Tibetan
་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཟད་པ་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་ (༨༡)པའི་གསུང་རིས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། ཡོད་དང་མེད་ལས་རྣམ་པར་འདས། །གཉིས་མེད་དངོས་དང་དངོས་མེད་ཟད། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་བདེ་བ་ཆེ། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་འདས། །སྟོང་པའི་ཆོས་ནི་རྣམ་པར་སྤངས། །རྟག་དང་ཆད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། །རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་རིས་མེད་པ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་ན། དབུ་མའི་རང་ནི་བདེ་གཅིག་ཉིད། །ཅེས་ཟེར་བ་ཡང་མི་འཐད་ཏེ་དབུ་མ་དང་བདེ་བ་ཡང་མཐའ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མཚན་མར་འཛིན་པའི་བློ་ལ་ལྟོས་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་བ་བདེན་མོད་ཀྱི། ཁོ་བོ་ཅག །བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤངས་ནས། །ཉི་མ་གཅིག་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟག །ཅེས་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་གསུངས་པའི་ངེས་པས་དབུ་མ་དང་བདེ་བ་ཉིད་དུ་ཡང་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་གཞོན་ནུ་མ་ལ་པྲ་ཕབ་པ་ལྟ་བུ་སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་དབུ་མ་ཞེས་མིང་ (༨༢)དུ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ལས། ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་ཡིན་པ་དང་མ་ཡིན་པ་དང་གཅིག་པ་དང་གཅིག་མ་ཡིན་པ་དང་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མ་ཡིན་པ་དང་སྒྲ་དང་སྒྲ་མ་ཡིན་པ་དང་སྐད་ཅིག་མ་དང་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་དང་ཆགས་པ་དང་ཆགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་ཞེ་སྡང་དང་ཞེ་སྡང་མ་ཡིན་པ་དང་གཏི་མུག་དང་གཏི་མུག་མ་ཡིན་པ་ཞེས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱོགས་ཏེ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་འདི་དག་དང་བྲལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་གང་དུ་སྐྱེ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི
Chinese
事物和非事物穷尽，金刚瑜伽无二。如来（８１）的言教是无偏颇的缘故。根本续中也说：超越有和无，无二事物和非事物穷尽，空性和慈悲无分别，金刚瑜伽大乐。超越微尘的法性，完全舍弃空性的法，从常和断中完全解脱，金刚瑜伽无偏颇。这样的话，说“中观的自性是唯一的乐”也不合理，因为中观和乐也依赖于边和痛苦，因此会堕入偏颇。如果这样说，如果依赖于执著名相的心，那样转变是真实的。但我们，所有想法完全舍弃后，唯一观察太阳。因为确定了远离一切执着，所以也不执着于中观和乐。具足一切殊胜的空性，如同少女的贞操一样，超离言语和分别的境地，远离有和无等一切边。因此，远离一切执着的那种，仅仅是安立为中观之名（８２）而已。如果这样，那偏颇本身是什么呢？从无垢光中说：所谓偏颇，就是事物和非事物，有和无，是和不是，一和非一，常和断，有寂和涅槃，色和非色，声和非声，刹那和非刹那，贪和非贪，嗔和非嗔，痴和非痴等等，这些都是偏颇，因为具有互相依赖性。远离这些偏颇，就是诸佛的不住涅槃，自性空性，远离一刹那和多刹那的智慧，是诸佛的真如。等等广说。如果这样转变，那么证悟空性的智慧在哪里产生呢？对此，最初的业者们以积聚资粮的
English
The exhaustion of things and non-things, the Vajra Yoga is non-dual. The teachings of the Thus-Gone One (81) are without partiality. It is also said in the Root Tantra: Transcending existence and non-existence, the non-dual things and non-things are exhausted, emptiness and compassion are inseparable, the Vajra Yoga is great bliss. Transcending the nature of the finest particles, completely abandoning the dharma of emptiness, completely liberated from permanence and annihilation, the Vajra Yoga is impartial. If that is the case, it is also unreasonable to say, "The nature of the Middle Way is the only bliss," because the Middle Way and bliss also depend on extremes and suffering, and therefore will fall into partiality. If you say that, if you rely on the mind that clings to characteristics, that transformation is true. But we, after completely abandoning all thoughts, only observe the sun. Because it is certain that we are free from all clinging, we do not cling to the Middle Way and bliss either. The emptiness that possesses all kinds of excellence, like the virginity of a young woman, transcends the realm of words and concepts, and is free from all extremes such as existence and non-existence. Therefore, that which is free from all clinging is merely designated as the name of the Middle Way (82). If so, what is that very partiality? From the Immaculate Light it says: What is called partiality is things and non-things, existence and non-existence, is and is not, one and not one, permanence and annihilation, existence and nirvana, form and non-form, sound and non-sound, moment and non-moment, attachment and non-attachment, anger and non-anger, delusion and non-delusion, and so on. These are all partialities, because they have mutual dependence. Being free from these partialities is the non-abiding nirvana of the Buddhas, the emptiness of self-nature, the wisdom that is free from one moment and many moments, is the Suchness of the Victorious Ones. And so on, extensively explained. If it transforms in this way, then where does the wisdom that realizes emptiness arise? For this, the initial practitioners with the accumulation of merit
Tibetan
