Tibetan
་བུ་རིན་ཆེན་བདུད་རྩི་འདི། །བཏང་བཞག་མེད་ན་བསྒོམ་པའི་མཆོག ། ཞེས་སོ། །ས་མ་ཡ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོའི་མན་ངག་གི་རྩ་བའི་དམ་ཚིག་གོ ། རྒྱ་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། ། གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་འགོང་པོ་ཡུལ་ཕྱུང་དེ། རང་གྲོལ་གྱི་བསྒོམ་པ་ངོ་སྤྲད་པ་ལ། ཚིག་གི་མཚམས་སྦྱར་ནས་འགོང་པོ་ཡུལ་ཕྱུང་སྟེ་བདག་རྟོག་སེམས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཙམ་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། འཛིན་པ་ཉིད་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་ཕབས་ཏེ་རང་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ་རང་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེའི་དགོས་པ་བཤད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། བདག་མེད་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་འགོང་པོ་ཡུལ་ཕྱུང་བ་དང་། བདག་རྟོག་སེམས་ཀྱི་འཛིན་པར་ངོ་སྤྲད་པ། ཞར་ལ་དེའི་དགོས་པ་བཤད་པའོ། ། དང་པོ་ནི། ད་ནང་འཛིན་པ་སེམས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད༴ ནས། འཁྲུལ་བ་ཡིན་གྱི་བར་ཏེ། སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་ཟིན་ནས། ད་ནི་ནང་འཛིན་པ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འཆིངས་བྱེད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་རང་གྲོལ་གྱི་གནས་ལུགས་ཆེན་པོ་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འདིའི་ཤུགས་ལ་གང་ཟག་གིས་བདག་མེད་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དོན་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིན་ན། ལར་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དང་། ཕུང་པོ་ལྔ་ཆ་མ་ཕྱེས་པའི་སྟེང་དུ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ཀྱང་། གཞན་བདག་མ་ཡིན་པར་གོ་སླ་ཞིང་། བདེ་སྡུག་ཉེ་བར་ལེན་མཁན། སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་དེ་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་སྤྱོད་མཁན་ཀུན་སེམས་ཡིན་པས་ངའོ་སྙམ་པ་སེམས་སུ་རྟོག་པ་འབྱུང་ཉེ་བ་དང་། ཕྱི་རོལ་བས་ཀྱང་རྣམ་ཤེས་ལ་བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར། དོན་དེ་འགོགས་པ་ལ་དགོངས་ནས་གཏེར་ཆོས་ཕར་ཆེར་ལས་འཛིན་པ་གང་ཟག་གི་བདག་དང་། བཟུང་བ་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཞེས་གསུངས་པའང་ཡོད་པའོ། །བདག་མེད་དེ་གཏན་ལ་ཕབས་ཚུལ་ཀྱང་ཤིང་རྟ་རྣམ་བདུན་ཀྱི་རིགས་པ་སོགས་མང་དུ་མཆིས་མོད་དེ། འདིར་མན་ངག་གི་ལུགས་སུ་བྱས་པའི་ཁོང་ན་རྫོགས་པས། ཚིག་གིས་ཆེད་དུ་མ་སྤྲོས་ཀྱང་དོན་འདྲ་བས་ན་ངོ་སྤྲོད་ཀྱི་ལུགས་སུ་བྱ་བ་ལ། རིགས་པའི་འགྲོས་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ཀྱང་དགགས་བྱ་སོ་སོའི་ཐད་དུ་གླན་ནས་བསྐྱར་བཟློས་ཡང་ཡང་མ་བྱས་ན་ཐག་མི་ཆོད་པས་དང་པོའི་རིགས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར། བུའི་མིང་ནས་བོས་ལ། ཨ་ཟེར་དུས། ཁྱེད་ཀྱི་མིང་ནས་བོས་དུས་ངའོ་སྙམ་པ་དེ། སེམས་ཉིད་ངོས་བཟུང་མེད་པའི་སྟོང་གསལ། སྣང་ངོས་ནས་རྣམ་རྟོག་སྐད་ཅིག་མའི་ཕྲེང་བ། ལུས་ནི་བེམ་པོ་བརྟགས་ན་ཡན་ལག་དུ་མའི་ཚོགས་པ། ངག་ནི་བྲག་ཆ་འདྲ་བ། བརྟགས་ན་ཡི་གེའི་སིལ་བུ་བ་ལས་ཁོ་རང་རྣམས་
Chinese
