Tibetan
་གྱི་རང་བཞིན། སྒོམ་གྱི་ཁོར་ཡུག །སྒོམ་ལས་མ་འདས་པར་བློ་ཐག་ཆོད་པའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་བ་ཞིག་དགོས་སོ། །སྐབས་འདིར་འགའ་ཞིག་ལ་ཧ་ཅང་གི་ཡིད་བྱེད་བཀག་དྲགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་སྟེངས་པོར་འཁོར་བ་དང་། ལ་ལ་དེས་རླུང་སེམས་ནང་དུ་འཐུམས་ཏེ་ཉམས་སྣང་མི་བདེ་ཞིང་སེམས་གུ་དོག་པའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ནི་སྐྱོ་སངས་ཅི་རིགས་བྱ་ཞིང་ཡིད་ཀྱི་འཆར་སྒོ་ཡང་རེ་ཞིག་ཅི་བདེར་བཏང་ལ་ངལ་གསོས་ཏེ་བྱའོ། །མྱོང་བ་སྐྱོན་མེད་སྐྱེས་ན་དེ་ལ་ཞག་འགའི་བར་འབྱམས་སུ་བཅུག་ཅིང་། །སྐབས་རེ་ཙམ་སྒོམ་མིན་པའི་སེམས་དང་གནས་སྐབས་འདུག་གམ་བལྟ། དེ་ལ་ཡེངས་པ་དང་གཉིད་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་མིན་པར་ (༦༠༩)ཤེས་ན། སྒོམ་མིན་པ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་དང་རང་བཞིན་ལ་སླར་བརྟགས་ཏེ་དེ་དག་གི་གནས་ལུགས་རིག་པར་བྱའོ། །དོན་འདི་དག་ནི་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། བསམ་དུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་བྱུང་གང་སྒོམ་པ། །དེ་ནི་འབྲས་བུ་མ་ལུས་སྒོམས་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། བྱ་བ་མེད་པའི་ཡིད་ནི་གང་དུའང་མ་བཙལ་ན། །ཡོན་ཏན་བཙལ་མི་དགོས་ཤིང་དེ་ཡི་མི་མཐུན་བྲལ། །རྒྱུད་དང་བསྟན་བཅོས་ཀུན་ལས་དེ་ཉིད་རྙེད་མིན་པས། །ཞེ་འདོད་མེད་པའི་སེམས་ལ་རྒྱུ་ཡི་དྲི་མ་བྲལ། །ཞེས་དང་། སྙིང་པོའི་སེམས་ནི་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་བྲལ། །དོན་དེ་ཉིད་ལ་བྱ་བ་གང་ཡང་མི་དགོས་ཀྱི། །བྱ་བ་བཏང་བའི་སེམས་ནི་བདེ་བ་ཆེ་མཆོག་ཉིད། །ཅེས་དང་། ཡིད་དེ་ཡིད་མ་ཡིན་པར་བྱེད་གྱུར་ན། །དེས་ནི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། གང་ཚེ་ཡིད་ནི་མི་གཡོ་རང་གནས་བརྟན་པ་དེར། །དེ་ཚེ་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་ལས་ནི་རང་གྲོལ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། མཐོང་དང་ཐོས་དང་རེག་དང་དྲན་ (༦༡༠)པ་དང་། །ཟ་སྣོམ་ཁྱམ་དང་འགྲོ་དང་འདུག་པ་དང་། །ཅལ་ཅོལ་གཏམ་དང་ལན་སྨྲར་གྱུར་པ་ལ། །སེམས་སུ་ཤེས་ན་གཅིག་གི་རྣམ་པ་ལས་མི་བསྐྱོད། །ཅེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་ཤིན་ཏུ་མང་ལ། ཤ་ཝ་རས། འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །དེ་ཉིད་མཐོང་བས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། །རེ་དང་དོགས་པའི་བསམ་པ་ཟད་གྱུར་པས། །སྤང་དང་བླང་བའི་འབད་རྩོལ་ཅི་བྱར་ཡོད། །ཅེས་དང་། ཀྱེ་ཧོ་གཉིས་མེད་གཉུག་མའི་རྣལ་འབྱོར་གང་དེ་ལ། སྤང་དང་བླང་བའི་དངོས་པོ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ངས་ནི་ཆོས་ཀུན་མ་བཟུང་མ་བཏང་བས། །བུ་ཁྱོད་འདི་གྱིས་བྱ་བ་མི་སྨྲའོ། །ཞེས་དང་། བིར་ཝ་པས། རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་མེད་པས་ཕྱོགས་རིས་མཐའ་དང་བྲལ། །བྲལ་དང་མ་བྲལ་མེ
Chinese
之自性。 禅修之环境。 必须生起不离禅修而下决心的定解。 此时，有些人由于过于抑制意念，而导致止修变得空洞；有些人则因此风心郁结于内，产生不适的体验，心中郁闷之痛苦。对此，应采取各种方式排遣忧闷，暂时随意放松意念，休息一下。 若生起无过之体验，则应放任自流数日。 有时可观察一下，是否处于非禅修之心境。 若知晓散乱和睡眠等为非禅修（609），则应重新审视这些非禅修之体性和自性，从而证悟它们的实相。 关于此义，大婆罗门说： 观修不可思议之自生智慧， 即已观修所有果实。 又说： 无所事事之心，若不寻觅任何事物， 则无需寻觅功德，且远离与之相违之物。 从所有续部和论典中皆无法寻得， 故无欲无求之心，远离因之垢染。 又说： 精要之心，远离过患和功德。 对于此义，无需任何作为， 舍弃作为之心，乃是大乐之最。 又说： 若能使心变为非心， 则将获得无上菩提。 又说： 何时心不动摇，安住于自性， 彼时即能从轮回之事物中自然解脱。 又说： 见闻觉知忆念（610）以及， 食啖嗅闻游荡行住， 闲聊言语应对时， 若知是心，则不离一之体性。 诸如此类之教证甚多。 夏瓦日说： 轮回与涅槃之诸法， 皆因见其无自性之故， 希冀与疑虑之念已尽， 何需断除与取舍之勤作？ 又说： 唉呀！于无二俱生之瑜伽中， 有何可断除与取舍之事物？ 我未曾执取亦未曾舍弃诸法， 故不语汝当如此行事。 又说： 毕瓦巴说： 因无所证与能证，故远离偏袒边际。
