Tibetan
འཛིན་མ་ཞུགས་པར། དཔེར་ན་བུ་ཆུང་གིས་ལྷ་ཁང་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་ལྟར་གསལ་ལ་འཛིན་པ་མེད་པའི་དྲན་པ་གུ་ཡངས་སང་ངེ་བ་ཞིག་བློ་རྒྱ་བསྐྱེད་ནས་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། མདོར་ན་སྔར་ངོ་སྤྲད་པའི་རྣམ་རྟོག་ལྷན་སྐྱེས་དང་སྣང་བ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དགེ་སྦྱོར་དེ་གཉིས་ཀྱི་ངང་སྐྱོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་མཐོང་ཐོས་ཤེས་པ་དག །འདིར་ནི་དགག་པར་བྱ་མིན་ཏེ། །འདིར་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་གྱུར་པའི། །བདེན་པར་རྟོག་པ་དགག་བྱ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་དྲན་པ་དེས་དགེ་སྦྱོར་ཇི་ (༥༢༩)ལྟར་སྐྱོང་སྙམ་ན། དཔེར་ན་རྫི་བོ་མཁས་པས་ཕྱུགས་སྐྱོང་བ་ལྟ་བུ་བྱ་སྟེ། དེས་ཕྱུགས་རྣམས་ཟས་ལ་ཅི་བདེར་འགྲོ་ཞིང་ཡིན་ཡང་དེ་དག་གི་སྣ་བསྐྱིལ་བ་དང་རྗེས་འབྲང་བ་སོགས་ཀྱི་དཀའ་ཚེགས་བྱ་མི་དགོས་པར་ཕྱུགས་རྣམས་མིག་ལམ་ནས་མདོར་ཙམ་དུ་བསྐྱང་བས་ཆོག་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་རྟོག་པ་དང་སྣང་བའི་འཆར་སྒོ་སྣ་བསྐྱིལ་ནས་འགག་པའམ་མི་གསལ་བར་བྱས་ཏེ་ངོ་ཐོག་ཏུ་གཅུར་བ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན། རྟོག་སྣང་གི་རྗེས་འབྲངས་ནས་ཡེངས་ཏེ་དྲན་པའི་རྩི་ཤོར་ཞིང་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་འཛིན་པ་ཞུགས་པས། རྟོག་པ་དང་སྣང་བ་རང་ཁ་མར་འཐས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་རང་རང་གི་ཡུལ་ཐོག་ཏུ་ཇི་ལྟར་འཆར་ཡང་འཆར་སྒོ་དེ་ཉིད་གསལ་བཞིན་དུ་དེའི་རང་བཞིན་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་ངེས་ཤེས་དང་ལྡན་པར། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་འགྱུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྟོང་སྣང་ལ་འཛིན་མེད་ཀྱི་དྲན་པས་བཟོ་མ་བཅོས་པར་རང་ལུགས་སུ་སྐྱོང་ (༥༣༠)བ་ཡིན་ཏེ། རྗེ་རྒོད་ཚང་པས། ཡང་ཅིག་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པ་ན། །ངོ་ཡིས་བཙིར་གྱིས་བཟུང་མཛོད་ལ། །ཁོ་རང་ཐོག་ཏུ་གློད་ལ་ཞོག །རང་སར་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཕྱི་ཡི་ཡུལ་ལ་ཅེར་གྱིས་ལྟོས། །རང་སེམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན། །གང་སྣང་ཐོག་ཏུ་འཛིན་མེད་ཞོག །བར་གྱི་རིག་པ་ཁྲོལ་དུ་ཅུག །འགྱུ་བ་དངོས་མེད་སེར་བུ་འདྲ། །འཛིན་པ་མ་ཞུགས་འགྱུས་པས་ཆོག །དེ་ལ་རྣམ་རྟོག་སྒོམ་ཤར་ཟེར། །རང་ངོ་ཤེས་པས་དགག་སྒྲུབ་བྲལ། །མ་ཡེངས་ཙམ་ལས་སྒོམ་རྒྱུ་མེད། །སྒོམ་མེད་ངང་ལས་མ་ཡེངས་མཛོད། །ཅེས་གོ་བདེ་ཞིང་དོན་འགྲིལ་བར་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟ་བུས་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ལ་སོགས་པར་དྲན་པའི་རྩིས་ཟིན་ཙམ་དུ་བསྐྱང་བས། ལས་དང་པོ་པ་ལ་ཐོག་མར་ཡེངས་པ་ཤས་ཆེ་ཡང་། མཉམ་གཞག་གི་སྐབས་སུ་ངོ་ཐོག་ལ་དྲན་ཤུགས་བསྐྱེད་པ་དང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྐབས་འདིར་ཡང་རྩོལ
Chinese
不执著地。例如像小孩看见寺庙的觉知一样，清晰且没有执著的宽广的忆念，扩展心量而执持，总而言之，就是守护先前介绍的俱生分别念和俱生显现这二者的状态。对此，《入行论》中也说：“如所见所闻，此处非应遮，应遮苦痛因，执谛实分别。”这样说了。第二是，那么像那样的忆念，如何守护善行呢？例如像有经验的牧人放牧一样，这样做：他让牲畜随意吃草，但不需要费力地牵着它们的鼻子或跟随它们，只需在视线范围内大致照看即可，同样，这里也不需要牵制分别念和显现的生起，使其停止或变得不清晰，也不要像直接压制它们一样。不要跟随分别念和显现而散乱，失去忆念的力量，并陷入否定和肯定的执著。不要让分别念和显现自行消退，而是让六识在各自的对境上如何显现，就让显现本身保持清晰，同时具有不认定其自性的定解。一切分别念皆为空性之流，一切显现皆为空性之显现，以无执著的忆念，不加改造地自然守护（５３０）。如杰·郭仓巴所说：“又若分别念生起时，莫以面目紧紧抓，任其自身而放松，自解脱无有怀疑。直视外境之境时，自心如幻莫执著，于何显现莫执著，中间觉性任其驰。流逝无实如冰雹，不执著任其流逝，是名分别念生观。自识本面离取舍，不散乱外无修持，无修持中莫散乱。”像这样说得既简单易懂又意义完整。像这样，在行住坐卧等一切行为中，仅以忆念保持觉知。对于初学者来说，最初散乱的情况可能较多，但在入定的时候，要直接增强忆念的力量，在后得的时候也要努力。
