Tibetan
མ་ལ་སྒྲུབ་པ་པོ་སྡོམ་བརྩོན་གྱིས་བསླབ་པ་དང་མི་འགལ་ཞིང་ཀུན་བཟང་དང་སྤྲོས་མེད་དང་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་དང་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་རྣམས་དང་དོན་མཐུན་པར་གསང་སྤྱོད་ཙམ་ཞིག་བྱ་བར་བཞེད་དོ། །དེའི་གནས་ནི། སྡེ་དགོན་དང་གྲོང་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་འཇུག་ཅིང་བག་ཕེབས་པའི་གནས་སུ་སྤྱོད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱི་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་མ་ཚང་པས། དེར་ནང་དུ་སེམས་ལ་རྣམ་རྟོག་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཟེ་རག་ཅན་གྱི་སློངས་དྲག་པོ་མི་འབྱུང་ལ། དེ་མ་བྱུང་བར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་འཁྱེར་རྒྱུ་ལྷོངས་ཆེ་བ་མི་འབྱུང་བས། ཕལ་ཆེར་ལེ་ལོ་དང་སྙོམས་ལས་ཀྱི་ངང་ལ་ཡིད་དལ་དུ་ལུས་ནས། ལོ་མང་པོ་དང་ཚེ་རིལ་པོར་སྒོམ་ལོ་བྱས་ཀྱང་རྐྱེན་ཐོག་ཏུ་མི་ཁེལ་བར། བདེ་དལ་གྱི་ཚེ་དགེ་སྦྱོར་སྐྱོང་རྒྱུ་ཞིག་ལོགས་སུ་ཡོད་པ་ལ། ཉོན་མོངས་པའི་རྐྱེན་བྱུང་ན་ཐ་ (༦༢༤)མལ་པར་འཆོར་བ་ཅིག་འབྱུང་བས། སྒོམ་བོགས་འདོན་པ་ལ་གྲོང་ཡུལ་དང་སྡེ་དགོན་ལ་སོགས་པར་ལོ་གསུམ་རེ་ཙམ་བསྒོམས་པ་བས། གཉན་ས་རྡོ་རྩུབ་ཅན་ལ་སོགས་པར་རྐྱེན་དང་བསྲེས་ནས་ཟླ་རེ་ཙམ་གསང་སྤྱོད་བྱས་པ་བོགས་ཆེ་བར་བཞེད་དོ། །རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་འཇིགས་ཤིང་ཡང་བའི་རི་རྩེའམ་རི་ཁྲོད་དང་། མི་མ་ཡིན་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང་བའི་གཉན་ས་དང་། རོ་དང་ཀེང་རུས་ལ་སོགས་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པའི་དུར་ཁྲོད་དང་། ཀླུ་དང་བཙན་ལ་སོགས་པས་བདག་ཏུ་བཟུང་བའི་ཤིང་གཅིག་གི་དྲུང་དང་། ཡི་དྭགས་དང་འདྲེ་ལ་སོགས་པ་འདུ་བའི་གྲོང་ཁྱེར་སྟོང་པ་དང་བཞི་མདོ་ལ་སོགས་པར་ཀུ་སུ་ལུའི་མཆོད་སྦྱིན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཐ་མལ་པའི་སྨྲ་བ་བཅད་དེ་འཇུག་པར་བཤད་དེ། །སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པའི་གདེང་ནི། སྔོན་གྱི་བཀའ་གདམས་པ་རྣམས། རི་ཁྲོད་འགྲིམ་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ངོ་ལྐོག་མེད་པ། གཉེན་པོས་རྐྱེན་ཐུབ་པ། གདམས་ངག་ལ་རང་བྱན་ཚུད་པ། དད་པས་ཁམས་ (༦༢༥)སོས་པ། ནུས་པས་གནོད་པ་ཕྲ་མོ་སེལ་ནུས་པ་དང་ལྔ་དགོས་པར་བཞེད་ལ། རྗེ་སྒམ་པོ་པས། གདམས་ངག་གི་གདེང་ཐོབ་པ་དང་། ནུས་པའི་གདེང་ཐོབ་པ་དང་། ཉམས་མྱོང་གི་གདེང་ཐོབ་པ་དང་། ལྟ་བའི་གདེང་ཐོབ་པ་དང་བཞི་དགོས་པར་བཞེད་པ་དང་། གྲུབ་ཆེན་ཞང་གིས། གདམས་པའི་མཛོད་ལ་རང་བྱན་ཚུད་པ་དང་། །ཕྱི་ནང་བདུད་ཀྱི་དཔུང་གིས་མི་ཐུབ་དང་། །ཚུལ་ཁྲིམས་གཙང་ལ་ངོ་ལྐོག་མེད་པ་སོགས། །ཆིག་རྒྱ་ཐུབ་ནས་གཅིག་པུར་རི་ཁྲོད་འགྲིམས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །སྤྱོད་པ་དངོས་ལ་ལྔ་ལས། རི་དྭགས་སྨས་མ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་
Chinese
总而言之，修行者应以不违背戒律，且与普贤、无戏论、极无戏论、遍胜等意义相符的方式，进行秘密行持。至于地点，在寺庙、村庄等令人心生安逸的地方进行修行，内外缘起不具足。因为在那些地方，内心不会生起强烈的妄念和烦恼。如果不能生起妄念和烦恼，就难以将修行融入大手印的道路。大多数时候，人们会懒散懈怠，心生懈怠，即使多年修行，甚至终生修行，也难以遇到合适的时机。如果生活安逸，修行会变得轻松，但如果遇到烦恼，就会堕落到凡俗之中。因此，为了提升修行效果，与其在村庄和寺庙等地修行三年，不如在险峻的岩石等地，将修行与逆境结合，秘密行持一个月，效果更好。因此，应在令人恐惧的高山之巅或寂静的山林，以及非人显现神通的险地，以及因尸体和骨骸等令人恐惧的墓地，以及被龙和赞等占据的孤树之下，以及聚集饿鬼和鬼怪等的空旷城市和十字路口等地方，以库苏鲁的供养为先导，断绝凡俗之语，进入修行。至于进入修行的把握，以前的噶当派认为，去山林修行需要具备五种条件：戒律清净无有内外之别，能以对治力战胜违缘，精通窍诀，信心充足，能以能力消除微小的损害。而格丹巴大师认为需要四种把握：获得窍诀的把握，获得能力的把握，获得经验的把握，获得见地的把握。成就者祥则说：“通达窍诀宝藏，内外魔军无法战胜，戒律清净无有内外之别等，具备一百种条件后，才能独自去山林修行。”就像他所说的那样。实际的行持有五种，其中之一是如野兽般的行持。
