Tibetan
ད་ཀྱང་། ཕལ་ཆེར་ལ་སླར་རྣམ་རྟོག་ལམ་ཁྱེར་གྱིས་གནད་དུ་བསྣུན་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དགེ་སྦྱོར་གྱི་དྲན་པ་སྐྱོང་དུས་སུ་རྟོག་པ་ཕྲ་མོ་ཕལ་ཆེར་ཡེ་ཤེས་སུ་དག་པ་འབྱུང་ཡང་། དེར་རྟོག་པ་རགས་པ་འགའ་ཞིག་དང་རྗེས་ཤེས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཕལ་ཆེར་ཉམས་ལེན་དུ་འདག་མི་ནུས་ཤིང་། ཤས་ཆེར་རྣམ་རྟོག་རྒྱ་འབྱམས་ཀྱི་གསེབ་ནས་སྒོམ་དུ་འགྲོ་བ་ཡད་ཡུད་དམ་དུམ་རེ་ཙམ་ལས་མི་འབྱུང་བ་དང་། རྟོག་པ་རང་ག་མར་ཤོར་རྗེས་སུ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་སྙམ་པའི་གོ་ཡུལ་གྱིས་རྒྱས་འདེབས་སུ་འཆོར་བ་མང་ངོ་། །དེར་མ་ཟད་སྒོམ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་སྐབས་སུ་རྟོག་པ་ཕྲ་མོ་རྣམས་དྲན་པ་མ་ཡེངས་པ་རང་གིས་ཆོས་སྐུར་འཆར་ཡང་། ཆགས་སྡང་གི་རྟོག་པ་ཚན་ཆེ་བ་རྣམས་ཆོས་སྐུར་ཅུང་ཟད་མི་འཆར་བ་དང་། རོ་གཅིག་གི་སྐབས་སུའང་ཡུལ་རྐྱེན་དྲག་པོས་དཀྲུགས་པའི་རྟོག་པ་དགེ་སྦྱོར་དུ་མི་འགྲོ་བ་ཅི་ (༦༢༩)རིགས་འབྱུང་བར་བཤད་པས། སྒོམ་མཐོན་པོར་སོང་བ་ལའང་ལམ་ཁྱེར་གལ་ཆེ་ལ། དེང་སང་འགའ་ཞིག་སྒོམ་ངོ་མཐོང་ཙམ་རེ་སྔ་མོ་ནས་བྱུང་ཞིང་ལོ་མང་དུ་བསྒོམ་ཀྱང་སྐྱེད་ཆེར་མི་འབྱུང་བར་སྒྱིད་ལུག་པ་ཐམས་ཅད་ལམ་ཁྱེར་གྱི་གནད་མ་ཟིན་པ་ལས་འབྱུང་བས། རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་སྒོམ་གསར་པ་དང་སྒོམ་ཆེན་ཐམས་ཅད་ལམ་ཁྱེར་གྱི་གནད་ལ་མཁས་པ་དང་རྩིས་སུ་ཆེ་བར་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། དེའི་གནད་ཀྱང་རང་རང་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དྲན་རྒྱུན་བསྟེན་མཁས་པ་ཞིག་ལ་རག་ལས་ཏེ། རྗེ་འབྲི་ཁུང་པས། བུ་ཀུན་ཧྲིལ་གྱིས་གྲིལ་ན་འདི་ལས་མེད། གང་ཞེ་ན། དྲན་པ་དྲན་མཁས་ན་སྒོམ་མཁས། ཞེས་དང་། ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལའང་། །མ་ཡེངས་པ་ཡི་དྲན་པ་གཅེས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་ལམ་ཁྱེར་གཞན་རྣམས་རྣམ་རྟོག་ལམ་ཁྱེར་གྱི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པས། ལམ་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་རྣམ་རྟོག་ལམ་ཁྱེར་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ལྡན་ (༦༣༠)བུ་གཅིག་ཁོང་སྟོང་ན་ལྡམ་བུ་ཐམས་ཅད་ཁོང་སྟོང་པར་ཤེས་པ་ལྟར། རྟོག་པའི་བྱེ་བྲག་ཐམས་ཅད་རིགས་འགྲེ་བ་ཤེས་དགོས་སོ། །དོན་འདི་ལ་དགོངས་ནས་རྗེ་སྒོམ་པོ་པས་རྣམ་རྟོག་ཆོས་སྐུའི་ལམ་ཁྱེར་ཉིད་གཙོ་བོར་གསུངས་ཤིང་། དེའི་ཁོངས་ནས་ལམ་ཁྱོར་གྱི་བྱེ་བྲག་གཞན་རྣམས་འགྲེ་བར་དགོངས་སོ། །དེང་སང་སྒྲུབ་བརྒྱུད་པས་ལམ་ཁྱེར་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་བའང་རྗེ་སྒམ་པོ་པས་མ་གསུངས་པ་མིན་ཏེ། གཟེར་རྣམ་པ་ལྔའི་མན་ངག་ཅེས་པ་རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་གསུང་འདུལ་བ་འཛིན་པས་ཟིན་བྲིས་སུ་མཛད་པ་ལས། བར་ཆད་ལམ་ཁྱེར། ན་ཚ་ལ
Chinese
现在，对于大多数情况，仍需要以转变念头为道用的方式来切中要害。当守护善行的正念时，虽然大多数细微的念头会转化为智慧，但在那之中，一些粗大的念头和后得智的念头大多无法融入修行，而且大多数时候，从念头如潮涌般的间隙中，能够进入禅修的状态也仅有一点点而已，念头一旦放任自流，就会陷入自以为是法身或智慧的空谈之中。不仅如此，在禅修离戏的阶段，虽然细微的念头在正念不散乱的情况下自然显现为法身，但强烈的贪嗔念头却难以显现为法身，即使在品尝一味的阶段，被强烈的外境所扰动的念头也无法转化为善行，（６２９）据说这种情况时有发生。因此，即使是高深的禅修，转变念头为道用也至关重要。现在有些人，很早以前就对禅修略有所悟，但多年禅修却收效甚微，变得懈怠，这都是因为没有掌握转变念头为道用的要点。因此，无论是初学者还是资深禅修者，都必须精通并重视转变念头为道用的要点。而其中的关键在于善于运用各自状态下的念头相续，正如吉天颂恭所说：“如果孩子能将一切都抓住，就没有比这更好的了。那是什么呢？善于忆念，就是善于禅修。” 还有“河流相续瑜伽”中也说：“不散乱的正念最为珍贵。” 就像这样。因此，其他的道用都是转变念头为道用的分支，所有道用的根本就是转变念头本身，就像（６３０）一个空心的果实，知道所有的果实都是空心的一样，必须了解所有念头的差别。考虑到这一点，冈波巴大师主要讲授了转变念头为法身的道用，并认为其他的道用都是从这里衍生出来的。现在噶举派所分的六种道用，冈波巴大师并非没有说过，在《五钉秘诀》中，这是由持律者记录的冈波巴大师的教言，其中有：障碍转为道用，疾病转
