Tibetan
་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བར་མཐོང་ཡལ་དུ་གྲོལ་བའོ། །འདིའི་འགགས་བསྡམས་ཚུལ་དངོས་ནི། ཡུལ་སྣང་བ་དང་། ཤེས་པ་སྟོང་པའི་ཐུགས་འཕྲད་ཀྱི་བར་ནས་རིག་ངོ་བཟུང་བས་བསྡམས་པ་སྟེ། ཁྱུང་ཆེན་ལས། ཅེར་གྲོལ་རང་དག་མཐའ་གྲོལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །གང་གི་མཐའ་བྲལ་གང་གཉིས་རང་གསལ་བ། །བྱ་བྲལ་ཀློང་ཆེན་མ་བརྩལ་ཆེན་པོའི་འགགས། །ལུས་ངག་བྱ་བྲལ་སྣང་སྟོང་བར་དེར་བསྡམས། །ཞེས་སོ། ། ལྔ་པ་གཅིག་གྲོལ་ཆེན་པོ་འབྲས་བུའི་སྐྱོངས་ཚུལ་ནི། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རིག་པ་གཅིག་ལས་ལོགས་སུ་བ་མེད་པས་རྩལ་དང་རོལ་བའི་གྲོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་དུ་མའི་གྲངས་མཐའ་སྟོང་ཞིང་། རིག་པ་དེའི་ངང་དུ་གྲོལ་བ་ནི། ཡུལ་དབང་ཡིད་བྱེད་འཛོམ་པའི་བར་ནས་དེ་དག་ལ་མི་བསམ་པར། རིག་པ་གཅིག་ངོ་ཤེས་པའི་གདེང་གིས། ཡུལ་སེམས་ཀུན་རྒྱ་གྲོལ་ལ་འགྲོ་བའི་ཟང་ཀའི་ཆོས་སྐུ་འཆར་བ་ལ་འགགས་བསྡམས་མོ། །ཁྱུང་ཆེན་ལས། སྣང་མེད་སྟོང་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །མ་བཟུང་མ་བཏང་མ་བསླད་རང་སོ་སྟེ། །གཅིག་གིས་གསུམ་ལ་སུ་ཡིས་ཕོག་པ་ཉིད། །བདེན་མིན་རྫུན་མིན་གནས་ཐབས་ལྷང་ངེ་བ། །ཞེས་དང་། ལྷུག་པ་སོ་གཉུག་རྣལ་མ་དྲོད་ཀྱི་འགགས། །རང་སོར་བསྒྱུར་ཏེ་འཁོར་འདས་བར་དུ་བསྡམས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གྲོལ་བའི་ཐབས་འདི་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་སྟེ། ལྷ་མིན་གཡུལ་བཟློག་གི་རྒྱུད་ལས། སྤྱོད་པ་རང་གྲོལ་ཤེས་པའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྩ་བ་རིག་པ་གཅིག་ཟིན་པས་དེའི་ངང་དུ་རྩལ་དང་རོལ་བའི་འཁྲུལ་སྣང་རང་སར་གྲོལ་བའི་ཚུལ་ལྔ་དུས་གཅིག་ལ་འབྱུང་བ་ངོས་ཟིན་ཚུལ་ཙམ་ཡིན་པས་འདིའི་དགོངས་པའི་ཤུགས་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་ནི་ཡུལ་ཤེས་ཀྱི་འཕྱང་རྒྱ་འགགས་དེའི་ཐ་དད་དུ་གྲོལ་བས་ཆོག་པ་ལ་ཐུགས་རྩེ་གཏད་དེ་སོ་སོར་ཤན་མ་ཕྱེས་པར་ཟད་དོ། །དེ་ཡང་སྒྲོན་མ་བརྩེགས་པའི་རྒྱུད་ལས། དེ་ལྟར་གཅིག་གི་གཅིག་གྲོལ་པས། །རང་གྲོལ་ཡེ་གྲོལ་ཡོངས་གྲོལ་དང་། །ཅེར་གྲོལ་མཐའ་གྲོལ་བླ་མེད་པས། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་རྩལ་སྦྱོངས་ལ་གསུམ་ལས། དུག་ལྔ་རང་གྲོལ་ནི། །ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་རང་བབས་ཀྱི་ངང་ལ་གློད་པས་འཛིན་མེད་ཡེ་གྲོལ་དུ་དག་པ་དང་། སྒོ་ལྔ་རང་གྲོལ་ནི། མིག་རྣ་བ་སྣ་ལྕེ་ལུས་ཀྱི་འཛིན་པ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་། དེའི་སྟེང་གི་ཆོས་ཉིད་རང་བབས་ཆེན་པོའི་ངང་ལ་བསྲེས་ཏེ་བཞག་པས་གཞི་གྲོལ་དུ་འཆར་རོ། །ཚོགས་དྲུག་རང་གྲོལ་ཞེས་སྒོ་ལྔ་ཡིད་དང་བཅས་པའི་ཡུལ་དྲུག་ལ་དགགས་སྒྲུབ་ཅི་བྱུང་ཡང་། དེའི་ཡུལ་དབང་
Chinese
显现不生，于见解中解脱。此处的阻断封锁之真实方式是：于境显现与识空性相遇之间，以觉性认知而封锁。如雄钦（khyung chen）中所说：直断、自净、边解脱、完全圆满，何者的无边，何二者自明，无为大界，未勤奋之大阻断，身语无为，于显空之间封锁。如是。第五，一解脱之伟大果之守护方式是：轮回涅槃之诸法，无有于觉性之外的他物，故技艺与嬉戏之解脱，皆是众多差别之数量穷尽，于觉性之自性中解脱是：于境、根、作意聚合之间，不思彼等，以觉性一者认知之确信，境心皆趋向解脱之虹身法身显现，无有阻断封锁。如雄钦中所说：无显现，离空性之智慧，未取未舍未染污，自性清净，一者以三者，谁能触及，非真非假，安住之方式，朗然。如是，自然本初真实暖热之阻断，转化为自性，于轮回涅槃之间封锁。如是。如是解脱之方法，是殊胜的，如拉敏玉洛之续部（lha min g.yul bzlog gi rgyud）中所说：行为自解脱，是觉性。如是，亦是根本觉性一者执持，故于彼之自性中，技艺与嬉戏之错觉显现，于自处解脱之五种方式，同时生起，仅是认知之方式，故此之意旨的暗示在于，境识之悬挂阻断，于彼之差别中解脱即可，倾注心力于此，未分别各自而已。又是灯鬘续（sgron ma brtsegs pa'i rgyud）中所说：如是，一者之一解脱，自解脱、本解脱、全解脱与，直断解脱、边解脱，无上。如是。三、技艺修习有三，五毒自解脱是：烦恼五毒无论生起任何，皆于自性本然之状态中放松，以无执本解脱而清净。五根自解脱是：无论眼耳鼻舌身之执着生起任何，皆于彼之上，法性本然大状态中混合而安住，故显现为基解脱。六聚自解脱是指，五根与意根合一之六境，无论生起任何取舍，于彼之境根
English
