Tibetan
བློར་མི་ཤོང་བའི་ཆོ་འཕྲུལ་བྱུང་བར་བསམ་ཞིང་འཇིགས་སྣང་ཡང་ཆེར་བསྐྱེད་དེ་སྔར་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །བཞི་པ་ནི། རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་ཚོགས་ཆོས་སུ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དྲིན་ཅན་དུ་བལྟ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་དུ་འཁྱེར་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པའི་ལམ་ཁྱེར་གསུངས་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་དོན་མཐུན་ཡང་། འདིར་ལམ་ཁྱེར་སྤྱི་དང་མཐུན་པར་བརྗོད་ན། སྤྱིར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་རང་གཞན་གྱི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་བཙེར་བ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་རང་གི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དུ་འགྲོ་བ་གཞན་གྱིས་གཞན་དག་གསོད་པ་དང་གཅོད་པ་དང་བཀོལ་བ་ལ་སོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པ་མཐོང་བ་དང་། གཞན་གྱིས་མ་བཙེར་ཡང་རང་ལས་ཀྱི་མི་བཟོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཅི་རིགས་ཀྱིས་ཟིན་ནས་སྡུག་བསྔལ་ (༦༤༤)པར་གྱུར་པ་མཐོང་བའམ། དེ་དག་ཐོས་པ་ན་འགྲོ་བ་དེ་ལ་སྙིང་མི་བརྩེ་བར། རང་ཡང་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་དེ་འདྲར་གྱུར་དོགས་ནས་ཡིད་ལ་ཟུག་རྔུ་ལྷང་གི་སྐྱེ་བ་དང་། དེ་འདྲའི་ལས་ཉོན་ཞི་ཞིང་གྲོལ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པར་སྤྲོ་བ་ཐེག་དམན་གྱི་བློ་དང་། སྡུག་བསྔལ་བའི་འགྲོ་བ་དེ་དག་ཕ་མ་དྲིན་ཅན་དུ་ཤེས་ནས་ཤིན་ཏུ་སྙིང་བརྩེ་ཞིང་། དེས་མཚོན་པའི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བ་ཐེག་ཆེན་གྱི་བློ་སྟེ། བློ་དེ་དག་གང་ཡང་རུང་བ་རང་གི་སེམས་ལ་ཟུག་རྔུ་དང་བཅས་པར་ལྷང་ངེ་སྐྱེས་པ་ན། དེ་ངོས་བཟུང་ནས་ལམ་དུ་འཁྱེར་ཚུལ་སྔར་བཞིན་དུ་བྱ་ཞིང་། མཐར་དགེ་སྦྱོར་གྱི་ཉམས་དེ་ཉིད་མ་ཤོར་བའི་ངང་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་དེ་གཞན་ཕན་གྱི་སྨོན་ལམ་བཟང་པོ་གདབ་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་བསྔགས་པ་ཆེ་སྟེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། བདག་ཉིད་དང་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིས། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ (༦༤༥)ཐོབ་འདོད་ན། །དེ་ཡི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རི་དབང་རྒྱལ་པོ་ལྟར་བརྟན་དང་། །ཕྱོགས་མཐས་གཏུགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། །གཉིས་ལ་མི་བརྟེན་ཡེ་ཤེས་ལགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྐབས་འདིར་སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མ་བཟོད་པའི་སྙིང་བརྩེའི་གདངས་མ་འགགས་བཞིན་དུ། དེའི་ངོ་བོའམ་རང་བཞིན་ཅིར་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་དུ་རིག་པ་དེ་ཉིད་སྟོང་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་ཟུང་འཇུག་གམ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་བཞེད་ཅིང་། འདི་ནི་
Chinese
思维显现不可思议之神变，并大增恐惧，如前修持。第四，在冈波巴大师的集会法会上，讲到将轮回的痛苦视为恩德，以及将痛苦的自性执为无生，并依靠痛苦修持慈悲心和菩提心之道，这些说法大致相同。此处若以与共同道相符的方式来讲述，一般而言，轮回的三苦逼迫着自他的所有众生。特别是在自己的感官面前，看到其他众生互相残杀、砍伐、役使等而遭受痛苦，或者即使没有被他人逼迫，也因自身业力而遭受各种难以忍受的痛苦，或者听到这些，如果对这些众生不生起慈悲心，又担心自己也会因业力和烦恼而变成那样，心中就会产生刺痛，为了平息和解脱那样的业力和烦恼，而乐于修持道，这是小乘的意念。认识到那些受苦的众生是自己的恩德父母，从而生起极大的慈悲心，并由此代表所有众生生起慈悲心，这是大乘的意念。无论生起哪一种意念，当这种意念带着刺痛在自己的心中清晰地生起时，就认清它，并如前一样地将它融入道中。最终，在不失去善行的体验的状态中，对所有众生普遍地发起慈悲心的菩提心，并发下利益他人的美好愿望。这非常值得赞叹，如龙树菩萨所说：‘自身与此世间，若欲获得无上菩提，其根本菩提心，如山王般稳固，及遍及各方的慈悲，与不依赖二者的智慧。’在此处，当对众生痛苦无法忍受的慈悲之情尚未止息时，就将认识到其本体或自性毫无成立的空性，这即是空性与慈悲双运，或者认为是具有空性慈悲之精华的菩提心，而这
English
