Tibetan
དེའི་འགལ་ཟླ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་ན། དེའི་གཉེན་པོ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པར་རིགས་ན་ཡང་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ (༣༦༨)མཉམ་བཞག་གི་ངོར་བུམ་པ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། རིགས་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ་སྤྲོས་བྲལ་དེ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འགལ་ཟླ་སྤྲོས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ལྟ་བ་ཁས་ལེན་དང་བྲལ་བ། བསྒོམ་པ་ཡིད་བྱེད་དང་བྲལ་བ། སྤྱོད་པ་བླང་དོར་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བསྒྲགས་པ་དེ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྤྱོད་པ་བླང་དོར་དང་བྲལ་བ་ནི་མཉམ་བཞག་གི་ཚེ་ཡིན་གྱི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་བླང་དོར་བྱེད་དགོས་སོ། །འདིར་མང་དུ་སྨོས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དབུ་མ་པ་ཡིན་ན་ནི་སྟོང་པ་དང་སྟོང་མིན་དང་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་དང་འདུས་བྱས་དང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་བདག་དང་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་གང་ཡང་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་ཆེན་མོ་རྣམས་ནས་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གལ་ཏེ་སྟོང་མིན་ཅུང་ཟད་ཡོད། །སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་འགྱུར། །མི་སྟོང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ན། །སྟོང་པ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སྐྱེ་དང་གནས་དང་འཇིག་པ་དག །མ་གྲུབ་ཕྱིར་ན་འདུས་བྱས་མེད་ (༣༦༩)འདུས་བྱས་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་པས། །འདུས་མ་བྱས་ནི་ཇི་ལྟར་གྲུབ། །ཅེས་དང་། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་ན། །དངོས་མེད་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་པོ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ནི། །དངོས་མེད་ཡིན་པར་སྐྱེ་བོ་སྨྲ། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་བལྟ་བ། །དེ་དག་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་དང་། རིགས་པ་དྲུག་བཅུ་པ་ལས། ཇི་སྲིད་ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་གཡོ་བ། །དེ་སྲིད་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །ཞེས་དང་། ཡོད་པས་རྣམ་པར་མི་གྲོལ་ཏེ། །མེད་པས་སྲིད་པ་འདི་ལས་མིན། །དངོས་དང་དངོས་མེད་ཡོངས་ཤེས་པས། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་དང་། ཡང་དག་མ་མཐོང་འཇིག་རྟེན་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པར་རློམ་སེམས་ཏེ། །ཡང་དག་མཐོང་བ་འཇིག་རྟེན་དང་། །མྱ་ངན་འདས་པར་རློམ་སེམས་མེད། །ཅེས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། གང་དུ་རྣམ་རྟོག་སྣང་གྱུར་པ། །དེར་ནི་སྟོང་ཉིད་ག་ལ་ཡོད། །རྟོག་བྱ་རྟོག་བྱེད་རྣམ་པའི་སེམས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས་མ་གཟིགས། །གང་ན་བརྟག་བྱ་
Chinese
如果存在所谓的“有和无两者”，那么理应存在与此相反的“非有非无”，但由于不可能同时是“有和无”，因此也不可能存在相对于它的“非有非无”。因此，(368)在等持的境界中，也不承认瓶子等一切戏论的边都不存在，因为用理智分析时，戏论的止息本身也不存在，因为它的对立面戏论并不存在。如果这样做，就会出现宣称见解脱离承认、禅修脱离作意、行为脱离取舍的情况。其中，行为脱离取舍是在等持时，而在后得的阶段则必须进行取舍。在此说多了又有什么用呢？如果是中观派，那么对于空和非空、生和住和灭、有为和事物和非事物、我和无我等任何一方都不应承认，这是中观的伟大论典中所说的。如《中观根本慧论》中所说：“若有少许非空，则有少许空。若无少许非空，何处有空？”以及“生与住与灭，未成故无有为，(369)有为若未极成，无为如何成？”以及“若事物未成，则非事物不成。事物变为他，世人说为非事物。谁观空性，彼等说为不可成。”以及《六十正理论》中说：“乃至心随逐，尔时魔所行。 ”以及“不以有解脱，亦不由此无，了知有非有，大士得解脱。”以及“未见真实世间，及涅槃生慢，见真实世间，及涅槃不生慢。”以及《菩提心释》中说：“于彼现起诸分别，彼处岂有空性耶？如是分别所取心，如来未曾见。何处有可观察
English
If there is such a thing as "both existence and non-existence," then it should be reasonable to have something that is the opposite of that, "neither existence nor non-existence." However, since it is impossible to be both "existence and non-existence," it is also impossible to have "neither existence nor non-existence" in relation to it. Therefore, (368) in the state of equipoise, one does not even accept that the vase and all extremes of elaboration are absent, because when analyzed with reason, the cessation of elaboration itself does not exist, since its opposite, elaboration, does not exist. If this is done, then