Manifestation is unborn, liberated in seeing. The actual way to obstruct and bind this is: in the space between the appearance of objects and the encounter of empty awareness, it is bound by grasping the nature of awareness. As it says in the Great Garuda (khyung chen): "Direct cutting, self-purification, liberation at the edge, completely perfect. Whose boundlessness, which two are self-illuminating, non-doing great expanse, the great obstruction of non-effort. Body, speech, non-doing, bound there in the space between appearance and emptiness." Thus. Fifth, the way to protect the great fruit of one liberation is: all phenomena of samsara and nirvana are not separate from one awareness, therefore all liberations of skill and play are empty of the limit of many differences. Liberation in the nature of that awareness is: in the space between the assembly of object, faculty, and attention, without thinking about them, with the confidence of recognizing the one awareness, the rainbow body dharmakaya appears as all objects and minds go to liberation, without obstruction or binding. As it says in the Great Garuda (khyung chen): "Without appearance, wisdom free from emptiness, ungrasped, unabandoned, uncorrupted, self-so. Who can touch one with three? Not true, not false, the way to abide is clear." Thus, the obstruction of natural, original, genuine warmth is transformed into self-nature, bound between samsara and nirvana. Thus. This method of liberation is supreme, as it says in the Tantra of Averting the War of the Non-Gods (lha min g.yul bzlog gi rgyud): "Action is self-liberation, it is awareness." Thus, also, because the root awareness is held as one, the five ways in which the illusion of skill and play is liberated in its own place in that nature occur simultaneously, it is only the way of recognizing. Therefore, the implication of this intention is that the hanging obstruction of object and awareness is enough to be liberated in its difference, focusing the mind on this, without distinguishing each separately. Also, as it says in the Tantra of the Stacked Lamps (sgron ma brtsegs pa'i rgyud): "Thus, one liberation of one, self-liberation, original liberation, complete liberation, direct cutting liberation, liberation at the edge, unsurpassed." Thus. Third, there are three practices of skill. The self-liberation of the five poisons is: whatever arises of the five poisons of affliction, it is purified by releasing it into its own natural state, without grasping, in original liberation. The self-liberation of the five senses is: whatever grasping arises from the eye, ear, nose, tongue, and body, it is mixed and placed on top of that, in the great natural state of dharmata, therefore it appears as the base liberation. The self-liberation of the six aggregates means that whatever acceptance or rejection arises in the six objects of the five senses and the mind together, in that object faculty
Tibetan
