Tibetan
ཡོད་པར་མ་ངེས་ཏེ། འདིར་ནི་ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་ལྷ་ཡང་ཞེ་སྡང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསྒོམས་ནས་ཞེ་སྡང་དེའི་སྟེང་དུ་བསྣན་ཏེ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྤོང་བའི་ལམ་དུ་འཛིན་སྟངས་འགལ་བའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་ཞིང་འདིར་ཞེ་སྡང་གི་སྟེང་དུ་བསྣན་ནས་བསྒོམ་པ་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། འདི་གཉིས་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ངེས་པས་ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་ཡིན་ཀྱང་། བསམ་པའི་སྒོ་ནས་རང་ངོ་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོར་བྱམས་པ་བསྒོམ་པའི་ཚེ་ཞེ་སྡང་ནི་དམར་ཆས་བསྐྱེད་པས་ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མེ་ཡིན་ཀྱང་བྱམས་པ་དཀར་ཆས་བསྐྱེད་པས་ཆུ་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དགྲ་ཡིན་པས་འཛིན་སྟངས་འགལ་བའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཀྱང་། བསམ་པའི་སྒོ་ནས་ཞེ་སྡང་ཀྱང་ཆུ་ཡིན་པས་བྱམས་པ་ཉིད་རང་ངོ་ཤེས་པའི་གཉེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། དེ་དང་ཞེ་སྡང་གི་སྟེང་དུ་བསྣན་ནས་བསྒོམ་པ་གཉིས་མི་འགལ་བ་ཡིན་ཞིང་། (༧༠༨)དེས་ན་འཛིན་སྟངས་འགལ་བའི་གཉེན་པོས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཆ་སྤོང་བར་ནུས་ལ། བསྒྱུར་ལམ་འདིས་ནི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཆ་དེ་སྤོང་ནུས་པ་ཡིན་པས་བསྒྱུར་ལམ་འདི་ཉིད་བདེ་སྐྱོབ་དང་མྱུར་སྐྱོབ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདི་ཉིད་མྱུར་བ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ལྷའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་དང་ལམ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཏགས་པ་དེ་ཡང་དངོས་པོ་དང་མཐུན་པར་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་སོགས་གསུམ་ལ་ཡང་མཚོན་ཏེ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞི་དངོས་པོ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ་རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་ལུས་ཀྱི་བྱེད་པ་བཅིངས་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ལུས་སྟོང་གཟུགས་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་དང་། ཚོར་བ་བདེ་བ་དེ་ཉིད་བདེ་ཆེན་དུ་ཤར་བ་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཟུང་འཇུག་སྔོན་དུ་གྱུར་བ་ནི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་སྤོང་བ་བཞི་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ལ་ཡང་ལམ་གསུམ་པོ་དེ་ཡོད་པས་སོ་སོར་སྦྱར་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། (༧༠༩)ཞེས་རྒྱལ་བའི་དབང་པོའི་གསུང་ཁོ་ན་ལས་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་རྙེད་པས་འདིར་གསལ་བར་བྲིས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། སྔོན་བསགས་བསོད་ནམས་བྱེ་བས་བསྒྲུབས་པའི་མཐུས། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སངས་རྒྱས་ད
Chinese
不一定存在。这里是将嗔恨的对治本尊也观想成嗔恨的形象，在嗔恨之上增加嗔恨而进行观想。那么，在断除道上观想与执着方式相违背的对治，而这里在嗔恨之上增加嗔恨而进行观想，这会成为对治吗？这二者是矛盾的吗？如果这样问，由于时轮的决定，从身体方面来说，执着方式是相违背的。但是，从意念方面来说，会成为认识自性的对治。例如，在观想慈爱作为嗔恨的对治时，嗔恨是产生红色的，因此从身体方面来说是火，而慈爱是产生白色的，因此是水。这二者在世间世俗中是敌人，因此会成为执着方式相违背的对治。但是，从意念方面来说，嗔恨也是水，因此慈爱本身会成为认识自性的对治。这与在嗔恨之上增加嗔恨而进行观想二者是不矛盾的。（708）因此，执着方式相违背的对治能够断除烦恼的遍计部分，而这种转化道能够断除俱生部分，因此这种转化道在安乐救护和迅速救护两个方面是特别殊胜的。而且，这本身是迅速的，因为通过分别念观想本尊的形象，并且是道，因为通过分别念所安立的也是与事物相符而安立的。这也可以比喻为感受、忆念、近取等三者，应该要知道。将基础事物作为道是圆满次第，即束缚粗大和微细身体的运作，从极微细的身体中显现空色，这是身体忆念近取。感受安乐本身显现为大乐，这是感受忆念近取。一切法的自性双运先前出现，这是法忆念近取。同样，四正断和四神足也具有这三种道，因此应该各自结合起来了解。（709）这是我们仅仅从胜者之王的言语中获得的，因此在这里清楚地写出来。这里说道：以先前积累的无数福德的力量，
English
