Chinese
陷入无记无说的境地。变得昏暗、模糊、一片混乱。除了无念之外，没有清晰之处。那便是堕入畜生道。如是详细分析而说。 此外，帕摩竹巴大师说： 乐、明、无念这三者， 即使通过无执着地修习， 也可能成为声闻或独觉。 如是说。 扬贡巴大师说： 对乐有贪执， 对明有执着， 对无念有造作， 如果对这三者有贪执，就会堕入三界。即使没有贪执和执着，如果没有见到实相的本来面目，也会堕入声闻和独觉的果位。 如是主张。 虽说冈波巴大师的言论中提到，缺乏慈悲心和以分析性空性会导致仅仅堕入小乘， 但是，要获得声闻和独觉（574）的果位，寂止和以无我为对境的胜观二者都是需要的，并且需要断除烦恼。仅仅修习没有胜观的乐、明、无念，即使没有贪执，也只是世间的普通禅定，因此，通过它获得声闻、独觉、阿罗汉是不合理的吧。 那么，冈波巴大师说： 未确定显现，有成为阻碍之因的危险，这又该如何理解呢？ 这是因为在《会供法·扎西彭措》中说： 具有法眼的上师，让现证心性空性者，将乐、明、无念三者确定为无生。如果没有确定为无生，那便是未确定显现，会成为非择灭。因为是共同的道，所以没有产生的处所。 如是所说，是非择灭。 这些在《俱舍论》中说： （575）对生起永远阻碍者， 非择灭之外无他。 在其自释中说： 对未来之法产生永久阻碍， 什么是除了离系之外的阻碍，那就是非择灭，这不是通过分别而获得的。 如是等等所说，因为因缘不具足，对未来有漏无漏之法产生永久阻碍， 是一种与择灭不同的阻碍。 其果没有产生处所的原因是，在《入行论》中说： 离于空性之心， 灭已仍复生， 如入无想
English
It falls into the state of unmentioned ignorance. It becomes dim, hazy, and chaotic. Apart from non-thought, there is no clarity. That is falling into the animal realm. Thus, it is explained in detail. Also, Lord Phagmo Drupa said: The three of bliss, clarity, and non-thought, Even if meditated upon without attachment, May still result in a Shravaka or Pratyekabuddha. Thus it is said. Lord Yang Gonpa said: There is attachment to bliss, There is clinging to clarity, There is contrivance in non-thought, If there is attachment to these three, one will fall into the three realms. Even without attachment and clinging, if one does not see the true face of reality, one will fall into the fruit of Shravaka and Pratyekabuddha. Thus it is asserted. Although it is mentioned in the words of Lord Gampopa that the lack of loving-kindness and compassion, and analytical emptiness, lead only to falling into the Lesser Vehicle, To attain the fruit of Shravaka and Pratyekabuddha (574), both Shamatha and Vipassana focused on selflessness are necessary, and it is said that one must abandon the afflictions. Merely cultivating bliss, clarity, and non-thought without Vipassana, even without attachment, is just ordinary worldly Samadhi, therefore, it is unreasonable to attain Shravaka, Pratyekabuddha, and Arhat through it. Then, how should we understand Lord Gampopa's statement: "Uncertainty in appearance carries the risk of becoming a cause for cessation"? This is because it is said in the Tsokcho Tashi Phuntsok: A Lama with the eye of Dharma, who has directly realized the emptiness of mind, will ascertain the three of bliss, clarity, and non-thought as unborn. If it is not ascertained as unborn, it is called uncertainty in appearance, and it will become non-analytical cessation. Because it is a common path, there is no place of arising. As it is said, it is non-analytical cessation. These are in the Abhidharmakosha: (575) That which permanently obstructs arising, There is no other cessation than non-analytical cessation. In its auto-commentary, it says: That which permanently obstructs the arising of future dharmas, What is the cessation other than separation, that is non-analytical cessation, this is not attained through analysis. As it is said, because the conditions are incomplete, it permanently obstructs the arising of future defiled and undefiled dharmas, It is a cessation that is a different substance from analytical cessation. The reason why its fruit has no place of arising is, in the Bodhicharyavatara: A mind devoid of emptiness, Once ceased, will arise again, Like entering a non-conceptual
