Tibetan
་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོར་ཤར། ། ཞེས་སོ། །ཡང་ཆོས་སྐུ་སྟོང་བ་ཆེན་པོ་ཀ་དག་དང་། ལོངས་སྐུ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་གཉིས་ཀྱི་རང་རྩལ་འགགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འགྱུ་བའི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་གཟུང་འཛིན་སྐྱེ་འགགས་དུ་མ་ཡིན་རང་བྱུང་བ། ཡུལ་དང་མི་འདྲེས་པ་ཟང་ཐལ་དུ་ཤར་ཀྱང་། གང་ཤར་གྱི་ཡུལ་ལ་རྗེས་མི་ཆགས་པའམ། ཡུལ་གྱི་དབང་དུ་མ་གྱུར་ལ་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པའི་བག་ཆགས་མི་སྡུད་པས་རང་ཡལ་ལམ། རང་དག་ཏུ་ཡོད་པས་རྣམ་རྟོག་ལྟར་འགགས་ནས་འགྲོ་རྒྱུ་མེད་པས་བོ་བ་མེད། ཅེས་དང་མི་ཤེས་པའི་འོག་འགྱུ་ལྟར་ཟེག་པ་མེད་པས་གསལ་རིག་གཟུང་འཛིན་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་སྦུབས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རྗེན་ནེ་ཤར་བ་དེ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། ཀློང་གསལ་ལས། འོད་གསལ་འཕྲུལ་བའི་རང་གཟུགས་སྐུ། །སྤྲུལ་སྐུ་ཞེས་ནི་མིང་དུ་བརྟགས། །ཞེས་སོ། །ལར་བོ་ཟེག་ཞེས་པ་ནི་སྣོད་དུ་བླུག་པའི་ཆུ་སོགས་བོ་བ་ལྟར་རྣམ་རྟོག་རགས་པར་རྟོགས་པ་དང་། སྣོད་ལ་བུག་པ་ཡོད་པས་ཕྲ་བར་ཐིག་པ་ཟེག་པ་ལྟར་འོག་འགྱུ་འམ། ཡང་ནི་ཕྲ་བར་དཔྱོད་པ་ལའང་སྦྱར་རུང་ངོ་། །དེ་དག་ཀྱང་ཀུན་བྱེད་ལས། ཀུན་བྱེད་བྱང་ཆུབ་ང་ཡི་རང་བཞིན་ལ། །མ་བཙལ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན། །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱིས་སྙིང་པོ་སྐུ་གསུམ་སྟེ། །ང་ཡི་རང་བཞིན་མ་བཅོས་ཆོས་སྐུར་གྲུབ། །ང་ཡི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས། །ང་ཡི་ཐུགས་རྗེ་མངོན་བྱང་སྤྲུལ་སྐུ་གསུམ། །བཙལ་ནས་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་མིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཆར་གཞིའམ་ངོ་བོ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ད་ལྟ་ནས་ཡོད་པས། ངོ་རང་ཐོག་ཏུ་འཕྲོད་དེ། བྱར་མེད་རང་བཞག་གི་དགོངས་པའི་ངང་བསྐྱང་བས་རང་ཞལ་མངོན་དུ་མཐོང་ཐོག་དུ་བཙན་ས་ཟིན་ནས། ཕྱིན་ཆད་དེ་ལས་མི་འགྱུར་བའི་རང་ས་ཟིན་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལས། གཞན་ནས་གསར་དུ་སྨིན་འབྲས་སུ་བྱེད་མི་དགོས་པས་འབྲས་བུ་ཡེ་རྫོགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་བདུད་རྩི་བཅུད་ཐིག་ལས། ངོ་བོའི་རང་ས་ཟིན་པ་རང་དངས་ཆོས་སྐུའོ། །རང་བཞིན་རང་ས་ཟིན་པ་གསལ་དངས་ལོངས་སྐུའོ། ། ཐུགས་རྗེ་རང་ས་ཟིན་པ་རང་སངས་སྤྲུལ་སྐུའོ། །སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་གཅིག་པས་རང་གདངས་ཆེན་པོའོ། །སྐུ་ལྔ་བདེ་བ་ཆེ་བས་མཁའ་གསལ་ངང་ཉིད་སྐུ། །སྐུ་ལྔ་འགྱུར་མེད་དབྱིངས་ཐིམ་པས། །དབྱེར་མེད་གཏིང་གསལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ། །རང་སེམས་ཆོས་སྐུའི་འབྲས་བུ་ཡིན། །ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་མཐའ་ནས། །རང་ལ་རང་ཆས་ཡོད་རྟོགས་པས། །སྐུ་ལྔ་རྒྱལ་བའི་ཞིང་ཁམས་སོ། །འབྲས་བུ་མཆོག་ཏུ་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་དང་། རིན་ཆེན་བཅུད་ཐིག་གི་རྒྱུད་ལས། ངོ་བོ་ཡེ་ནས་ཀ་དག་གི །རང་ས་ཟིན་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཡི། །རང་ས་ཟིན་པ་ལོངས་སྤྱོད་སྐུ། །ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཁྱབ་ཕྱོགས་མེད་ཀྱི། །རང་ས་ཟིན་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །གསུམ་དུ་དབྱེར་མེད་མཐའ་སྟོང་བའི། །རང་ས་ཟིན་པ་ངོ་བོའི་སྐུ། །ཆོས་འདས་ཐོག་མའི་གནས་ལུགས་ཀྱི། །རང་ས་གཟུང་འཛིན་མིང་མེད་པས། །བདེ་ཆེན་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་སྐུ། །ཞེས་དང་། ཉི་ཟླ་འབར་བའི་རྒྱུད་ལས། ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་ལས། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོར་རྟོགས། །ཞེས་དང་། བདུད་རྩི་རྒྱ་མཚོ་ལས། སྔོན་ནས་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཏེ། །དོན་རྟོགས་ཀློང་གྱུར་མངོན་སངས་རྒྱས། །ཞེས་དང་། ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཀྱི་མུན་གསེབ་རིག་པ་སྟེ། །སྤྲིན་གསེབ་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་འདྲ། །ཞེས་དང་། ངོ་བོ་གཞི་ཡི་ཆོས་སྐུ་དང་། །རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་གཉིས། །ངོ་བོ་གཞི་ལ་ཐ་དད་མེད། །ཉི་མ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ། །མུན་སྒྲིབ་གྲང་པ་གང་ཡང་མེད། །གློ་བུར་སྤྲིན་གྱིས་སྒྲིབ་པའི་ཚེ། །ཉི་འོད་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ངོ་བོ་འཕེལ་འགྲིབ་གང་ཡང་མེད། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཁྱད་པར་ལས། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཅིག་པའི་ཕྱིར། །གཞི་ལ་དུས་གསུམ་འགྱུར་མེད་ཡིན། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ཤར་ཆོས་འབྲས་བུའི་རྣམ་གྲངས་ཚིགས་གིས་ཤུགས་ལ་ཡོད་པ་བཤད་པ་ལ། ཤུགས་བསྟན་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། དངོས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྤྱིར་རྟེན་སྐུ། བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས། མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་གསུམ་དུ་དབྱེ་ཞིང་བཤད་ནའང་། འདིར་སྐུ་ལྔ་ནི་རྟེན། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ནི་བརྟེན་པ། ཕྲིན་ལས་ལྔ་ནི་མཛད་པ་ཡིན་པས་ལོགས་སུ་སྨོས་མ་དགོས་པས་འདིར་འབྲས་བུའི་ཆོས་ཉེར་ལྔར་འདུས་སོ། །དེ་དག་ཚིག་ཤུགས་ན་ཡོད་ཚུལ་ནི། རྫོགས་ཚུལ་གཞུང་ཚིག་གིས་བསྟནཔ་འདི་ནི་ད་ལྟ་གཞི་རང་བཞིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལ་རྫོགས་པའི་དོན་བཤད་དུ་གནས་པས་དེའི་ཤུགས་ཀྱིས། དེ་དང་བདག་གཅིག་གི་འབྲེལ་བའི་རྟོགས་པ་མངོན་གྱུར་གྱི་འབྲས་བུ་བསྟན་པར་སོང་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན་འདི་འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་ཡང་ཡིན་ཏེ་གཞི་ལ་རྫོགས་ཚུལ་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུའི་སྐབས་ཀྱང་འཐུས་ན། སྐབས་གསུམ་པ
Chinese
如是说。再说，法身大空性本来清净，和报身自性任运成就二者的自性力量，无有止息的慈悲，如所有尽所有的一切法，完全如实了知的智慧，远离流动的分别念，因此对于外境的事物，并非是生起执取、生灭等，而是自生的。虽然不与外境相杂，通彻显现，但是对于所显现的境，不留痕迹，或者不为外境所控制，不被压制，不积聚习气，因此自然消散，或者本来清净，因为像分别念一样止息后没有去处，所以没有遗漏。如是和像不了解的下意识流动一样没有渗漏，因此光明觉性，远离执取和习气的一切空壳，赤裸显现，那就是化身。如《虚空光明》中说：光明幻化的自性身，名为化身而假立。如是说。总的来说，所谓“遗漏、渗漏”，就像倒入容器中的水等遗漏一样，是粗大的分别念；又像容器有孔，细小的水滴渗漏一样，是下意识流动，或者也可以用于细微的观察。这些在《普作王》中也说：普作菩提我的自性中，不需寻找，自性任运成就。一切胜者的心髓是三身，我的自性是不作意的法身成就。我的体性是不作意的圆满受用身。我的慈悲是现证菩提化身三身。不是寻找后成就的果，不是这样宣说的。如是说。这样，三身和智慧的显现之基或者体性，从现在就存在于觉性智慧中，因此当下与自性相合，以无为任运的见解来修持，从而在亲见自面时，获得稳固的地位，以后不从那上面退转，获得自地，这叫做果，而不是从其他地方新成熟为果实，所以叫做果位本自圆满。这些在《甘露精要》中也说：本体获得自地是自性清净法身。自性获得自地是光明清净报身。慈悲获得自地是自性成佛化身。三身无别一体是自性大光明。五身大乐是虚空光明本性身。五身不变融入法界，无别深明本体性
English
