Tibetan
་བཟུང་མེད་པའི་རྒྱུན་ཆད་མ་མྱོང་བས་དུས་གསུམ་དུ་དབྱེར་མེད་པ། ནམ་མཁའ་ལྟར་དུས་ཐམས་ཅད་པའི་ཟང་ཐལ་ཉག་ཅིག་ཏུ་བློ་ཐག་ཆོད་དགོས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངའོ་བདག་གོ་སྙམ་དུ་འཛིན་མཁན་དང་། གཞན་ནོ་ཕ་རོལ་ལོ་སྙམ་དུ་འཛིན་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་གཉིས་ལའང་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཕྱི་ནང་ངམ་ཕན་ཚུན་ལྟ་བུའི་གཉིས་སྣང་འཆར་ན་སྒྲོ་འདོགས་མཆོད་པས་སླར་ཡང་ལེགས་པར་བརྟགས་པ་ན། ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་ (༦༠༤)གཞི་མེད་རྩ་བྲལ། ཟླ་མེད་གཅིག་པུ། རང་བྱུང་རང་གྲོལ། དངོས་མེད་ཕྱལ་བ་ཉིད་དུ་བློ་ཐག་ཆོད་དགོས་ཤིང་། དེ་ལྟར་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་ཤེས་པ་དང་། བདག་གཞན་གཉིས་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མིང་སོ་སོ་དང་བློས་སོ་སོར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རྒྱུད་ཐ་མི་དད་པར། ངོ་བོ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་རྐྱེན་གྱིས་ཅིར་ཡང་འཆར་བའི་སེམས་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། ངོ་བོ་ལ་འཁྲུལ་གྲོལ་མེད་པ། སྐྱོན་ཡོན་གྱིས་མི་གོས་པ། ཐོབ་ཤོར་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་བློ་ཐག་བཅད་ནས། ཞག་འགའ་ཆེད་འཛིན་དང་དགག་སྒྲུབ་མེད་པར་གང་ཤར་རང་བབས་ལྷུག་པ་བཟོ་མེད་བཅོས་མེད་དུ་བསྐྱང་ནས་ཐག་ཆོད་ཀྱི་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། ཀྱེ་མ་རང་བཞིན་བྲལ་བའི་དེ་ཉིད་སྒོམ་དུ་ཡོད་མ་ཟེར། །གལ་ཏེ་བསྒོམ་པར་བྱ་དང་སྒོམ་བྱེད་གཉིས་རྟོགས་ན། །གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྤངས་ནས། །སྐྱེས་བུ་དེ་ཡིས་རང་གིས་རང་ལ་སྡིག་པ་བྱས། །ཞེས་དང་། སྒོམ་དང་བསྒོམ་བྱ་མེད་པའི་སེམས་ནི་རང་ (༦༠༥)བཞིན་བྲལ། །རེ་དོགས་མེད་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་སེམས། །ཞེས་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་འདི་ལ། །བདག་དང་གཞན་དུ་ཡོད་མ་ཡིན། །མདུན་དང་རྒྱབ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་རུ། །གང་གང་མཐོང་བ་དེ་དེ་ཉིད། །ཅེས་དང་། ཤ་ཝ་རས། རྟོགས་པ་ཅན་ལ་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁས་ནམ་མཁའ་དམིགས་སུ་མེད། །དེ་ལྟར་སྟོང་པས་སྟོང་པ་སྒོམ་དུ་མེད། །གཉིས་མེད་ཤེས་པ་ཆུ་དང་འོ་མ་ལྟར། །སྣ་ཚོགས་རོ་གཅིག་བདེ་ཆེན་རྒྱུན་ཆད་མེད། །ཅེས་དང་། བིར་ཝ་པས། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀློང་ལ་འདི་ཡིན་མེད་པས་ན། །དེ་ལ་སྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་གཉིས་སུ་མེད། །ཅེས་དང་། མཐོང་བྱ་མཐོང་བྱེད་བྲལ་བས་ཐ་དད་རང་སར་གྲོལ། །ཉམས་སུ་ལེན་མཁན་སྟོར་བར་རྩོལ་སྒྲུབ་ཀུན་དང་བྲལ། །ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་སྟོར་བས་རེ་དོགས་ཀུན་ལས་གྲོལ། །ང་བདག་རྩད་ནས་ཐོན་པས་བདུད་ཀྱི་གཡུལ
Chinese
由于无所执着的连续不断，故与三时无别。应如虚空般，于一切时中，决断为唯一的朗然空性。同样，对于执着“我”和“是自己”的，以及执着“他”和“是他人”的二种觉知，也应进行观察。如果出现内外或彼此之类的二元对立，通过供养增益，再次进行仔细观察。那么，所有一切，自心从原始以来（604）就是无根无基，无与伦比的唯一，自然生起自然解脱，应决断为无实有之法性。如此，所修与能修，以及三时的觉知，和我他二元对立的觉知，所有这些都只是以各自的名称和概念分别假立，而其体性并无差别。本体毫无成立，因缘而显现一切的心性，如幻如化。本体上没有迷乱和解脱，不被过失和功德所染污，没有得失和聚散。如此决断之后，几日之中，不作意执着，也不进行破立，于任何显现，都保持自然本性，放松自在，不造作不矫饰地修持，从而生起决断的定解。如大婆罗门所说： 唉！不要说本性空性之本体可以修持。 如果了知能修与所修二者， 以二取执着的意念舍弃菩提心， 此人以自己对自己造罪恶。 又说： 无修与所修之心，乃是自性空。 无有希冀与恐惧之究竟，乃是金刚心。 又说： 此殊胜大乐中， 无有自他之分别。 前后以及十方中， 无论见到什么，即是它本身。 又说： 夏瓦拉说： 对于证悟者，无有所修与能修。 犹如虚空不对虚空作意一样。 如此，空性不对空性修持。 无二智慧如水与乳， 各种味道融为一体，大乐连续不断。 又说： 比尔瓦巴说： 心之法性于空性中无有“是此”之执着， 因此，其中无有能修与所修二者。 又说： 能见与所见分离，故而各自于自性中解脱。 失去修行者，故而远离一切勤作与修持。 失去可得之果，故而从一切希望与恐惧中解脱。 我与我执彻底消失，故而战胜魔军。