English
Without clinging. For example, like a child's awareness of seeing a temple, a clear and unattached vast mindfulness expands the mind and holds it. In short, it is to maintain the state of the previously introduced co-emergent conceptualization and co-emergent appearance. On this, it is also said in the *Bodhicaryāvatāra*: "As seen, heard, and known, these are not to be refuted here. Here, what is to be refuted is the conceptualization of truth, which is the cause of suffering." This is what is said. Secondly, how does such mindfulness maintain virtue? For example, it should be done like a skilled shepherd herding livestock. He lets the livestock graze freely, but he does not need to bother with leading them by the nose or following them. It is enough to simply watch the livestock in his sight. Similarly, here, it is not necessary to restrain the arising of conceptualizations and appearances, making them stop or become unclear, nor is it like directly suppressing them. Do not follow conceptualizations and appearances and become distracted, losing the power of mindfulness, and engaging in the clinging of negation and affirmation. Do not let conceptualizations and appearances subside on their own, but rather, however the six consciousnesses appear on their respective objects, let the appearance itself remain clear, while having the certainty of not identifying its nature. All conceptualizations are the flow of emptiness, all appearances are the appearance of emptiness, and with unattached mindfulness, naturally maintain them without fabrication (530). As Je Götsangpa said: "Again, when conceptual thoughts arise, do not grasp them tightly with your face, let them relax on their own, there is no doubt that they will be self-liberated. When staring at external objects, your own mind is like an illusion, do not cling to whatever appears, let the intermediate awareness roam freely. The flow is unreal like hail, let it flow without clinging, this is called the arising of conceptual thoughts in meditation. Knowing one's own face is free from acceptance and rejection, there is no practice other than not being distracted, do not be distracted in the state of no practice." Like this, it is said in a way that is both easy to understand and complete in meaning. In this way, in all activities such as walking, standing, sitting, and lying down, maintain awareness just enough to keep track. For beginners, there may be more distractions at first, but during the meditative state, directly increase the power of mindfulness, and also strive in the post-meditative state.