English
of its own nature. The environment for meditation. It is necessary to generate a definitive understanding that is decisive in not deviating from meditation. At this time, some people, due to excessive suppression of mental activity, cause their calm abiding to become empty and stagnant. Others experience wind-mind becoming entangled within, leading to unpleasant experiences and the suffering of mental constriction. For this, various methods of dispelling sadness should be employed, and the mind's conceptual activity should be temporarily released as needed, allowing for rest. If a flawless experience arises, it should be allowed to flow freely for several days. Occasionally, observe whether the mind is in a state of non-meditation. If distraction and sleep, etc., are recognized as non-meditation (609), then the essence and nature of these non-meditative states should be re-examined to realize their true nature. Regarding this meaning, the Great Brahmin said: Meditating on the spontaneously arising wisdom that is beyond thought, Is to have meditated on all fruits completely. And: If the mind without activity does not seek anything, Then there is no need to seek qualities, and it is free from its opposites. Since it cannot be found in all the tantras and treatises, The mind without desire is free from the impurity of cause. And: The essential mind is free from faults and qualities. For this meaning, no action is necessary, The mind that has abandoned action is the greatest bliss. And: If the mind becomes non-mind, Then one will attain unsurpassed enlightenment. And: When the mind is unmoving and stable in its own place, Then one will be naturally liberated from the objects of samsara. And: Seeing, hearing, touching, and remembering (610), Eating, smelling, wandering, walking, and sitting, Idle chatter, speaking, and responding, If known as mind, it does not move from the nature of oneness. There are many such scriptural quotations. Shawa Ri said: All phenomena of samsara and nirvana, Because of seeing their lack of inherent existence, The thoughts of hope and doubt are exhausted, What need is there for the effort of abandoning and adopting? And: Alas! In the yoga of non-dual co-emergence, What is there to abandon and adopt? I have neither grasped nor abandoned all phenomena, Therefore, I do not tell you, "Do this." And: Birwapa said: Because there is no object to be realized and no subject to realize, it is free from partiality and extremes.