English
Now, for the most part, it is still necessary to strike at the heart of the matter by taking thoughts as the path. When guarding mindfulness of virtue, although most subtle thoughts will transform into wisdom, within that, some coarse thoughts and post-meditation thoughts mostly cannot be integrated into practice, and most of the time, only a little bit can enter the state of meditation from the gaps of rampant thoughts, and once thoughts are let loose, they often fall into empty talk of self-proclaimed Dharmakaya or wisdom. Moreover, in the stage of meditation free from elaboration, although subtle thoughts naturally appear as Dharmakaya when mindfulness is not distracted, strong thoughts of attachment and aversion are difficult to appear as Dharmakaya, and even in the stage of tasting one flavor, thoughts disturbed by strong external circumstances cannot be transformed into virtue, (629) it is said that this kind of situation occurs from time to time. Therefore, even for profound meditation, taking thoughts as the path is crucial. Nowadays, some people have had a glimpse of meditation early on, but after many years of meditation, they have little effect and become lazy, all of which is because they have not grasped the key to taking thoughts as the path. Therefore, whether it is a beginner or an experienced meditator, one must be proficient in and value the key to taking thoughts as the path. And the key to this lies in being good at using the continuum of thoughts in one's own state, just as Jigten Sumgön said: "If a child can grasp everything, there is nothing better than this. What is it? Being good at mindfulness is being good at meditation." And in the "Yoga of the Continuous River" it also says: "Undistracted mindfulness is the most precious." Like this. Therefore, other paths are branches of taking thoughts as the path, and the root of all paths is taking thoughts themselves as the path, just like (630) an empty fruit, knowing that all fruits are empty, one must understand all the differences of thoughts. Considering this point, Gampopa mainly taught the path of transforming thoughts into Dharmakaya, and considered that other paths are derived from this. The six paths that the Kagyu school divides nowadays, Gampopa did not not say, in the "Five Nails Secret Instructions", this is a record of Gampopa's teachings by the Vinaya holder, which includes: obstacles turned into the path, illness turned
Tibetan