此珍宝甘露之子，若无舍弃执着，则是禅修之最胜。如是说。三昧耶，极深口诀之根本誓言。印记如前。第三，以断除心之根本的方式驱逐鬼神，于此介绍自解脱之禅修。以词句连接而驱逐鬼神，仅将自我想象认知为心之执着而介绍，并将执着本身确立为无根无基而自解脱之见解，以及讲述其必要，分为三部分。第一部分，确立无我之后驱逐鬼神，介绍自我想象认知为心之执着，顺便讲述其必要。第一部分是，如今介绍执着心之自性，直到“是错觉”之间。在将显现介绍为心之后，如今介绍内在执着心之自性，束缚之自性，无有自性，自解脱之大安住。如是说。此处的含义是，为何要确立补特伽罗无我呢？一般来说，身语意三者，以及未分开的五蕴之上执着为我，但容易理解为非他者之我。因为领受苦乐，经历转世，行使业之因果者皆是心，所以容易生起于心中认为“是我”的念头。而且外道也将识执着为我。为了阻止那个意义，所以大多数伏藏法中都说执着者是补特伽罗之我，所执着的是法之我。确立无我的方式也有七相推理等多种方式。此处因为包含在口诀的体系中，所以虽然没有特意用言语详细说明，但意义相同，所以作为介绍的方式。为了帮助最初的根器者，如果仅用一种理路在各自所破之处进行辩驳，而不反复进行，则无法确定，所以从孩子的名字开始称呼。当称呼“阿泽”时，当从你的名字开始称呼时，认为“是我”的那个念头，是心性不可捉摸的空明，从显现方面来说是念头刹那的连续，身体是物质，如果分析则是众多肢体的集合，语言如岩石的回声，如果分析则是字母的碎片。
English
This precious nectar son, if there is no abandoning of clinging, then it is the best of meditation. Thus it is said. Samaya, the root vow of the extremely profound oral instruction. The seal is as before. Third, expelling the demons by cutting the root of the mind, introducing the self-liberation meditation. By connecting the words, expelling the demons, and introducing self-grasping as merely the clinging of the mind, and establishing the clinging itself as rootless and baseless, and self-introducing the view of self-liberation, and explaining its necessity, there are three parts. The first part is, after establishing selflessness, expelling the demons, and introducing self-grasping as the clinging of the mind, and incidentally explaining its necessity. The first part is, now introducing the nature of clinging to the mind, until "it is a delusion." After introducing appearance as the mind, now introducing the nature of inner clinging to the mind, the nature of binding, without self-nature, the great abiding of self-liberation. Thus it is said. The meaning here is, why is it necessary to establish the selflessness of the person? In general, the three of body, speech, and mind, and on top of the undivided five aggregates, there is clinging to self, but it is easy to understand as a self that is not other. Because the one who takes pleasure and pain, experiences rebirth, and practices the cause and effect of karma is all mind, it is easy to arise in the mind the thought of "I." Moreover, outsiders also label consciousness as self. In order to prevent that meaning, most treasure teachings say that the clinging one is the self of the person, and the clung-to is the self of phenomena. There are many ways to establish selflessness, such as the sevenfold chariot reasoning. Here, because it is included in the system of oral instructions, although it is not specifically elaborated with words, the meaning is the same, so it is done as a method of introduction. In order to help those of the first type, if only one line of reasoning is used to refute each object to be refuted, and it is not repeated again and again, it cannot be determined, so start by calling the child by name. When calling "Azer," when calling from your name, that thought of "I," is the emptiness and clarity of mind itself that cannot be grasped, from the side of appearance it is a series of momentary thoughts, the body is matter, if analyzed it is a collection of many limbs, speech is like the echo of a rock, if analyzed it is fragments of letters.
