་གིས། རྩེ་གཅིག་ལ་དངོས་འཛིན་གྱི་དྲི་མ། སྤྲོས་བྲལ་ལ་ངོ་མ་ཤེས་ཀྱི་དྲི་མ། རོ་གཅིག་ལ་ཉམས་ཀྱི་དྲི་མ། སྒོམ་མེད་ལ་ཤེས་བྱའི་དྲི་མ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཉམས་མྱོང་ངེས་ཤེས་དང་བཅས་པའི་ཞེན་འཛིན་མ་དག
Chinese
认为有堕入低劣之处，就像被水流冲走一样，危险的地方很大。在任何一种无修的状态中，即使生起远离所修和能修的证悟，如果没有脱离如幻的二取显现，就像太阳被云遮蔽一样，认为这是证悟的障碍没有消除的意思。第三，杰贡琼说：“专注的后得是执实，离戏的后得是幻化，一味的后得是空性，无修的后得是慈悲。”这是说，在专注中，由于对内在体验的执着没有清净，所以在后得中，对所取能取的实物没有消除实执，而是显现执实的景象。在离戏中，由于证悟一切法无生空性，所以在后得中，仅仅显现对境和有境的形象，但对此没有实执，显现如幻的景象。在一味中，在后得中，没有了知一切显现是显空不二双运，而是由于以前的空执没有清净的力量，显现空性是片面的，所以后得显现为空性。在无修的时候，由于止观混合，后得虽然不是完全没有，但仅仅是后得稍微出现，有无缘大悲的显现之门，所以称后得生起为慈悲。如《集经》中说：“此蕴本来空，了知无生性。不平等安住，以慈入有情。期间亦不离，佛法之正道。”又如大婆罗门说：“无二心之殊胜住处，三界无余皆已遍及。慈悲之花朵，持有他利之果实。心意乃最胜，利益于他者。”就像这样。杰嘉热说：“离戏无修中等之间，实执残余显现如幻。无修上等则无显现。”因为认为在无修中也显现后得如幻，所以如果这样，那么在它的后得中也必须显现如幻的慈悲。第四，杰贡琼说：“专注有执实的垢染，离戏有不认识的垢染，一味有体验的垢染，无修有知所取的垢染。”这是说，在专注中，对具有体验和定解的执着没有清净。
English
It is thought that there is a fall into inferiority, just like being swept away by a torrent of water, the dangerous place is very large. In any kind of non-meditation state, even if the realization of being separated from the object of meditation and the meditator arises, if one has not separated from the dualistic appearance like illusion, it is thought that it means that the obscuration of realization has not been cleared away, just like the sun being covered by clouds. Third, Je Gomchung said, "The after-attainment of one-pointedness is clinging to reality, the after-attainment of non-elaboration is illusion, the after-attainment of one taste is emptiness, and the after-attainment of non-meditation is compassion." This is to say that in one-pointedness, because the clinging to inner experience has not been purified, in the after-attainment, one has not eliminated the clinging to reality of the object of grasping and the grasper, but the appearance of clinging to reality appears. In non-elaboration, because one realizes that all dharmas are unborn and empty, in the after-attainment, only the appearance of the object and the subject appears, but there is no clinging to reality to this, and the appearance of illusion appears. In one taste, in the after-attainment, one does not know that all appearances are the union of appearance and emptiness, but because of the power of the previous clinging to emptiness not being purified, the appearance of emptiness is one-sided, so the after-attainment appears as emptiness. In the time of non-meditation, because of the mixture of shamatha and vipassana, although the after-attainment is not completely absent, there is a door for the appearance of objectless great compassion in the after-attainment that appears slightly, so it is said that the after-attainment arises as compassion. As it is said in the Samadhiraja Sutra, "These aggregates are originally empty, knowing the unborn nature. Not dwelling in equality, entering sentient beings with compassion. During that time, one does not deviate from the true path of the Buddha Dharma." Also, as the great Brahmin said, "The supreme abode of the non-dual mind, the three realms are completely pervaded. The flower of compassion, holding the fruit of benefiting others. The mind is the most supreme, benefiting others." It is like this. Je Gyare said, "Between the middle of non-elaboration and non-meditation, the remaining clinging to reality appears as illusion. In the superior non-meditation, there is no appearance." Because it is thought that the after-appearance of illusion also appears in non-meditation, so if this is the case, then in its after-attainment, compassion like illusion must also appear. Fourth, Je Gomchung said, "One-pointedness has the stain of clinging to reality, non-elaboration has the stain of not knowing, one taste has the stain of experience, and non-meditation has the stain of the object of knowledge." This is to say that in one-pointedness, the clinging to experience and definite understanding has not been purified.