Tibetan
ྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཇི་ལྟར་བུམ་པའི་ནང་ན་སྒྲོན་མ་ཡོད་པའི་འོད་ལམ་མེར་མ་ཡིན། ལྷན་ནེར་མ་ཡིན་ཞིང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་མཐའ་ཡས་པ་དང་ལྡན་པར་གསུངས་པ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་མི་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་ཡང་བུམ་པ་ཆག་ནས་དེ་ནས་སྒྲོན་མ་རང་སྣང་བས་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པར་གྱུར་པ། དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་བྱེ་བའི་སྦུབས་ཅན་འཁོར་བའི་བུམ་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྣང་བ་གནས་པ་སྒྲོན་མ་བཞིན་རབ་ཏུ་འབར་བས་འཁོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པའི་ཚེ་བུམ་པ་ཆག་པའི་སྒྲོན་མ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གཏན་ཚིགས་བཞི་པོ་འདི་དག་གིས་ཇི་ལྟར་ང་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་དང་། འགའ་ཞིག་བདག་བལྟ་བར་འདོད་ནས་དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། མ་ལ་རེ་ཤིག་བདག་གི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང་། བདག་གི་དང་པོ་དང་། ཐ་མ་བཙལ་ལོ་སྙམ་ན་ཇི་རྙེད་པར་འགྱུར་རམ། གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་འགྱུར་ལགས་སོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་སྦྱང་བ་བྱས་ན་དེའི་འོག་ཏུ་བདག་རྙེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་དང་། དེ་བཞིན་དུ། ལྷ་མོ་དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོར་ཡང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་ 3-98 གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡང་བདག་མ་ལགས། སེམས་ཅན་མ་ལགས། སྲོག་མ་ལགས། གང་ཟག་མ་ལགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་སེམས་ཅན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བར་ལྟུང་བ་དག་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཉམས་པར་གྱུར་པ་དག་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་སེམས་གཡེངས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་འདི་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལགས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྙིང་པོ་ལགས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལགས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གློ་བུར་གྱི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་ཉེ་བར་ཉོན་མ་མོངས་པ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་ཏེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ་སྙམ་བདག་བགྱིད་དོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱིས་མི་མཐོང་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱོན་གྱིས་བསྒྲིབས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མེད་ན་དོན་དམ་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དང་དེ་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་གྱི་མདོར། རིགས་ཀྱི་བུ། དོན་དམ་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སྐྱེས་ཀྱང་ར
Chinese
所谓‘灯’，就像灯在瓶子里，光芒不会四射，也不会照亮周围，对众生没有任何作用一样。同样，如来说藏（Tathagatagarbha）虽然具有无量的相好（lakshana-vyanjana），但似乎对众生没有利益。当瓶子破碎，灯的光芒自然显现，利益众生时，就像这样，在充满烦恼的轮回之瓶中，如来藏的光明如灯般闪耀，当轮回的烦恼耗尽时，就像瓶子破碎灯光显现一样，如来就会利益众生。通过这四个理由，我认识到自己有众生之界（sattvadhatu），同样，一切众生也都有。’等等。 有些人想寻找‘我’，他们这样想：‘让我先寻找我的烦恼，我的开始和结束。’他们能找到吗？’佛回答说：‘世尊，找不到。’‘如果净化了烦恼，之后就能找到我吗？’等等。 同样，在《吉祥鬘天女经》（Śrīmālādevī Siṃhanāda Sūtra）中也说：‘世尊，如来藏不是我（atman），不是众生（sattva），不是命（jiva），不是人（pudgala）。世尊，如来藏不是那些堕入常见（satkayadrishti）的众生的境界，不是那些被颠倒见（viparyasa）所迷惑的众生的境界，也不是那些心散乱于空性（sunyata）的众生的境界。世尊，如来藏是殊胜之法界（dharmadhatu）的精华，是法身（dharmakaya）的精华，是超越世间的法的精华，是自性清净之法的精华。世尊，如来藏自性清净，只是被突如其来的客尘烦恼所染污，这才是如来的境界，是不可思议的。’等等，经中广为宣说。 虽然有如来藏，但众生看不到，这是因为被众生的过失所遮蔽。如果如来藏不存在，那么胜义谛（paramarthasatya）也不存在，因为它们是一体的。这是不可能的。《宝云经》（Ratnamegha Sutra）中说：‘善男子，如来出现与否，
English
‘The so-called ‘lamp’ is like a lamp inside a vase, its light not shining outwards, not illuminating the surroundings, and not benefiting beings in any way. Similarly, the Tathagatagarbha (Essence of the Thus-Gone One), though possessing limitless marks and signs (lakshana-vyanjana), seems to be of no benefit to beings. When the vase breaks and the light of the lamp naturally appears, benefiting beings, it is like this: in the vase of samsara (cyclic existence), filled with afflictions, the light of the Tathagatagarbha shines like a lamp. When the afflictions of samsara are exhausted, it is like the lamp appearing when the vase breaks, and the Thus-Gone One will benefit beings. Through these four reasons, I realize that I have the sattvadhatu (element of beings), and similarly, all beings have it as well.’ etc. Some people want to seek the ‘self’ (atman), and they think like this: ‘Let me first seek my afflictions, my beginning and end.’ Can they find it?’ The Buddha replied: ‘Bhagavan, they cannot.’ ‘If the afflictions are purified, can the self be found afterwards?’ etc. Similarly, in the Śrīmālādevī Siṃhanāda Sūtra (Lion's Roar of Queen Śrīmālā Sutra) it is also said: ‘Bhagavan, the Tathagatagarbha is not a self (atman), not a being (sattva), not a life (jiva), not a person (pudgala). Bhagavan, the Tathagatagarbha is not the realm of those beings who have fallen into the view of a real self (satkayadrishti), not the realm of those beings who are deluded by inverted views (viparyasa), and not the realm of those beings whose minds are distracted from emptiness (sunyata). Bhagavan, the Tathagatagarbha is the essence of the supreme dharmadhatu (realm of phenomena), the essence of the dharmakaya (body of truth), the essence of the dharma that transcends the world, and the essence of the dharma that is naturally pure. Bhagavan, the Tathagatagarbha is naturally pure, but is defiled by adventitious, adventitious afflictions. This is the realm of the Thus-Gone One, it is inconceivable.’ etc., as extensively explained in the sutra. Although the Tathagatagarbha exists, beings do not see it because it is obscured by the faults of beings. If the Tathagatagarbha did not exist, then the ultimate truth (paramarthasatya) would also not exist, because they are one and the same. This is not possible. The Ratnamegha Sutra (Cloud of Jewels Sutra) says: ‘Noble son, whether the Tathagatas appear or not, --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ུང་མ་སྐྱེས་ཀྱང་རུང་མི་འཇིག་པ་སྟེ། རིགས་ཀྱི་བུ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྐྲ་དང་། ཁ་སྦུ་བྲེགས་ཏེ། གོས་ངུར་སྨྲིག་བགོས་ནས་དད་པས་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་ངོ་། །རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཀྱང་། ཆོས་འདི་ཁོ་ན་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མགོའམ་གོས་ལ་མེ་འབར་བ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་ཤིང་གནས་སོ། །རིགས་ཀྱི་བུ། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པ་མེད་དུ་ཟིན་ན་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམ་འབྱུང་བ་ཡང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་ 3-99 པ་ཡོད་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དོན་དམ་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་བཞིན་དུ། སོར་ཕྲེང་གི་མདོར། གཞན་ཡང་འཇམ་དཔལ་བའི་འོ་མ་ལ་མར་ཡོད་པར་རྟོགས་པས་མི་རྣམས་བསྲུབས་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་ཆུ་ལ་མི་རྣམས་མི་བསྲུབས་ཞེ་ན་རྫས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་འཇམ་དཔལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མི་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་ཞིང་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་དོ། །གཞན་ཡང་འཇམ་དཔལ་མི་གསེར་འདོད་པ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པས་བྲག་ལ་རྐོ་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་ཤིང་ལ་མི་རྐོ། རྡོ་བ་གསེར་གྱི་ཁམས་ཡོད་པ་ལ་རྐོ་ཡི་ཤིང་གསེར་མེད་པ་ལ་མི་རྐོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇམ་དཔལ་དབྱིངས་ཡོད་པ་ལ་རྟོག་པའི་མི་རྣམས་བདག་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་སྟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་ཞིང་ཚངས་པར་སྤྱོད་དོ། །གཞན་ཡང་འཇམ་དཔལ་དབྱིངས་མེད་ན་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ལོ་བྱེ་བར་ཆུ་ལ་བསྲུབས་ཀྱང་སྣུམ་མི་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་བདག་གི་དབྱིངས་མེད་ན་བདག་ལ་ཆགས་པས། ཚངས་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སྤྱོད་པ་རྣམས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་དང་། འཕགས་པ་དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོར་ཡང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་མ་མཆིས་ན་ནི། སྡུག་བསྔལ་ལ་སྐྱོ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་འདོད་པ་དང་། དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། སྨོན་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དོན་དམ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མེད་པར་འདོད་པ་ལ་སྐྱོན་མང་པོ་དང་། ཡོད་པར་རྟོགས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་མང་པོ་གསུངས་ཏེ། རྒྱས་པར་མྱང་འདས་ཆེན་པོ་དང་། རྔ་བོ་ཆེ་ཆེན་པོ་དང་། སོར་ཕྲེང་གི་མདོ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་མདོ་མཆོག་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་རྣམས་དང་། རྒྱུད་སྡེ་ཟབ་མོ་རྣམས་བལྟས་ཤིང་མཉན་ནས་ངེས་པར་བདེ་གཤེགས་ 