Chinese
在见地上舍弃法，在果地上加上超越法的四种瑜伽，合为四五二十的最后一组四法，除了（觉察，分析）之外，每个瑜伽的道都完整无误。第二，为自显的智者开示：又对自显智者说，将停顿、收摄、束缚、捆绑反复练习。于自心中，确定、解脱、信任、装点。以六种形态的自性，用七种特性的差别来区分。内外秘密之意藏，不错谬地依靠或不依靠要点。在门之差别和灌顶次第上，通过学传、证悟、博学和具眼者，为具相者指示究竟之处。这段话的意思是：对于上面所说的显现境的智者，或者对于其他自显的智者，分为有勤奋的顿超和无勤奋的直断两种开示，前者比后者殊胜七种特性，后者也比自显的智者殊胜七种特性。对于具有这样殊胜特性的直断，停顿、收摄，反复练习，捆绑为束缚这三个意义，或者在自心上交付，在一个点上确定，在解脱的信任上安住这三个方面，以六种形态的自性来开示。第一，对于所有好坏等念头的本性，赤裸的觉性，纯粹的、清晰明亮的觉性，超越尺度（分析），超越偏袒，脱离边，广阔无垠，法尽名灭的那个，没有被能取所取所染污，不愚昧并且远离念头，那就是法身独一明点。那也是自生的智慧，自在本位的法身，认识自心本面。在那里，将任何生起的念头都放下，清晰明亮地显现，斩断过去、现在、未来三时的关联，在法身上平展，将自心本面赤裸地显露，在念头聚集中自然增长，证悟生起的觉性，法身显现，安住在自性安住的境界中。在《功德藏》中说：智慧自显的体性，没有心的分别念，斩断过去之境和未来之境，直接切断显现。在原始清净中反复练习是：将显现世间轮回涅槃的一切法，全部置于有无、是非的戏论中
English
In the view, abandoning Dharma; in the fruition, adding the four yogas that transcend Dharma, combining them into the final set of four from the four fives, making twenty. Except for (contemplation, analysis), each yoga's path is complete and without error. Second, the teaching for the face of the self-appearing mind: Again, to the self-appearing mind, repeatedly practice stopping, gathering, binding, and tying. In one's own mind, determine, liberate, trust, and adorn. With the nature of six forms, distinguish with seven characteristics of difference. The inner, outer, and secret treasury of the heart, without error, rely or do not rely on the key points. On the differences of the doors and the order of empowerments, through learned transmission, realization, erudition, and those with eyes, show the ultimate place to those with characteristics. The meaning of this is: For the mind of appearance-objects mentioned above, or for other self-appearing minds, divide into two teachings: with effort, sudden breakthrough, and without effort, direct cutting. The former is superior to the latter by seven characteristics, and the latter is also superior to the self-appearing mind by seven characteristics. For the direct cutting with such superior characteristics, stopping, gathering, repeatedly practice, binding as tying, these three meanings; or deliver to one's own mind, determine at one point, dwell in the trust of liberation, these three aspects, teach with the nature of six forms. First, for the nature of all good and bad thoughts, naked awareness, pure, clear, and bright awareness, transcending measure (analysis), transcending bias, free from extremes, vast and boundless, the great Dharma-exhausted and nameless, not defiled by grasping and being grasped, not ignorant and free from thoughts, that is the Dharmakaya single bindu. That is also self-born wisdom, the Dharmakaya of one's own place, recognizing one's own mind's face. There, release whatever thoughts arise, clearly and brightly manifest, cut off the connection of the three times of past, present, and future, spread out on the Dharmakaya, nakedly reveal one's own mind's face, naturally grow in the collection of thoughts, realize the arising awareness, the Dharmakaya manifests, and abide in the state of self-abiding contemplation. In the 'Perfection of Skill,' it says: The nature of self-appearing wisdom is without the mind's conceptual thoughts, cutting off the past object and the future object, directly cutting off appearance. Repeatedly practicing in original purity is: placing all phenomena of appearance, existence, samsara, and nirvana, all at once in the play of existence and non-existence, right and wrong.