Tibetan
ད་པས་མཉམ་ཉིད་གཉུག་མའི་ངང་། །དེ་ལྟར་ངེས་པར་རྟོགས་ན་གཞན་ལ་དྲི་རྒྱུ་མེད། །སྣ་ཚོགས་ཆོས་སྐུར་གསལ་བས་སྤང་ལེན་སེམས་མི་འབྱུང་། །སྒོམ་དང་མི་སྒོམ་མེད་པས་མཚན་མས་གོས་པ་མེད། །སྣང་དང་མི་སྣང་ཡུལ་ལ་ནམ་ (༦༡༡)ཡང་བརྟེན་མི་བྱེད། །བྱ་དང་བྱེད་པའི་སེམས་མེད་དམིགས་པ་ཀུན་དང་བྲལ། །རེ་དང་དོགས་པའི་བློ་མེད་ཞེན་པ་ཀུན་ལ་ལོག །ཅེས་དང་གང་ཡང་ཡིད་བྱེད་བྲལ་ན་དྲི་མེད་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་དག་པས་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་འཆར། །ཞེས་དང་། དོན་དམ་རྣལ་མ་ཆོས་ཉིད་དོན་ལ་སྤྱད་བྱ་སྟེ། །མི་སྤང་མི་སྒྲུབ་མི་ཞེན་མི་སྤྱོད་མི་འགོག་པར། །རང་ལུགས་ཅི་བདེར་སྤྱོད་པ་རབ་མཆོག་དམ་པ་སྟེ། །ཞེས་དང་། ཏཻ་ལོ་པས། སེམས་ནི་བཅོས་པ་མ་ཡིན་མ་བཅོས་མིན། །གཉུག་མ་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་དང་། མི་བསམ་མི་མནོ་བརྟག་དཔྱད་མི་བྱ་ཞིང་། །མི་སྒོམ་མི་སྤྱོད་རེ་དོགས་མི་བྱ་བར་དེར་འཛིན་བློ་ཡི་འདུ་བྱེད་རང་སར་གྲོལ། །དང་པོའི་ཆོས་ཉིད་སྟེང་དུ་དེ་ཡིས་ཕེབས། །ཞེས་དང་། ཞེ་འདོད་བྱུང་བས་འོད་གསལ་མ་མཐོང་བསྒྲིབས། །རྟོག་པའི་བསྲུང་སྡོམ་དམ་ཚིག་དོན་ལས་ཉམས། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཞེ་འདོད་ཀུན་དང་བྲལ། །རང་བྱུང་རང་ཞི་ཆུ་ཡི་རྦ་རླབས་འདྲ། །མི་གནས་མི་ (༦༡༢)དམིགས་དོན་ལས་མི་འདའ་ན། །དམ་ཚིག་མི་འདའ་མུན་པའི་སྒྲོན་མེ་ཡིན། །ཞེ་འདོད་ཀུན་བྲལ་མཐའ་ལ་མི་གནས་ན། །སྡེ་སྣོད་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སོགས་གྲུབ་ཆེན་གྱི་གསུང་ཤིན་ཏུ་མང་ལ། རྗེ་སྒམ་པོ་པས་ཀྱང་། བླང་དོར་ཅི་ཡང་མ་བྱས་ལམ་མ་བཙལ། །འབྲས་བུ་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་རེ་དོགས་ཞི། །སྒྲོ་བཏགས་རིག་པས་རྫུན་གྱི་མགོ་སྐོར་སངས། །ཞེས་དང་། དང་པོ་སེམས་ཉིད་ཡོད་པར་མ་གྱུར་པས། །གནས་འགྱུ་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་སུ་ལ་རིག །དེས་ན་བྱས་དང་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ནམ་མཁའི་སོ་ནམས་དཀའ་ལས་ཉིད་དུ་ཟད། །ཅེས་དང་། གཏད་སོ་མེད་པར་ཕྱལ་བར་བཏང་བ་ཡིན། །བཟུང་བ་མེད་པར་དྲན་འཛིན་བོར་བ་ཡིན། །སྒོམ་མེད་ངང་ལ་ཐ་མལ་ལུས་པ་ཡིན། །བདག་པོ་མེད་པས་ཅི་དགའ་མུ་དགའ་ཡིན། །ཞེས་དང་། དྲན་པའི་འཚོ་སྐྱོང་མེད་པས་ཡེངས་དོགས་མེད། །མཉམ་རྗེས་རེས་སོར་མེད་པས་ཐུན་མཚམས་བྲལ། །གང་བྱུང་ཆོས་ (༦༡༣)ཀྱི་དབྱིངས་ལ་བླང་དོར་མེད། །ཐམས་ཅད་སྒྲོ་བཏགས་ཡིན་པའི་རྫུན་ཕུགས་རིག །ཅེས་དང་། སེམས་མེད་རྟོགས་ན་སྣང་སྲིད་རྒྱ་ཡན་ཡིན། །རྩིས་གདབ་མེད་ན་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་གྲོལ་ཡིན། །ཞེ་འདོད
Chinese
当下安住于本初平等性中，如是确定了悟则无需询问他人。种种显现为法身，故不生取舍之心。无修与不修，故无相所染。显现与不显现，何时（611）也不依赖于对境。无作与作者之心，远离一切所缘。无希冀与疑虑之念，从一切执着中返回。如是，若离一切作意，则无垢无犹豫。了知与所了知清净，则法性现前。如是，真实究竟即是法性之义，应如是行持：不舍弃，不修证，不执着，不行持，不遮止，于自宗随心所欲而行持，乃为最胜之上士。如是说。泰洛巴说：心非造作，亦非不造作，了知本初心性，无所作为。如是说。不思不念，不作观察，不修不作，无希冀无疑虑，于此不作意，则能执之心的造作于自处解脱。于最初之法性上，以此而趋入。如是说。生起贪执，则光明被遮蔽而不得见。以分别念守护禁制，则三昧耶从意义上退失。心中不作意，远离一切贪执。自生自灭，如水之波浪。不住（612）不缘，不离其义，则三昧耶不退失，乃为黑暗之明灯。远离一切贪执，不住于边，则一切经藏之法皆得见。如是等等，大成就者之语甚多。 杰 岗波巴亦云： 无论取舍，皆不寻觅道。 无论见不见果，皆息灭希冀与疑虑。 以虚构之理智，识破虚假之欺骗。 如是说。 最初心性未曾存在， 那么，住与动之智慧，当向谁询问？ 因此，所作与能作的一切， 都只是如同虚空耕耘般的徒劳。 如是说。 无所依赖而放任自流， 无所执取而舍弃忆念， 于无修之状态中安住于平凡， 无有主宰而随心所欲，欢喜无边。 如是说。 无有忆念之守护，故无有散乱之忧。 无有止观交替，故远离座间之界限。 无论生起何种，于法界中皆无取舍。 识破一切皆是虚构之谎言根源。 如是说。 若能了悟无心，则显现世间皆为自在。 若无算计，则分别念生起即解脱。 贪执
English