Thus it is said. Furthermore, the Dharmakaya, the great emptiness, is primordially pure, and the self-nature of the Sambhogakaya is spontaneously accomplished. The unceasing compassion of these two, the wisdom that knows all phenomena exactly as they are, is free from the movement of thoughts. Therefore, the grasping, clinging, arising, and ceasing of external objects are not self-generated. Although it appears distinctly without being mixed with objects, it does not leave any traces on the object that appears, or is not controlled by the object, is not suppressed, and does not accumulate habitual patterns. Therefore, it naturally vanishes or is primordially pure. Because it ceases like thoughts and has nowhere to go, there is no leakage. Like the unconscious flow of ignorance, there is no seepage. Therefore, the clear awareness, free from all the husks of grasping and habitual patterns, appears nakedly. That is the Nirmanakaya. As it says in "Vast Expanse of Clarity": "The self-nature body of radiant illusion, is nominally designated as Nirmanakaya." Thus it is said. In general, the terms "leakage" and "seepage" refer to the gross conceptualizations, like water leaking from a container; or like water dripping through holes in a container, it is the unconscious flow, or it can also be applied to subtle examination. These are also stated in the All-Creating King: "In the self-nature of the All-Creating Bodhi, there is no need to seek, it is spontaneously accomplished. The essence of all Victors is the three bodies, my self-nature is the unmade Dharmakaya accomplished. My essence is the unmade Sambhogakaya. My compassion is the manifest enlightenment of the three Nirmanakayas. It is not a fruit achieved after searching, it is not taught that way." Thus it is said. Thus, the basis or essence of the manifestation of the three bodies and wisdom is present in the wisdom of awareness from the beginning. Therefore, one unites with one's own nature, and by cultivating in the state of effortless self-settling, one gains a firm foothold upon directly seeing one's own face. Hereafter, one does not turn back from that, and gaining one's own ground is called the fruit. It is not necessary to newly ripen into a fruit from elsewhere, so it is called the fruit of primordial perfection. These are also stated in the Nectar Essence Drop: "When the essence gains its own ground, it is the self-clear Dharmakaya. When the self-nature gains its own ground, it is the luminous clear Sambhogakaya. When compassion gains its own ground, it is the self-awakened Nirmanakaya. The three bodies are inseparable and one, it is the great self-radiance. The five bodies are great bliss, it is the space-clear nature body. The five bodies are immutable and dissolve into the Dharmadhatu, the inseparable, deeply clear essence of being.
