Tibetan
འདུག་ཚུལ་ཅི་ཡོད་པ་དེའི་ངང་མ་ཤོར་ཙམ་བྱ་བ་ལས་བློ་སྤྲོས་ནས་གཞན་ཞིག་གསར་དུ་བཅོས་ཤིང་བསྒོམས་ན་དེ་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་དུ་མི་རུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་རིགས་བཤད་ཟིན་ལ། སླར་ཡང་ཅུང་ཟད་ (༥༡༦)བརྗོད་ན། སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་ཕྱོགས་རིས་མེད་པས་སྣང་བ་དང་སྟོང་རིག་སོགས་ཀྱི་འཆར་སྒོ་ལ་ཉེ་རིང་དང་ཕྱོགས་འཛིན་བྱས་ནས་མི་སྒོམ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་དོན་ལ་གང་གི་ཡང་ངོས་བཟུང་མེད་པས་ཡིན་མིན་དང་བླང་དོར་སོགས་སུ་ངོས་བཟུང་ནས་མི་སྒོམ། སེམས་དོན་ལ་ཅིར་ཡང་ངེས་པ་མེད་པས་བཏང་བཞག་སོགས་ཀྱི་ངེས་བཟུང་དང་གཏད་སོ་བྱས་ནས་མི་སྒོམ། སེམས་དོན་ལ་འཕོ་འགྱུར་གཏན་མེད་པས་རེ་དོགས་སོགས་ཀྱི་འཁུ་ཕྲིག་དང་རྩིས་གདབ་བྱས་ནས་མི་སྒོམ། སེམས་དོན་ལ་བཟང་ངན་ཅི་ཡང་མེད་པས་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་བཟོ་བཅོས་བྱས་ནས་མི་སྒོམ། སེམས་དོན་ལ་བཟང་ངན་ཅི་ཡང་མེད་པས་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་བཟོ་བཅོས་བྱས་ནས་མི་སྒོམ། སེམས་དོན་ལ་ཅི་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པས་དམིགས་པ་དང་རྩོལ་བས་བསྒྲུབས་ནས་མི་སྒོམ་མདོར་ན་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ལ་ཅི་ཡང་སྒོམ་དུ་མེད་པས་ཅིར་ཡང་མི་སྒོམ་སྟེ། གལ་ཏེ་བསྒོམས་ན་ཅི་འདྲ་ཞིག་བསྒོམས་ཀྱང་ཡིད་ཀྱི་འདུ་བྱེད་དང་དམིགས་པ་དང་མཚན་མ་དང་འཛིན་པ་དང་ཞེན་པ་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ནི་ (༥༡༧)གནས་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་ཡང་དག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་འདི་ནི་ཆོས་ཅི་ཡང་མི་སྒོམ་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། གསང་འདུས་ལས། དངོས་པོ་མེད་པས་སྒོམ་པ་མེད། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྒོམ་པ་མིན། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་པས། །སྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེས་དང་། གུར་ལས། སྟོང་པ་བསྒོམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། །སྟོང་མིན་བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་དང་། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། གང་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་ན་དེ་ཡང་ཐོང་། །ཞེས་དང་། གང་ལ་དམིགས་ཀྱང་དམིགས་པ་དེ་ཡིས་ཐར་པ་སྒྲིབ། །ཅེས་དང་། གལ་ཏེ་ཡིད་དུ་འོང་ངོ་སྙམ་པའི་སེམས། །སྙིང་ལ་བབ་པ་གཅེས་པར་བྱས་ན་ནི། །ཏིལ་གྱི་ཤུན་པ་ཙམ་གྱི་ཟུག་རྔུས་ཀྱང་། །ནམ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བྱེད་པར་ཟད། །ཅེས་དང་། ཤ་ཝ་རས། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ། །བསྒོམ་རྒྱུ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པས་མི་སྒོམ་སྟེ། །ཞེས་དང་། བིར་ཝ་པས། གནས་ (༥༡༨)ལུགས་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་ཉམས་ལ་ཞེན་པ་དང་། །དེ་ཉིད་དོན་ལ་དམིགས་ཤིང་བསྒོམ་ན་གོལ་བའོ། །ཞེས་དང་། ཏཻ་ལོ་པས། ཡིད་ལ་ཅི་ཡང་
Chinese