English
In short, practitioners should engage in secret conduct in a way that does not contradict the precepts and is in accordance with the meanings of Samantabhadra, Non-elaboration, Utter Non-elaboration, and Complete Victory. As for the location, the outer and inner conditions are not complete when practicing in places such as monasteries and villages where people feel comfortable. Because in those places, strong thoughts and afflictions do not arise in the mind. If thoughts and afflictions do not arise, it is difficult to integrate practice into the path of Mahamudra. Most of the time, people become lazy and negligent, and the mind becomes lax. Even if they practice for many years, or even a lifetime, it is difficult to encounter the right opportunity. If life is comfortable, practice becomes easy, but if afflictions arise, one will fall into ordinariness. Therefore, in order to improve the effectiveness of practice, it is better to combine practice with adversity and engage in secret conduct for a month in dangerous rocky places than to practice for three years in villages and monasteries. Therefore, one should go to the terrifying mountain peaks or quiet mountain forests, dangerous places where non-humans manifest their powers, terrifying cemeteries with corpses and bones, under solitary trees occupied by nagas and tsan, and empty cities and crossroads where pretas and ghosts gather, preceded by the offering of Kusulu, cutting off ordinary speech, and entering into practice. As for the confidence to enter practice, the former Kadampa masters believed that five conditions were necessary for going to the mountain forest: pure morality without inner or outer distinction, the ability to overcome obstacles with antidotes, mastery of key instructions, sufficient faith, and the ability to eliminate minor harm with power. Gampopa believed that four kinds of confidence were needed: confidence in obtaining key instructions, confidence in obtaining power, confidence in obtaining experience, and confidence in obtaining view. The great accomplished Zhang said, "Having mastered the treasury of key instructions, being invincible to inner and outer demonic forces, having pure morality without inner or outer distinction, etc., after possessing a hundred conditions, one can go to the mountain forest alone." It's like what he said. There are five actual conducts, one of which is the conduct like a wild animal.