Tibetan
ཀྱང་རང་སྐྱ་ཐུབ་པའི་གཏད་སོའི་ཡུལ་མེད་པའི་འདི་དག་ལ་དམིགས་ནས་ཁྱོད་རང་གི་ངའོ་ཞེས་བཏགས་པ་མ་གཏོགས། གདགས་གཞི་ཡན་ཀར་བའི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་གི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ། ངར་འཛིན་པ་འདི་ཁྱོད་རང་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ཏེ། དུ་མ་ལ་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་དང་། མ་གྲུབ་མ་གྲུབ་པའི་གདགས་གཞི་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ལུས་ངག་སེམས་གསུམ་དང་། ཕུང་པོ་རྣམས་ཐ་དད་པ་དུ་མ་དང་། ང་བདག་གཅིག་ཚུལ་མེད་དེ། ཡོད་ན་ཕུང་སོགས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར ། ང་མིང་པོར་འགྱུར་བ་དང་། འོན་ཀྱང་ཐ་དད་པར་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། རྟ་བོང་བསལ་ཤུལ་གྱི་ལུག་བཞིན་བསྟན་དུ་ཡོད་པའམ། མིན་ཀྱང་གདགས་གཞི་ཡོད་པར་རང་གི་མྱོང་རྒྱུ་ཞིག་ངེས་པར་དགོས་ཀྱང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ལ་ཁྱབ་བྱེད་དེ་གཉིས་ལས་མི་ཤེས་ན་ཇི་ལྟར་ཡོད་དེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཏགས་པ་དང་། ང་ཞེས་པ་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱི་དང་། ལར་ཕུང་སོགས་རང་ངོས་ནས་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར། རྨི་ལམ་གྱི་ཕུང་སོགས་བཞིན་རང་ལ་གཞན་དུ་བཟུང་། ཕ་མའི་ཁུ་ཁྲག་ལྟར་གཞན་ལ་རང་དུ་བཟུང་། མང་པོ་ལ་གཅིག་ཏུ། མེད་པ་ཡོད་པར་བཟུང་བའི་མ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་ན། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་དེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུའི་གདགས་གཞིར་བྱས་པས་བུ་ཡོད་པར་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །འཇུག་པ་ལས། མ་གྲུབ་གྲུབ་པར་བྱ་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ཡིས། ། མ་གྲུབ་འདིའི་ནི་གྲུབ་པར་བྱེད་མིན་ཏེ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་བདག་མེད་བཞིན་ཏུ་ཕུང་པོ་ལ་བཏགས་ནས་འཁྲུལ་བའང་། འཆར་བྱེད་ལ་གདམས་པ་ལས། ངའམ་བདག་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་འདི་ལ་བཏགས་ནས་འཁྲུལ་བ་ཡིན། ཞེས་དང་། ཟིན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ལུས་སེམས་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པས་དེ་དང་བདག་གཅིག་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའང་། དེ་ཉིད་ལས། ལུས་ནི་བདག་མ་ཡིན་ཏེ་ཤ་རུས་རྣམས། །འབྱུང་ཆེན་འདུས་པའི་ཕྱི་རོལ་རྩིགས་པ་འདྲ། །སེམས་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོ་མེད། །ཅེས་དང་། སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང་། སོ་དང་སྐྲ་སེན་བདག་མ་ཡིན། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་དྲུག་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན། ཞེས་དང་། འདས་དང་མ་འོངས་པ་ཡི་སེམས། བདག་མིན་དེ་ནི་མེད་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་སྐྱེས་སེམས་བདག་ཡིན་ན། །དེ་ཞིག་ནའང་བདག་མེད་དོ། །ཅེས་སོ། །འོན་ཏེ་ང་མེད་པར་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བློའི་ངའོ་སྙམ་པའི་འཛིན་སྟང་གི་ཡུལ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་གཟུང་བྱ་ཡོད་པས་མིན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་ནས་ང་བློ་གོམས་པར་གྱུར་བས་ཐག་སྦྲུལ་བཞིན་འཇིག་ཚོགས་ལ
Chinese
然而，除了你将“我”这个名称强加于这些没有自立自主的依托之处外，在作为安立的基础的各个部分中，没有丝毫可以被确认为实体的法。执著于“我”是你自己的错觉，因为你执著于多为一，并且以非实有为安立的基础。也就是说，身语意三者和五蕴都是各不相同的多个，而“我”和“自”不可能是一体的。如果是一体，那么五蕴等就会变成一体，或者“我”会变成一个名称。如果你认为它们是不同的，但仍然存在，那么就像在马和驴被移走后剩下的羊一样，可以被指出来吗？或者，即使不是这样，也必须有你自己体验到的作为安立的基础的东西，但因为没有观察到，如果在事物上只知道这两种遍及方式，那怎么会有呢？就像给兔子安上角一样，“我”这个词也没有任何区别。总的来说，如前所述，五蕴等从自身角度来看，就像梦中的五蕴一样，将自己视为他者，就像父母的精血一样，将他者视为自己，将多视为一，将不存在的事物视为存在，如果这是一个非实有的事物，那么就像用虚空中的花作为石女之子的安立基础，并不能因此证明儿子存在一样。《入行论》中说：“为了使非实有成为实有而进行陈述，不能使这个非实有成为实有。”就像这样。因此，就像无我一样，执著于五蕴也是一种错觉。《开显光明论》中说：“我或自不是存在的，而是执著于五蕴而产生的错觉。”并且，已经把握的五蕴被身体和心识所涵盖，因此表明它与自不是一体的。同样在《开显光明论》中说：“身体不是自，因为肉和骨等，就像四大组成的外部墙壁一样。心识也不是自，因为它没有实体。”《入菩萨行论》中也说：“牙齿、头发、指甲不是自。”等等。六识也不是自。过去和未来的心识，不是自，因为它们不存在。如果现在的生起的心识是自，那么当它消失时，自也不存在了。也就是说，如果没有“我”，那么与生俱来的心识认为“这是我”的执著的对象是什么呢？这不是因为存在所取境，而是因为习惯于以五蕴为对象而产生“我”的念头，就像绳子被误认为蛇一样，是坏聚见。
