Tibetan
་མེད་ན་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་ཡིན། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་སྒོམ་ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད། །ཅེས་སོགས་མང་དུ་གསུངས་ཏེ་སྤྲོ་ན་གབ་པ་མངོན་ཕྱུང་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ལྔ་པ་དེས་ཉིན་མཚན་ཁོར་ཡུག་ཏུ་བསྲེ་བ་ནི། གོང་དུ་བཤད་པའི་སྒོམ་ཁོར་ཡུག་དེས་ཉིན་མཉམ་རྗེས་བསྲེ་ཞིང་། དེ་མཚན་མོ་ལའང་བསྲེ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་མཉམ་རྗེས་སྐྱོང་ཚུལ་ཕལ་ཆེར་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་། ལ་བཟླའི་སྐབས་འདིར། ཧ་ཅང་གི་བཟུང་དྲན་དུར་དྲགས་ན་དེས་ཉམས་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ལའང་ཞེན་འཛིན་སྐྱེས་དོགས་ཡོད་པས། ནམ་དྲན་གྱི་ཚེ་ཞེ་འདོད་ཐམས་ཅད་བློས་བཏང་ཞིང་གཏོང་སྙམ་པའི་འདུན་པའང་མི་བྱ་བར་གཉེར་མེད་བཟོ་མེད་གློད་རབ་སྒོམ་རབ་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མཉམ་རྗེས་ཀྱི་ (༦༡༤)དབྱེ་བ་མེད་པར་སྐྱོང་དགོས་ཏེ། རྗེ་ཞང་གིས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒོམ་པ་ལ། །འདི་བྱའི་ཏིག་ཏིག་མི་འདོག་གི །དང་པོ་བར་དང་ཐ་མ་མེད། །ནམ་དྲན་དུས་སུ་གློད་ལ་ཞོག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་དྲན་མེད་ཕྱལ་པོར་ཤོར་ནས་སྒོམ་དུ་མི་འགྲོའམ་སྙམ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། སྤྱིར་ནམ་དྲན་གྱི་ཚེ་གློད་པ་དེ་ཀ་ཞེན་འཛིན་བཤིག་པའི་དྲན་པ་ཞིག་ཡིན་ལ། ཡིད་བྱེད་དང་བྲལ་བའི་ངང་དུ་སྡོད་པ་དེ་ཉིད་ནི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བའི་དྲན་པ་ཡང་དག་ཡིན་པས་འཇུར་དྲན་དང་བཟུང་དྲན་ལས་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། ཤ་ཝ་རས། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ། །བསྒོམ་རྒྱུ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པས་མི་སྒོམ་སྟེ། །སྒོམ་མེད་དོན་དང་འབྲལ་མེད་སྒོམ་པའི་མཆོག །ཅེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །འོན་ཀྱང་རྗེས་ཤེས་དུམ་རེ་ཡེངས་ཤོར་ནའང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་དྲན་པས་ནམ་ཟིན་དེ་དག་གི་གནས་ལུགས་རིག་པས་ཆོག་པ་དང་། རྗེས་ཆོད་ན་མཉམ་རྗེས་འདྲེ་པའི་ཁོངས་སུ་སྡུད་པ་དང་། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སྒོམ་ཁོར་ཡུག་ (༦༡༥)གི་ཐ་སྙད་བཞེད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཉིན་འཁོར་ཡུག་མཚན་མོར་བསྲེ་པ་ལ། གཉིད་དུ་འགྲོ་བར་རྩོམ་པའི་ཚེ་དང་པོར་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པས་ཡིད་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཉིན་གྱི་དགེ་སྦྱོར་དེའི་ངང་ནས་གཉིད་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་ཞིང་། དེས་གཉིད་དང་རྨི་ལམ་ལམ་དུ་སློངས་ན་མཆོག་ཡིན་ཀྱང་དེ་ནི་སྲིད་པ་ཙམ་ལས་སྐབས་འདིར་ཕལ་ཆེར་ལ་མི་འབྱུང་བས། གཉིད་དྲན་མེད་དུ་སོང་ཞིང་རྨི་ལམ་འཁྲུལ་པར་ཤར་ཡང་། གཉིད་སད་མ་ཐག་རྗེས་སུ་དེ་དག་གི་གནས་ལུགས་རིག་པས་ཆོག་པ་དང་། དེ་ཡང་ཉིན་མཚན་ཁོར་ཡུག་ཏུ་སོང་བའི་ཐ་སྙད་བཞེད་དེ། རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་ཞུས་ལན་རྣམས་ལས། འོ་ན་དྲན་པས་མ་ཟིན་ཙ་ན་ངོ་
Chinese
如果没有，一切都是平等的。如果这样理解，禅修就不会中断。等等，说了许多，如果想详细了解，就去看《隐义显露》吧。第五，将昼夜融入循环中：如上所述的禅修循环，将白天和禅修后的时间融合在一起。同样，也要将它融入夜晚。其中，修持平等和随后的方式，大部分如前所述。但在念诵（la bzla）的时候，如果过于执着于忆念，就会产生障碍，并且担心会因此产生执着。所以在忆念的时候，要放下所有的欲望，甚至不要产生想要放下的念头，以无为、不做作、彻底放松、彻底禅修的方式，不分平等和随后的(614)差别地修持。如杰香所说：修持大手印时，不要执着于“应该这样做”的念头。没有开始、中间和结束。忆念的时候，放松就好。就像这样。如果这样做，会不会因为失去忆念而变得散乱，无法进行禅修呢？不用担心。一般来说，忆念的时候，放下本身就是一种破除执着的忆念。而安住在远离作意的状态中，那本身就是如实忆念实相，因此远远胜过强行忆念和执着忆念。如夏瓦拉所说：对于不作意的大手印，因为没有丝毫需要禅修的东西，所以不禅修。不禅修与意义不可分离，是禅修的至高境界。就像这样。然而，即使后得智（rjes shes）偶尔散乱，只要后得的忆念能够抓住，认识到那些事物的实相就足够了。如果后得智中断，就将它纳入平等和随后的融合之中。像这样，就称为禅修循环(615)。同样，将白天循环融入夜晚，在开始入睡的时候，首先以努力的方式，从所有作意中解脱出来，在这种白天的善行状态中入睡。如果这样能将睡眠和梦境转化为道用，那是最好的，但这种情况只是可能，实际上很少发生。即使在睡眠中失去忆念，梦境也变得混乱，只要醒来后能够认识到那些事物的实相就足够了。这也称为融入昼夜循环。如冈波巴大师的答复中所说：如果忆念没有抓住，那么