Tibetan
་བཅས་ཀྱི་དྲན་པ་ཐུ་རེ་བསྟེན་པའི་མཐུས་ཤུགས་འབྱུང་གི་དྲན་པ་བསྐྱེད་ (༥༣༡)ནས་མཇུག་ཏུ་རྟོག་སྣང་ཕལ་ཆེར་གྱི་ཐོག་ཏུ་མི་ཡེངས་པར་གསལ་སྟོང་སྣང་སྟོང་དུ་ལྷང་ལྷང་འཆར་རོ། །ཅི་ནས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འཆར་དཀའ་ན་སྔར་རྣམ་རྟོག་ལྷན་སྐྱེས་དང་སྣང་བ་ལྷན་སྐྱེས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་ཟེར་ཡང་ཅུང་ཟད་མཆོད་པ་ཡིན་པས། སླར་ཡང་ངོ་བོའི་མཉམ་གཞག་གི་ངང་ནས་རྟོག་སྣང་གང་ཡང་རུང་བ་འཆར་དུ་བཅུག་ལ། ཤར་བ་དེའི་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་རྩད་གཅོད་པ་དང་ངོ་བལྟ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་བྱས་ཏེ་རྟོག་པ་དང་སྣང་བ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་གོང་བཞིན་དུ་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །དོན་འདི་ལ་བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། བློ་ཡིས་བཞག་པའི་ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་རང་གིས་སྟོང་། །རྐྱེན་དང་བྲལ་ཕྱིར་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་མ་ཡིན། །རང་བཞིན་གནས་སུ་གྲོལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་ན། །མཐོང་ཐོས་ལ་སོགས་མེད་ཅིང་དེ་ཡི་རང་བཞིན་བྲལ། །ཞེས་དང་། བདག་དང་གཞན་དུ་སྣང་བའི་དེ་བཞིན་གཅིག་ཤེས་ཤིང་། །དེ་ཉིད་ཁོ་ན་མ་ཡེངས་པ་ཡིས་ཡོངས་བཟུང་སྟེ། (༥༣༢)དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་ཟུག་རྔུ་ཡིན་ཕྱིར་བཏང་ནས་ཀྱང་། །གང་ལའང་ཞེན་པ་མེད་པས་བདེ་བ་ལེན་པར་བྱེད། །ཅེས་དང་། ཤ་ཝ་རས། གང་ག་ལ་སོགས་ཆུ་ཀླུང་སྣ་ཚོགས་པ། །བ་ཚྭ་ཅན་གྱི་རྒྱ་མཚོར་རོ་གཅིག་ལྟར། །བརྟགས་པའི་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྣ་ཚོགས་ཀུན། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་དང་། བིར་ཝ་པས། དེ་ལྟར་སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཆོས་ཅན་རྣམས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་མིང་ཙམ་བརྡ་ཙམ་བརྟགས་པ་ཙམ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། རྗེ་དྭགས་པོས་རྟོག་པ་ལམ་དུ་བྱེད་ཚུལ་ལ་ཕྲད་འཇོམས་ཕྱི་བསྙག་མེད་སྤྲུལ་གསུམ་གསུངས་པ་ལས། ཕྲད་འཇོམས་ནི། རྗེས་ཐོབ་ལ་ཅུང་ཟད་གོམས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སྔར་འདྲིས་པའི་གྲོགས་པོ་མཛའ་བོ་གཉིས་ལམ་དུ་ཅེར་གྱི་ཕྲད་པ་ན་ཕྲད་མ་ཐག་ཏུ་ཡིན་མིན་གྱི་བརྟག་དཔྱད་མ་དགོས་པར་ངོ་ཤེས་པ་ལྟར། རྟོག་སྣང་ཤར་ཙམ་ཉིད་དུ་རྟོག་དཔྱོད་བྱ་མ་དགོས་པར་སེམས་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངང་ (༥༣༣)དུ་གྲོལ་བ་སྟེ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། མདུན་དང་རྒྱབ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་རུ། །གང་གང་མཐོང་བ་དེ་དེ་ཉིད། །ཅེས་དང་། གང་ཞིག་སེམས་ལས་རྣམ་འཕྲོས་པ། །དེ་སྲིད་མགོན་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ། །ཆུ་དང་རླབས་དག་གཞན་ཡིན་ནམ། །ཞེས་དང་། མཻ་ཏྲི་པས། སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་འདི་ཐུག་ཕྲད་ཙམ་གྱིས་མ་གྲུབ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །ཕྱི་བསྙག་ནི།
Chinese
凭借着专注的忆念，生起力量之忆念（531），最终在大多数的分别念显现上，不散乱，明空、显空朗朗显现。无论如何难以如此显现，如果说以前对俱生分别念和俱生显现断除了执着，也稍微有点用处。再次从本体的平等持中，让任何分别念显现，对显现之来源，三界进行追查，以及尽可能的观察其本体，从而确定分别念和显现，并如前一样修持。关于此义，大婆罗门说：以心安立之诸法，一切自性空。离因故，一切考察皆非有。于自性处解脱之如是性若知，则无见闻等，且离彼之自性。又说：知晓显现为自他之如是性为一，以不散乱唯执持彼，（532）彼乃心之刺，故即使放下，亦以无执而得安乐。又说：夏瓦拉斯说：如恒河等各种河流，于咸海中成一味。如是考察之各种心及心所，于法界中知为一味。又说：比尔瓦巴说：如是显现存在之世俗诸法，无自性，唯名，唯诠释，唯考察。如是。第三，觉树尊者所说以分别念为道之方式有三，即相遇摧毁、外不追逐、无有转变。其中相遇摧毁是指：针对稍微习惯于后得位者而言。譬如，以前认识的两位亲密朋友在路上相遇，相遇之时，不需要辨别是否是，立即就能认出一样。分别念显现之时，不需要进行分别，于心无生之状态（533）中解脱。大婆罗门说：于前与后及十方，无论见何者，彼即是。又说：任何从心中散发者，彼即是怙主之自性。水与波浪岂是异？又说：弥勒巴说：各种显现之心性，仅以相遇无法成立大手印。如是。外不追逐是：