Tibetan
པ་ཐམས་ལས་འདས་པར་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་ཟིན་བའི་རིག་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་འགགས་པ་མེད་པར་ཤར་བ་ལ་ངོ་ཤེས་པས་གྲོལ་ལ་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ་བའི་འཁོར་འདས་རིག་པར་དག་རིག་པ་ཆོས་སྐུ་རྣམ་དག་ཆེན་པོ་སྲིད་གསུམ་ཀ་དག་གི་དགོངས་པ་ལས་མ་འདས་པར་ལ་ཟློ་བའམ་ཐག་གཅོད་པའོ། །དེ་ཡང་རྩལ་རྫོགས་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལས། དགོངས་པར་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ནི། །རྟོགས་དང་མི་རྟོགས་མཐའ་ལས་འདས། །ཡིན་མིན་བློ་ཡི་བྱ་བ་ཐོངས། །སྣང་དང་མི་སྣང་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་། །བྱ་བྱེད་མཐར་ལྷུང་ཆོས་དང་བྲལ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས། །སྟོང་དང་མི་སྟོང་མཐའ་ལས་འདས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཆིངས་སུ་བཅིང་བ་ནི། །དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོའི་གཟའ་སྐར་ཐམས་ཅད་རྒྱ་མཚོ་གཅིག་གི་རོལ་བ་ལས་མ་འདས་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་རིག་པ་གཅིག་གི་ཀློང་ལས་མ་འདས་པ་རིག་པ་གཅིག་གི་སྤྱི་ཆིང་གི་ཐེབ་པས་ན་རིག་པ་གཅིག་ཡོང་ཡེ་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་བ་མཐར་ཟད་མིང་མེད་ཆེན་པོར་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་གྲོལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ཆིངས་སུ་བཅིངས་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཤར་གནས་གང་གི་ཐོག་ཏུའང་ཅོག་གིས་བཞག་པར་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཟང་ཐལ་གྱི་རིག་པ་ངོས་བཟུང་བས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། གཅིག་ཤེས་པས་ནི་ཀུན་གྲོལ་ཏེ། །གཉིས་དང་གསུམ་གྱི་གྲངས་མཐའ་ཟད། །རྟོག་ཅིང་འཛིན་པའི་ཡུལ་མི་སྣང་། །འགྱུ་དང་འཛིན་པ་ཡེ་ནས་སྟོང་། །སྟོང་པའི་དགོངས་པ་གསལ་རྫོགས་པས། །དུ་མའི་གྲངས་མཐའ་ཟད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་འཆར་གནས་གང་གི་ཐོག་ཏུ་བཞག་ཀྱང་མི་ལྟོ་སྟེ་དེའི་དུས་ཀྱི་རིག་པ་ངོས་བཟུང་བའི་ངང་དུ་བསྒྱུར་བ་གནད་དོ། །འདི་གཉིས་གནད་གཅིག་ཀྱང་། །ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་སྤྲོད་པ་ནི། ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ། རང་བཞིན་གསལ་བ་ལོངས་སྐུ། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་གྱི་སྤྲུལ་སྐུ་ཡེ་ཤེས་དང་བཅས་པ། གཞན་ཡང་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལས་ཕྱེ་བས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་སོགས་འབྲས་ཆོས་ཐམས་ཅད་པ་ག་ཤེད་ན་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་འཁོར་འདས་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་གཞི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་སོ་སོ་རང་གི་ཆོས་ཉིད་དུ་བཞུགས་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་ཅན་གྱི་སེམས་ལས་འདས་པའི་ཁྱད་པར་ཉེར་གཅིག་གི་འབྱེད་ནས་རང་ངོ་ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་སྒྲིབ་གཡོག་དང་བྲལ་བ་རྣམ་མེད་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་ཉི་མ་དང་ཟེར་བཞིན་རྫོགས་
Chinese
对于完全超越一切，原本即已成佛的觉性之神变，在无有阻碍地显现时，认识它便能解脱，不认识它便会迷惑，轮回与涅槃皆是觉性清净，觉性法身完全清净，未曾超出三界本来清净之见解，对此进行复述或决断。正如《大圆满根本续》中所说：‘见解中所生的智慧，超越了证悟与未证悟的边际。放下是与非的思维活动，显现与不显现的法性，也脱离了行为与作用的极端，远离了法。从空性之智慧中，超越了空与非空的边际。’等等，如所教导的那样。第三，束缚于誓言：譬如，大海中的所有星辰都未曾超出大海的嬉戏，同样，轮回与涅槃的一切都未曾超出觉性的范围，以觉性之总誓言的印记，觉性一出现便能解脱的智慧，迷惑彻底止息，在证悟无名大境界时，一切法皆能于完全解脱的大平等誓言中束缚。因此，无论在何处显现，都应立即安住，在自灭无迹的状态中，通过认识通透的觉性而获得解脱。如《彻底摧毁论》中所说：‘认识一法便能解脱一切，二与三的数目终结。思维与执着的对境不显现，动摇与执着原本空性。空性之见解清晰圆满，众多之数目终结。’如是说。无论在何处显现，都不应观察，而应将觉性转变为安住于当下状态。这两者虽为一个要点，但在认识自性时，本体是空性的法身，自性是光明的报身，大悲周遍的化身与智慧相应。此外，从执着相的五种智慧中分离出二十五种等果法，在任何地方都无法成立，在五种普贤王如来的自性中，轮回与涅槃原本成佛之基础，是自性的本性。觉性智慧无有分离，各自安住于自性之中，这是超越能取所取之心的二十一种差别，从而使自性智慧通透，远离遮蔽，无有造作任运成就之身与智慧无有分离，如太阳与光芒般圆满。