English
If not, everything is equality. If you understand it that way, meditation will not be interrupted. And so on, he said a lot, and if you want to be more detailed, you should look at "Revealing the Hidden Meaning." Fifth, mixing day and night into the cycle: The meditation cycle described above mixes the equal and subsequent of the day. It should also be mixed into the night. For this, the way to maintain equality and subsequence is mostly as described before. But in this case of recitation (la bzla), if you are too attached to remembering, it will cause obstacles, and there is a danger of attachment to it. Therefore, when you remember, you should abandon all desires, and do not even have the intention of wanting to let go, but maintain equality without distinction of equal and subsequent (614) in the manner of effortless, unconstructed, completely relaxed, and completely meditative. As Je Zhang said: When meditating on Mahamudra, do not cling to the thought of "I should do this." There is no beginning, middle, or end. When you remember, just let go. It's like that. If you do that, will you become scattered because you lose your memory and cannot meditate? Don't worry. In general, letting go at the time of remembering is a memory that destroys attachment. And staying in a state free from attention is the correct memory of reality as it is, so it is far superior to forced memory and attached memory. As Shawa Rawa said: For the Mahamudra that does not pay attention, because there is nothing to meditate on, one does not meditate. Non-meditation is inseparable from meaning, and is the supreme state of meditation. It's like that. However, even if the subsequent wisdom (rjes shes) is occasionally distracted, it is enough to recognize the reality of those things as long as the subsequent memory can grasp them. If the subsequent wisdom is interrupted, it is included in the fusion of equality and subsequence. Like this, it is called the meditation cycle (615). Similarly, to mix the day cycle into the night, when starting to fall asleep, first, with effort, one should fall asleep in the state of that daytime virtue, free from all attention. If this transforms sleep and dreams into the path, that is the best, but this is only possible, and rarely happens in this case. Even if you lose your memory in sleep and your dreams become confused, it is enough to recognize the reality of those things as soon as you wake up. This is also called integrating into the cycle of day and night. As stated in the replies of Lord Gampopa: If memory does not grasp, then what
Tibetan
བོ་མི་འོང་བར་རྟོག་པ་རང་ག་མ་དེ་དྲན་པས་ཟིན་པ་དང་སྔར་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཚོ་འདག་གམ་མི་འདག །དྲན་པས་ཤི་མ་ཤི་མེད་པར་འཛིན་དགོས་སམ་མི་དགོས་ཞུས་པས། དྲན་པས་མ་ཟིན་པའི་རྣམ་རྟོག་རང་ག་བ་རྣམས་དྲན་པས་ཟིན་མ་ཁད་ལ་སངས་ལ་དག །དྲན་པས་ཤི་མ་ཤི་མེད་ (༦༡༦)པར་འཛིན་མི་དགོས། །འོན་ཀྱང་དྲན་པས་མ་ཡེངས་པར་བྱེད་ན་མཉམ་རྗེས་འདྲེས་རྐྱེན་པ་ལ་ཕན། །དྲན་པས་མ་ཟིན་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་གིས་གནོད་པ་དང་སྒྲིབ་པ་དང་བར་དུ་གཅོད་པ་གཏན་མེད་གསུང་། ཞེས་དང་། གཉིད་དང་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་འོད་གསལ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པས་ཆོག །དྲན་པས་མ་ཟིན་པ་དེ་ཉིད་སད་པའི་རྗེས་སུ་བལྟས་པས། དེ་ཡང་འོད་གསལ་ལས་གཞན་མེད་པར་ཡིད་ཆེས་པས་ཆུ་བོ་རྒྱུན་ཡིན་གསུང་ངོ་། །ཞེས་སོགས་སྐབས་འདི་དག་ལ་དོགས་པ་བཅད་པའི་ཞུས་ལན་མང་དུ་སྣང་ངོ་། །གལ་ཏེ་དྲན་ཡེངས་ལ་ཐོབ་ཤོར་གྱི་འཁུ་ཕྲིག་ཆེན་པོ་འདུག་ན་ད་དུང་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་གནས་ལུགས་རྒྱུན་མི་ཆད་པའི་ཚུལ་མ་རྟོགས་པས་ལ་བཟླ་ཅུང་ཟད་སྔས་པ་ཡིན་ཏེ། རྗེ་སྒམ་པོ་པས། ཡེངས་པའི་ཚེ་ན་འཁྲུལ་པ་རང་མཚན་པ། །དྲན་ཚེ་ངོ་བོ་གུད་ནས་ཐོབ་ཞིག །དེ་འདྲ་གང་དེ་གཉིས་ཆོས་མ་རིག་པས། །སྒོམ་ལ་ཐོབ་ཤོར་དེ་ནི་ངས་མ་རྟོགས། །གཉིས་ཆོས་ཡོད་ན་བླང་དོར་ (༦༡༧)རིག་པ་ལ། །མེད་པར་བྱེད་པ་དེ་རང་སྐྱོན་ཅན་ཡིན། །ཞེས་དང་། དྲན་པས་ཐོབ་དང་ཡེངས་པས་འཁྲུལ་པ་རྣམས། །བློ་ཡིས་བཟུང་མོད་དོན་ལ་ཐོབ་ཤོར་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་ལ་བཟླའི་དོན་དེ་དག་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ན་གཞན་མཚན་བཅས་དང་ཡིད་བྱེད་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་ཞིག་ལྔ་རེ་ཙམ་ལ་བཟླའི་ངང་ལ་འབྱམས་སུ་བཅུག །ཡང་ཞག་རེ་ཙམ་ཅི་བདེར་ངལ་གསོ། ཡང་ཞག་བདུན་རེ་དང་བཅུ་རེ་ཙམ་དུ་ལ་བཟླ་རེ་དང་ངལ་གསོ་རེ་སྤེལ་ནས། གནས་ལུགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་དེས་ཉིན་པར་ཁོར་ཡུག་མ་སོང་བར་དུ་ལ་བཟླ། ཉིན་པར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་སོང་ན་དེ་ཉིད་ལ་གོམས་འདྲིས་བྱས་པས་མཚན་ལའང་རིམ་པ་རིམ་པས་འཆར་ཞིང་། ཤིན་ཏུ་གོམས་ནས་ཉིན་མཚན་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་འདྲེ་བར་གསུངས་སོ། །ལ་བཟླའི་དགོས་པ་ནི། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མྱོང་བྱ་མྱོང་བྱེད་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་སོགས་གཉིས་འཛིན་དང་སྟོང་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ཞེན་འཛིན་ཐམས་ཅད་བཤིག་ནས་གཞིའི་ (༦༡༨)གནས་ལུགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཆམ་གྱིས་གཏོང་བའི་ཆེད་ཡིན་ལ། གང་ཟག་རབ་འབྲིང་ལ་ཞག་གྲངས་ཅི་རིགས་པར་གཉིས་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་གནས་ལུགས་ཀྱི་རྟོགས་པ་འཆར་ཞིང་། འཆར་ཚུལ་ནི་སྦྱངས་པ
Chinese
如果不会出现，当念头自然生起时，是否会被忆念抓住，之前的念头会消失还是不会消失？请问是否需要忆念抓住生与未生之间的状态？回答说：没有被忆念抓住的自然念头，在忆念抓住之前就会消散。不需要忆念抓住生与未生之间的状态。（616）但是，如果能做到不被忆念分散注意力，那将有助于止观双运。即使没有被忆念抓住，念头也不会造成损害、遮蔽或阻碍。据说绝对不会。还有，在睡眠和梦境中，光明自然存在就足够了。当醒来后观察没有被忆念抓住的状态时，确信那也只是光明，就像河流的延续一样。据说如此。诸如此类，在这些情况下，有很多消除疑惑的问答。如果对忆念和散乱有很大的得失之争，那是因为还没有证悟心的自性和持续不断的实相，所以需要稍微增加安止。正如冈波巴大师所说：散乱之时，显现迷乱的自相。忆念之时，似乎从别处获得体性。如果有人不明白这两种情况，那就是不了解佛法。我对修行的得失没有理解。如果存在二元对立，那就要了解取舍（617）的道理。如果想要消除二元对立，那本身就是一种错误。还说：忆念所获得的和散乱所迷失的，虽然意识上有所执着，但实际上没有得失。就像这样。如果对这些安止的意义产生了定解，那就不要进行任何有相或作意的行为，只需在五次左右的安止状态中放松。然后再休息一天左右，随意放松。再交替进行七天或十天左右的安止和休息。直到对实相的证悟在白天没有消失。如果在白天进入世俗活动，那就通过习惯来适应它，这样晚上也会逐渐显现。据说，当非常熟悉后，白天和夜晚就会完全融合。安止的必要性在于，为了打破所有对能观所观、能体验所体验、能证悟所证悟等的二元执着和空执等执念，从而彻底地放下在基础（618）实相之上。对于上等和中等根器的人来说，根据各自的情况，会生起与二元执着分离的实相证悟。显现的方式是练习
English