མ་ཁྱེར། འཆི་བ་ལམ་ཁྱེར། ཉོན་མོངས་ལམ་ཁྱེར། རྣམ་རྟོག་ལམ་ཁྱེར་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་། འདྲེ་བཞི་རྩད་གཅོད་ནི་ལྷ་འདྲེ་ལམ་ཁྱེར་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་གསུང་འབུམ་རིན་པོ་ཆེ་ལས་འཐོར་བུར་མ་བསྟན་པ་མི་སྣང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་ཕྱིས་རྗེ་རྒྱ་རས་ཀྱིས་རྗེ་རས་ཆུང་པའི་མན་ངག་གཏེར་ལས་འདོན་པར་མཛད་དེ་མཚན་རོ་སྙོམས་ཞེས་དཔལ་ལྡན་འབྲུག་པ་རྣམས་ (༦༣༡)ལ་ཤིན་ཏུ་གྲགས་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལམ་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་ལ་གལ་ཆེ་བའི་གནད་གསུམ་ཡོད་དེ། དང་པོར་རྣམ་རྟོག་ངོས་བཟུང་ཞེས་པ་རྐྱེན་བཟང་ངན་ཅིར་སྣང་ཞིང་གང་ལྟར་ཤར་ཡང་དེ་ཉིད་རང་ཡན་དུ་མ་ཤོར་བར་ཐོག་མར་ངོས་ཟིན་པར་བྱེད་པའོ། །བར་དུ་བདག་འཛིན་བློས་བཏང་ཞེས་པ་གང་ཤར་དེ་ལ་ཆགས་སྡང་ངམ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱིས་མ་བསླད་ཅིང་བདག་འཛིན་གྱི་འཁྲི་བ་སྤངས་ཏེ་སྐྱོན་ཡོན་གང་དུའང་མི་འཛིན་མི་ལྟ་བར་དེ་ཀའི་ངང་ལ་བློས་མ་རེག་པར་འཇོག་པའོ། །ཐ་མར་རེ་དོགས་ཀྱི་འཕྲང་བསལ་ཞེས་པ་དེ་ལྟར་བྱས་པས་ཡོད་དུ་རེ་ཤིང་དེ་ལྟར་མ་བྱུང་དོགས་པ་དང་། ལམ་དུ་སློངས་སུ་རེ་མ་སློངས་ཀྱི་དོགས་པ་སོགས་ཀྱི་རེ་དོགས་གང་ཡང་མི་བྱ། གལ་ཏེ་རེ་དོགས་ཀྱི་རྟོག་པ་ཕྲ་མོ་ཤར་ཡང་སླར་གང་བྱུང་དེ་ཀའི་ཐོག་ཏུ་བཟོ་མེད་བཅོས་མེད་དུ་བསྐྱུར་ཞིང་འཛིན་མེད་དུ་ཕྱལ་གྱི་བཏང་བའོ། །ཚུལ་འདིར་གསུམ་ནི་ལམ་ཁྱེར་གྱི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པར་ (༦༣༢)བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ། རྣམ་རྟོག་ལམ་དུ་འཁྱེར་བལྟས་ངན་གཡང་དུ་བླང་བའི་གདམས་པ། ཉོན་མོངས་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་དུག་བདུད་རྩིར་བསྒྱུར་བའི་གདམས་པ། ལྷ་འདྲེ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་བར་ཆད་དངོས་གྲུབ་ཏུ་བསྡུད་པའི་གདམས་པ། སྡུག་བསྔལ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་གདམས་པ། ན་ཚ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་འབྱུང་བ་རོ་སྙོམས་ཀྱི་གདམས་པ། འཆི་བ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བ་ཆོས་ཉིད་མ་བུ་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་གདམས་པ་དང་དྲུག་གི་དང་པོ་ནི། བརྟག་གཉིས་ལས། ཇི་ལྟར་རྣ་བར་ཆུ་ཞུགས་པ། །ཆུ་གཞན་གྱིས་ནི་དགུག་པར་བྱ། །དེ་བཞིན་དངོས་པོའི་རྣམ་རྟོག་ཀྱང་། །རྣམ་པར་ངེས་པས་སྦྱང་བར་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་གིས་རྣམ་རྟོག་སྦྱོང་བ་ཡིན་ལ། སྦྱོང་ཚུལ་ནི་རྣམ་རྟོག་སྤང་བྱར་མི་བྱེད་པར་རྣམ་རྟོག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཏུ་འཁྱེར་ནས་ལམ་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། རྗེ་སྒམ་པོ་པས། ནང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མི་སྤོང་བ་ལ། རྣམ་རྟོག་སྐུ་དྲིན་ཅན་དུ་བལྟ། མེད་དུ་མི་རུང་བར་བལྟ། དགོས་ (༦༣༣)པར་བལྟ། སྙིང་དུ་སྡུག་པར་བལྟ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་
Chinese
勿取。死亡道用，烦恼道用，分别念道用等出现。驱除四魔乃是神鬼道用。此外，在其他文集中未曾零散地显示过。然而后来，嘉惹仁波切从惹琼巴大师的口诀宝藏中取出，名为“味等”，在尊贵的竹巴噶举派（631）中非常著名。像这样的所有道用，都有三个重要的关键。首先是“识别分别念”，意思是无论显现好坏，无论如何生起，都不要让它自行消散，首先要识别它。其次是“舍弃我执”，意思是不要用贪嗔或否定肯定来玷污所显现之物，舍弃我执的束缚，不要执着或看待任何好坏，就那样不加分别地安住。最后是“消除希冀与疑虑的险境”，意思是这样做之后，会期望得到，如果没得到就会疑虑，或者期望道路能够开通，如果没开通就会疑虑等等，不要有任何希冀与疑虑。如果生起微细的希冀与疑虑之念，也要再次将所生起的，无造作无矫饰地抛弃，无执着地放任自流。要知道，这三种方式在所有道用的场合中都（632）适用。第三，将分别念转为道用，将恶见转为助益的口诀；将烦恼转为道用，将毒转为甘露的口诀；将神鬼转为道用，将障碍转为成就的口诀；将痛苦转为道用，菩提心的口诀；将疾病转为道用，将五大调和的口诀；将死亡转为道用，法性母子相认的口诀，这六种中的第一种是，《二观察续》中说：犹如水入耳，以他水引出。如是事物之分别，以分别确定而净化。如是说，以分别念来净化分别念。净化的方式是不将分别念作为舍弃的对象，而是将分别念转为自性之分别念而作为道用。如是，冈波巴大师说：对于不舍弃内心分别念，要将分别念视为恩人，视为不可或缺，视为需要（633），视为心中所爱。如是，分别
