Tibetan
རྟོག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཡིན། །རྣམ་རྟོག་གྲོགས་ཡིན། རྣམ་རྟོག་ལམ་ཡིན། རྣམ་རྟོག་ཤེས་རབ་ཀྱི་བུད་ཤིང་ཡིན། ཞེས་སོ། །རྣམ་རྟོག་ལམ་དུ་འཁྱེར་ཚུལ་ལ་རྗེ་སྒམ་པོ་པས་རྣམ་གྲངས་དུ་མ་ཞིག་གསུངས་པ་ཡོད་ཀྱང་། སྐབས་འདིར་ལམ་ཁྱེར་བྱེད་ཚུལ་ལ། དང་པོར་རྟོག་པ་ངོས་འཛིན་པ་ནི། ཡིད་ལ་དགེ་མི་དགེ་གང་ཡང་རུང་བའི་རྟོག་པ་ཕྲ་མོའམ་རགས་པ་ཞིག་ཤར་ནས་དེས་བློ་ལ་འཁུ་ཕྲིག་བྱུང་ཞིང་ཡིད་དགའ་མི་དགའ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལྷང་ངེ་བྱུང་བ་ན། དེ་ཉིད་རང་ཡན་དུ་མི་བཏང་བར་དྲན་པས་ཙིར་གྱིས་ངོས་བཟུང་ངོ་། །བར་དུ་བདག་འཛིན་བློས་བཏང་བ་ནི། རྟོག་པ་དེ་ཉིད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་སེམས་བཀུག་ནས་གཉེན་པོ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཤིག་སྒོམ་པའང་མ་ཡིན། རྟོག་པ་དེ་ལ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་སོགས་ཀྱི་བརྟག་དཔྱད་བྱས་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པའང་མ་ཡིན། རྟོག་ (༦༣༤)པ་དེ་མགོ་ཡན་དུ་བཏང་ནས་དེའི་རྗེས་འབྲངས་ཏེ་དྲན་པས་སྐྱོང་བའང་མ་ཡིན་པར། རྟོག་པ་དེ་ངོས་ཟིན་ཙམ་ཉིད་ནས་རྟོག་པ་ཇི་ལྟར་འདུག་པ་དེ་ཉིད་གྲྭ་མ་ཆག་ཟུར་མ་ཉམས་པ་དེ་ཀ་རང་ལ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་ངོ་ཏི་བྱས་ཏེ། སྐྱོན་ཡོན་གང་དུའང་མི་འཛིན། དགག་ཀྱང་མི་དགག །རྗེས་སུ་ཡང་མི་འབྲང་། བློས་བཟོ་བཅོས་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པར། གསལ་ལེ་ཡེ་རེ་ལྷོད་དེ་གུ་ཡངས་སང་ངེ་འཛིན་མེད་དུ་སྐྱོང་བའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་རྟོག་པ་གང་ཤར་དེ་ཉིད་ལ་སྤང་བླང་དང་དགག་སྒྲུབ་དང་བཅོས་བསླད་དང་བསྒྱུར་དགོད་མི་དགོས་པར་རྟོག་པ་དེ་ཀ་སྒོམ་དུ་ལྷང་གིས་འཆར་ཞིང་། དེ་ལ་རྣམ་རྟོག་ལམ་དུ་སློང་བ་ཞེས་བཞེད་དེ། མཻ་ཏྲི་པས། མ་སྐྱེས་པ་ལས་རྟོག་པ་གློ་བུར་བ། །རྟོག་པ་དེ་ཉིད་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །དེ་གཉིས་གདོད་ནས་ཐ་དད་མེད་པ་སྟེ། །དེ་གཉིས་རོ་མཉམ་གྱུར་པ་ངས་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་དང་། རྗེ་སྒམ་པོ་པས། རྣམ་རྟོག་མ་བསླད་ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་ཏེ། །མ་བཅོས་རང་སར་གྲོལ་བ་མཁྱེན་ (༦༣༥)པར་མཛོད། །ཅེས་དང་། རྗེ་རྒོད་ཚང་པས། ཡང་ཅིག་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པ་ན། །ངོ་ཡིས་རྩིར་གྱི་བཟུང་མཛོད་ལ། །ཁོ་རང་ཐོག་ཏུ་གློད་ལ་ཞོག །རང་སར་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་དང་། འགྱུ་བ་དངོས་མེད་སེར་བུ་འདྲ། །འཛིན་པ་མ་ཞུགས་འགྱུས་པས་ཆོག །དེ་ལ་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་ཤར་ཟེར། །རང་ངོ་ཤེས་པས་དགག་སྒྲུབ་བྲལ། །ཞེས་སོ། །སློངས་སུ་མ་གྱུར་པ་དག་ལ་རྣམ་རྟོག་གི་གཡོ་བ་དྲག་པོ་རྣམས་དང་པོར་བློ་ཁོག་ཏུ་ཁྱོང་ངེ་བ་འདྲ་བ་ཞིག་དང་དེ་དགེ་སྦྱོར་དུའང་མི་བདེ་བ་འདྲ་བ་ཞིག་འབྱུང་ཡང་། རྟོག་པ་དང་ལས་རླུང་འཇུག་པ་གཅིག་པས་ལས་རླུང་འཁྲུགས་པའི་ཉམས་ཡིན་ལ། དོན་ཐོག་ན་དགེ་སྦྱོར་གྱིས་མ་ཟིན་པ་མེད་པས། ངང་ངམ་ཤུགས་ཀྱི་རིམ་པས་དགེ་སྦྱོར་དུ་བདེ་ཆམ་གྱིས་ལམ་དུ་སློངས་ཤིང་། གོམས་པ་ན་རྟོག་པ་ངོས་ཟིན་ཙམ་ནས་དགེ་སྦྱོར་དུ་འཆར་རོ། །ཐ་མར་རེ་དོགས་ཀྱི་འཕྲང་བསལ་བ་ནི། ཚུལ་དེ་ལྟར་ལམ་དུ་འཁྱེར་ (༦༣༦)བ་ལ་ལམ་དུ་སློངས་སུ་རེ་བ་དང་མ་སློངས་ཀྱི་དོགས་པ་སོགས་འཁུ་ཕྲིག་དང་གཞིག་འབྲེལ་ཅི་ཡང་མི་བྱ་བར་རྩིས་མེད་འཛིན་མེད་རྗེས་མེད་དུ་གཏོང་བ་ཡིན་ལ་ཚུལ་འདི་དག་ལམ་ཁྱེར་གཞན་རྣམས་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། བརྟག་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟར་འཚེད་པས་ཚིག་པ་ཡང་། །མེ་ཡིས་ཀྱང་ནི་གདུང་བར་བྱ། །དེ་བཞིན་འདོད་ཆགས་མེས་ཚིག་པ། །འདོད་ཆགས་མེ་ཡིས་གདུང་བར་བྱ། །ཞེས་སོགས་དང་། སཾ་ཊི་ལས། ཆགས་པས་ཆགས་པ་འདག་པར་བྱེད། །ཞེ་སྡང་གིས་ནི་ཞེ་སྡང་སྦྱོང་། །གཏི་མུག་གིས་ནི་གཏི་མུག་སྦྱོང་། །ང་རྒྱལ་གྱིས་ནི་ང་རྒྱལ་སྦྱོང་། །ཕྲག་དོག་གིས་ནི་ཕྲག་དོག་སྦྱོང་། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་སོགས་ཐམས་ཅད་སྦྱང་། །ཞེས་པ་ལྟར། ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་ལམ་དུ་འཁྱེར་ནས་ཆོས་ཉིད་དང་རོ་སྙོམས་པས་རྣམ་པ་ཉོན་མོངས་ལ་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་འཆར་ཏེ། དེ་ཡང་རིམ་བཞིན་འདོད་ཆགས་སོར་རྟོག །ཞེ་སྡང་ཆོས་དབྱིངས། གཏི་མུག་མེ་ལོང་ལྟ་བུ། ང་རྒྱལ་མཉམ་ཉིད། ཕྲག་དོགས་ (༦༣༧)གྲུབ་ཡེ་ཤེས་སུ་དག་ནས་རྒྱལ་བ་ལྔའི་གོ་འཕང་མངོན་དུ་བྱེད་དེ། སཾ་ཊི་ལས། ཡེ་ཤེས་ཉོན་མོངས་མཉམ་པར་འགྲོ། །དེ་དག་རིགས་ནི་ལྔ་ཉིད་དེ། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་སངས་རྒྱས་ལྔ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་ལམ་ཁྱེར་གྱི་གདམས་པས་ཟིན་ན་ཡུལ་དྲུག་འདོད་ཡོན་དུ་བསྟེན་ཡང་ཡུལ་གྱི་ཉེས་པས་མི་གོས་བ་དུག་བདུད་རྩིར་བསྒྱུར་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། བརྟག་གཉིས་སུ། སྐྱེ་བོ་མི་བཟད་པ་ཡི་ལས། །གང་དང་གང་གིས་འཆིང་འགྱུར་བ། །ཐབས་དང་བཅས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས། །སྲིད་པའི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། ཡུལ་རྣམས་བསྟེན་པས་ཡུལ་གྱིས་མི་གོས་ཏེ། །ཨུཏྤལ་འདབ་མ་ཆུ་ཡིས་མི་རེག་བཞིན། །གང་ལྟར་རྩ་བ་རྣལ་འབྱོར་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །དུག་གི་སྔགས་ཅན་དུག་གི་ག་ལ་ཚུགས། །ཞེས་དང་། ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་བ་ཚྭ་ཅན་གྱི་ཆུ། །ཆུ་འཛིན་ཁ་ཡིས་སླངས་པས་མངར་བར་འགྱུར། །བརྟན་པའི་སེམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ། ། (༦༣༨)ཡུལ་གྱི་དུག་ཀྱང་བདུད་རྩིར་འགྱུར་བ་ཡིན
Chinese
念是自性的分别。分别是友伴。分别是道。分别是智慧的薪柴。如是说。关于将分别转化为道的方法，杰仲巴曾说过许多种，但此处关于取道的方法是：首先，认识念头，即心中生起任何善或非善的细微或粗大的念头，它搅动心绪，产生任何喜或不喜的感觉时，不要让它自行消散，而要以正念紧紧抓住它。其次，从心中放下我执，并非不思念那个念头，而是收摄心念，修持不思念的智慧。也并非对那个念头的生处、住处、去处等进行观察，从而确定其无自性。也并非放任那个念头，跟随它，用正念守护它，而是仅仅在认识到那个念头的那一刻起，就将念头保持原样，不增不减，将其作为修行的对境。不执着于任何好坏，既不否定，也不肯定。也不跟随它。不对其进行任何心造作。而是清晰、放松、宽广、无执地守护它。如此行持，则任何生起的念头，都不需要取舍、否定肯定、改造修饰、改变放置，那个念头本身就会自然显现为禅修。这被称为将分别转化为道。弥勒巴说：从无生中，念头突然生起，念头本身就是法界的自性。这二者原本就没有差别，我已宣说这二者成为一体。杰仲巴说：不改变分别，就是法性的自性，请知晓不改造而自然解脱。杰热仲巴说：又，当念头生起时，请用觉性紧紧抓住它，让它自己放松，自然解脱，对此毫无疑问。动摇如无实的冰雹，不执着，动摇就足够了，这被称为念头生起为禅修，认识自性就远离了取舍。如是说。对于尚未转化的人来说，分别的强烈波动，最初就像是涌入心中的东西，以及那些善
English