Thinking that inconceivable miracles have occurred and greatly increasing fear, practice as before. Fourth, in the assembly teachings of Lord Gampopa, it is said that viewing the suffering of samsara as kindness, taking the nature of suffering as unborn, and cultivating loving-kindness and bodhicitta based on suffering are mostly in agreement. Here, if it is expressed in accordance with the common path, in general, the three sufferings of samsara oppress all beings, both self and others. In particular, in one's own sensory experience, seeing other beings kill, cut, and exploit each other, causing suffering, or even if not oppressed by others, being seized by various unbearable sufferings due to one's own karma, or hearing about these, if one does not generate compassion for those beings, and also fears that one may become like that due to karma and afflictions, a sharp pain will arise in the mind. To pacify and liberate such karma and afflictions, one is willing to practice the path, which is the mind of the Lesser Vehicle. Recognizing those suffering beings as one's kind parents, one generates great compassion, and from that, generates loving-kindness for all beings, which is the mind of the Great Vehicle. Whichever of these minds arises, when that mind arises clearly in one's own mind with pain, recognize it and integrate it into the path as before. Finally, without losing the experience of virtuous practice, generate the bodhicitta that universally arouses loving-kindness and compassion for all beings, and make good aspirations to benefit others. This is highly praised, as Nagarjuna said: 'If oneself and this world wish to attain unsurpassed bodhi, its root, bodhicitta, is as stable as the king of mountains, and compassion that reaches all directions, and wisdom that does not rely on the two.' In this context, while the intensity of compassion, unable to bear the suffering of sentient beings, has not ceased, the understanding that its essence or nature is emptiness, without any inherent existence, is the union of emptiness and compassion, or it is considered the bodhicitta with the essence of emptiness and compassion, and this is
Tibetan
ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་ཏེ། བརྟག་གཉིས་སུ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད། །ཅེས་དང་། གུར་ལས། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །གང་དུ་སེམས་ནི་རབ་སྒོམ་པ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ནི། །དགེ་འདུན་གྱི་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། སཾ་ཊིར། སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད། །ཤེས་རབ་ཅེས་ནི་ཡོངས་སུ་ (༦༤༦)གྲགས། །ཡིད་བཞིན་ནོར་ལྟར་མ་ལུས་པའི། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་སྙིང་རྗེ་སྟེ། །ཞེས་དང་། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཞུགས་གང་། དེས་ནི་ལམ་མཆོག་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་བསྒོམས་ན་ཡང་། །འཁོར་བ་འདིར་གནས་ཐར་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །གང་ཡང་གཉིས་པོ་སྦྱོར་བར་ནུས་པ་དེ། །འཁོར་བར་མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་མི་གནས། །ཞེས་དང་། ཤ་ཝ་རས། རྟོགས་པའི་རང་སྤྱོད་རྩིས་མེད་ངང་དེ་ནས། །རྨོངས་པའི་འགྲོ་བ་ཉམ་ཐག་མངོན་གྱུར་ཚེ། །མི་བཟོད་སྙིང་རྗེའི་ཤུགས་ཀྱི་མཆི་མ་འབྱུང་། །བདག་གཞན་བཟློག་ནས་ཕན་པ་ཉིད་ལ་འཇུག །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། སྤྱིར་ནད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་མ་རིག་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ལ། རྐྱེན་ནི་ནད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོག་མར་ལས་རླུང་གི་རྒྱུ་བ་ལོག་པས་དེས་འབྱུང་བཞི་འཁྲུགས་ནས་འདུ་བ་ཆ་མ་སྙོམས་པས་བྱེད་ཅིང་། (༦༤༧)འབྲས་བུ་ནི་ལུས་སེམས་ལ་ཚོར་བ་ན་ཚ་ལ་སོགས་པའི་ཟུག་རྔུ་འབྱུང་བ་དང་། ནད་རིགས་ནི་དབྱེ་ན་རླུང་ལས་གྱུར་པ་དང་མཁྲིས་པ་ལས་གྱུར་པ་དང་བད་ཀན་ལས་གྱུར་པ་དང་འདུས་པ་ལས་གྱུར་པ་སྟེ་བཞི་བརྒྱ་རྩ་བཞིའོ། །དེ་ཡང་ནད་འཆོས་ཐབས་ལ་སྨན་དཔྱད་ནས་མང་དུ་བཤད་ཀྱང་། སྐབས་འདིར་ནད་ཀྱི་རྒྱུ་འཆོས་པ་ལ་རྒྱུ་མ་རིག་པས་བྱས་པས་དེ་འཆོས་པ་ལ་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་སྐྱོང་བ་ཟབ། རྐྱེན་བསལ་བ་ལ་རྐྱེན་ལས་རླུང་འཁྲུགས་པས་བྱས་པས་དེ་རང་སར་དྭངས་པ་ལ་རླུང་སེམས་འཇུག་པ་གཅིག་པའི་གནད་ཀྱིས་སེམས་མ་བཅོས་པ་གཉུག་མ་སྐྱོང་བ་ཟབ། འབྲས་བུ་གཞོམ་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པས་དེ་རོ་མེད་དངོས་མེད་དུ་གཏོང་བ་ལ་གནས་ལུགས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཟབ་པས། རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་ནད་ཀྱི་རིགས་དང་ནད་གསར་རྙིང་གང་ཡིན་རུང་དེ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ལ་ཐབས་གཞན་བསྟེན་པ་བས་ནང་ལམ་དུ་ (༦༤༨)འཁྱེར་བ་ཟབ་པར་བཞེད་དོ། །ལམ་ཁྱེར་ལ་རྗེ་སྒམ་པོ་པས། དང་པོར་ནད་སྨ་དབབ་པ་ཞེས་ནད་ཟུག་དེ་ལས་ལྷག་པར་ཆེ་ཞིང་མི་བཟོད་པ་ཞིག་ཏུ་བ
