Tibetan
ད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པས་བློ་དང་རྟོག་པས་བཅོས་ཤིང་བསྒྲུབས་པའི་མཚན་བཅས་དང་མཚན་མེད་ཅི་འདྲ་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱས་ཀྱང་ཡིད་བྱེད་ཡིན་ལ། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་སྙམ་དུ་གནས་ཀྱང་ཡིད་བྱེད་དུ་འགྱུར་པས་དོན་ཐོག་ནས་ཅུང་ཟད་ཡེངས་ (༥༢༡)པ་ཡིན་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། ཡིད་ཀྱི་དྲི་མ་དག་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། །དེ་ཚེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་འཇུག་པ་མེད། །ཅེས་དང་། ཡིད་དེ་ཡིད་མ་ཡིན་པར་བྱེད་གྱུར་ན། །དེས་ནི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བིར་ཝ་པས། དེ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་གཉིས་མཐའི་ཕྱོགས་ལྷུང་ན། །འཁོར་བར་འཁོར་ཤིང་སྲིད་པའི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་གྱི་གཞི་རྩ་ཡིད་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་ལྟོས། །བལྟས་པས་མ་མཐོང་ཡིད་བྱེད་བྲལ་ན་ངེས་པར་གྲོལ། །ཞེས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་དང་། །མཐའ་བྲལ་ལ་སོགས་གང་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི། །གནས་ལུགས་དོན་ལ་མི་གནས་ཤིན་ཏུ་རིང་བའོ། །ཞེས་དང་། ཤ་ཝ་རས། ལྟོས་ཤིག་ལྟོས་ཤིག་ཅི་ཡང་མ་བལྟ་ཞིག །སྒོམས་ཤིག་སྒོམས་ཤིག་ཅི་ཡང་མ་སྒོམས་ཤིག །ཅེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འོ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་བློ་འདས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པའི་ལས་དང་པོ་པས་ཇི་ལྟར་ (༥༢༢)བྱ་སྙམ་ན། ཡིན་ལུགས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་། དེ་ཉིད་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་པས་ནི་རེ་ཞིག་སྔར་ངོ་སྤྲད་པའི་སེམས་ཉིད་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དོན་ཉམས་མྱོང་ངེས་ཤེས་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་ཤོར་གོལ་གྱི་གེགས་བསལ་ཞིང་བསྐྱངས་པས། རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་རིམ་པས་ཅི་ཞིག་ན་བློ་གྲལ་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་འཆར་བར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཚེས་གཅིག་གི་ཟླ་བ་དང་སཻངྒའི་ཕྲུ་གུ་དང་བུ་ཆུང་གི་དཔེས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་འཆད་འགྱུར་ལས་ཀྱང་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྒོམ་མེད་ཡེངས་མེད་གཉིས་ལ་གོང་དུ་བཤད་པའི་གཞག་ཐབས་ཐམས་ཅད་ཚང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་མི་མནོ་མི་བསམ་མི་སེམ་མ་བཅོས་མ་བསླད་མི་དཔྱོད་པ་སོགས་ནི་ཅི་ཡང་མི་སྒོམ་པའི་ཁོངས་སུ་ཚང་ཞིང་། སོ་མ་ལྷུག་པ་རང་གི་རང་བཞིན་གནས་ཚུལ་ཡིན་ལུགས་སོགས་དོན་ལ་མ་ཡེངས་པའི་ཁོངས་སུ་ཚང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་མི་སྒོམ་ (༥༢༣)པར་སེམས་རང་ལུགས་སུ་འཇོག་པ་ལ་ཞི་གནས་དང་། དོན་ཐོག་ནས་མ་ཡེངས་པ་ལ་ལྷག་མཐོང་དང་། སྒོམ་མེད་ཡེངས་མེད་རོ་མཉམ་དུ་གྱུར་པ་ལ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་ཚང་ཞིང་། འདི་ལ་མདོ་ཕྱོགས་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་།
Chinese
现在，由于超越了一切，无论以何种方式忆念以智慧和分别念修饰和建立的有相和无相，都是作意。即使安住于“什么也不忆念”的想法中，也会变成作意，因此在意义上稍微散乱（521）。正如大婆罗门所说：“如果心的垢染清净，就是俱生，那时不会有相违品的进入。”以及“如果使心变得不像心，那么他将获得无上菩提。”以及，比尔瓦巴说：“如果忆念它本身，并且偏袒二边的任何一方，因为在轮回中流转，是存在的根本。观察一切的根本，心的自性是什么。观察了却看不见，如果远离作意，必定解脱。”以及，“空性、无生、超越智慧以及离边等等，无论忆念什么，都不能安住于实相的意义中，非常遥远。”以及，夏瓦拉说：“看啊看啊，什么也不要看。修啊修啊，什么也不要修。”等等。那么，对于没有在相续中生起如此超越心识之意义的初学者来说，应该如何（522）做呢？虽然如实宣说了实相的意义，但由于没有在相续中生起，所以暂时守护和增长先前介绍的俱生心性的意义，以及伴随的体验和定解，消除散乱的障碍。通过四种瑜伽的次第，何时才能在智慧的行列中，不颠倒地显现实相的意义呢？例如，应该通过初一的月亮、狮子的幼崽和小孩的例子来理解，并且也将从未来的解释中理解。第三，像这样，无修和无散乱二者都具备了以上所说的所有安置方法。也就是说，不思、不念、不作意、不改造、不掺杂、不观察等等，都包含在什么也不修的范畴中。自然放松、自己的自性、安住的方式、实相等等，都包含在不散乱于意义的范畴中。同样，不修（523）而将心安住在自性中，就是止；在意义上不散乱，就是观；无修无散乱融为一体，就具备了止观双运的意义。对于此，经部方面说是无分别智，