English
Since the continuity is without any grasping, it is inseparable from the three times. Like the sky, one must decide that it is a single, clear emptiness in all times. Likewise, one should also examine the two kinds of awareness that grasp at "I" and "it is myself," and that grasp at "other" and "it is another." If dualistic appearances such as inside and outside or each other arise, then by offering embellishments, one should examine it again carefully. Then, one must decide that all things, from the very beginning, (604) are without foundation or root, the single one without a second, self-arisen and self-liberated, and are the very nature of non-existence. Thus, the object of meditation and the meditator, as well as the awareness of the three times, and all awareness of the duality of self and other, are merely labeled separately by different names and concepts, but their essence is not different. The nature of mind, which has no inherent existence but appears in all ways due to conditions, is like an illusion. In its essence, there is no delusion or liberation, it is not stained by faults or virtues, and there is no gain or loss, no gathering or separation. Having decided in this way, for a few days, without deliberate grasping or refuting, one should maintain whatever arises in its natural state, relaxed and without fabrication or artificiality, and thereby generate a decisive certainty. As the Great Brahmin said: Alas! Do not say that the very nature of emptiness can be meditated upon. If one understands the two, the object of meditation and the meditator, By the mind that grasps at duality, one abandons bodhicitta, That person commits evil against himself. And: The mind without meditation and object of meditation is naturally empty. The ultimate without hope or fear is the vajra mind. And: In this supreme great bliss, There is no self or other. In front, behind, and in the ten directions, Whatever is seen, that is it itself. And: Shawa Ra said: For the realized one, there is no object of meditation or meditator. Just as the sky does not focus on the sky. Thus, emptiness cannot meditate on emptiness. Non-dual wisdom is like water and milk, Various tastes become one, great bliss is continuous. And: Birwapa said: Since the nature of mind in space has no "this is it," Therefore, there is no meditator or object of meditation in it. And: Since the seen and the seer are separate, they are liberated in their own place. By losing the one who practices, one is free from all effort and accomplishment. By losing the fruit to be obtained, one is liberated from all hope and fear. When the "I" and self are completely gone, then the battle of the demons.