Chinese
之身。自心是法身之果。从无始的时际起。觉悟到自己本具自性。五身是诸佛的刹土。诸佛宣说此为殊胜之果。如是说。又，于《珍宝精髓》续中说：本体本来即是清净的。安住于自位是法身。自性任运大圆满的。安住于自位是报身。大悲周遍无偏袒的。安住于自位是化身。三者无别边际空性的。安住于自位是自性身。超越法性初始之本性的。安住于自位，无有能取所取名言的。大乐现前菩提身。如是说。又，于《日月炽燃》续中说：本体自性大悲中。了悟身语意的本体。如是说。又，于《甘露海》中说：本来即是自心成佛。通达意义，融于法界，现前成佛。如是说。又，于《智慧等同虚空》续中说：心之暗室即是觉性。犹如云隙中的太阳之心。如是说。又，本体是基之法身。证悟之智慧法身二者。本体与基无有差别。太阳自己的本体上。无有黑暗寒冷任何事物。暂时被云遮蔽之时。并非没有阳光。本体无有增减任何事物。从证悟与未证悟的差别上。诸佛与有情是一体的缘故。基在三时中不变。如是说。 第二，宣说以偈颂暗示东方法果之类别，其中分二：暗示存在的理由和正文。初者是：一般而言，虽然分为所依身、能依智慧、事业为三者而宣说，但此处五身是所依，五智是能依，五种事业是事业，因此无需另行赘述，故此处归纳为二十五种果法。 那些以词句暗示存在的方式是：以圆满的方式，经文词句所显示的，是现在安住于基之自性佛的圆满之义，因此以其暗示，与彼同一体性的证悟，已成为显现之果。为何如此？因为这是宣说果位的场合。那也是因为，如果仅仅是基位圆满方式的果位也足够的话，那么第三个场合
English
Of body. Self-mind is the fruit of Dharmakaya. From the beginningless time. Realizing that one inherently possesses self-nature. The five bodies are the pure lands of the Buddhas. The Buddhas declared this as the supreme fruit. Thus it is said. Also, in the Tantra of Precious Essence Drops: The essence is pure from the beginning. Abiding in its own place is the Dharmakaya. The self-nature is spontaneously accomplished and great. Abiding in its own place is the Sambhogakaya. Compassion is all-pervasive and impartial. Abiding in its own place is the Nirmanakaya. The three are inseparable and boundless emptiness. Abiding in its own place is the Svabhavikakaya. Transcending Dharma, the original state of being. Abiding in its own place, there is no grasping or clinging to names. Great bliss is the manifest enlightenment body. Thus it is said. Also, in the Tantra of the Blazing Sun and Moon: From the essence of self-nature and compassion. Realize the essence of body, speech, and mind. Thus it is said. Also, in the Ocean of Ambrosia: From the beginning, one's own mind is enlightened. Understanding the meaning, merging into the expanse, manifestly enlightened. Thus it is said. Also, in the Tantra of Wisdom Equal to the Sky: The darkness of the mind is awareness. Like the heart of the sun in the gaps of the clouds. Thus it is said. Also, the essence is the Dharmakaya of the ground. The wisdom of realization, the two Dharmakayas. The essence and the ground are not different. On the essence of the sun itself. There is no darkness or cold. When temporarily obscured by clouds. It is not that there is no sunlight. The essence does not increase or decrease. From the difference between realization and non-realization. Because Buddhas and sentient beings are one. The ground is immutable in the three times. Thus it is said. Secondly, explaining that the categories of the Eastern Dharma fruit are implicitly present in the verses, there are two aspects: the reason for the implicit indication and the actual content. The first is: Generally, although the basis body, the dependent wisdom, and the activity are divided and explained as three, here the five bodies are the basis, the five wisdoms are the dependent, and the five activities are the activity, so there is no need to mention them separately, so here they are summarized into twenty-five fruit dharmas. The way those are present in the implication of the words is: In the way of completion, the words of the text show that this is now abiding in the meaning of the completion of the Buddha of the ground nature, so by its implication, the realization of the connection of identity with that has become the manifest fruit. Why is that? Because this is the occasion for showing the fruit. That is also because, if only the fruit of the way of completion in the ground position is sufficient, then the third occasion