Thought is the conceptualization of self-nature. Conceptualization is a companion. Conceptualization is the path. Conceptualization is the firewood of wisdom. Thus it is said. Regarding the method of transforming conceptualization into the path, Lord Gampopa has spoken of many kinds, but here the method of taking the path is: First, recognizing the thought is: when any subtle or coarse thought, whether virtuous or non-virtuous, arises in the mind, and it stirs the mind, and any feeling of joy or displeasure arises clearly, then do not let it go on its own, but grasp it tightly with mindfulness. Secondly, abandoning self-grasping in the mind is: not to not think of that thought in the mind, but to gather the mind and meditate on a non-thinking wisdom as an antidote. Nor is it to investigate the origin, dwelling, and destination of that thought, etc., and to establish that it is without self-nature. Nor is it to let that thought go wild and follow it, guarding it with mindfulness, but from the very moment of recognizing that thought, to make that very thought, just as it is, without diminishing or adding to it, the object of virtuous practice. Do not cling to any good or bad, neither negate nor affirm. Nor follow it. Do not make any mental fabrications. But clearly, loosely, broadly, and without clinging, guard it. By doing so, whatever thought arises, there is no need to accept or reject, negate or affirm, modify or embellish, change or place, but that very thought will naturally appear as meditation. This is considered to be transforming conceptualization into the path. Maitripa said: From the unborn, thoughts arise suddenly, the very thought is the self-nature of the sphere. These two were originally not different, I have shown that these two have become one taste. Lord Gampopa said: Do not alter conceptualization, it is the self-nature of reality, know that it is liberated naturally without alteration. Lord Godtsangpa said: Again, when a thought arises, grasp it tightly with awareness, let it relax on its own, there is no doubt that it will be liberated naturally. Wavering is like unreal hail, without clinging, wavering is enough, this is called the arising of thought as meditation, knowing one's own nature is free from acceptance and rejection. Thus it is said. For those who have not yet been transformed, the strong fluctuations of conceptualization, at first, are like something rushing into the mind, and those virtuous
Chinese
修行时也会出现不适感，因为念头和业风的运作方式相同，所以是业风紊乱的现象。实际上，因为没有不被善行所掌控的，所以通过潜移默化的方式，以舒适的方式引导进入善行。习惯之后，仅仅是意识到念头，就会转化为善行。最后，消除希望和疑虑的关隘：像那样将修行融入生活（636），不要对能否成功修行抱有希望或疑虑，不要有任何犹豫或顾虑，要采取不予理睬、不加执着、不留痕迹的态度。这些方法也应适用于其他修行方式。第二种是，《观察二品》中说：“如同煮沸也会燃烧，火也会灼烧。同样，贪欲之火会燃烧，贪欲之火也会灼烧。”等等。《桑提》中说：“以贪欲来平息贪欲，以嗔恨来调伏嗔恨，以愚痴来调伏愚痴，以我慢来调伏我慢，以嫉妒来调伏嫉妒，金刚持等一切皆可调伏。”就像这样，将烦恼本身转化为道用，与法性融为一体，外相是烦恼，实则是显现为五种智慧。也就是依次将贪欲转化为妙观察智，嗔恨转化为法界体性智，愚痴转化为大圆镜智，我慢转化为平等性智，嫉妒（637）转化为成所作智，从而证得五方佛的果位。《桑提》中说：“智慧与烦恼平等运行，它们实际上是五种族，五种智慧和五方佛。”就像这样。因此，如果掌握了修行窍诀，即使将六境作为欲望的对象，也不会被外境的过患所染污，就像将毒药转化为甘露一样。《观察二品》中说：“众生不悦意的行为，无论被什么束缚，如果具有方便，就能从中解脱轮回的束缚。”又如大婆罗门所说：“享用外境不会被外境所染污，就像莲花的花瓣不沾水一样。无论如何，根本在于瑜伽和皈依，具有毒咒者又怎会被毒所害？”又如：“如同海洋咸水，被云朵吸入后会变为甘甜。以坚定的心为他人做事，（638）外境的毒也能转化为甘露。”