Tibetan
ད་པའི་སྙོམས་འཇུག་བཞིན། །ཞེས་དང་། མདོ་ལས། འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཏིང་འཛིན་སྒོམ་བྱེད་ཀྱང་། །དེས་ནི་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་འཇིག་མི་བྱེད། །དེ་ནི་ཕྱིར་ཞིང་ཉོན་མོངས་རབ་འཁྲུག་སྟེ། །ལྷག་སྤྱོད་ (༥༧༦)ཀྱི་ནི་ཏིང་འཛིན་འདིར་བསྒོམས་བཞིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་པོ་ནི། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ལྷ་དག་ཏུ་སྐྱེས་ཤིང་སེམས་བྱུང་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཞིག་དང་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི། དེས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ལ་ཐར་པར་འདུ་ཤེས་པས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཞིག་དང་། འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་བརྟེན་ནས་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བས་སྐྱོ་སྟེ་དེ་དག་ཞི་བ་མངོན་དུ་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་པས་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཞི་བའི་སྙོམས་འཇུག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞིག་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་སྐབས་འདིར་གོལ་སར་འབྱུང་བའི་དོན་ནི། དེ་དག་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་དོན་དང་མི་ལྡན་པས་འཁོར་བའི་རྩ་བ་བདག་འཛིན་ཞི་བར་མི་ནུས་ལ། དེ་མ་ནུས་པས་སླར་ལས་ཉོན་སྐྱེས་ནས་འཁོར་བར་འཁོར་ཏེ། ཆོས་གྲགས་ཀྱིས། བདག་ཡོད་ན་ནི་གཞན་དུ་ཤེས། །བདག་གཞན་ཆ་ (༥༧༧)ལས་འཛིན་དང་སྡང་། །འདི་དག་དང་ནི་ཡོངས་འབྲེལ་ལས། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་ལྷག་སྤྱོད་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པ་ལྟར་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་སེམས་ཐོབ་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའ་བའི་དོན་དེ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་ནི། བདེན་པ་བཞི་ལ་བར་ཆད་མེད་ལམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ་སོར་བརྟགས་པས་ཐོབ་པའི་འགོག་པ་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཆོས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཏུ་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་འགོག་པའི་རྣམ་དབྱེ་རྣམས་ཞིབ་ཏུ་མི་ཤེས་པར། སྣང་ལ་མ་ངེས་པ་འགོག་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་ཉེན་ཡོད་གསུངས་པ་ཙམ་ལ་འཁྲུལ་ནས། མི་མཁས་པ་དག་ཉན་ཐོས་འགོག་པའི་གླེང་བསླང་མང་དུ་བྱེད་པ་ཕལ་ཆེར་ནི་བླུན་གཏམ་བརྒྱུད་པ་ཁོ་ནར་སྣང་ལ། མཁས་པར་གྲགས་པ་དག་གིས་ཀྱང་། །ཡང་ན་ཉན་ཐོས་འགོག་པར་ལྟུང་། །ཞེས་འཆད་ཅིང་དེའི་རྗེས་སུ་ཅལ་སྒྲོག་ཏུ་སྨྲ་ཡང་། ཉན་ཐོས་འགོག་སྙོམས་ལ་འཇུག་ (༥༧༨)ནུས་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཕྱིར་མི་འོང་དང་དགྲ་བཅོམ་ཡིན་ལ། དེའི་འགོག་སྙོམས་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་དགོས་པའང་མ་གོ་བའི་གཏམ་དུ་སྣང་ཞིང་། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གོ་ན། དེ་ཉིད་དུད་འགྲོའི་རྒྱུ་དང་ཕྱོགས་མཚུངས་སུ་ཁྱེད་རང་གིས་བཤད་པ་ནོངས་པ
Chinese