仅仅是不失去安住的方式，除此之外，如果动用分别念头，新造作并修习其他法，那么已经说完了它不符合实相之义的各种理由。再次稍微（516）说一下，因为心的实相没有偏袒，所以对于显现和空性觉知等现象，不要亲疏有别，不要执着而修习；同样，因为心之义对任何事物都没有确定，所以不要确定为是与非、取与舍等而修习。因为心之义对任何事物都没有确定，所以不要以放下和安住等来确定和执着而修习。因为心之义没有丝毫的变动，所以不要以希望和恐惧等来算计和筹划而修习。因为心之义没有好坏，所以不要以破立的造作而修习。因为心之义没有好坏，所以不要以破立的造作而修习。因为心之义对任何事物都没有执着，所以不要以执着和勤奋来修习。总之，心的实相没有任何可以修习的，所以对任何事物都不要修习。如果修习，无论修习什么，都只是生起意念、执着、相、能取和所执而已。那些是（517）不符合实相之见修的缘故。如是经中说：“修习般若波罗蜜多，就是不修习任何法。”等等。密集金刚中说：“因为没有事物，所以没有修习。所修之物不是修习。如是，因为事物和非事物，所以修习没有对境。”等等。古汝巴说：“不要修习空性，也不要修习非空性。”等等。大婆罗门说：“对什么有执着，就舍弃它。”等等。“无论执着什么，执着就会遮蔽解脱。”等等。“如果心中珍爱着认为悦意的念头，即使像芝麻皮那样微小的刺痛，也只会永远带来痛苦。”等等。夏瓦日巴说：“对于不作意的，大手印，因为没有丝毫可修之物，所以不要修习。”等等。比瓦巴说：“如果心中作意实相，执着于体验，并且执着于那个意义而修习，那就是错误的。”等等。泰洛巴说：“心中什么也
English
Just to avoid losing the way of abiding as it is, other than that, if one uses conceptual thoughts to newly fabricate and practice other things, then all sorts of reasons why that is not in accordance with the meaning of reality have already been explained. Again, to say a little (516), because the reality of mind has no bias, do not practice with closeness or attachment to the appearances of phenomena and empty awareness, etc.; likewise, because the meaning of mind has no determination of anything, do not practice by determining it as right or wrong, acceptance or rejection, etc. Because the meaning of mind has no certainty about anything, do not practice by determining and clinging to letting go and abiding, etc. Because the meaning of mind has no change whatsoever, do not practice by calculating and planning with hopes and fears, etc. Because the meaning of mind has no good or bad, do not practice by fabricating with negation and affirmation. Because the meaning of mind has no good or bad, do not practice by fabricating with negation and affirmation. Because the meaning of mind has no object of focus whatsoever, do not practice by accomplishing with focus and effort. In short, because the reality of mind has nothing to be practiced, do not practice anything at all. If you do practice, no matter what you practice, it is only generating mental activity, focus, characteristics, grasping, and clinging. Those are (517) not in accordance with the correct view and practice of reality. As it says in the sutra, "This practice of the Perfection of Wisdom is not practicing any dharma." And so on. In the Guhyasamaja it says, "Because there is no object, there is no practice. The object to be practiced is not practice. Thus, because of object and non-object, practice has no object." And so on. Gurupa said, "Do not practice emptiness, nor should you practice non-emptiness." And so on. The Great Brahmin said, "Whatever you are attached to, abandon it." And so on. "Whatever you cling to, that clinging obscures liberation." And so on. "If you cherish in your heart a mind that you think is pleasing, even the slightest prick like a sesame seed husk will only ever cause suffering." And so on. Shavaripa said, "In the Great Seal of non-mentation, because there is not a particle to be practiced, do not practice." And so on. Birwapa said, "If you keep the (518) reality in mind and cling to the experience, and focus on that meaning and practice, you are mistaken." And so on. Tailopa said, "Whatever in your mind