English
Regarding the magical display of awareness, which is inherently enlightened and transcends all limitations, liberation arises from recognizing its unobstructed manifestation, while confusion stems from not recognizing it. Samsara and nirvana are purified within awareness, and awareness, the utterly pure Dharmakaya, does not stray from the understanding of the primordially pure three realms. This is either repeated or decided. As stated in the Tantra of the Great Perfection of Accomplishment: 'The wisdom that arises in understanding transcends the limits of realization and non-realization. Abandon the activities of the mind, such as yes and no. The nature of phenomena, whether appearing or not appearing, is also free from the extremes of action and is separate from dharma. From the wisdom of emptiness, it transcends the limits of emptiness and non-emptiness.' And so forth, as taught. Third, binding into a bond: For example, just as all the stars in the ocean do not go beyond the play of the one ocean, similarly, all of samsara and nirvana do not go beyond the expanse of one awareness. Because of the seal of the general bond of one awareness, the wisdom that liberates as soon as awareness arises, the confusion is completely exhausted, and when realizing the great nameless state, all dharmas can be bound in the great equality bond of complete liberation. Therefore, no matter where it arises, it should be immediately placed, and liberation will occur by recognizing the clear awareness on the state of self-dissolution without trace. As it says in the Thorough Destruction: 'By knowing one thing, all are liberated, the limit of the numbers two and three is exhausted. The object of thought and grasping does not appear, movement and grasping are originally empty. Because the understanding of emptiness is clear and complete, the limit of many numbers is exhausted.' So it is said. Also, no matter where it arises, one should not look at it, but it is essential to transform awareness into a state of abiding in that moment. Although these two are one key point, when recognizing one's own nature, the essence is the empty Dharmakaya, the nature is the clear Sambhogakaya, and the compassionate Nirmanakaya is with wisdom. Furthermore, the twenty-five resultant dharmas, etc., separated from the five wisdoms that grasp characteristics, cannot be established anywhere, and in the nature of the five Samantabhadras, the basis of samsara and nirvana, which are originally enlightened, is the nature of self. Awareness and wisdom are inseparable, abiding in their own nature, which is the twenty-one distinctions that transcend the mind of grasper and grasped, thereby making the self-awareness clear, free from obscurations, and the spontaneously accomplished body and wisdom are inseparable, complete like the sun and its rays.