English
Even when practicing, there may be some discomfort. Because thoughts and karmic winds operate in the same way, it is a manifestation of the disturbance of karmic winds. In reality, since there is nothing that is not controlled by virtuous actions, gradually and effortlessly guide yourself into virtuous actions. Once you are accustomed to it, merely recognizing thoughts will transform them into virtuous actions. Finally, eliminate the barrier of hope and doubt: In carrying the practice into your life in this way (636), do not have hope for success or doubt about failure. Do not engage in any hesitation or concern. Adopt an attitude of disregard, non-attachment, and leaving no trace. These methods should also be applied to other practices. Secondly, in the "Two Examinations," it says: "Just as boiling also burns, and fire also scorches, similarly, the fire of desire burns, and the fire of desire also scorches." And so on. In the Samputika, it says: "Pacify desire with desire, subdue hatred with hatred, subdue ignorance with ignorance, subdue pride with pride, subdue jealousy with jealousy, subdue Vajradhara and all others." Like this, transform afflictions themselves into the path, and by becoming equal in taste with the nature of reality, the appearance is affliction, but the essence manifests as the five wisdoms. That is, gradually transform desire into discriminating wisdom, hatred into the wisdom of dharmadhatu, ignorance into mirror-like wisdom, pride into equality wisdom, and jealousy (637) into accomplishing wisdom, thereby realizing the state of the five victorious ones. The Samputika says: "Wisdom and affliction go together equally. These are indeed the five families, the five wisdoms and the five Buddhas." Like this. Therefore, if you have mastered the instructions for transforming the path, even if you rely on the six objects as objects of desire, you will not be tainted by the faults of the objects, just as transforming poison into nectar. In the "Two Examinations," it says: "The unpleasant actions of beings, whatever binds them, if they have skillful means, they will be liberated from the bonds of existence." And as the great Brahmin said: "Enjoying objects does not taint one with objects, just as the petals of a lotus flower are not touched by water. In any case, the root is yoga and taking refuge. How can one with a poison mantra be harmed by poison?" And: "Just as the salty water of the ocean, when drawn up by the mouth of a cloud, becomes sweet. When one acts for the benefit of others with a steadfast mind, (638) even the poison of objects is transformed into nectar."