Tibetan
མི་བསམ་ལ་བཟླའི་ཆོས་ལ་ལྟོས། །ཞེས་དང་། མཻ་ཏྲི་པས། ངང་ལ་མ་ཡེངས་གནས་པ་ལས། །ལུས་ངག་བཅོས་ཤིང་སྒོམ་དུ་མེད། །མཉམ་པར་བཞག་དང་མ་བཞག་ཅེས། །གཉེན་པོས་བཅོས་ཤིང་སྒོམ་དུ་མེད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་བློ་བཅོས་ནས་བསྒོམ་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱང་ཐ་མལ་རང་རྒྱུད་དུ་མི་འཆོར་བའི་དྲན་པ་ཡེངས་མེད་ཅིག་ཅི་ནས་ཀྱང་དགོས་ཤིང་། དྲན་པ་དེ་ཡང་གོམས་པ་ཀློང་དུ་མ་གྱུར་གྱི་བར་ཅི་ཙོམ་དུ་ཡིད་མ་ཡེངས་པ་ཙམ་གྱིས་ཅུང་ཟད་དབྱེ་བ་མི་འབྱེད་པས། སྒོམ་རྣལ་འབྱོར་བཞི་སོ་སོར་རང་ས་རང་སའི་སྒོམ་དོན་ལས་མ་ཡེངས་པའི་དྲན་པ་ཅིག་དགོས་ལ། སྐབས་འདིར་ཡང་སྔར་ངོ་སྤྲད་པའི་སེམས་ཉིད་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དོན་ཐོག་ནས་མ་ཡེངས་པ་ཅིག་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྒྲོ་འདོགས་མ་ཆོད་ (༥༡༩)པའི་ལས་དང་པོ་པས་ཀྱང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ལྟ་བུ་རང་སའི་ཉམས་མྱོང་ཅི་ཡོད་ཀྱི་ཐོག་ནས་མ་ཡེངས་པ་ཅིག་ངེས་པར་དགོས་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོས། ཀྱེ་མ་རང་ལ་རང་གིས་དེ་ཉིད་མཚོན་ཏེ་ལྟོས། །མ་ཡེངས་སེམས་ཀྱིས་བལྟ་དང་བྲལ་གྱུར་ན། །ཡེངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་རྟོགས་མི་འགྱུར། །དངོས་པོའི་ཚང་ཚིང་གསེབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ནོར་བུ་སྟོར། །ཞེས་དང་། ཤ་ཝ་རས། ཀྱེ་མ་མ་ཡེངས་སེམས་ཀྱིས་རང་གིས་རང་ལ་ལྟོས། །ཞེས་དང་། བིར་ཝ་པས། ཡོད་མེད་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་ངང་ལ་མ་ཡེངས་བཞག །ཅེས་དང་། ཏཻ་ལོ་ལས། ཡེངས་པ་མེད་ན་སྒོམ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཡིན། །ཞེས་དང་། མཻ་ཏྲི་པས། ངང་ལ་མ་ཡེངས་གནས་པ་ལས། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་རྣམ་དཔྱོད་དམན་པ་འགའ་ཞིག་ལ་མ་ཡེངས་པའི་ཉམས་སྣང་ཡོད་ཀྱང་དོན་ཐོག་ནས་ཡེངས་པ་མི་ཤེས་པ་འོང་པས་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་ན། སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་གོ་རྟོག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་བློ་དང་རྟོག་པས་རྟོགས་པའི་གོ་ (༥༢༠)དོན་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་སེམས་ནའང་དོན་ཐོག་ནས་ཅུང་ཟད་ཡེངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་དོན་ཤེས་རིག་ལས་འདས་པས་བློ་རྟོག་གིས་ཤེས་ཤིང་རིག་པའི་དོན་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱེད་ཀྱང་དོན་ཐོག་ནས་ཅུང་ཟད་ཡེངས། སེམས་དོན་བསམ་གཞིག་གི་ཡུལ་མིན་པས་བློ་རྟོག་གིས་བསམ་གཞིག་བྱས་ཤིང་དཔྱད་པའི་སྟོང་པ་དང་སྐྱེ་མེད་སོགས་ཡིད་ལ་བྱེད་ཀྱང་དོན་ཐོག་ནས་ཅུང་ཟད་ཡེངས། སེམས་དོན་དམིགས་གཏད་ཀྱི་ཡུལ་མིན་པས་བློ་རྟོག་གིས་ཆེད་དུ་དམིགས་པ་ལ་གཏད་པའི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་སོགས་ཀྱི་ཉམས་སྣང་ལ་སེམས་གཏད་ཀྱང་དོན་ཐོག་ནས་ཅུང་ཟད་ཡེངས་མདོར་ན་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཡིད་བྱེ
Chinese
看看不要思索而念诵的法。弥勒巴说：从不散乱安住的状态中，身体和语言不做作，没有修习。安住和平等不安住，不做作对治，没有修习。如此说。第二，这样调伏心之后，虽然没有什么要修的，但无论如何都需要不散乱的忆念，不落入庸常自续中。忆念没有成为习惯之前，仅仅是不散乱，不会有丝毫差别。四种瑜伽的每一种，都需要不散乱于各自的修法意义的忆念。此时，也需要不散乱于之前介绍的俱生心性的意义。如果像那样，没有如实断除增益（519）的初学者，也一定要有不散乱于如心一境般的自身体验。大婆罗门说：奇哉！自己对自己以那本身来指示而看。不散乱的心远离看，散乱的心不会证悟那本身。在那事物丛林中遗失珍宝。如此说。夏瓦拉说：奇哉！以不散乱的心自己对自己看。如此说。比尔瓦巴说：对于有无什么也不分别，安住于不散乱的状态。如此说。泰洛巴说：没有散乱就是修行的国王。如此说。弥勒巴说：从不散乱安住的状态中。如是说。有些智慧低下的人，虽然有不散乱的觉受显现，但实际上却不知道自己已经散乱，这是怎么回事呢？因为心的实相超越了理解的范畴，所以心中想着以分别念所理解的意义（520），实际上已经稍微散乱了。同样，心的意义超越了知识，所以以分别念去了解，心中想着知识的意义，实际上已经稍微散乱了。心的意义不是思考的对象，所以以分别念去思考，心中想着分析的空性和无生等，实际上已经稍微散乱了。心的意义不是执著的对象，所以以分别念专注于特别执著的乐明无分别等觉受显现，实际上已经稍微散乱了。总之，心的实相是
