Tibetan
ཐ་སྙད་ཀྱང་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་། སྒྲུབ་བརྒྱུད་པའི་གསུང་སྒྲོས་ལས། སེམས་མ་བཅོས་པའི་རང་བབས་སྐྱོང་བ་དང་། རྐྱེན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ལ་བཟོ་མི་བྱེད་པའི་སྐྱོང་ཚུལ་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཁ་ཅིག་ཡུལ་རྐྱེན་གྱིས་དཀྲུགས་པའི་ཤེས་པ་རང་མཚན་པའང་ཉམས་བྱུང་རྒྱལ་དུ་སྐྱོང་དགོས་པར་འཁྲུལ་པ་དང་། ལ་ལ་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་མ་རིག་པའི་འཁྲུལ་ཤེས་གང་ཤར་ཡང་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་སྐྱོང་དགོས་པར་འཁྲུལ་པ་སོགས་འབྱུང་ཡང་། དེ་དག་ནི་གནས་སྐབས་དང་བླང་དོར་གྱི་རྣམ་དབྱེ་མ་ཕྱེད་པས་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་གསུམ་གའི་གནས་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་རྟོགས་ཤིང་། དེ་ལ་བརྟན་པ་ཆེར་ཐོབ་ནས་རྐྱེན་མཐའ་དག་ལམ་དུ་སློངས་པའི་སྐབས་སུ། སེམས་གང་ཤར་ལ་བཅོས་བསླད་མེད་པ་དང་སྤང་བླང་མེད་པ་དང་རྐྱེན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ལ་བཟོ་མི་བྱེད་པར་སྐྱོང་ཚུལ་ (༥༤༤)གསུངས་པ་རྣམས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་འཐད་པའི་སྐབས་ཡོད་ཀྱང་། གཞན་དུ་ནི། སེམས་ངོ་ཐོག་གི་གསལ་ངར་ལ་རྡོ་རུས་མ་ཐུག་ན། གནས་སྐབས་སུ་བདེ་གསལ་གྱི་ཉམས་མཐུག་པོ་ཤར་བའང་བསལ་ཏེ། ཤེས་པ་ཉམས་ཀྱི་རླན་དང་འཕྲལ་ནས་སྐྱོང་བར་བཤད་པས། འཁྲུལ་ཤེས་རང་མཚན་པ་རྣམས་བཟོ་བཅོས་མ་བྱས་པར་བྱུང་རྒྱལ་དུ་བསྐྱང་ན་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་འདི་ལ་དགོངས་ནས་རྗེས་འབྲི་ཁུང་པས། ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་མ་བཅོས་པ། །ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་འདུག་ལུགས་ཡིན། །ཉམས་མྱོང་བཟང་པོ་མ་བཅོས་པ། །ལྷ་གནས་གོང་མར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ། །སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་མ་བཅོས་པ། །མྱ་ངན་འདས་པའི་ས་ལ་གནས། །འཁོར་འདས་གཉིས་མེད་མ་བཅོས་པ། །ཐེག་ཆེན་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ཡིན། །མཐར་ཐུག་བློ་འདས་མ་བཅོས་པ། །རང་བྱུང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ལ། །རྩོལ་སྒྲུབ་མེད་པའི་གཞན་དོན་འབྱུང་། །མི་སློབ་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་ཡིན། །ཞེས་མ་ (༥༤༥)བཅོས་པའི་རྣམ་དབྱེ་ཕྱེ་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འོ་ན་གོང་དུ་གསུངས་པའི་དོན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་རིག་པ་ན་དེ་ལ་གཞན་གྱི་བཅོས་བསླད་མི་བྱ་བར་རང་ལུགས་སུ་སྐྱོང་བ་ལ་སེམས་མ་བཅོས་པའི་རང་བབ་སྐྱོང་བ་དང་། ཡུལ་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཅི་ཤར་ཡང་དེའི་གནས་ལུགས་རིག་པ་ལས་སྤྲོས་ནས། སླར་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་འཛིན་པས་མི་བསླད་པ་ལ་རྐྱེན་སྣང་གི་ཤེས་པ་ལ་བཟོ་མི་བྱེད་པའི་ཐ་སྙད་བྱས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ། རྐྱེན་སྣང་གི་ཐོག་ཏུ་བསྲེ་ཞེས་པ་དེ་ཐོག་ཏུ་ངོ་ཐོག་གི་དྲན་རྩིས་ཟིན་པར་བྱ་བ་དང་། རྐྱེན་ཤར་གྱི་ཐོག་ཏུ་གློད་ཅེས་པ་དེ་ཐོག་ཏུ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་འཛིན་པ་གློད་པས་དོན་ཐོག་ཏུ་འབབ་པ་ལ་དགོངས་ནས་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་སྟེ། མདོར་ན་རྗེས་ཤེས་དང་རྗེས་སྣང་ཐམས་ཅད་དུ་ངོ་ཐོག་གི་དྲན་རྒྱུན་གྱིས་བསྐྱངས་ན་དྲན་པ་མ་ཡེངས་པའི་རྟོག་སྣང་ཐམས་ཅད་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། གནས་ལུགས་རིག་པའི་རིག་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་དང་ལྡན་ན། (༥༤༦)རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གང་ཤར་རང་བབས་སྐྱོང་བ་དང་རྐྱེན་སྣང་ལ་བཟོ་མི་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་ངེས་པ་རྙེད་པར་འགྱུར་བས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དོན་ཐོག་ནས་མ་ཡེངས་པའི་དྲན་པ་གཅེས་པ་དང་། དྲན་པ་སྒོམ་གྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དེ་ལྟར་ཡིན་ཏེ། རྗེ་སྒམ་པོ་པས། དྲན་པའི་རྒྱལ་པོ་མ་ཡེངས་ལྟ་བ་སྒོམ། །སྣ་ཚོགས་རྐྱེན་གྱིས་མི་འགྱུར་དེ་ལ་བརྩོན། །མ་ཡེངས་དྲན་པའི་རྒྱུན་ལས་གཞན་མི་བཙལ། །ཞེས་དང་། ཇི་སྲིད་འཛིན་པའི་རྟོད་ཕུར་མ་ཕྱིན་བར། །དེ་སྲིད་རྣམ་རྟོག་ཡོང་བས་ལས་སོག་པས། །མ་ཡེངས་དྲན་པའི་བྱ་ར་བསྟེན་པ་ལེགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ལྔ་པ་མཉམ་རྗེས་འདྲེ་ཚུལ་གྱི་རྣམ་དབྱེ་ནི། །གང་ཟག་གི་བློའི་འཆར་སྒོ་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་ཞིག་འོང་བར་སྣང་བས་མཉམ་རྗེས་འདྲེ་ཚུལ་ངེས་བཟུང་ཅན་དུ་འཆད་དཀའ་ཞིང་། བཤད་པའང་གཞན་དུ་ཆེར་མ་མཐོང་ལ། འོན་ཀྱང་། རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་ཞུ་ལན་འགའ་ཞིག་ཏུ། ངོ་བོ་མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་འདྲེས་པ་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར་བ་ (༥༤༧)ལགས་ཞུས་པས། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་གང་བྱེད་ཀྱང་འོད་གསལ་དང་མ་བྲལ་བར་རྟག་ཏུ་ངོ་བོར་འོང་ན་འདྲེས་པ་ཡིན་གསུངས། རེས་འགའ་དྲན་པ་ཤོར་ནས་རྣམ་རྟོག་གི་ཐོག་ཏུ་འགྲོ། དྲན་པ་རྙེད་ནས་ངོ་བོར་འོང་བ་དེ་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་ནམ་ཞུས་པས། དེ་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་གསུངས། ཞེས་དང་། རྗེ་འབྲི་ཁུང་པས། མཉམ་རྗེས་ཡོད་པར་གྱུར་པ་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཟེར་བ་ཡིན། །མཉམ་རྗེས་མེད་པར་གྱུར་པ་ལ། །གྲུབ་ཐོབ་སངས་རྒྱས་ཟེར་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ན། མཉམ་རྗེས་མཚན་ཉིད་པ་ཡང་དག་པར་འདྲེ་བ་སྒོམ་རོ་གཅིག་ཆེན་པོ་དང་སྒོམ་མེད་ཀྱི་སྐབས་ལས་མི་འབྱུང་བར་མངོན་ཏེ། སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོའི་རྗེས་ཤེས་སུའང་རྟོག་པ་དག་པའི་འོད་གསལ་འབའ་ཞིག་པ་མི་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་དང་། རོ་གཅིག་འབྲིང་པོའི་རྗེས་ཤེས་སུའང་གཟུང་འཛིན་ཨ་འཐས་ཀྱི་སྣང་བ་བག་རེ་འབྱུང་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རྗེ་སྒམ་པོ་པ་ལ་རྗེ་སྒོམ་ཚུལ་གྱིས་ཞུས་ (༥༤༨)པ་ལས། མཉམ་གཞག་དང
Chinese
有些术语有时也会提到。此外，噶举派的口述传统中，依赖于“守护未加修饰的自性心”和“不对因缘显现的觉知加以造作的守护方式”的教导，有些人误以为，被外境因缘扰乱的自性觉知也必须任其自然地守护；有些人则误以为，对于不了解心之实相的任何错觉，都必须不加修饰地守护。这些情况的出现，是因为没有区分暂时和取舍，所以非常不合理。应当了悟心的本体、自性、相状这三者的实情，并在其上获得稳固之后，在将一切因缘转化为道用之时，对于任何生起的心念都不加以改造和取舍，对于因缘显现的觉知也不加以造作地守护（第544页），这些说法在字面上是合理的。但在其他情况下，如果心的本然明觉没有遇到阻碍，即使暂时生起强烈的乐明之体验，也应消除，并立即以觉知的滋润来守护。因此，如果不加修饰地任其自然地守护自性错觉，那将无法脱离轮回之因。考虑到这个意义，觉日吉公巴说： “烦恼分别不加修饰，乃是三界轮回的住处。 美好的体验不加修饰，乃是投生上界天道的因。 心的实相不加修饰，乃是安住于涅槃之地的因。 轮涅不二不加修饰，乃是大乘学者的双运。 究竟的超意识不加修饰，在任运自成之中， 不需勤作即可成办他利，乃是无学果位的究竟。” 如是区分了（第545页）未加修饰的各种情况。那么，上面所说的意义是什么呢？在认识心之实相时，不对其加以其他的改造，而是以其自性来守护，这被称为“守护未加修饰的自性心”。对于外境显现的觉知，无论生起什么，都从认识其本性出发，不再以分别取舍的执着来改造，这被称为“不对因缘显现的觉知加以造作”。同样，所谓“在因缘显现之上混合”，是指在因缘显现之上，直接将忆念
