Tibetan
་དང་སྡུག་བསྔལ། བདག་ཡོད་པ་དང་བདག་མེད་པ། སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ། ཞི་བ་དང་མ་ཞི་བ། དབེན་པ་དང་མི་དབེན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་འདི་དག་ནི་གཟུང་བའི་སྤྲོས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལ་དམིགས་ཤིང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ནི་འཛིན་པའི་སྤྲོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྒྱས་པ་ལས། གཟུགས་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱོང་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གཟུགས་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་པ་ནས་གཟུགས་དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང་མི་དབེན་ཞེས་བྱ་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །སྤྱོད་ཀྱང་ (༣༥༤)སྤྱོད་ལ་མི་སྤྱོད་ཀྱང་མི་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་ལ་བསྒྲེས་ནས་གསུངས་ལ། ཡང་གཟུགས་སྔོན་གྱི་མཐར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་། གཟུགས་ཕྱི་མའི་མཐར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་། གཟུགས་དབུས་སུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ། །ཞེས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་བསྒྲེས་ནས་གསུངས་པ་ལ་རྒོལ་བར་འདོད་ནས། གཟུགས་བརྙན་གསལ་བའི་མེ་ལོང་ལས། འཁོར་བའི་རྩ་བ་བདག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་དང་། །དངོས་སུ་འགལ་བའི་བདག་མེད་མི་བསྒོམ་པར། །དུས་གསུམ་ཡིད་བྱེད་འགོག་པ་ལྷུར་ལེན་པ། །དུད་འགྲོའི་བསྒྲུབ་ཐབས་བསྒོམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན། །ཞེས་དང་། དྲི་བ་ལྷག་བསམ་རབ་དཀར་ལས། །འབྲས་བུ་མཐོ་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ལྷ། །དམའ་ན་དུད་འགྲོའི་རྒྱུ་ལ་ནན་ཏན་དུ། །འབད་པའི་བསྒོམ་ཆེན་རྣམས་ལ་མ་བཟོད་ནས། །ཟུར་ཙམ་ཞུས་མོང་ནོངས་ན་བཟོད་པར་མཛོད། །ཅེས་ཡི་གེར་བྲིས་སོ། །ཁྱེད་ཅག་གི་འདོད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བདག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་དང་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་བའི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ལ། ཐོག་ (༣༥༥)མར་དགག་བྱའི་བདག་ངོས་གཟུང་ནས་དེའི་དོན་སྤྱི་བློ་ལ་ཤར་བ་ན་བདག་དགག་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་འབེན་མ་མཐོང་བར་མདའ་འཕེན་པ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་དགག་བྱ་ངོས་ཟིན་ནས་དེ་ཉིད་རིགས་པས་ཞིབ་མོར་དཔྱད་པའི་མཐར་བདག་ཞེས་བྱ་བ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པ་དེའི་ཚེ་འཛིན་སྟངས་ཤུགས་དྲག་པོས་ངེས་ཤེས་དེའི་རྒྱུན་ཡིད་ལ་བྱས་ནས་བསྒོམ་པ་འདི་བདག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་དང་དངོས་སུ་འགལ་བའི་བདག་མེད་བསྒོམ་ལུགས་ཡིན་པར་འདོད་མོད། ཁོ་བོ་ཅག་ལྟར་ན་འདི་ཡང་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཉམས་ལེན་ནི་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པར་འཛིན་པའི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གཟུགས་བདག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །གཟུགས་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བར་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དགག་བྱའི་བདག་ངོས་འཛིན་པའི་ངལ་བ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། བདག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་བདག་གི་སྤྱི་ལ་བདག་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཆ་དེ་ཉིད་ལ་ཕུང་པོ་སོགས་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་ཞིབ་མོར་བརྟགས་ (༣༥༦)ཤིང་དཔྱད་པ་ན་བདག་ཞེས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་དམིགས་པ་ལས་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་ལོག་པ་ལས་བདག་མེད་པར་ངས་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། བདག་མེད་པར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་བསྒོམ་པ་ནི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཉམས་ལེན་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་མཛོད་ཕུགས་ན་རྐུན་མ་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ཞིབ་ཏུ་བརྟགས་ཤིང་དཔྱད་པ་ན་རྐུན་མ་མ་དམིགས་པ་ལས་རྐུན་མ་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་ལོག་པ་ལ་རྐུན་མ་མེད་པར་ངེས་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པས་མཚན་མོ་ཐོག་ཐག་ཏུ་རྐུན་མ་མེད་པར་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་ཡིད་ལ་བྱེད་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྤྲོས་བྲལ་བསྒོམ་པའི་ཚེ་འཛིན་སྟངས་ཤུགས་དྲག་པོས་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སྦྲུལ་ལ་བཟུང་ཉེས་དང་། །རིག་སྔགས་ལོག་པར་བསྒྲུབས་པ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ལ་ཉམས་ལེན་བྱས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོར་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་ (༣༥༧)པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་བ་བྱམས་པས་ཀྱང་། བདག་དང་བདག་མེད་སྤྲོས་པ་དག །ཉེ་བར་ཞི་བ་དམ་པའི་བདག། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དུས་གསུམ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འགོག་པ་དུད་འགྲོའི་བསྒྲུབ་ཐབས་ཡིན་པ་དང་། བསྒོམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དུས་གསུམ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བསྒོམ་ཆོས་ཅན། མི་དགེ་བའི་ལས་ཡིན་པར་ཐལ། དུད་འགྲོར་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས། འདོད་ན། དེ་ལྟ་བུ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཡིན་པར་མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་གང་ནས་གསུངས་པའི་ཁུངས་སྟོན་ཞིག །ཡང་ཁྱེད་ཅག་ཏུ་མ་ཟད་བོད་སྟོན་མང་པོ་ཞིག་འདི་སྐད་དུ་སྨྲ་སྟེ། ཆོས་རྗེ་ས་སྐྱ་པས། བླུན་པོ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ་བསྒོམ་པ། །ཕལ་ཆེར་དུད་འགྲོའི་རྒྱུ་རུ་གསུངས། །མིན་ན་གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་སྐྱེ། །ཡང་ན་ཉན་ཐོས་འགོག་པར་ལྷུང་། །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ལ་དགོངས་པ་གང་ཡིན་མི་ཤེས་པར་རི་བོང་གི་ཅལ་ལྟར་རྒྱུག་ཅིང་སྨྲ་བར་འདུག་སྟེ། དེ་ཡང་གང་ལས་གསུངས་ཞིག་ཏུ་བརྟགས་པ་ན། དཔལ་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལས། །རྨོངས་པ་བསྒོམ་པས་རྣལ་འབྱོར་ནི། །ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་པར་སྣང་ཞིང་། (༣༥༨)དེའི་རྨོངས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་གང་ལ་བྱེད་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་ལ་ལེགས་པར་སྦྱངས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཞལ་མཐུན་པ་མེད་ན། ཁྱེད་ཅག་ལན་རེ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་འདོད་པ་དང་བསྟུན་པའི་འབྲུ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འགྲེལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཅག་གིས་གཏན་ཚིགས་གང་ཡང་མེད་པར་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མི་གསལ་བའི་བསྒོམ་འདིས་ནི་དུད་འགྲོར་སྐྱེ་བར་རིགས་སོ་སྙམ་པའི་ཡིད་དཔྱོད་ཙམ་ལས་མེད་ལ་དེ་ལྟ་ན་ནི་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཅན་དུད་འགྲོའི་རྒྱུར་ཐལ། འདུ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མི་གསལ་བའི་བསྒོམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མི་གཡོ་བའི་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་མི་ཤེས་པའི་རང་མཚང་བསྟན་བར་ཟད་ཏེ། སྙོམས་འཇུག་གསུམ་པོ་ངན་འགྲོའི་རྒྱུར་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དཀའ་ཐུབ་སྤྱད་པ་ཡི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་། གཏུམ་མོ་བསྒོམ་པ་ཚ་དམྱལ་གྱི་རྒྱུར་ཐལ་བ་ཡང་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ལས་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་རང་བཟོས་འཇོག་པ་ཁྱེད་ཅག་གིས་མཁས་གྲུབ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་གཅེས་སུ་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་ཁྲེལ་བའི་ (༣༥༩)གནས་སུ་བྱེད་པ་ངོ་མཚར་ཆེ་ཞིང་སྔོན་ནས་ད་ལྟའི་བར་གྱི་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་དང་མ་གྲགས་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ས་ཆེན་པོའི་རྡུལ་གྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བརྙས་པ་དང་། ངན་སོང་གི་འགྲོ་བ་བསྒྲུབ་པའི་བསྒྲུབ་པ་པོར་ངེས་པར་བྱེད་པའི་སྡིག་པ་འདི་ལྟ་བུ་བསོག་པ་ནི་ལས་འབྲས་ལ་མཁས་པའི་གཏམ་མ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་འདི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། པཎྜི་ཏ་སྒྲོ་འདོགས་ཕྱི་ནས་གཅོད། རྣལ་འབྱོར་པ་ནང་ནས་གཅོད་ཅེས་བྱ་བར་གྲགས་པ་ལས། དང་པོ་ནི་རྣམ་འགྲེལ་ལས། འདི་ཡུལ་སུན་དབྱུང་མེད་པར་ནི། །དེ་སྤོང་བར་ནི་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ལ། ཕྱི་མ་ནི་དོ་ཧ་ལས། ཁྱིམ་ན་ཡོད་པ་ཕྱི་རོལ་སོང་ནས་ཚོལ། །ཁྱིམ་བདག་མཐོང་ནས་ཁྱིམ་མཛེས་དག་ལ་འདྲི།། །མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་བདག་ཉིད་ཤེས་པར་བྱོས། །
Chinese
以及痛苦。有我和无我。空和不空。寂静和不寂静。远离和不远离等等，这些是所取的戏论。缘于它们并执着，称为能取的戏论。如《广大母经》所说：如果修习“色有”，就是在行相上运作。如果修习“色无”，就是在行相上运作。从“色寂静”和“不寂静”的修习，到“行与不行”的修习，都是在行相上运作。从色到一切智都包括在内。又说：在过去色的尽头，没有真正地随见；在未来色的尽头，没有真正地随见；在现在色的中间，没有真正地随见。将一切智包括在内来说，想要反驳，就像明镜中的影像一样。《轮回的根本是俱生我执》，如果不修与此直接相违的无我，而致力于阻止三时作意，这就像是动物的修行方法，是修行的影像。就像《疑问白莲》中所说：如果果位高，就是无意识的天神；如果果位低，就是努力追求动物的因。对于努力修行的修行者们，我无法忍受，所以冒昧地提出一些问题，如有错误，请宽恕。你们的观点是这样的：为了使与俱生我执和执着方式直接相违的无我智慧在相续中生起，首先要确定所破的我，并在心中浮现其总相，这样才能破除我，否则就像没有看到目标就射箭一样。因此，在确定了所破之后，通过理智仔细分析，最终确定所谓的我丝毫也不存在，当生起这种定解时，以强烈的执着方式，将这种定解持续不断地放在心中并进行修习，这就是修习与俱生我执直接相违的无我的方法。但在我们看来，这也是一种有戏论的修行，因为这是执着于无我的戏论。正如所说：色是有我的
English
and suffering. Self and no-self. Emptiness and non-emptiness. Peace and non-peace. Seclusion and non-seclusion, etc., these are the elaborations of the grasped. Focusing on them and clinging to them are called the elaborations of the grasper. As it is said in the Extensive Mother Sutra: If you practice "form exists," you are operating on characteristics. If you practice "form does not exist," you are operating on characteristics. From practicing "form is secluded" and "not secluded," to practicing "acting and not acting," you are operating on characteristics. From form to omniscience are included. Again, it says: At the end of past form, there is no true seeing; at the end of future form, there is no true seeing; in the middle of present form, there is no true seeing. Including omniscience in this statement, wanting to refute it, is like an image in a clear mirror. "The root of samsara is innate self-grasping," and if one does not meditate on the selflessness that directly contradicts it, but instead focuses on preventing the mental activity of the three times, it is like the practice method of animals, a mere image of meditation. As it is said in "Question White Lotus": If the fruit is high, it is an unconscious god; if the fruit is low, it is diligently pursuing the cause of animals. I cannot bear to see those who strive in great meditation, so I venture to ask a few questions; if there are any errors, please forgive me. Your view is this: In order to generate in the mindstream the wisdom of selflessness that directly contradicts innate self-grasping and the manner of grasping, one must first identify the self to be refuted, and when its general meaning arises in the mind, then the self must be refuted, otherwise it is like shooting an arrow without seeing the target. Therefore, having identified the object to be refuted, after thoroughly examining it with reason, one ultimately determines that the so-called self does not exist even to the slightest degree. When this certainty arises, one intensely and continuously focuses on this certainty in the mind and meditates on it. This is considered the method of meditating on selflessness that directly contradicts innate self-grasping. But in our view, this is also a practice with elaborations, because it is an elaboration of clinging to selflessness. As it is said: Form has a self
Chinese
如果执著于“是”的行持，那就是执著于相。如果执著于“色无我”的行持，那就是执著于相。如是说。那么应该如何呢？识别所破之我的自性的这种辛劳有什么用呢？俱生我执以五蕴等为对境，在我的总相上假立为我的那个部分，将五蕴等一一分开，用能辨别的道理详细观察(356)和分析，结果连稍微一点“我”都无法确定，由此从执著我的假立中解脱，从而安立为证悟无我。然而，持续不断地忆念和修习证悟无我的定解，并不是完全清净的离戏修持，因为其中包含着执著于无我的分别念。例如，当产生认为仓库里有小偷的假立时，仔细观察和分析，结果没有发现小偷，由此从认为有小偷的假立中解脱，从而安立为确定没有小偷，就像晚上根本不需要持续不断地忆念确定没有小偷的定解一样。此外，在修习离戏时，以强烈的执著方式观无我，就会变成：若以邪见观空性， 慧浅之人反受损， 如捉毒蛇不得法， 咒语颠倒反自害。 所说之义的修行。而且，世尊也说了，为了对治空性之见，空性即是空性(357)。胜者弥勒也说：我与无我诸戏论， 寂灭即是胜义谛。 此外，阻止忆念三时是畜生的修法，也是修行的影像，这也不合理。因为忆念三时的修法，是属于不善业，因为它是投生为畜生的业。承认这个宗义。如果承认，那么请指出在哪个经续论典中说了这样是不善业的来源？还有，不仅是你们，很多藏地的导师也这样说：法王萨迦班智达说：愚人修习大印， 大多是畜生因。
English
If you practice with attachment to "is," then you are practicing with attachment to signs. If you practice with attachment to "form is without self," then you are practicing with attachment to signs. So it is said. Then how should it be? What is the use of this labor of identifying the self to be refuted? The coemergent self-grasping takes the five aggregates, etc., as its object, and that part which imputes 'self' to the general characteristic of self, by separating the aggregates, etc., individually, and examining (356) and analyzing in detail with reasoning that discriminates, then even a little 'self' is not found, and from the reversal of the imputation of grasping at self, it is established as realizing no-self. However, continuously remembering and meditating on the certainty of realizing no-self is not a completely pure practice of non-elaboration, because it is accompanied by conceptual thought that grasps at no-self. For example, when the imputation arises that there is a thief in the storehouse, when examined and analyzed in detail, no thief is found, and from the reversal of the imputation of grasping that there is a thief, it is established as certain that there is no thief, just as there is no need to continuously remember the certainty of no thief in the night. Furthermore, when meditating on non-elaboration, to view no-self with strong grasping is: If one views emptiness with wrong views, those of little wisdom will be destroyed, like grasping a snake incorrectly, or accomplishing a mantra in reverse. It becomes practicing the meaning of what was said. Moreover, the Bhagavan also said that as an antidote to the view of emptiness, emptiness is emptiness (357). The Victorious Maitreya also said: Self and no-self, all elaborations, peace is the ultimate self. Furthermore, preventing the recollection of the three times is the method of practice of animals, and it is also not appropriate to be an image of meditation. Because the meditation of recollecting the three times is necessarily an unwholesome action, because it is the action that throws one into the animal realm. The sign is accepted. If you assert, then show the source from which sutras, tantras, and treatises say that such is an unwholesome action. Also, not only you, but many Tibetan teachers say this: Dharma Lord Sakya Pandita said: Foolish people meditating on the Great Seal, mostly it is the cause of animals.