ཤེས་གསུམ་སྐུ་གསུམ་དུ་ངོ་ཤེས་པའི་ངང་ལ་གློད་པས་རྒྱ་གྲོལ་དུ་འགྲོའོ། །རྒྱལ་བ་ཀློང་ཆེན་པས། དུག་གསུམ་སྒོ་ལྔ་ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་རྣམས་ལ། །གང་བབ་གཞིར་བཞག་ཡེ་གྲོལ་རང་བབས་བཞག །མི་སྤངས་མི་གནས་ཆོས་ཉིད་ངང་དུ་གྲོལ། ། གཏད་མེད་རྒྱལ་བ་འཛིན་མེད་ཤར་བ་ཡིན། །ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། ། བཞི་བ་རྩོད་སྤོངས་ནི། རང་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ་འདི་ས་དགེ་བཀའ་རྙིང་ཡོངས་ལ་གྲགས་པ་ཞིག་ཡིན་ཀྱང་། བབ་ཅོལ་སྨྲ་བ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་སྡུག་སོགས་གོམས་པའང་མ་ཡིན། སྟོང་ཉིད་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོའི་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་འགོགས་པའང་མ་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་གཟུང་འཛིན་རང་སར་གྲོལ་བའོ་ཞེས་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་པས་མགོ་གནོན་ཙམ་ཡང་དཀའ་ན་དྲུང་ཕྱུང་བ་ག་ལ་སྲིད་ཅེས་འཕྱ་སྨོད་བྱེད་ཀྱང་། དེ་ནི་གནད་མ་གོ་བར་ཟད་དེ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་མཚང་བཙལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོར་གཏན་ལ་ཕབས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་དྲུང་ཕྱུངས་སུ་མི་འགྱུར་ན། སྤངས་གཉེན་གཉིས་ཀ་རྫས་གཅིག་པའི་འཁྲུལ་བ་སྤེལ་བས་ཅིའི་ཕྱིར་འགྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་གླང་གིས་གཉིས་མེད་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་རྒྱུད་ལས་བྱུང་སྟེ། རྣམ་རྟོག་མ་རིག་ཆེན་པོ་སྟེ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོར་ལྟུང་བྱེད་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཇོ་བོ་ཆེན་པོའི། སྣང་སྣང་འདྲ་སྟེ་གཟུང་དུ་མེད། །གཟུང་མེད་འཛིན་པར་མ་བྱེད་ཅིག །གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་ལྷུག་པར་ཞོག །ཞེས་དང་། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དོན་ལ། ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པ་དག་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་གྲོལ་བ་ལ་གསུངས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་ཤེས་ནས་དེའི་ངང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་གྲོལ་བ་ནི། ཐག་པར་ཤེས་བཞིན་ཏུ་ཡང་ཡང་སྦྲུལ་མིན་ནོ་ཞེས་ངེས་ཤེས་བསྐྱེད་མི་དགོས་པར་སྦྲུལ་འཛིན་གྲོལ་བ་ལྟ་བུ་ལ་ལན་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །དེས་ན་ཀུན་འབྱུང་མ་སྤངས་བས་རྩལ་སྣང་ལོག་པར་ཤར་ཡང་། བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ཆོས་ཉིད་མཐོང་བའི་སྟོབས་ལས་སྔར་འདྲེས་ཀྱི་མི་དང་འཕྲད་པ་བཞིན་དུ་འོད་གསལ་མ་བུ་འཕྲོད་དེ་གྲོལ་བའམ། དགྲ་རུ་འཁྲུལ་བའི་གཉེན་ངོ་ཤེས་པ་ལྟར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་མུ་ཏིག་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་ལས། ཡེ་གྲོལ་ཡིན་པས་གཏན་ནས་འཕགས། །རང་གྲོལ་ཡིན་པས་ཡུལ་རྐྱེན་ཟད། །ཅེར་གྲོལ་ཡིན་པས་སྣང་བ་དག །མཐའ་གྲོལ་ཡིན་པས་མུ་བཞི
Chinese
了知三智为三身，于此状态放松，即得解脱。 རྒྱལ་བ་ཀློང་ཆེན་པ（持明长钦饶绛巴，1308-1363）说：三毒五门六识境，随其所生置于基，本解自置于本位，不舍不执法性中解脱，无执胜者无执现。此乃其义。第四，息诤论：自解脱之见，于萨迦、格鲁、噶举、宁玛诸派皆广为人知。然有些轻率之辈却说：贪欲之对治，不净观等亦未修习，亦非以通达空性之大智慧定解而遮止，故烦恼能所于自处解脱，如是放任自流，莫说连少许压制亦难，又怎能连根拔起？如是嘲讽。然此乃未解其要点。一切心及心所，皆以寻伺之门，安立于法性之轮中，于如是安住，若不能连根拔起，则因舍弃与对治二者，皆为一物之错觉所致，为何不能拔起？ཕྱོགས་གླང་（陈那）说，此出自二无别胜者之续：分别大无明，乃是堕入轮回海之因。又，ཇོ་བོ་ཆེན་པོ（阿底峡尊者，982-1054）说：显现虽相似，然不可执取，无所取，则莫执着，二无别，自解脱，任其自然。又，《楞伽经》云：于种种分别之义中，如实知晓真实义，即得解脱。此亦说由分别本身而得解脱。了知烦恼之自性即是智慧，于此状态中安住而得解脱，如明知是绳索，无需再三确认非蛇，如蛇执解脱般，有何可说？无有可说。因此，虽未舍弃俱生，然于本觉力显现迷乱之际，由上师之恩，以见法性之力，如遇旧识之人般，光明母子相遇而得解脱，或如认出误以为敌之亲友般而得解脱。此等亦如《摩尼宝鬘经》所云：以本解故，究竟殊胜，以自解故，境缘尽灭，以当下解故，显现清净，以边解故，四边