Chinese
这是大乘道的精髓。在《观察二谛经》中说：“空性与慈悲无二者，名为菩提心，如是说。”《古汝经》中说：“空性与慈悲无二者，于何处心若善修习，彼即是佛法与僧伽之教。”《集经》中说：“无戏论之自性，名为智慧，普遍知名。如如意宝般，成办一切众生义利，是为慈悲。”大婆罗门说：“若入于离慈悲之空性，彼则不能获得殊胜道。然仅修慈悲者，亦将住于轮回，不得解脱。若能结合二者，则不住于轮回，亦不住于涅槃。”夏瓦拉说：“从证悟的自性行为无执着的状态中，当愚痴的众生显现痛苦时，会生起无法忍受的慈悲之泪，舍己利他。”如是。第五，总的来说，疾病的因是无明所引发的业和烦恼所生，缘是所有疾病最初由业风的运行错乱，导致四大紊乱，诸元素失衡所致，（647）果是身心产生感受、疾病等痛苦。疾病的种类，若分类则有风病、胆病、痰病和混合病四种，共四百零四种。关于治疗疾病的方法，医药学中有很多论述。但在此处，治疗疾病的因，是因为因是由无明所致，因此修持智慧觉性最为深刻。消除疾病的缘，是因为缘是由业风紊乱所致，因此使其恢复本位清净，风与心识的运行要诀相同，不矫正心识，修持本元最为深刻。摧毁疾病的果，是因为果是感受痛苦，因此将其转化为无味无实有，修持实相空性最为深刻。因此，无论何种疾病，无论是新病旧病，为了平息它，比起依赖其他方法，将它带入内在的道路更为深刻。关于道的运用，杰仲巴说：“首先，要使疾病恶化”，即要将疾病的痛苦变得比原来更大更难以忍受。
English
This is the essence of the Mahayana path. In the "Examination of the Two Truths Sutra," it says, "Emptiness and compassion are inseparable, it is called Bodhicitta, thus it is said." In the "Guhya Sutra," it says, "Emptiness and compassion are inseparable, wherever the mind is well cultivated, that is the teaching of the Buddha, Dharma, and Sangha." In the "Samputika Sutra," it says, "The nature of non-elaboration is known as wisdom. Like a wish-fulfilling jewel, it accomplishes the benefit of all sentient beings, this is compassion." The great Brahmin said, "Whoever enters emptiness devoid of compassion, he will not attain the supreme path. However, even if one only cultivates compassion, one will remain in samsara and not attain liberation. Whoever is able to combine the two, will not abide in samsara, nor will he abide in nirvana." Shawa Ra said, "From the state of unattached self-conduct of realization, when the suffering of ignorant beings becomes apparent, tears of unbearable compassion arise, abandoning oneself to benefit others." Thus it is. Fifth, in general, the cause of disease is karma and afflictions arising from ignorance, and the condition is that all diseases initially arise from the reversal of the flow of karma-wind, which causes the four elements to be disturbed and the elements to be imbalanced, (647) the result is the occurrence of pain such as feelings and illnesses in the body and mind. If diseases are classified, there are four types: wind diseases, bile diseases, phlegm diseases, and mixed diseases, totaling four hundred and four. Regarding the methods of treating diseases, there are many discussions in medicine. But here, to cure the cause of disease, because the cause is caused by ignorance, cultivating wisdom and awareness is the most profound. To eliminate the condition of disease, because the condition is caused by the disturbance of karma-wind, therefore, to restore it to its original purity, the key to the operation of wind and mind is the same, not correcting the mind, cultivating the original is the most profound. To destroy the result of disease, because the result is the feeling of suffering, therefore, to transform it into tasteless and unreal, cultivating the emptiness of reality is the most profound. Therefore, no matter what kind of disease, whether it is a new disease or an old disease, in order to pacify it, it is considered more profound to bring it into the inner path than to rely on other methods. Regarding the application of the path, Je Gampopa said, "First, make the disease worse," that is, to make the pain of the disease even greater and more unbearable than before.