Tibetan
ནི། རི་དྭགས་སྨས་མ་དེ་ནི་ཟླ་གྲོགས་གཞན་དང་མི་འགྲོགས་ཤིང་གང་ལའང་བློ་མི་འཇུག་པར་ཡན་གར་དུ་གནས་པ་ལྟར། དགྲ་གཉེན་གྱི་ཚར་གཅོད་རྗེས་འཛིན་དང་ཡོན་བདག་གི་མཐུན་འཇུག་ངོ་བསྲུང་སོགས་ཚེ་འདིའི་འདུན་མ་ལ་བློ་མི་འཇུག་ཅིང་ཟླ་གྲོགས་སྤངས་ནས་གཅིག་པུར་སྤྱོད་པའོ། །སེང་གེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ནི། (༦༢༦)སེང་གེ་ནི་རི་དྭགས་དང་གཅན་ཟན་གྱི་ཚོགས་གང་ལའང་ཉམ་ང་མི་བྱེད་པ་ལྟར། ཕྱི་མི་དང་མི་མ་ཡིན་ལ་སོགས་པ་དང་། ནང་རྣམ་རྟོག་གི་གཡོ་བའི་རྐྱེན་གྱི་བར་ཆད་ཅི་ལའང་སེམས་འཇིགས་སྐྲག་མེད་པའོ། །བར་སྣང་གི་རླུང་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ནི། བར་སྣང་གི་རླུང་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་གང་ལའང་ཁྲ་འཁྲི་མེད་པ་ཟང་ཐལ་དུ་ཕྱལ་གྱི་འགྲོ་བ་ལྟར། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་བདེ་སྐྱིད་རྙེད་གྲགས་སོགས་གང་ལའང་ཆགས་ཞེན་དང་འཛིན་པ་མེད་པར་བློ་ཟང་ཐལ་ཕྱལ་པ་ཉིད་དུ་བཏང་བའོ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ནི། ནམ་མཁའ་ལ་རྟེན་མེད་པ་ལྟར་འདི་བྱ་འདི་བྱེད་སོགས་བློའི་གཏད་སོ་དང་མཚན་བཅས་མཚན་མེད་སོགས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཀྱི་རྟེན་མི་བཅའ་བའོ། །སྨྱོན་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ནི། སྨྱོན་པའི་སེམས་ལ་གང་གི་ཡང་གཟའ་གཏད་མེད་པ་ལྟར། ལེགས་ཉེས་ཅི་ལའང་འགག་སྒྲུབ་དང་བླང་དོར་སོགས་ཀྱི་ཞེན་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་ལྔའི་སྒོ་ནས་ཕྱི་ནང་གི་རྐྱེན་སྣང་ཅི་ཤར་ལམ་དུ་སློང་ (༦༢༧)ཞིང་གནས་ལུགས་ལ་བོགས་དབྱུང་བར་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐབས་འདིར་ལམ་དུ་འཁྱེར་རྒྱུ་ནི་མ་རིག་པས་བསྒྲིབས་པའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་རང་ག་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་འཁོར་བར་ལྟུང་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རྟོག་པ་དེ་ཉིད་རང་ག་པར་མི་ཤོར་བར་གདམས་ངག་གིས་ལམ་དུ་འཁྱེར་ཙ་ན་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཤར་ནས་དེས་འཁོར་བ་འདག་པ་ཡིན་ཏེ། བརྟག་གཉིས་སུ། རྣམ་རྟོག་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་རྟོག་དང་། །སྲིད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་པ་འདག །ཅེས་དང་། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་སྐེམས་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་དང་། ནཱ་རོ་མཻ་ཏྲིས། རྟོག་པ་རང་གྲོལ་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །འོ་ན་དེ་ལ་སྔར་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་པས་ཆོག་མོད། སླར་ལམ་ཁྱེར་བྱ་དགོས་པའི་ (༦༢༨)རྒྱུ་མཚན་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། ཅིག་ཅར་བ་ཁ་ཅིག་ལ་དེས་དུས་ཀུན་ཏུ་གྲོལ་བ་སྲི
Chinese
是。如雌鹿不与其他的同伴相处，也不对任何事物倾注心力，独自栖息一样。对于诛杀怨敌、继承后代，以及迎合施主、维护情面等此生的愿望不倾注心力，舍弃同伴独自修行。狮子一般的行为是：（626）如狮子对任何野兽和猛兽的群体都不感到畏惧一样。对外在的他人和非人等，对内在分别念的动摇所造成的障碍等任何事物，内心都没有恐惧。像虚空中的风一样的行为是：如虚空中的风本身不与任何事物纠缠，畅通无阻地流动一样。对于身体、受用、安乐、名利等任何事物都没有贪恋和执着，将心彻底地放开。像天空一样的行为是：如天空没有依托一样，不对“要做这个、要做那个”等心之所向，以及有相、无相等的目标建立心的依托。像疯子一样的行为是：如疯子的心中没有任何执着一样，对于好坏等任何事物都没有取舍和扬弃等执着。像这样通过五种行为，将内外显现的任何违缘都转化为道用，（627）并认为能够挖掘实相。第二，在此处要转化为道用的是被无明遮蔽的能取所取的分别念，因为这正是堕入轮回的原因。正如《现观庄严论》中所说：“分别念乃大无明，是堕轮回之因。”如果不对分别念放任自流，而是通过窍诀将其转化为道用，那么它就会显现为智慧的体性，从而消除轮回。正如《二观察续》中所说：“以分别念除分别念，以有生除有生。”以及大婆罗门所说：“分别念乃大智慧，是干涸轮回之海。”以及那若玛吉所说：“分别念自解脱，乃大智慧。”就像这样。那么，既然之前已经将分别念认识为法身就足够了，为什么还要再次将其转化为道用呢？（628）如果有人这样想，对于一些顿悟者来说，那样就足以让他们时时获得解脱。