་གནས་སྐབས་སུ་སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་རྫོགས་པའི་མཐར་སྐྱེས་པ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡེ་ (༨༣)ཤེས་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཐོབ་བོ། །བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོའི་མཐར་རླུང་བརྒྱ་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་པ་གཅིག་འཕོ་མེད་དུ་འགགས་ནས་ས་དང་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་ས་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་དང་དགུ་པ་དང་བཅུ་པའི་མཐར་རླུང་བརྒྱ་ཕྲག་བཅོ་བརྒྱད་པ་རེ་རེ་འཕོ་མེད་དུ་འགགས་པས་ས་བཅུ་གཅིག་པའི་བར་གྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་རིམ་པས་ཐོབ་བོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ས་བཅུ་གཅིག་པའི་མཐར་རླུང་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་འཕོ་མེད་དུ་འགགས་པས་ས་བཅུ་གཉིས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གཞུང་འདིའི་བསྟན་བྱའི་གཙོ་བོ་ནི་ཕྱི་མ་བཟུང་ངོ་། །ཇི་སྐད་དུ་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ལས། དོན་དམ་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ནི། བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཞེས་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པའོ། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་འདི་ལ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་དེ་དག་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་པ་དང་བཤད་པ་དང་རབ་ཏུ་བཤད་པ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསལ་བར་མཛད་དོ། །འདི་ཉིད་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པ་དུ་བ་ལ་ (༨༤)སོགས་པ་མཚན་མའི་ལམ་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མཛད་ཏེ། །སྟོང་པར་རྩེ་གཅིག་ཡིད་བྱས་ཏེ། །ཉི་མ་གཅིག་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟག །ཅེས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་འདིའི་ཕྱིར་མཆོག་གི་དང་པོའི་སངས་རྒྱས་སུ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒོམ་པའི་ལམ་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཡིན་གྱི་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པས་འོངས་པ་མ་ཡིན་ལ། བླ་མའི་བཀས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ལམ་འདི་ལ་ནི་ཡིད་ཆེས་པ་ཡོད་ཏེ། ཉི་མ་གཅིག་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟག །ཅེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བོར་ནས་གཞན་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་བསྒྲུབ་ཐབས་ཉི་མ་གཅིག་གི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མཚན་མ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དང་པོའི་མཚན་མ་དང་བར་པའི་མཚན་མ་དང་ཐ་མའི་མཚན་མའོ། །དང་པོའི་མཚན་མ་ནི་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་གིས་གཟུགས་རྫོགས་ནས་འགྱུར་བ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་ཐོབ་པ
Chinese
暂时依靠结合六支瑜伽，在空性之身圆满的尽头，获得生起不变的第一刹那智慧。（83）获得稳固的瑜伽士们，在结合道之极殊胜处，十八万风无动摇地止息，从而获得初地见道的智慧。同样，在二地、三地、四地、五地、六地、七地、八地、九地和十地的尽头，每地各止息十八万风，从而依次获得直至十一地的智慧。诸佛在十一地的尽头，止息二万一千六百风，从而获得十二地的智慧，大手印的成就完全圆满。因此，此论所诠释的主要内容是后者。如《无垢光》中所说：“胜义金刚之语，第四亦是如此。”这能给予大手印成就的果实。对于这最初的佛，以那些金刚之语，通过极度清晰地显示、讲述和详细讲述，薄伽梵使其明晰。为了成就此，大手印的修习，烟等（84）相的道被极度清晰地阐明。一心专注于空性，一日之中完全观察。这是这样说的。因为薄伽梵的这些话语，在至高无上的最初佛中，金刚之语大手印的修习之道，烟等被极度清晰地阐明，而不是通过上师传承的次第而来，也不是上师的加持所赐予。对于此道，存在着信任，一日之中完全观察。因为薄伽梵这样说了。在此，舍弃烟等相，其他的咒语等修持方法，一日的瑜伽士不应完全观察。相也有三种，即最初的相、中间的相和最后的相。最初的相是烟等的道，通过结合六支，身圆满后获得不变的刹那。
English
Temporarily, relying on the yoga of the six branches of union, at the end of the perfection of the form of emptiness, one obtains the first moment of unchanging wisdom. (83) Those yogis who have attained stability, at the end of the great supreme Dharma of the path of union, one hundred and eighty thousand winds cease without moving, and thus they obtain the wisdom of the path of seeing of the first ground. Similarly, at the end of the second, third, fourth, fifth, sixth, seventh, eighth, ninth, and tenth grounds, each ground ceases one hundred and eighty thousand winds, thus sequentially obtaining the wisdoms up to the eleventh ground. The Buddhas, at the end of the eleventh ground, cease twenty-one thousand six hundred winds, thus obtaining the wisdom of the twelfth ground, the complete perfection of the accomplishment of the Great Seal. Therefore, the main subject taught in this text is the latter. As it is said in "The Immaculate Light": "The vajra words of ultimate meaning, the fourth is also thus." This bestows the fruit of the accomplishment of the Great Seal. For this first Buddha, those vajra words themselves are made clear by the Bhagavan through extremely clear showing, telling, and thoroughly telling. To accomplish this, the practice of the Great Seal, the path of signs such as smoke (84) is made extremely clear. Focusing one-pointedly on emptiness, one should completely examine it in one day. This is what it says. Because of these words of the Bhagavan, in the supreme first Buddha, the path of practicing the Great Seal of vajra words, smoke and so on, is made extremely clear, and it does not come through the lineage of the gurus, nor is it blessed by the command of the guru. For this path, there is trust, one should completely examine it in one day. Because the Bhagavan said so. Here, abandoning the signs such as smoke, other methods of practice such as mantras, should not be completely examined by the yogi of one day. There are also three kinds of signs, namely the first sign, the middle sign, and the last sign. The first sign is the path of smoke and so on, through the union of the six branches, after the body is perfected, one obtains the unchanging moment.