English
However, apart from you imposing the name "I" on these which have no place of reliance that is self-sufficient, there is not even a little that can be established as a thing that is identified as the nature of the basis of designation. This clinging to "I" is your own delusion, because you cling to many as one, and because you make what is not established the basis of designation. That is, the three of body, speech, and mind, and the aggregates are many different things, and it is impossible for "I" and "self" to be one. If they were one, then the aggregates etc. would become one, or "I" would become a name. And if you think that they are different, but still exist, then can they be pointed out like a sheep left after a horse and donkey have been removed? Or, even if not, there must necessarily be something that you yourself experience as the basis of designation, but because it is not observed, how can it exist if only these two pervasive ways are known for things? Like putting horns on a rabbit, there is not even a slight difference with the word "I". In general, as explained before, from their own side, the aggregates etc. are like the aggregates in a dream, taking oneself as other, like the sperm and blood of parents, taking other as oneself, taking many as one, taking what does not exist as existing, if it is something that is not established, then just as using a flower in the sky as the basis of designation for the son of a barren woman does not prove that the son exists. The Entering [the Middle Way] says: "By stating in order to make the unestablished established, it does not make this unestablished established." Like that. Therefore, just like selflessness, clinging to the aggregates is also a delusion. The Advice on How to Generate [Wisdom] says: "I or self is not existent, but it is a delusion that arises from clinging to these aggregates." And, the five aggregates that have been grasped are encompassed by the two, body and mind, so it is shown that it is not one with the self. The same [text] says: "The body is not the self, because the flesh and bones etc. are like an outer wall composed of the great elements. Mind is also not the self, because it has no substance." And, the Engaging in Bodhisattva Deeds also says: "Teeth, hair, nails are not the self." And so on. The six consciousnesses are also not the self. The mind of the past and future, is not the self, because it does not exist. But if the mind that is born now is the self, then when it ceases, there is also no self. That is, if there is no "I", then what is the object of the clinging of the mind that is born together, thinking "this is I"? It is not because there is an object to be grasped, but because the mind has become accustomed to taking the aggregates as the object and generating the thought of "I", like a rope being mistaken for a snake, it is the view of the collection of destructibles.