English
Do not take. Death as path, affliction as path, conceptualization as path, etc., arise. Cutting off the four demons is the deity and demon as path. Furthermore, it does not appear that it has been taught in a scattered manner in other collected works. However, later, Jare Rinpoche extracted the oral instructions of Je Retchungpa from the treasure, named "Taste Equality," which is very famous among the glorious Drukpa Kagyu (631). All such paths have three important key points. First, "recognizing conceptualization" means that no matter what appears, good or bad, no matter how it arises, do not let it dissipate on its own, but first recognize it. Second, "abandoning self-grasping" means not to defile what appears with attachment or aversion, negation or affirmation, abandon the bondage of self-grasping, and do not cling to or view any good or bad, but leave it as it is without conceptualization. Finally, "clearing the dangerous path of hope and doubt" means that after doing so, one will hope to obtain, and if one does not obtain, one will doubt, or one will hope that the path will be opened, and if it is not opened, one will doubt, etc., and one should not have any hope or doubt. If a subtle thought of hope or doubt arises, one should again abandon what has arisen, without fabrication or adornment, and let it go without clinging. Know that these three methods are applicable in all situations of path (632). Third, transforming conceptualization into the path, the oral instruction of taking bad views as aids; transforming afflictions into the path, the oral instruction of transforming poison into nectar; transforming deities and demons into the path, the oral instruction of gathering obstacles into accomplishments; transforming suffering into the path, the oral instruction of bodhicitta; transforming illness into the path, the oral instruction of harmonizing the elements; transforming death into the path, the oral instruction of recognizing the mother and child of dharmata, the first of these six is, as stated in the Two Examinations Sutra: Just as water enters the ear, it is drawn out by other water. Likewise, the conceptualization of things, is purified by determining the distinctions. As it is said, conceptualization purifies conceptualization. The method of purification is not to regard conceptualization as something to be abandoned, but to transform conceptualization into the conceptualization of its own nature and use it as the path. Thus, Gampopa said: For those who do not abandon the conceptualizations of the inner mind, regard conceptualization as kind, regard it as indispensable, regard it as necessary (633), regard it as beloved in the heart. Thus, conceptualization