English
It is like a female deer that does not associate with other companions and does not focus on anything, but dwells alone in the wild. One does not focus on the desires of this life, such as killing enemies, inheriting descendants, and catering to patrons and maintaining face, and one abandons companions and practices alone. The behavior of a lion is: (626) Just as a lion does not feel fear towards any group of wild animals and beasts of prey. One has no fear in one's heart for anything, such as external others and non-humans, and internal obstacles caused by the agitation of thoughts. The behavior like the wind in the sky is: Just as the wind in the sky itself does not get entangled with anything and flows freely without obstruction. One has no attachment or clinging to anything such as body, enjoyment, happiness, fame, etc., and one completely lets go of the mind. The behavior like the sky is: Just as the sky has no support, one does not establish the mind's support on the objects of the mind, such as "to do this, to do that," and on the objects of form and formlessness. The behavior like a madman is: Just as a madman's mind has no attachment to anything, one has no clinging to acceptance and rejection, etc., for anything good or bad. In this way, through the five behaviors, one transforms any adverse conditions that appear internally and externally into the path, (627) and it is believed that one can excavate the true nature. Second, what needs to be transformed into the path here are the grasping and clinging thoughts that are obscured by ignorance, because this is the cause of falling into samsara. As it is said in the Manifestation of Enlightenment: "Thoughts are great ignorance, and are the cause of falling into samsara." If one does not let thoughts run wild, but transforms them into the path through pith instructions, then they will appear as the nature of wisdom, thereby eliminating samsara. As it is said in the Two Examinations Sutra: "With thoughts, eliminate thoughts, with existence, eliminate existence." And as the Great Brahmin said: "Thoughts are great wisdom, and are the driers of the ocean of samsara." And as Naropa Maitri said: "Thoughts are self-liberated, and are great wisdom." It's like that. So, since it was enough to recognize thoughts as the Dharmakaya before, why is it necessary to transform them into the path again? (628) If someone thinks like this, for some sudden enlighteners, that is enough to liberate them at all times.