如前述之等至。如经中说：世间诸人虽修习禅定，然彼不能灭除我执之念。彼乃外道，烦恼极炽盛，如是此地修习增上定。如是说。其中，无想者，生于无想天，且能遮止心生起者。无想定者，彼依第四禅，以无想为解脱，故能遮止心及心生起之等至。灭尽定者，依于非想非非想处，厌离想与受，以证得寂灭为念，故能寂灭心及心所之等至。彼等在此处成为过失之因是，彼等皆不具足无我之义，故不能寂灭轮回之根本我执。彼不能寂灭故，复生业惑而流转轮回。如法称所说：若有我，则知有他，由我他之分，生执着与嗔恨。由此等及一切相关联，一切过失皆会生起。如是说。因此，如增上行者修习禅定般，纵然获得有顶天之心，亦不能脱离轮回，其义如是。各别自性之断灭者，谓以于四圣谛，由无间道之智慧，各别观察而获得之断灭，说为远离有漏法之一种断灭。如是，若不详细了解断灭之各种差别，仅因听闻说，于显现上不确定之事，有成为断灭之因之危险，而生错谬。不智者多起声论，谓声闻断灭，然彼等多数仅是传述愚痴之语。然自诩为智者之辈亦云：或将堕入声闻断灭。如是宣说，并随之妄语。然能入于声闻断灭等至者，乃声闻不还果与阿罗汉。且入彼断灭等至，亦须通达人无我之胜观，此亦似未解之语。若如是了解，则汝所说，彼与畜生之因及方向相同，乃是错误之语。
English
Like the previously mentioned samadhi. As stated in the sutra: Although people in the world practice meditation, they cannot destroy the notion of self-grasping. They are outsiders, and their afflictions are extremely intense. Thus, here, one meditates on the heightened samadhi. As it is said. Among them, the "unconscious one" is born in the realm of the unconscious gods and can prevent the arising of mind. The "unconscious samadhi" is based on the fourth dhyana, perceiving unconsciousness as liberation, thus preventing the arising of mind and mental factors. The "cessation samadhi" is based on the realm of neither perception nor non-perception, becoming weary of perception and feeling, perceiving the attainment of peace as the goal, thus entering into a samadhi that pacifies the mind and mental factors. The reason why these become a source of error in this context is that they all lack the meaning of selflessness and therefore cannot pacify the root of samsara, which is self-grasping. Because they cannot pacify it, they give rise to karma and afflictions again and revolve in samsara. As Dharmakirti said: If there is a self, then one knows there is an other. From the division of self and other, attachment and hatred arise. From these and all related things, all faults will arise. As it is said. Therefore, just as a practitioner of heightened conduct cultivates samadhi, even if they attain the mind of the peak of existence, they will not be able to escape samsara. That is the meaning. "Separate cessation" is said to be a cessation obtained by individually examining the four noble truths with the wisdom of the uninterrupted path, a cessation that is separate from contaminated phenomena. Thus, without knowing the various distinctions of cessation in detail, one might mistakenly believe that something uncertain in appearance poses a risk of becoming a cause for cessation, based solely on hearing it said. Many unwise people raise arguments about the cessation of the Shravakas, but most of them seem to be merely transmitting foolish words. However, even those who claim to be wise say: "Or one will fall into the cessation of the Shravakas." They proclaim this and then speak nonsense. However, those who can enter the cessation samadhi of the Shravakas are Shravaka Non-returners and Arhats. It also seems to be an unintelligible statement that the higher vision of realizing the selflessness of the person is necessary for that cessation samadhi. If you understand it that way, then your statement that it is the same as the cause and direction of animals is a mistake.