Tibetan
་ལས་རྒྱལ། །དངོས་འཛིན་རང་སར་ཞིག་པས་འཁོར་འདས་ཀུན་ལས་གྲོལ། ། (༦༠༦)ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཏོ། །བཞི་པ་སྐྱེ་མེད་ཟང་ཐལ་དུ་ལ་བཟླ་བ་དངོས་ནི། གོང་དུ་བཤད་པ་དེ་དག་ལ་ངེས་ཤེས་ཐག་ཆོད་པ་སྐྱེས་ན། དེ་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་རྒྱུ་ལ་ངེས་ཤེས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཤིག །སྒོམ་པར་བྱེད་མཁན་གྱི་དྲན་པ་གློད། དེ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བྱ་ལ་ཞེ་འདོད་བཏང་། ཉམས་སུ་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་འབད་རྩོལ་དོར། རྟོག་པར་བྱ་རྒྱུའི་དོན་བློས་བཏང་། རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཡིད་ཞི་བར་བྱས་ཏེ། མདོར་ན་འདིའོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་དང་འདི་ལྟར་སྙམ་པའི་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དོར། སྒོམ་འདོད་དྲན་འདོད་མྱོང་འདོད་རིག་འདོད་ལ་སོགས་པའི་ཞེ་འདོད་ཐམས་ཅད་ལིང་ངེ་བསྐྱུར། གང་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་སྙམ་པའི་འདུན་པ་ཡང་མི་བྱ་བར། རང་ག་ཐ་མལ་གྱི་སེམས་བཟོ་མེད་བཅོས་མེད་གཉེར་མེད་རང་ཡན་དེ་ཀར་ཅི་བདེར་སྡོད། རྟོག་པ་དང་སྣང་བ་རང་གམ་ཅི་ཤར་ཡང་དེ་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་བློས་བཟོ་བཅོས་དང་བསྒྱུར་དགོད་ཅི་ཡང་མི་བྱ་བར་གང་དགར་བཏང་། ཡིད་བྱེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡང་མི་འབྲང་། སེམས་དུམ་རེ་ (༦༠༧)ཡེངས་པའི་ཚེ་དེ་ལ་སེམས་ཁྲལ་དང་སྐྱོན་བལྟས་དང་བརྟག་གཞིག་ཀྱང་མི་བྱ། དྲན་པའི་ཚེ་སྒོམ་རྒྱུ་མྱོང་རྒྱུ་བྱེད་རྒྱུ་སོགས་གང་ཡང་མེད་པའི་ཐ་མལ་མ་བཅོས་པ་དེ་ཀར་བསྐྱུར། ཟ་འཆགས་ཉལ་གསུམ་ཡང་འདི་བྱ་འདི་བྱེད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བློ་རགས་པོས་མི་བྱ་བར་བློ་བྲལ་གྱི་ངང་ནས་ཅི་ནུས་བྱ། དེ་ལས་གཞན་པའི་ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་དང་ལས་ཀ་གང་ཡང་མི་བྱ། གཏོར་མ་དང་གསོལ་འདེབས་ཉུང་ཟད་ཙམ་རེ་མ་གཏོགས་གཞན་ཁ་ཏོན་དང་དགེ་སྦྱོར་ཐམས་ཅད་བཞག་ལ་སྨྲ་བ་བཅད། ཉལ་བའི་ཚེ་ཞེ་འདོད་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཐ་མལ་བཅོས་མེད་ཟང་མར་ཉལ། དེ་ལྟར་ཡིད་བྱེད་ཐམས་ཅད་བློས་བཏང་ནས་ཞག་འགའི་བར་དུ་རང་གར་སྡད་པས། ཉམས་མྱོང་བཟང་བ་ལ་ཆགས་ཞེན་དང་དགའ་ཚོར་གྱི་འཛིན་པ་གྲོལ། ངན་རྟོག་འཁྲུལ་པ་ལ་སྐྱོན་འཛིན་དང་ཀོ་ལོང་ཞི་ནས། ཐ་མལ་གྱི་སེམས་གང་འདུག་ཅི་བྱུང་ཅི་ཤར་དེ་ཀ་སྒོམ་གྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་རྣམ་འགྱུར། དོན་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ། བྲལ་ཐོབ་མེད་པ། སྤང་བླང་མེད་ (༦༠༨)པ། སེམས་ཡེངས་མ་ཡེངས་དང་། དྲན་པས་ཟིན་མ་ཟིན་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་མ་མྱོང་དང་། དོན་རྟོགས་མ་རྟོགས་མེད་པར། སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་བློ་ཡུལ་དུ་ཤར་བའི་ཚེ་རང་ཤར་རང་བྱུང་། ནུབ་པའི་ཚེ་རང་ཞི་རང་གྲོལ། ཟླ་མེད་གཅིག་པུ་ཟང་ཐལ། ཐམས་ཅད་སྒོམ
Chinese
胜利！当对实有的执着在自身消解时，便从轮回与涅槃中解脱。(606) 这是以上等等的意义。第四，将无生通透融入实践的真实方法是：当对以上所说生起确定的认知后，从那以后，对于要修习的事物，消除认知的执着；放松修习者的念头；同样地，对于要体验的事物，放下欲望；舍弃体验者的努力；放弃要思考的意义；平息思考者的心意。总之，舍弃“这是它”的想法和“像这样”的心之造作。将想要修习、想要忆念、想要体验、想要觉知的各种欲望完全放下。不要产生“什么也不放在心上”的念头，而是让自然、平凡的心，不做作、不矫饰、不费力、自在地安住于当下。无论生起什么念头和显现，都不要以分别的念头进行改造和改变，而是任其自然。也不要追随念头的足迹。当心偶尔(607)散乱时，不要为此烦恼、挑剔或分析。当忆念时，将没有任何需要修习、体验或做的事情的自然、不做作的状态保持在那里。即使是吃、喝、睡这三件事，也不要以粗大的意识和造作去做“要做这个，要做那个”的想法，而是在无念的状态中尽力而为。除此之外，不要做任何身体上的活动和工作。除了供朵玛和少量祈祷外，停止所有的诵经和善行，并停止说话。睡觉时，以没有任何欲望的自然、不做作的空性状态入睡。像这样，放下所有的意念，让自己自由地停留几天。这样，对良好体验的执着和喜悦感将会解除，对不良念头和迷惑的挑剔和烦恼将会平息。无论平凡的心在哪里，发生了什么，显现了什么，那都是修习的自性，空性的显现。实际上，没有生灭，没有分离和获得，没有舍弃和取舍(608)，没有心散乱和不散乱，没有被忆念抓住和没有被抓住，没有体验和没有体验，没有领悟和没有领悟。当一切显现都在心的领域中显现时，它们会自然显现，自然发生。当它们消失时，它们会自然平息，自然解脱。无与伦比的唯一，通透。一切都是修习。