3-100 སྙིང་པོ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་དགོས་སོ། ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཉེས་དམིགས་ཆེན་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་འབྱུང་བར་བཀའ་སྩལ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སོར་ཕྲེང་གི་མདོར། གང་སྔོན་ཕྱུགས་སུ་གྱུར་ཏེ་རང་གི་མ་ལ་བརྒལ་ཞིང་རྣམ་པར་མྱོས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་ད་དུང་ཡང་ཉལ
Chinese
纵然未生亦不坏灭。种姓之子！因此，菩萨们剃除头发和胡须，披上袈裟，以信心舍弃家庭而出家。出家之后，为了获得此法，如同头或衣服着火一般精进修行。种姓之子！如果胜义谛不存在，那么梵行将变得毫无意义，如来出现也将变得毫无意义。因为胜义谛存在，所以菩萨们被称为精通胜义谛之人。’ 如是宣说之故。 同样，在《指鬘经》中说：‘此外，妙吉祥！人们认识到牛乳中有酥油，所以进行搅动。为何人们不搅动水呢？因为没有实物。同样，妙吉祥！因为有如来藏，所以人们守护戒律，行持梵行。此外，妙吉祥！想要黄金的人，凭借认知，在岩石上挖掘。为何不在树木上挖掘呢？因为在石头中有黄金的矿脉，所以在石头上挖掘，而树木中没有黄金。同样，妙吉祥！凭借对界（梵文：dhātu，汉语：元素、界）存在的认知，人们心想“我将成佛”，从而守护戒律，行持梵行。此外，妙吉祥！如果界不存在，那么梵行将变得毫无意义。纵然在数百万年中搅动水，也不会产生油。同样，如果我的界不存在，那么执着于我，行持梵行和戒律都将变得毫无意义。’等等。 在《圣德鬘经》中也说：‘世尊！如果如来藏不存在，那么对痛苦也不会感到厌倦，对涅槃也不会有欲望、追求和希求。’等等，宣说了认为胜义谛如来藏不存在的诸多过患，以及认识到其存在的诸多功德。因此，应当阅读和听闻广大的《大涅槃经》、《大法鼓经》、《指鬘经》等甚深了义的最后法轮经，以及甚深密续部，从而确信如来藏。 如果不这样，将会产生无量巨大的过患，因为《指鬘经》中说：‘那些先前变成畜生，与自己的母亲交合，心识迷乱的众生，现在仍然在睡眠。’
English
Even if unborn, it does not perish. Son of good family! Therefore, Bodhisattvas shave their hair and beards, don the robes of a renunciate, and with faith, they renounce their homes and go forth into homelessness. Having gone forth, they strive diligently, as if their head or clothes were on fire, in order to attain this Dharma. Son of good family! If the ultimate truth did not exist, then the practice of pure conduct would be meaningless, and the appearance of the Tathāgata would also be meaningless. Because the ultimate truth exists, therefore Bodhisattvas are called those who are skilled in the ultimate truth.' Thus it is said. Similarly, in the *Aṅgulimālīya Sūtra*: 'Furthermore, Mañjuśrī! People churn milk because they recognize that there is butter in milk. Why do people not churn water? Because there is no substance. Similarly, Mañjuśrī! Because there is the *Tathāgatagarbha* (如来藏，tathāgatagarbha，tathāgatagarbha，Womb of the Tathagata), people observe moral discipline and practice pure conduct. Furthermore, Mañjuśrī! A person who desires gold, with discernment, digs into rock. Why does he not dig into wood? Because there is a vein of gold in the rock, he digs into the rock, but he does not dig into wood because there is no gold. Similarly, Mañjuśrī! People with discernment, recognizing that there is a *dhātu* (界，dhātu，dhātu，element, realm), think, 'I will become a Buddha,' and therefore observe moral discipline and practice pure conduct. Furthermore, Mañjuśrī! If there were no *dhātu*, then the practice of pure conduct would be meaningless. Even if one churned water for millions of years, oil would not arise. Similarly, if there were no *dhātu* of self, then attachment to self, the practice of pure conduct, and moral discipline would be meaningless.' And so forth. Also, in the *Śrīmālādevī Siṃhanāda Sūtra*: 'Bhagavan! If the *Tathāgatagarbha* did not exist, then there would be no aversion to suffering, and there would be no desire, pursuit, or aspiration for *nirvāṇa* (涅槃).’ And so forth, many faults are spoken of for those who believe that the ultimate truth, the *Tathāgatagarbha*, does not exist, and many qualities are spoken of for those who realize that it does exist. Therefore, one should read and listen to the extensive *Mahāparinirvāṇa Sūtra*, the *Mahābherī Sūtra*, the *Aṅgulimālīya Sūtra*, and other profound final turning of the wheel *sūtras*, as well as the profound *tantra* (密续) sections, and thereby develop certainty in the *Tathāgatagarbha*. If one does not do so, immeasurable great faults will occur, because in the *Aṅgulimālīya Sūtra* it says: 'Those beings who previously became animals, copulated with their own mothers, and whose minds were intoxicated, are still sleeping.' --------------------------------------------------------------------------------