Tibetan
ང་བ་མིན། །ནམ་མཁའ་མོ་ཤམ་བུ་དང་མཚུངས། །འགོག་པ་དང་ནི་ནམ་མཁའ་མཚུངས། །འདུ་བྱེད་སེམས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །དུས་གསུམ་རྗེས་འགྲོ་དག་ཀྱང་མེད། །ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་ཡོད་མིན། །ཞེས་པ་མདོ་སྡེ་པ་ཡིས་རིག །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་སྐུ་སངས་རྒྱས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྐུ་བཞི་མ་གཏོགས་པ་ཉི་ཚེ་བའི་སྐུས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཐོགས་པ་མེད་པའི་སྐུ་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་སྟོན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐད་ཀྱི་གསུང་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་སེམས་མཁྱེན་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །ལྷའི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ནི་མདོ་སྡེ་པའི་འཛིན་བའི་སྐྱོན་ནོ། །གཞན་ཡང་བྱེ་མདོ་གཉིས་ལ་ཐུན་མོང་དུ་སྐྱོན་འདི་གནས་ཏེ། དྲུག་གིས་ཅིག་ཆར་ (༦༦༩)སྦྱར་བ་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ཆ་དྲུག་དུ་འགྱུར། །དྲུག་པོ་དག་ཀྱང་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུའང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པའི་སྐྱོན་ཡང་གནས་སོ། །ང་ནི་སེམས་ཙམ་པའི་འཛིན་པའི་སྐྱོན་བསལ་བར་བྱ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་སྨྲ་བ་པོ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པར་བྱེད་དོ། །འདི་སྐད་ཅེས། ཡན་ལག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་མེད། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་རྣམས་ཡོད་མ་ཡིན། །རྨི་ལམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྣང་། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་གྲོལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཡོད། །ཅེས་པ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་། །རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་སྨྲ། །ཅེས་སོ། །འདི་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པོ་རྣམ་པར་སྨྲ་བ་པོ་ཉམས་སོ། །འདིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་གནས་པ་མེད་པར་འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་རི་བོང་གི་ར་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེས་པ་ལས་གནས་ཤིང་གནས་པ་ལས་འཇིག་སྟེ་ཞིག་ (༦༧༠)པ་ལས་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟ་ན་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བ་རྣམས་གཅིག་ཉིད་མེད་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གང་གི་དུས་ན་གནས་པ་ཡོད་པ་དེའི་དུས་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་དོ། །གང་གི་དུས་ན་འཇིག་པ་ཡོད་པ་དེའི་དུས་ན་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་མེད་དོ། །གང་གི་དུས་ན་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་
Chinese
我非有。 如同虚空摩西姆布。 阻碍与虚空相同。 造作心识不存在。 三时随行也不存在。 无碍之色不存在。 如是经部所知。 如是说。 若是这样，那么无碍之色身，释迦牟尼佛不会成为一切智智，因为没有无碍之色。 因此，除了四身之外，以暂时的身不会成为佛。 与无碍之身分离的佛陀，不会示现一切的幻化。 不会成为一切语言的声音。 也不会知晓他人的心。 天眼等一切都将变得没有果实。 如此是经部的执着之过失。 此外，毗昙和经部二者共同存在这个过失： 若以六者同时结合，则微尘分为六份。 若六者处于同一处，则聚合物也变得如微尘一般。 这样的过失也存在。 我将消除唯识宗的执着之过失，说这三界唯是心识者，也认为阿赖耶识是胜义谛。 如此说： 所谓有支分不存在。 极微尘也不存在。 如同经历梦境一般。 无有对境而显现。 能取和所取解脱的阿赖耶识是胜义谛。 如此瑜伽行派的论典。 越过大海的度者们说。 如是说。 这也以一和多的自性进行分别观察，因为远离了阿赖耶识，所以说三界是阿赖耶识者失败了。 在此，阿赖耶识的法，无论哪一个在一刹那间生灭，如果它在没有住的情况下生灭，那么那时兔子角也会存在。 如果从生而住，从住而灭，从灭（６７０）而生，那么住、灭、生就不是同一个，因为体性各不相同。 在此，在有住的时期，就没有生和灭。 在有灭的时期，就没有生和住。 在有生的时期
English
I am not. Like the sky, Mo Shimbu. Obstruction is the same as the sky. Fabricated mind does not exist. The three times that follow also do not exist. Unobstructed form does not exist. This is what the Sutra school knows. So it is said. If that is the case, then the unobstructed form body, Shakyamuni Buddha, will not become omniscient, because there is no unobstructed form. Therefore, other than the four bodies, one will not become a Buddha with a temporary body. A Buddha who is separated from the unobstructed body will not show all kinds of illusions. It will not become the voice of all languages. It will also not know the minds of others. All the divine eyes and so on will become fruitless. This is the fault of the Sutra school's clinging. Furthermore, this fault exists in both the Abhidharma and the Sutra school: If six are combined at once (669), then the finest dust particles will become six parts. If the six are in the same place, then the aggregate will also become like a fine dust particle. This fault also exists. I will eliminate the fault of the Mind-Only school's clinging, saying that these three realms are only mind, and they also consider the alaya-consciousness to be the ultimate truth. It is said like this: What is called having limbs does not exist. Extremely fine dust particles do not exist. Like experiencing a dream. Manifesting without an object. The alaya-consciousness that is liberated from the grasped and the grasper is the ultimate truth. This is the treatise of the Yogacara school. Those who have crossed beyond the ocean say. So it is said. This is also analyzed and observed by the nature of one and many, because it is separated from the alaya-consciousness, so the one who says that the three realms are alaya-consciousness has failed. Here, whatever phenomena of alaya-consciousness arise and cease in one moment, if they arise and cease without abiding, then at that time, a rabbit's horn would also exist. If it abides from arising, and ceases from abiding, and arises from ceasing (670), then abiding, ceasing, and arising are not the same, because their characteristics are different. Here, in the time when there is abiding, there is no arising and ceasing. In the time when there is ceasing, there is no arising and abiding. In the time when there is arising
Tibetan
དེའི་དུས་ན་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་དོ། །དུས་ཞེས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་གོ། །གལ་ཏེ་དུས་གཅིག་ལ་ཡིན་ན། སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་རྣམས་གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ལས་གཞན་པ་ཅི། འདིར་གང་དུ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཆོས་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་ཅི། ཆོས་སྔ་མ་འགགས་པ་ལས་སམ་འོན་ཏེ་མ་འགགས་པའི་ཆོས་ལས་ཆོས་ཕྱི་མ་སྐྱེ། གལ་ཏེ་འགགས་པའི་ཆོས་ལས་སྐྱེ་ན་དེའི་ཚེ་འགགས་པའི་མར་མེ་ལས་མར་མེ་གཞན་སྐྱེའོ། །ཅི་སྟེ་མ་འགགས་པ་ལས་སྐྱེ་ན་དེའི་ཚེ་མ་འགགས་པའི་མར་མེ་ལས་མར་མེ་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་གཞན་སྐྱེའོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེས་པ་ལས་སྐྱེ་བས་ན་མར་མེའི་ཕྲེང་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕྲེང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྔ་མ་མ་འགགས་པ་ལས་གཞན་སྐྱེ་བ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ་འགགས་པ་ལས་ཀྱང་ངོ། །འདྲེས་པ་ལས་ (༦༧༡)ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཕན་ཚུན་འགལ་བས་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དབུ་མ་པས་སྨྲས་པ། རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་དོན་དམ་དུ། །ཡོད་པར་མཁས་རྣམས་མི་འདོད་ཏེ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་། །བྲལ་བས་ནམ་མཁའི་པདྨོ་བཞིན། །ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་མིན་པའང་མིན། །མཐའ་བཞི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡི། །དེ་ཉིད་དབུ་མ་པ་ཡིས་རིག །ཅེས་སོ། །གང་ཞིག་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པས་ནི་མཐའ་བཞི་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་ཞིག་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་བཞེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ངེས་པའོ། །གསུམ་པ་སྤང་གཉེན་གྱི་རྩ་བ་བཤད་པ་ནི། །འདིར་ནི་ཡུལ་སྣང་ལུས་འདི་ལ། །རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་ངེས་པ་ཡི། །སྤང་གཉེན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས། །ཁྱད་པར་རྡོ་རྗེའི་ལུས་ལྡན་པའི། །སྐྱེས་བུ་ལོ་བརྒྱའི་རླུང་ཇི་སྙེད། །བསྡོམས་ན་བྱེ་བ་བདུན་བཅུ་བདུན། །ས་ཡ་བདུན་དང་འབུམ་ཕྲག་དྲུག །ཡོད་པས་སྦྱང་གཞི་དེ་སྦྱོང་བའི། །ཆོས་སྒོ་དེ་དང་མཉམ་པ་ཡིན། །བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་རགས་ (༦༧༢)རིམ་གྲགས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གསང་སྔགས་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་འདིར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་སྣང་གི་ལུས་འདི་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་ངེས་པ་ལས་སྦྱང་གཞི་སྦྱོང་བྱེད་ཀྱི་སྤང་གཉེན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གང་གསུངས་པ་ལ་དགོངས་ནས་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་ལས་ནི་ཤིང་། །སེམས་ནི་མེད་ཀྱང་གཡོ་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་
Chinese
彼时无有住与坏灭。所谓时者，乃一刹那也。若于一时，生老死等即是一也，此外更有何耶？此处于何处一刹那间法生与灭耶？从前法灭耶？抑或从不灭之法而生后法耶？若从灭法而生，则彼时从灭尽之灯而生他灯也。若从不灭而生，则彼时如从不灭之灯而生灯一般，从彼而生他物也。如是生者而生，故如灯鬘一般，成为识之鬘也。是故不能说从前识不灭而生他识，从灭亦然。从混合（671）亦非也。彼等互相违背故，无有一体性也。是故中观师云：识彼亦于胜义谛，智者不欲彼存在，离一与多之自性，如虚空莲花一般。非有非无非有无，非是二者之自体，解脱四边之彼者，即是中观者所知。如是。何者大悲与空性无二而说之中观师，则认为从四边解脱之双运之智慧少许，是为真实义，乃是佛教之宗义决定也。第三、宣说断证之根本者：此处乃于境相此身之上，脉气明点之决定，断证如来所说。特别是具有金刚身之士夫，百岁之风有多少耶？总计七十七俱胝，七百万及六十万，故所断之基与彼所断之法门相等。八万四千粗（672）次第宣说。如是说。于此无上密续中，于阿赖耶识之境相之身，从依缘而生之脉气明点之决定，而断所断与证所证之断证，如来所说为何，思及于此，圣者龙树之尊颜前云：如是从海中生树，心虽无有亦摇动，如是阿赖耶识
English
At that time, there is no abiding or destruction. What is called time is a moment. If it is at one time, then birth, old age, and death are all one, what else is there besides that? Where here does Dharma arise and cease in a single moment? Does the later Dharma arise from the cessation of the previous Dharma, or from the Dharma that has not ceased? If it arises from the cessation of Dharma, then at that time, another lamp arises from the extinguished lamp. If it arises from what has not ceased, then at that time, just as a lamp arises from a lamp that has not ceased, another arises from it. Thus, arising from what has arisen, it becomes a garland of consciousness, like a garland of lamps. Therefore, it cannot be said that another consciousness arises from the non-cessation of the previous consciousness, nor from cessation. It is also not from mixing (671). Because they contradict each other, there is no oneness. Therefore, the Madhyamika says: That consciousness, also in ultimate truth, the wise do not desire it to exist, devoid of the nature of one and many, like a lotus in the sky. Not existent, not non-existent, not both existent and non-existent, not the nature of both, that which is liberated from the four extremes, that is what the Madhyamika knows. Thus it is. Those Madhyamikas who speak of great compassion and emptiness as non-dual consider the mere wisdom of union, which is liberated from the four extremes, to be the true meaning, which is the definitive tenet of Buddhism. Third, explaining the root of abandonment and cultivation: Here, on this body of perceived objects, the determination of channels, winds, and bindus, abandonment and cultivation are taught by the Tathagatas. Especially for a person with a vajra body, how many winds are there in a hundred years? In total, seventy-seven crore, seven million, and six hundred thousand, so the basis to be abandoned is equal to the Dharma gate of abandoning it. Eighty-four thousand gross (672) are successively proclaimed. Thus it is said. In this unsurpassed tantra, on this body of perceived objects of the alaya consciousness, from the determination of channels, winds, and bindus that arise dependently, the abandonment and cultivation of what is to be abandoned and what is to be cultivated, whatever the Tathagatas have said, considering this, in front of the venerable Nagarjuna, it is said: Just as a tree arises from the ocean, even though the mind is absent, it moves, so is the alaya consciousness.