English
Some terms are also mentioned occasionally. Furthermore, in the oral tradition of the Kagyu lineage, based on the teachings of "maintaining the uncorrected natural state of mind" and "the method of guarding without fabricating the awareness of circumstantial appearances," some mistakenly believe that even the self-characterized awareness disturbed by external circumstances must be guarded naturally; others mistakenly believe that any delusion that arises from not understanding the nature of the mind must be guarded without modification. These occurrences are highly inappropriate because they do not distinguish between temporary situations and what to accept and reject. One should realize the nature of the mind, its essence, and the state of all three characteristics, and after gaining great stability in that, when transforming all circumstances into the path, there is a time when it is appropriate to literally accept the teachings that one should not modify or abandon whatever arises in the mind, and that one should guard without fabricating the awareness of circumstantial appearances (p. 544). However, in other situations, if the clear intensity of the mind's true nature does not encounter obstacles, even the intense experience of bliss and clarity that arises temporarily should be eliminated, and awareness should be immediately guarded with the moisture of experience. Therefore, if one guards self-characterized delusions naturally without modification, one will not escape the cause of samsara. Considering this meaning, Jigten Sumgön said: "Uncorrected afflictions and thoughts are the dwelling place of the three realms of samsara. Uncorrected good experiences are the cause of being born in higher realms of the gods. Uncorrected nature of mind is the place of abiding in nirvana. Uncorrected non-duality of samsara and nirvana is the union of Mahayana practitioners. Uncorrected ultimate transcendence of mind, in the spontaneously accomplished, Benefit for others arises without effort, it is the ultimate fruit of no more learning." Thus, he distinguished (p. 545) the various aspects of being uncorrected. So, what is the meaning of what was said above? When recognizing the nature of the mind, one should not modify it with other things but guard it in its own nature, which is called "guarding the uncorrected natural state of mind." Whatever arises in the awareness of external appearances, one should proceed from recognizing its nature and not modify it with the clinging of acceptance and rejection, which is called "not fabricating the awareness of circumstantial appearances." Similarly, the so-called "mixing on top of circumstantial appearances" refers to directly placing the recollection on top of the circumstantial appearances.