English
Through relying on focused mindfulness, generate the mindfulness of strength arising (531), and ultimately, without distraction on most conceptual appearances, clarity-emptiness and appearance-emptiness will vividly manifest. If it is difficult to manifest in this way, even if it is said that attachment to co-emergent conceptual thoughts and co-emergent appearances has been severed, it is still somewhat helpful. Again, from the state of equality of the essence, allow any conceptual thought to arise, and investigate the source of that arising, the three realms, and also observe its essence as much as possible, thereby determining conceptual thoughts and appearances, and cultivate as before. Regarding this meaning, the Great Brahmin said: All phenomena established by the mind are empty of themselves. Because they are devoid of causes, all examinations are non-existent. If one knows the suchness that is liberated in its own nature, there is no seeing, hearing, etc., and it is devoid of its own nature. And: Knowing the suchness that appears as self and other to be one, holding onto it without distraction, (532) since that is the thorn of the mind, even by letting go, one attains happiness through non-attachment. And: Shawa Ras said: Just as various rivers such as the Ganges become one taste in the salty ocean, so too, know all the various minds and mental factors that are examined to be of one taste in the realm of phenomena. And: Birwapa said: Thus, all conventional phenomena that appear and exist are without inherent existence, merely names, merely designations, merely examinations. Thus it is. Thirdly, Jowo Dakpo said that there are three ways to use conceptual thought as a path: meeting and destroying, not chasing after externally, and without transformation. Among these, meeting and destroying refers to those who are slightly accustomed to the post-meditation state. For example, just as when two close friends who have known each other before meet on the road, they recognize each other immediately without needing to discern whether it is them or not, so too, when a conceptual appearance arises, it is liberated in the state of the unborn mind (533) without needing to engage in conceptual analysis. The Great Brahmin said: In front, behind, and in the ten directions, whatever is seen, that is it. And: Whatever emanates from the mind, that is the nature of the protector. Are water and waves different? And: Maitripa said: This nature of the mind, which is the appearance of various things, the Great Seal is not established merely by meeting. Thus it is. Not chasing after externally is: