Tibetan
་བ། ཉམས་བདེ་བ་ཡིན་པ། ངོ་བོ་མི་རྟོས་པ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་ལྡན་ཡིན་ལ། དེ་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ངོ་བོ་མི་ཤེས་ལ། དེ་ཉིད་འགགས་པའི་རྗེས་སུ་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་འཆར་ཏེ། དགའ་བ་བཞི་པོ་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་ཏེ་ངོ་ཕྲོད་ནས་མངོན་དུ་གྱུར་ན་ལམ་དུས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར། འདི་ལ་གཞི་དུས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བརྗོད་ཏེ། ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་རང་ངོའི་རང་བཞིན་ལ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་གཉེན་པོས་དག་པ་ན་ཚོགས་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་ལྷན་སྐྱེས་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཚོགས་དྲུག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་བཤད་པ། འགག་པ་མེད་པར་གསལ་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་རང་བཞིན་དང་། ལམ་དུ་རྟེན་འཛག་པ་དང་བྲལ་བ་ལས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འཆར་བ་བཞིན་དུ་གཞི་དུས་སུའང་བདེ་བ་གང་ཡོད་ན་འཛག་བྲལ་ཡོད་པས་དེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། ཁྱབ་བྱེད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལྷན་སྐྱེས་དེ་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་ཞིང་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་བདག་ (༥༧༨)ཉིད་ཡིན་པས་ན་དེ་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཐབས་སུ་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་གསུམ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལས་འཁོར་བ་འགྲུབ་བའི་ཚུལ་བཤད་པ་ནི། མ་དག་འཁྲུལ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །སྐད་ཅིག་བདེ་ཆེན་མི་ཤེས་པས། །རང་ལ་གནས་པ་གཞན་དུ་གཟུང་། །བདེ་ཉམས་དུག་གསུམ་བསྐྱེད་བྱེད་ཅིང་། །མི་འདོད་བཞིན་དུ་འཁོར་བར་རྒྱུ། །དང་པོ་དགའ་ལྡན་འདོད་ཆགས་ཡིན། །བར་མ་མ་རྟོགས་གཏི་མུག་སྟེ། །རྗེས་ལ་ཆགས་བྲལ་ཞེ་སྡང་སེམས། །བདེ་འདོད་རང་ཆགས་སེར་སྣ་དང་། །ཕྲ་དོག་ཀུན་བསྐྱེད་མི་དགེ་སྤྱོད། །དེ་ཡིས་ངན་འགྲོ་ཀུན་བསྐྱེད་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་བཞི་པའམ་ཆགས་པའི་གནས་སྐབས་དེའི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཀྱང་དེ་མ་ཤེས་པར་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ལ། དེ་གང་གིས་མ་ཤེས་ན། མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་མ་ཤེས། །གང་མ་ཤེས་ན་སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་མི་ཤེས། །ཇི་ལྟར་མ་ཤེས་ན། རང་ལ་གནས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལ་དོན་གཞན་དུ་གཟུང་སྟེ་མ་ཤེས། སྤྱིར་ཁུ་རྡུལ་རླུང་གསུམ་གྱི་ (༥༧༩)རང་བཞིན་འཛག་མེད་ཡིན་ཀྱང་རླུང་གིས་དབྱེས་ཕྱེ་བ་ལས་གཉིས་སྣང་དུ་འཛགས་ཏེ་བདེ་བ་ཉམས་པ་ལས་དུག་གསུམ་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་འཁོར་བར་རྒྱུ་
Chinese
那体验是安乐的。自性是不依赖的，即具有三种法。那虽然不是烦恼，但有情众生却不了解它的自性。在那止息之后，生起离喜之喜。如果四喜被方便所摄持，认识而显现，为了那会变成道时的法身。因此，这被称为基础时的智慧身，因为八识的自性是圆满的。当它被对治法清净时，因为所有八识都是俱生之自性。宣说六识的自性：无止息而明亮是化身的自性。如同道中从远离滴漏生起大乐一样，基础时也有安乐，凡有安乐就有离滴漏，那是报身。具有遍布的空性是法身。因此，俱生在基础、道、果的所有阶段都存在，并且是遍布一切的自性，因此，为了使它显现，应当要窍诀地击中脉、气、明点三者。第二，宣说从那之中成就轮回之理： 未净迷惑之有情， 刹那大乐不能知， 自心安住执为他， 乐衰生起三毒害， 不欲亦随轮回转。 最初兜率是贪欲， 中间未悟为愚痴， 之后离贪生嗔心， 乐欲自贪生悭吝， 嫉妒普生诸恶行， 彼造诸恶趣轮回。 如是说，那也就是第四或贪欲之阶段的自性是智慧，但因为不了解那而迷惑。那被谁不了解呢？被不净的有情众生不了解。不了解什么呢？不了解具有刹那之体性的俱生大乐。如何不了解呢？安住在自己之内的俱生，本来是各自自己应该认识的，却执取为其他之义而不了解。总的来说，精液、明点、气三者的自性本来是无漏的，但因为气分开间隙，从二显现而滴漏，从而安乐衰退，变成生起三毒之因。因此，不情愿地在轮回中流转。
English
That experience is blissful. Its essence is independent, possessing the three dharmas. Although it is not an affliction, sentient beings do not understand its nature. After that ceases, the joy of detachment arises. If the four joys are grasped by skillful means, recognized, and manifested, then for that reason, it will transform into the dharmakaya of the path. Therefore, this is called the wisdom body of the ground state, because the self-nature of the eight consciousnesses is complete. When it is purified by the antidote, all eight consciousnesses are the nature of the co-emergent. Explaining the self-nature of the six consciousnesses: being clear without cessation is the nature of the nirmanakaya. Just as great bliss arises from being free from the dripping of essence on the path, so too, in the ground state, wherever there is bliss, there is freedom from dripping, that is the sambhogakaya. Possessing pervasive emptiness is the dharmakaya. Therefore, the co-emergent exists in all stages of ground, path, and fruition, and is the nature that pervades all. Therefore, in order to manifest it, one should skillfully strike the three: channels, winds, and bindus. Second, explaining how samsara is accomplished from that: Impure, deluded sentient beings, Do not know the great bliss of the moment, Clinging to what abides in themselves as other, Joy diminishes, creating the three poisons, Unwillingly, they wander in samsara. Initially, Tushita is desire, In the middle, non-understanding is ignorance, Afterwards, detachment from desire is anger, Desiring pleasure, self-attachment is miserliness, Jealousy universally creates non-virtuous actions, That creates all the lower realms. As it is said, the nature of the fourth, or the stage of attachment, is wisdom, but it is deluded because it is not understood. By whom is that not understood? It is not understood by impure sentient beings. What is not understood? The co-emergent great bliss, which is characterized by being momentary, is not understood. How is it not understood? The co-emergent that abides within oneself, which should be recognized by each individual, is grasped as something other than its meaning, and thus not understood. In general, the nature of the three: semen, bindu, and wind, is originally without leakage, but because the wind separates the gaps, it leaks from dualistic appearance, and thus bliss diminishes, becoming the cause of creating the three poisons. Therefore, unwillingly, one wanders in samsara.
Tibetan
བ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། དེ་ལྟར་རྣམ་བཞིའི་སེམས་དང་རྣམ་གསུམ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་ནང་དུའོ། །མཉམ་པའི་བདེ་བའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་ཁྱབ་བྱེད་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་གིས་ནི་ཐར་པའི་རྒྱུར་བསྲུང་བྱ། །ཐིག་ལེ་ཤོར་ན་སུ་ཞིག་གྲོལ་ལས་རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་བདེ་བ་བྲལ་ཞིང་སྐྱེ་བོ་ས་བོན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་བའི་བདེ་བ་སྐད་ཅིག་མ་ནི་དཀའ་ཐུབ་པ་ཡིས་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆགས་པའི་གནས་སྐབས་མངོན་འགྱུར་བ་དེ་ལ་ཡང་དུག་གསུམ་ཡོད་ཏེ། དང་པོ་ཆགས་ཡུལ་ལ་དགའ་བ་དང་ལྡན་པ་འདོད་ཆགས་ཡིན་ལ། བར་མ་ནི་ལྷན་སྐྱེས་མ་རྟོགས་པས་གཏི་མུག་སྟེ། རྗེས་ལ་ཁུ་བ་འཕོས་ཏེ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་ལས་ཞེ་སྡང་གི་སེམས་དང་། སླར་ཡང་བདེ་བ་འདོད་པའི་སྲེད་པ་དང་། རང་ཉིད་ལ་ཆགས་པ་དང་ཆགས་ཡུལ་སྟོང་མི་ཕོད་ (༥༨༠)པའི་སེར་སྣ་དང་། གཞན་གྱི་དཔལ་འབྱོར་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཕྲ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཀུན་བསྐྱེད་པས་མི་དགེ་བ་སྣ་ཚོགས་ལ་སྤྱོད་ཅིང་། དེ་ཡིས་ངན་འགྲོ་གསུམ་པོ་ཀུན་བསྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ལས། གང་ཞིག་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་སྒྲིབ་པ་རབ་བཅོམ་ཡུལ་ནི་པྲ་ཕབ་བརྒྱད་ལྟ་བུ། །ཀུན་མཁྱེན་བདེ་སྟེར་དེ་ཉིད་གཅིག་པུ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་མའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་སྟེ། །དེ་བོར་སངས་རྒྱས་ཉིད་སླད་ནོར་ལ་ཆགས་ཤིང་འཁྱོག་པོའི་སྙིང་ལྡན་རྟགས་མ་དག །གང་གིས་བསྟེན་བྱེད་རྣམ་བརྟགས་བློ་ཅན་དེ་ཡིས་དེ་ཡང་འཕོ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད། །འདོད་ཆགས་ཉམས་ལས་སྡིག་སྟེ་གང་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་སྡུག་མ་ལས་ནི་ཞེ་སྡང་སྐྱེ། །སྡང་ལས་གཏི་མུག་འདི་ལས་རང་གི་རྡོ་རྗེ་ལྷུང་ལས་སེམས་ནི་རྟག་རྨོངས་ཏེ། །མཆོག་མིན་མ་ལུས་བཟའ་དང་བཏུང་བ་ལ་སོགས་ཡུལ་གཞན་དག་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག །དེ་ཡིས་སེམས་ལ་ཅོ་དྲིས་པ་དེ་བ་ཉམས་ཤིང་སྐྱེ་བ་དྲུག་དུ་འཁོར་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་དེ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འགྲུབ་པའི་རིམ་པ་ནི། དེ་ལས་ཅུང་ཟད་ལོག་བྱས་ནས། །རང་གཞན་ཕན་འདོད་སེར་སྣ་དང་། །ཕྲ་དོག་ཆགས་པ་དོར་བྱས་ (༥༨༡)ནས། །སྦྱིན་དང་ལྡན་ཞིང་ཁྲོ་བ་དོར། །ཚུལ་ལྡན་བདེ་འདོད་མཐོ་རིས་ཏེ། །འདོད་སྲེད་བཅད་ནས་བསམ་གཏན་གྱི། །བདེ་འཚོལ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ལེན། །དེ་ཡང་སྔར་ལྟར་རོ་མྱོང་ནས། །ཆགས་ལྡན་དུག་གསུམ་དབང་གིས་འཁོར། །སེམས་སུ་ཤེས་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི། །ཆགས་སོགས་མཐོང་བསྒོམ་གྱིས་བཅོམ་ནས
Chinese
是这样的。正如时轮中所说：如此四种心和三种薄伽梵，就在众生的明点之中。给予平等安乐果实的遍行瑜伽自在，应守护为解脱之因。明点若失，谁能解脱？将离瑜伽之乐，众生乃种子。因此，轮回的刹那安乐，苦行者应一切舍弃。如是说。贪著的显现状态也有三种毒。首先，对贪著之境感到欢喜，是贪欲。中间是俱生未悟的愚痴。之后，精液流失，与贪著分离，产生嗔恨心。再次，想要安乐的渴爱，以及对自身和贪著之境无法舍弃（580）的吝啬。以及对他人财富受用的嫉妒等，产生各种不善，行持种种恶行。由此产生三恶趣。如《无垢光》中所说：何者蕴等遮障皆已断除，境如八瓣莲花。遍知赐乐者，彼即是唯一的金刚持母大印。舍弃彼者，为了成佛而贪著财物，心怀奸诈，标志不佳。谁以分别之智修持，彼亦能获得迁识。贪欲衰退是罪恶，因为从极度痛苦中产生嗔恨。从嗔恨产生愚痴，由此自身金刚堕落，心识恒时昏昧。沉溺于非胜妙的一切饮食等其他境中。由此扰乱心识，天人衰退，于六道中轮回。如是说。第三，从此成就寂灭的次第是：从此稍微转变。生起自他利他的念头，舍弃吝啬和嫉妒贪著（581）。具有布施，舍弃嗔怒。具戒律，希求安乐，是为上界天。断除渴爱，修持禅定。寻求安乐，取色界和无色界。那也如先前一样品尝。因贪著而受三种毒的控制而流转。知晓心识后，以见修行断除三界的贪著等。
English
It is so. As it is said in the Kalachakra: Thus, the four kinds of mind and the three Bhagavad, are within the bindu of all beings. The all-pervading yoga lord, who gives the fruit of equal bliss, should be protected as the cause of liberation. If the bindu is lost, who can be liberated? One will be separated from the bliss of supreme yoga, and beings are the seed. Therefore, the momentary pleasure of samsara should be abandoned in every way by the ascetic. So it is said. The manifested state of attachment also has three poisons. First, to be delighted with the object of attachment is desire. The middle one is innate ignorance, not realized. Afterwards, when the semen is discharged and separated from attachment, anger arises. Again, craving for pleasure, and miserliness in not being able to give up attachment to oneself and the object of attachment (580). And jealousy of others' wealth and enjoyment, etc., give rise to all kinds of non-virtue, and engage in various evil deeds. From this, all three lower realms are produced. As it is said in the Stainless Light: Whoever has completely cut off the obscurations such as the aggregates, the realm is like an eight-petaled lotus. The all-knowing giver of bliss, that alone is the great seal of Vajradhara's mother. Abandoning that, for the sake of becoming a Buddha, one is attached to wealth, has a crooked heart, and the signs are not good. Whoever cultivates with discriminating intelligence, will also attain transference. The decline of desire is sin, because anger arises from extreme suffering. From anger arises ignorance, from which one's own vajra falls, and the mind is always deluded. One indulges in all non-supreme foods and drinks and other objects. By disturbing the mind, the deva declines, and one wanders in the six realms. So it is said. Third, the stages of accomplishing nirvana from that are: turning away slightly from that. Generating the thought of benefiting oneself and others, abandoning miserliness and jealousy and attachment (581). Having generosity and abandoning anger. Having discipline and desiring happiness is the upper realm. Cutting off craving, practicing meditation. Seeking happiness, taking the form and formless realms. That too is tasted as before. One wanders under the control of the three poisons of attachment. Knowing the mind, one destroys the attachment of the three realms etc. by seeing and meditating.