Chinese
要做到心中有数，以及“在因缘生起之时放松”，这样说是考虑到放松对境的执着才能落到实处，所以才那样说的。总之，在一切后得和后观中，如果以当下的忆念相续来守护，那么忆念不散乱的一切觉知显现都会变成后得，并且如果具有通达实相的觉识之流，(546)那么在后得中，无论显现什么都任其自然，不对因缘显现加以改造等等，在这些方面会获得定解，因此在任何情况下都要珍视不从实处散乱的忆念，忆念成为修行的正行之因的理由也正是如此。如冈波巴大师所说：“忆念之王不散乱，观修见地；不为各种因缘所动摇，精进于此；除了不散乱的忆念之流，不寻求其他。”又说：“只要没有到达执着的尽头，那么就会产生分别念，所以最好依赖不散乱的忆念的守护。”就是这样。第五，等持与后得混合方式的差别：由于众生的心识的显现方式似乎有很多种不同，所以很难将等持与后得混合的方式确定下来进行讲解，而且在其他地方也没有怎么见到有讲解。然而，在冈波巴大师的一些答复中，有人请教说：“本体等持与后得混合是什么意思(547)呢？”答道：“无论做什么样的四种行为，如果始终不离光明而恒常处于本体之中，那就是混合。”又问：“有时失去忆念而陷入分别念之中，忆念恢复而回到本体之中，那是不混合吗？”答道：“那是不混合。”又如直贡巴大师所说：“等持与后得存在之时，称为菩萨；等持与后得不存在之时，称为成就者佛。”按照这样来说，等持与后得的体性真正混合，似乎只会在大平等一味和无修的状态中出现。因为据说在大离戏的后得中，也不会仅仅出现清净分别的净光，而且据说在中等一味的后得中，也会稍微出现能取所取的执着显现。还有，果仓巴向冈波巴大师请教(548)说：等持和
English
To be mindful and to "let go when circumstances arise," this is said with the intention that letting go of clinging to objects will lead to practical results, so it is said that way. In short, in all post-meditation awareness and post-perception, if one is guarded by the continuous stream of present mindfulness, then all cognitive appearances of non-distracted mindfulness will become post-meditation, and if one possesses a stream of knowledge that understands the nature of reality, (546) then in post-meditation, whatever arises, one should maintain it naturally and not manipulate the appearance of circumstances, etc. In these aspects, one will gain certainty, so in all situations, one should cherish mindfulness that is not distracted from the essence, and the reason why mindfulness becomes the cause of the actual practice of meditation is also the same. As Lord Gampopa said: "The king of mindfulness is non-distraction, meditate on the view; do not be moved by various circumstances, strive for this; do not seek anything other than the stream of non-distracted mindfulness." And: "As long as you have not reached the end of clinging, then conceptual thoughts will arise, so it is best to rely on the guard of non-distracted mindfulness." That is how it is. Fifth, the distinction of how equipoise and post-meditation mix: Because there seem to be many different ways in which the minds of beings manifest, it is difficult to explain the way in which equipoise and post-meditation mix in a definite way, and I have not seen much explanation elsewhere. However, in some of Lord Gampopa's answers, someone asked: "What does it mean to mix the essence of equipoise and post-meditation (547)?" He replied: "Whatever of the four activities you do, if you always come to the essence without being separated from clear light, that is mixing." He also asked: "Sometimes mindfulness is lost and one falls into conceptual thoughts, and when mindfulness is regained, one returns to the essence, is that not mixing?" He replied: "That is not mixing." And as Lord Drikungpa said: "When equipoise and post-meditation exist, it is called a Bodhisattva; when equipoise and post-meditation do not exist, it is called an accomplished Buddha." According to this, the true mixing of the characteristics of equipoise and post-meditation seems to occur only in the state of great single taste and no-meditation. Because it is said that even in the post-meditation of great freedom from elaboration, there will not only be pure clear light of pure conceptualization, and it is said that even in the post-meditation of medium single taste, there will be some appearance of grasping and clinging. Also, Gomtsul asked Lord Gampopa (548): Equipoise and