the proclamations of view being free from acceptance, meditation being free from mental engagement, and conduct being free from acceptance and rejection will arise. Among these, conduct being free from acceptance and rejection is during the time of equipoise, but in the post-equipoise state, acceptance and rejection must be done. What is the use of saying more here? If one is a Madhyamika, then one should not accept any side of emptiness and non-emptiness, arising and abiding and ceasing, conditioned and things and non-things, self and non-self, etc., as stated in the great Madhyamika treatises. As it is said in the Root Wisdom: "If there is a little non-emptiness, then there will be a little emptiness. If there is no little non-emptiness, where is there emptiness?" And: "Arising and abiding and ceasing, since they are not established, there is no conditioned. (369) Since the conditioned is not fully established, how is the unconditioned established?" And: "If things are not established, then non-things will not be established. Things that have changed into something else, people say are non-things. Those who view emptiness, it is said that they cannot be established." And in the Sixty Stanzas of Reasoning: "As long as the mind is disturbed, that is the realm of demons." And: "One is not liberated by existence, nor is one liberated from this existence by non-existence. By fully knowing existence and non-existence, the great being is liberated." And: "Not seeing reality, one is proud of the world and nirvana. Seeing reality, one is not proud of the world and nirvana." And in the Explanation of the Mind of Enlightenment: "Wherever conceptual thoughts appear, how can emptiness be there? The mind that apprehends and the object apprehended, the Thus-Gone Ones have not seen. Where there is something to be examined
Tibetan
རྟོག་བྱེད་ཡོད། །དེར་ནི་བྱང་ཆུབ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། སྐྱེ་མེད་དང་ནི་སྟོང་ཉིད་དང་། །བདག་མེད་ཅེས་བྱར་སྟོང་པ་ཉིད། །དམན་པའི་བདག་ཉིད་གང་ (༣༧༠)བསྒོམ་པ། །དེ་དེ་བསྒོམ་པར་བྱེད་པ་མིན། །ཞེས་དང་། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། དེ་ལྟར་བདག་དང་བདག་མེད་པ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་དམིགས་སུ་མེད། །བདག་དང་བདག་མེད་ལྟ་བ་དག །དེ་ཕྱིར་ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་བཟློག །ཅེས་གསུངས་ལ། སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་བས་ཀྱང་། སྟོང་མིན་མེད་པར་སྟོང་པ་ནི། །གང་ལས་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་གཅིག་ཤོས་ནི། །མེད་པར་གཉེན་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བདེན་གཉིས་ལས་ཀྱང་། དགག་བྱ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །གང་དག་དུ་ན་བཀག་མེད་གསལ། །ཞེས་དང་། བརྟགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི། །བཀག་པས་བརྟགས་མིན་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས། དེ་ཕྱིར་བརྫུན་པའི་དངོས་གང་ཡིན། །དེ་ཡི་དངོས་མེད་གསལ་བར་བརྫུན། །ཞེས་དང་། དབུ་མའི་རྒྱན་ལས། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་བཀག་པའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་བ་མེད་ལ་སོགས་མི་སྲིད། །ཡུལ་མེད་པ་ལ་དགག་པའི་སྒྲ། །སྦྱོར་བ་ལེགས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཡོད་པའམ་མེད་པ་ཞེས། །འཛིན་པ་དེ་ནི་རྨོངས་པ་སྟེ། །རྨོངས་པ་ཡོད་ན་མི་གྲོལ་ལོ། །མེད་པ་པ་ནི་ (༣༧༡)ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ཡོད་པ་པ་ནི་བདེ་འགྲོར་འགྲོ། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ཕྱིར། །གཉིས་ལ་མི་རྟེན་ཐར་པར་འགྱུར། །ཡང་དག་ཇི་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་པས། །ཡོད་དང་མེད་པར་མི་འདོད་པ། །དེ་ཕྱིར་མེད་པ་པར་འགྱུར་ན། །ཅི་ཕྱིར་ཡོད་པ་པར་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཡོད་པ་སུན་ཕྱུང་བས། །དོན་གྱིས་དེ་ནི་མེད་པར་བསླན། །དེ་བཞིན་མེད་པ་སུན་ཕྱུང་བས། །ཡོད་པར་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་བསླན། །ཡང་དག་དོན་གྱིས་མེད་ཉིད་དུ། །དམ་མི་འཆའ་ཞིང་མི་དཔྱོད་ལ། །བྱང་ཆུབ་བརྟན་ཕྱིར་སེམས་མེད་པ། །དེ་དག་ཇི་ལྟར་མེད་པར་བཤད། །གང་ཟག་ཕུང་པོར་སྨྲ་བ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་གྲངས་ཅན་འུག་ཕྲུག་དང་། །གོས་མེད་བཅས་པ་གལ་ཏེ་ཞིག །ཡོད་མེད་འདས་པར་སྨྲ་ན་དྲིས། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །བསྟན་པ་འཆི་མེད་ཡོད་མེད་ལས། །འདས་པ་ཟབ་མོ་ཞེས་བཤད་པ། །ཆོས་ཀྱི་ཁུང་པ་ཡིན་ཞེས་གྱིས། །ཞེས་དང་། ཡང་རིགས་པ་དྲུག་བཅུ་པ་ལས། ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བའི་གནས། །མེད་ཉིད་རྣམ་པར་བཟློག་ཟིན་གྱི། །རིགས་པ་གང་གིས་ཡོད་པ་ཡང་། །བཟློག་པར་བྱ་བ་མཉན་པར་གྱིས། །ཞེས་དང་། གང་བློ་ཡོད