English
Victory! When the clinging to reality dissolves in its own place, one is liberated from all of samsara and nirvana. (606) This is the meaning of the above and so on. Fourth, the actual method of integrating the unborn transparency into practice is: When definite certainty arises regarding the above-mentioned points, then, from that point on, eliminate the clinging of certainty to what is to be meditated upon; release the memory of the meditator; similarly, abandon desire for what is to be experienced; discard the effort of the experiencer; relinquish the meaning of what is to be contemplated; pacify the mind of the contemplator. In short, abandon all notions of "this is it" and all mental fabrications of "like this." Completely let go of all desires such as wanting to meditate, wanting to remember, wanting to experience, wanting to know. Without even thinking, "I will not keep anything in mind," simply let the ordinary, natural mind, without artifice, without contrivance, without effort, rest comfortably in its own place. Whatever thoughts and appearances arise, do not engage in any conceptual manipulation or alteration with discriminating thought, but let them be as they are. Do not follow after thoughts. When the mind is momentarily (607) distracted, do not worry, criticize, or analyze it. When remembering, leave the natural, uncorrected state as it is, without anything to meditate on, experience, or do. Even eating, drinking, and sleeping should not be done with the gross mind of "I must do this, I must do that," but rather do what you can in a state of non-mentation. Apart from that, do not engage in any physical activities or work. Except for offering tormas and a few prayers, stop all recitations and virtuous activities, and cease speaking. When sleeping, sleep in a natural, uncontrived, empty state without any desires. In this way, having abandoned all mental activity and staying freely for a few days, the clinging and joy of attachment to good experiences will be released, and the fault-finding and agitation towards bad thoughts and delusions will subside. Whatever the ordinary mind is, whatever happens, whatever arises, that is the nature of meditation, the manifestation of emptiness. In reality, there is no birth or death, no separation or attainment, no abandonment or acceptance (608), no mind wandering or not wandering, no being grasped by memory or not being grasped, no experiencing or not experiencing, no realizing or not realizing. When all phenomena appear in the realm of mind, they arise naturally, occur naturally. When they disappear, they subside naturally, are liberated naturally. The peerless, the only one, transparency. Everything is meditation.