English
Now, since it transcends everything, whatever is remembered, whether it is with characteristics or without characteristics, adorned and established by wisdom and conceptualization, is still conceptualization. Even abiding in the thought of 'not remembering anything' becomes conceptualization, so it is slightly distracted in meaning (521). As the great Brahmin said, 'If the impurities of the mind are purified, it is coemergent; at that time, opposing factors will not enter.' And, 'If the mind is made not to be the mind, then one will attain unsurpassed enlightenment.' And, Birwapa said, 'If one remembers that itself and is biased towards either of the two extremes, because it revolves in samsara, it is the root of existence. Look at the essence of the mind, which is the root of everything. Having looked, one does not see; if one is free from conceptualization, one will surely be liberated.' And, 'Emptiness, non-arising, transcendence of wisdom, and freedom from extremes, etc., whatever one remembers, one does not abide in the meaning of reality, it is very far away.' And, Shāwara said, 'Look, look, do not look at anything. Meditate, meditate, do not meditate on anything.' etc. So, how should a beginner who has not generated such a meaning of transcending mind in their continuum (522) act? Although the meaning of reality has been explained as it is, since it has not been generated in the continuum, for the time being, protect and increase the meaning of the coemergent nature of mind that was previously introduced, along with the experience and certainty, eliminating the obstacles of straying and distraction. Through the sequence of the four yogas, when will the meaning of reality be unmistakenly manifest in the rank of wisdom? For example, it should be understood through the examples of the crescent moon, the lion cub, and the young child, and it will also be understood from future explanations. Third, like this, both non-meditation and non-distraction possess all the methods of placement mentioned above. That is, not thinking, not contemplating, not conceptualizing, not fabricating, not adulterating, not analyzing, etc., are all included in the category of not meditating on anything. Naturally relaxed, one's own nature, the way of abiding, reality, etc., are all included in the category of not being distracted from the meaning. Similarly, not meditating (523) and placing the mind in its own nature is calm abiding; not being distracted in meaning is insight; non-meditation and non-distraction becoming of one taste possesses the meaning of the union of calm abiding and insight. For this, from the sutra perspective, it is non-conceptual wisdom,