English
Look at the Dharma that is recited without thinking. Maitripa said: From the state of abiding without distraction, there is no need to fabricate body and speech, and there is no meditation. Abiding and not abiding equally, there is no need to fabricate antidotes, and there is no meditation. Thus it is said. Secondly, although there is nothing to meditate on after taming the mind in this way, a non-distracted mindfulness that does not fall into ordinary self-continuum is definitely needed. Even before that mindfulness becomes a habit, there is no slight difference in just not being distracted. Each of the four yogas requires a mindfulness that is not distracted from the meaning of the meditation of its own ground. In this case, it is also necessary not to be distracted from the meaning of the co-emergent nature of mind previously introduced. If that is the case, even a beginner who has not truly cut off the imputation (519) must have a non-distracted experience of his own ground, such as one-pointedness of mind. The Great Brahmin said: Alas! Look at yourself with that very thing indicating to yourself. If the undistracted mind is separated from seeing, the distracted mind will not realize that very thing. In the midst of the thicket of things, that very jewel is lost. Thus it is said. Shavara said: Alas! Look at yourself with an undistracted mind. Thus it is said. Birwapa said: Do not discriminate between existence and non-existence, abide in a state of non-distraction. Thus it is said. Tailopa said: If there is no distraction, it is the king of meditation. Thus it is said. Maitripa said: From the state of abiding without distraction. So it is. Some people with low intelligence may have the appearance of non-distraction, but in reality they do not know that they are distracted. What is this like? Because the reality of the mind is beyond the realm of understanding, they think of a meaning understood by intellect and thought (520), but in reality they are slightly distracted. Similarly, because the meaning of mind is beyond knowledge, they understand it with intellect and thought, and think of the meaning of knowledge, but in reality they are slightly distracted. The meaning of mind is not an object of thought, so they think with intellect and thought, and think of emptiness and non-arising, etc., but in reality they are slightly distracted. The meaning of mind is not an object of focus, so they focus on the experience of bliss, clarity, and non-thought, etc., which are specifically focused on by intellect and thought, but in reality they are slightly distracted. In short, the reality of mind is