It is not necessarily the case. Here, even the deity who is the antidote to hatred is visualized as having the form of hatred, and visualization is done by adding to that hatred. So, on the path of abandonment, one meditates on the antidote that contradicts the mode of grasping, and here, one meditates by adding to hatred, will that become an antidote? Are these two contradictory? If you ask, according to the determination of the Kalachakra, although the mode of grasping is contradictory from the perspective of the body, from the perspective of the mind, it becomes the antidote that recognizes its own nature. For example, when meditating on love as the antidote to hatred, hatred produces redness, so from the perspective of the body it is fire, but love produces whiteness, so it is water. These two are enemies in the mundane world, so they become antidotes that contradict the mode of grasping. However, from the perspective of the mind, hatred is also water, so love itself becomes the antidote that recognizes its own nature. These two, adding to hatred and meditating, are not contradictory. (708) Therefore, the antidote that contradicts the mode of grasping can abandon the imputed part of the afflictions, while this transformation path can abandon the innate part, so this transformation path is particularly excellent in terms of both ease of salvation and quick salvation. Moreover, this itself is quick because one visualizes the form of the deity through conceptual thought, and it is a path because what is established through conceptual thought is also established in accordance with reality. This can also be exemplified by the three, such as feelings, mindfulness, and close placement, and should be understood. Making the basis of things into the path is the completion stage, that is, binding the coarse and subtle bodily activities, from the very subtle body, the empty form manifests, this is body mindfulness close placement. The feeling of bliss itself manifests as great bliss, this is feeling mindfulness close placement. The nature of all dharmas, union, arises beforehand, this is dharma mindfulness close placement. Similarly, the four right abandonments and the four legs of miraculous power also have these three paths, so they should be applied and understood separately. (709) This is what we have found only from the words of the King of Conquerors, so it is written clearly here. Here it is said: By the power of the countless merits accumulated in the past,
Tibetan
ངོས་དང་མཇལ། །དེ་གསུངས་ཡན་ལག་དྲུག་བཅུའི་ཆུ་གཏེར་ལས། །ལེགས་བཤད་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་འདི་བྱོན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་བཤད་པ་ནི། རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་གནད་ཤེས་ནས། །ཀུན་བཟང་སྦྱོང་གནས་དྲོད་ཐབ་ནས། །སྦྱོར་ལམ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཡིན། །དེ་ཚེ་བརྟུལ་ཞུགས་སྦྱོར་བ་ཡིས། །སྦྱོར་ལམ་བསྒྲོད་ནས་མཐོང་བར་སྦྱོར། །འདི་ནི་སོ་སོར་སྡུད་པ་དང་། །བསམ་གཏན་བཞི་ལྡན་ལམ་ཡིན་ཏེ། །རྩ་ནི་སྦྱང་བ་ཞེས་ཀྱང་བཤད། །བསམ་གཏན་ཡན་ལག་རྫོགས་པ་ཡིས། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་ཐོབ་གསུངས། །སྐུ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ས་མཚམས་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་སྡེའི་ངེས་པས་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་གསུམ་གྱི་གནད་འཆིང་ཚུལ་ཤེས་ནས་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ཉམས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་སྐྱོང་བ་ (༧༡༠)ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གནས་ནས་དྲོད་ཐོབ་པ་ཡིན་ཅིང་དེ་ནས་སྦྱོར་ལམ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དྲོད་ཐོབ་པའི་རྟགས་ཀྱང་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་མཚན་མའི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་མྱོང་ཐོབ་པའོ། །དེར་སྤང་བྱ་ཇི་ལྟར་སྤོང་ཞེ་ན། ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལས། འཇིགས་ཁྲོ་དེ་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་དང་། །མྱ་ངན་གྱིས་ནི་འཚེ་བ་དང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། །འཇིགས་པ་དང་ཁྲོ་བ་དང་མྱ་ངན་ལ་སོགས་པས་མི་གནོད་པར་དེ་དག་ཕར་ལ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་ནུས་པ་འབྲིང་པོ་དང་། ཕན་དང་གནོད་པའི་འབྲས་འབྱུང་བ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་དྲོད་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཐུན་མོང་བའི་སྦྱོར་ལམ་དང་པོ་གསུམ་དང་གཅིག་གོ། །དེའི་ཚེ་སྦྱོར་ལམ་གྱི་བོགས་དབྱུང་བ་ལ་སྤྲོས་བཅས་དང་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་དང་བསྲེས་ནས་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ། སྤྲོས་མེད་ནང་གི་སྤྱོད་པ་ནི། ལས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གཉིས་དོར་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་དང་སྦྱར་ནས་བརྩོན་འགྲུས་བར་མ་ཆད་དུ་བསྒོམ་པ་ཡིས་སྦྱོར་ (༧༡༡)ལམ་བགྲོངནས་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་རྒྱུད་ལས། ཅུང་ཟད་དྲོད་ནི་ཐོབ་པ་ལ། །གལ་ཏེ་སྤྱོད་པ་བྱེད་འདོད་ན། །འདིས་ནི་འགྲུབ་འགྱུར་འདོད་ཡོད་ན། །དེས་ནི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་ཉིད། །བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པར་འདོད་པས་བྱ། །མི་འདོད་ནང་གི་སྤྱོད་པས་འགྲུབ
Chinese
与我相见。 如是所说，从六十支的水藏中， 善说如意宝由此显现。 此为中间的偈颂。 第二，宣说结合道： 通晓脉、气、明点的要诀后， 从普贤的修习处、暖炉中， 安住于结合道本身。 彼时，以禁行结合， 结合道超越后，结合于见道。 此为各自摄集， 且具足四禅之道， 脉也说是修习。 以禅定支分圆满， 说获得五神通。 进入身之坛城。 如是说。即是说，进入圆满次第的界限，是依无上续部的决定，通晓三脉、气、明点的要诀和系缚之法后，不间断地修持圆满次第的修法（710），是普贤行，安住于此便能获得暖相，之后便安住于结合道本身。 获得暖相的征兆，是获得如烟等表相的乐、明、无分别的体验。 于此，当如何舍弃所断之物呢？如《嘿日嘎续》所说： “怖畏、忿怒、以及痛苦， 悲伤亦能加害。” 如是所说，不被怖畏、忿怒、悲伤等所损害，能反过来制伏它们是中等，以及“产生利益和损害的果”，如是所说，获得禅定的果实——神通和神变等功德是大的暖相，这些是共同的最初三个结合道之一。 彼时，为了激发结合道的潜能，有两种禁行，即有戏论和无戏论，其中有戏论的行持是与各种因缘混合而修习，而无戏论内在的行持是，舍弃事业和智慧二印，与大印结合，不间断地精进修习，由此超越结合（711）道，而结合于见道。 如是续部所说： “稍微获得暖相后， 若欲行持， 以此能成就所欲， 彼即是行持。 欲行禁行者当行， 不欲者以内在行成就。”
English
Meet with me. As it is said, from the water treasury of sixty branches, This wish-fulfilling jewel of good speech arises. This is an intermediate verse. Second, explaining the path of union: Having understood the key points of the channels, winds, and bindus, From the practice place of Samantabhadra, the heat stove, One abides in the path of union itself. At that time, with the conduct of vows, Having transcended the path of union, one unites with the path of seeing. This is the path of individually gathering, And possessing the four dhyanas, It is also said that the channels are to be purified. With the perfection of the limbs of dhyana, It is said that one obtains the five superknowledges. One enters the mandala of the body. As it is said. That is to say, the boundary for entering the completion stage is that, according to the certainty of the unsurpassed tantra class, having understood the key points of the three channels, winds, and bindus, and the method of binding, continuously cultivating the practice of the completion stage (710) is the practice of Samantabhadra, and abiding in that one obtains heat, and then one abides in the path of union itself. The signs of obtaining heat are also obtaining the experience of bliss, clarity, and non-conceptuality with signs such as smoke. There, how should one abandon what is to be abandoned? As it is said in the Hevajra Tantra: "Fear, anger, as well as suffering, Sorrow also harms." As it is said, not being harmed by fear, anger, sorrow, etc., being able to subdue them in return is middling, and "the arising of the fruit of benefit and harm," as it is said, obtaining the qualities of the fruit of samadhi—superknowledges and miraculous powers, etc.—is great heat, and these are one of the first three common paths of union. At that time, in order to stimulate the potential of the path of union, there are two kinds of vows, namely with and without elaboration, of which the conduct with elaboration is to meditate by mixing with various conditions, while the inner conduct without elaboration is to abandon the two mudras of action and wisdom, and to unite with the great mudra, and to continuously cultivate with diligence, thereby transcending the path of union (711) and uniting with the path of seeing. As it is said in the tantra: "After obtaining a little heat, If one wishes to practice, By this one can accomplish what is desired, That is the practice itself. One who wishes to practice vows should practice, One who does not wish to accomplish with inner practice."