Chinese
有分别念存在，那里就没有菩提。如是说。无生和空性，以及无我，被称为空性。观修低劣的自性，那不是在观修那个。如是说。《宝鬘论》中说： 如此，我和无我，如实地没有对境。我和无我的见解，因此被大能仁遮止。如是说。阿arya天尊也说： 如果没有非空，那么空性从何处产生？如何一个没有，对治会产生？如是说。《二谛论》中也说： 因为没有所破，哪里没有遮止是明显的。如是说。被观察的自己的体性，被遮止了，如何成为非被观察的？如是说。《入行论》中说： 因此，凡是虚假的实有，它的无实明显是虚假的。如是说。《中观庄严论》中说： 因为遮止了生等，无生等是不可能的。对于没有对境的遮止之声，结合是不可能好的。如是说。 又是《宝鬘论》中说： 认为世界存在或不存在，那是愚痴，如果有愚痴就不会解脱。认为不存在的人（371）会堕入恶趣，认为存在的人会趣向善趣。为了如实地完全了解，不依赖二者会获得解脱。因为如实地完全了解，不希望存在和不存在，因此如果成为不存在者，为什么不会成为存在者？如果驳倒了存在，实际上就建立了不存在。同样，驳倒了不存在，为什么不建立存在？实际上对于不存在，不立誓也不思考，为了菩提稳固没有心，那些如何说成不存在？如果说人是蕴，世间数论外道和裸体派等如果灭亡，如果说超越了有无，就应提问。因此诸佛所说的，教法不死超越有无，说是甚深，要做为法的孔穴。如是说。 又是《六十正理论》中说： 一切过患产生之处，已经完全驳斥了无有，用什么道理也要驳斥有，请听。如是说。 任何有智慧
English
There is conceptualization. There is no Bodhi there. Thus it is said. Unborn and emptiness, and selflessness, are called emptiness. Meditating on an inferior self-nature, that is not meditating on that. Thus it is said. In the Ratnavali it says: Thus, self and selflessness, are not truly objects. The views of self and selflessness, are therefore refuted by the Great Sage. Thus it is said. Acharya Aryadeva also said: If there is no non-emptiness, from where does emptiness arise? How can an antidote arise without one? Thus it is said. In the Two Truths it also says: Because there is no object to be negated, where is it clear that there is no negation? Thus it is said. The self-nature of what is examined, how can it become unexamined by being negated? Thus it is said. In the Bodhicharyavatara it says: Therefore, whatever is a false entity, its non-entity is clearly false. Thus it is said. In the Madhyamakalankara it says: Because birth and so on are negated, non-birth and so on are impossible. For the sound of negation without an object, combination is not good. Thus it is said. Again, in the Precious Garland it says: Holding that the world exists or does not exist, that is ignorance, and if there is ignorance, there will be no liberation. One who believes in non-existence (371) goes to the lower realms, and one who believes in existence goes to the happy realms. In order to fully understand as it is, one will be liberated by not relying on the two. Because of fully understanding as it is, not desiring existence and non-existence, therefore if one becomes a non-existent, why would one not become an existent? If existence is refuted, then in reality non-existence is established. Likewise, if non-existence is refuted, why is existence not established? In reality, one does not take vows or contemplate on non-existence, and for the sake of stable Bodhi, there is no mind, how can those be said to be non-existent? If one says that a person is the aggregates, and the world, the Samkhya, the owl chicks, and the naked ones, etc., if they perish, if they say they have transcended existence and non-existence, then ask. Therefore, the Buddhas have said that the teaching is immortal, transcending existence and non-existence, and say that it is profound, make it a hole of Dharma. Thus it is said. Again, in the Sixty Stanzas of Reasoning it says: The place where all faults arise, non-existence has already been completely refuted, by what reasoning should existence also be refuted, please listen. Thus it is said. Whoever has intelligence