English
By recognizing the three knowledges as the three kayas, liberation is attained by relaxing in that state. Gyalwa Longchenpa said: "In the realm of the three poisons, five senses, and six consciousnesses, whatever arises, leave it as the basis; primordial liberation, leave it in its natural state. Without abandoning, without abiding, it is liberated in the nature of reality. The victorious one without attachment dawns without grasping." This is the meaning. Fourth, abandoning disputes: This view of self-liberation is well-known in all the Sakya, Gelug, Kagyu, and Nyingma schools. However, some who speak carelessly say: "The antidote to desire, such as ugliness, is not practiced, nor is it prevented by the definitive understanding of great wisdom that realizes emptiness separately, so afflictions and grasping at objects are liberated in their own place." By leaving it in a state of indifference, it is difficult even to suppress it a little, so how can it be eradicated? They mock in this way. But this is simply not understanding the key point. All minds and mental events are definitively established in the wheel of reality through the door of searching for flaws. If it is not transformed into eradication by remaining equally in suchness, why wouldn't it be transformed by spreading the delusion that both abandonment and antidote are the same substance? Dignāga said, arising from the tantra of the two non-dual victors: "Great ignorance of conceptualization is what causes one to fall into the ocean of samsara." Also, Lord Atiśa said: "Appearances are similar, but there is nothing to grasp. Without grasping, do not cling. Non-duality, self-liberation, leave it relaxed." Also, the *Laṅkāvatāra Sūtra* says: "By knowing the true meaning as it is in the meaning of various conceptualizations, one will be liberated." These also speak of liberation by that very conceptualization. Knowing that the nature of afflictions is wisdom, liberation is attained by remaining equally in that state. Like knowing it is a rope, there is no need to repeatedly generate certainty that it is not a snake, like the liberation of snake-grasping, what is there to say? There is nothing to say. Therefore, even if the power of manifestation arises wrongly without abandoning the coemergent, through the kindness of the lama, through the power of seeing the nature of reality, like meeting a person one has known before, the mother and child of clear light meet and are liberated, or like recognizing a friend who was mistaken for an enemy, one will be liberated. These are also as stated in the *Tantra of the Garland of Pearls*: "Because it is primordially liberated, it is ultimately supreme. Because it is self-liberated, objective conditions are exhausted. Because it is immediately liberated, appearances are pure. Because it is liberated at the end, the four extremes