If it doesn't arise, when thoughts arise naturally, will they be caught by mindfulness, and will the previous thoughts disappear or not? Please tell me, is it necessary to hold onto the state between arising and not arising with mindfulness? The answer is: natural thoughts that are not caught by mindfulness will dissipate before they are caught by mindfulness. It is not necessary to hold onto the state between arising and not arising with mindfulness. (616) However, if you can prevent your attention from being distracted by mindfulness, it will be helpful for the union of shamatha and vipassana. Even if it is not caught by mindfulness, thoughts will not cause harm, obscuration, or obstruction. It is said that it will absolutely not. Also, during sleep and dreams, it is sufficient for the clear light to be naturally present. When you look at the state that was not caught by mindfulness after waking up, have faith that it is also nothing other than clear light, just like the continuation of a river. It is said to be so. Like this, in these situations, there are many questions and answers that dispel doubts. If there is a great deal of gain and loss in mindfulness and distraction, it is because you have not yet realized the nature of the mind and the continuous reality, so you need to increase the practice of settling the mind a little. As Lord Gampopa said: In the time of distraction, the self-nature of delusion appears. In the time of mindfulness, it seems to obtain the essence from elsewhere. If someone does not understand these two situations, it is because they do not understand the Dharma. I do not understand the gains and losses of meditation. If there is duality, then you must understand the principle of acceptance and rejection (617). If you want to eliminate duality, that itself is a mistake. It is also said: What is gained by mindfulness and what is lost by distraction, although there is attachment in consciousness, in reality there is no gain or loss. It's like that. If you have certainty about the meaning of these practices of settling the mind, then do not engage in any actions with signs or conceptualization, just relax in the state of settling the mind for about five times. Then rest for about a day, relaxing as you please. Then alternate between settling the mind and resting for about seven or ten days. Until the realization of reality does not disappear during the day. If you enter into worldly activities during the day, then get used to it through habit, so that it will gradually appear at night as well. It is said that when you are very familiar with it, day and night will completely merge. The necessity of settling the mind is that in order to break all attachments to duality, such as the object of meditation and the meditator, the object of experience and the experiencer, the object of realization and the realizer, and attachments to emptiness, etc., so as to completely let go on the basis of (618) reality. For people of superior and middling faculties, according to their respective situations, the realization of reality that is separate from dualistic attachment will arise. The way it arises is through practice.