Now, abiding in the natural state of equality, if you realize it definitively like that, there is no need to ask others. Since various things are clear as the Dharmakaya, the mind of acceptance and rejection does not arise. Since there is no meditation or non-meditation, there is no defilement by characteristics. Appearance and non-appearance never (611) rely on objects. Without the mind of doing and acting, one is separated from all objects of focus. Without hope and doubt, one turns away from all attachments. Thus, if one is free from all mental fabrication, there is no stainless doubt. When knowledge and the object of knowledge are pure, the nature of reality manifests directly. Thus, the ultimate true nature is the meaning of Dharmata, which should be practiced: without abandoning, without accomplishing, without attachment, without practicing, without obstructing. To practice according to one's own system as one pleases is the supreme and excellent. Thus it is said. Tilopa said: The mind is neither fabricated nor unfabricated. Know that the original mind has nothing to do with the mind. Thus it is said. Do not think, do not ponder, do not investigate, do not meditate, do not act, do not hope, do not doubt. Without clinging to it, the activities of the mind that grasps dissolve in their own place. On the original nature of reality, one arrives by that. Thus it is said. When desire arises, the clear light is obscured and not seen. Protecting and guarding with conceptual thoughts, the samaya is lost from its meaning. Do not think in the mind, separate from all desires. Self-born, self-pacified, like the waves of water. If one does not abide (612) and does not focus, and does not deviate from the meaning, then the samaya is not broken, it is the lamp in the darkness. If one is free from all desires and does not abide at the extremes, then all the teachings of the Tripitaka will be seen. Thus, there are many words of the great accomplished ones. Lord Gampopa also said: Without doing anything to accept or reject, do not seek the path. Without seeing any result, pacify hope and doubt. With fabricated intellect, clear away the deception of falsehood. Thus it is said. Since the original nature of mind has never existed, then to whom should one ask about the wisdom of abiding and moving? Therefore, all that is done and acted is just like plowing the sky, only exhausting effort. Thus it is said. Letting go without reliance, abandoning mindfulness without grasping, abiding in ordinariness in a state of non-meditation, without a master, whatever is desired is boundless joy. Thus it is said. Without the sustenance of mindfulness, there is no fear of distraction. Without alternating between Shamatha and Vipassana, one is free from the boundaries of sessions. Whatever arises, there is no acceptance or rejection in the realm of Dharma (613). Realize that everything is the root of the lie of fabrication. Thus it is said. If one realizes no-mind, then appearance and existence are free. If there is no calculation, then conceptual thoughts arise and dissolve. Desire