Tibetan
ང་ཉིད་ལ་བསླབས། སྐབས་སུ་བརྗོད་རྒྱུ་མེད་ཀྱང་བརྗོད། །ཅེས་སོ། ། གཉིས་པ་གནས་པ་ནི། ཡང་སྐབས་སུ༴ ནས། ཙམ། ཞེས། བརྡ་ཙམ་བྱ་བ་ལས་ངག་གཏན་ནས་གཞན་ལ་མི་བསྲེ་བར་ཁ་ཏོན་ཙམ་མི་བཀག ། སྐབས་སུ་སྔགས་བཟླས་ཙམ་སྒྲ་དག་གསལ་གྱིས་ཀླག་པ་ལས་གཞན་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའང་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ནས་གནས་པར་བྱ་བ་ནི། །ཕྱག་བསྐོར་མདོ་བཟླས་ཀུན་སྤང་ལ། །སྔགས་ཀྱི་བརྗོད་པ་བག་མི་དགགས། །གཞན་དང་ཚིག་ཟུར་ག་ལ་བརྗོད། །ལུས་ཀྱི་བརྡ་ཉིད་བྱ་བ་སྟེ། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་ལ་བཟླ་བ་ནི། མཐར་བྱ་བ༴ བྱའོ་ཞེས། མཐར་ལུས་ངག་གི་བརྡ་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་བ་སྟེ། སྔ་མ་ལས། དེ་ནས་བརྟན་ཅིང་ལ་བཟླ་བ། བརྗོད་པ་མཐའ་དག་བཀག་བྱས་ལ། །ལྐུག་པ་ལྟ་བུར་གནས་པར་བྱ། །ལུས་ཀྱི་བརྡ་ཡང་མི་བྱ་བར། །སེམས་ཀྱིས་བརྡ་ཙམ་འདིར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། ། བཞི་བ་བརྟན་པ་ནི། རྩ་བའི་ཚིག་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཞེས་པའི་ཤུགས་ལས། སེམས་ལ་བརྡ་སྤྲོད་པ་ངག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འགྱུ་བ་ཡོད་པའང་རིམ་གྱིས་བཀག་པས་དག་ནས་བརྗོད་མེད་ཀྱི་དོན་རྒྱུད་ལ་འཁྲུངས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། བརྗོད་མེད་དོན་ཉིད་རྒྱུད་ལ་འཆར། ། མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་གལ་མདོའོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་དགོས་པ་ལ། དངོས་སུ་གནད་གཟིར་བའི་ཡོན་ཏན་བཤད་པ། ལྡོག་ཕྱོགས་མ་གཟིར་བའི་སྐྱོན་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དགོས་པ་ནི༴ ནས། འགྱུར་རོའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ། གནས་སྐབས་སུ་འཁྲུལ་བའི་གཏམ་དང་ཉོན་མོངས་པ་མི་འཕེལ། མཆོག་ཏུ་བརྗོད་མེད་ཀྱི་དོན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་། མཐར་ཐུག་སངས་རྒྱས་སྐུ་གསུམ་གྱི་གསུང་གི་ཀློང་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་སྟེ། ཀློང་གསལ་ལས། དེ་ལྟར་ངག་གནད་སུས་གཟིར་བ། །ངག་གི་རྐྱེན་ཟད་མྱ་ངན་འདའ། །ཞེས་དང་། འདས་རྗེས་གསུམ་པ་ལས། ངག་ནི་བསླབ་བྱའི་རིམ་པ་དང་། གནས་པ་བརྟན་ཞིང་ལ་ཡང་བཟླ། །དེ་ལས་མི་འདའ་སུས་བྱས་པ། ། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །གསུང་གི་ཀློང་དུ་མྱ་ངན་འདའ་འོ། །ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་ཞལ་ཆེམ་གཉིས་པ་ལས། ཨེ་མ་ཧོ། རིགས་ཀྱི་བུ་ངག་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པས་སྨྲ་བཅད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས་མི་འདའ་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་མ་གཟིར་བའི་སྐྱོན་ནི། ཡོན་ཏན་དེ་དག་ལས་ལྡོག་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ལྡན་པའང་། ཀློང་གསལ་ལས། ངག་གི་གནད་ནི་མ་གཟིར་ན། །བརྗོད་མེད་དོན་ནི་མི་རྟོགས་ཤིང་། །འཁྲུལ་བའི་གཏམ་གྱིས་དོན་ལ་བསྒྲིབ། །ཞེས་སོ། །ས་མ་ཡཱ་ནི། གསུང་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་
Chinese
我亲自学习了。有时虽然不能说，但还是说了。就这样。第二是安住：又有时……到……仅仅。这样，仅仅做手势，完全不把语言和其他混杂，仅仅念诵也不禁止。有时仅仅清晰地念诵咒语，除此之外全部放弃，也是这样说的。之后，安住的方法是：顶礼绕圈、念经全部放弃，咒语的念诵不要禁止，和其他人一句话也不说，仅仅做身体的表示。就这样。第三是重复：最后要做……要做。最后，身体和语言的表示全部放弃。前面说：之后，稳定并重复，一切言语全部禁止，像哑巴一样安住，身体的表示也不做，仅仅用心来表示。就这样。第四是稳固：根本的词语“要做一切”的含义是，对心进行表示，语言的性质的活动也逐渐禁止，清净之后，不可言说的意义在相续中产生。就像那里面说的：不可言说的意义在相续中显现，迅速成佛是关键。就这样。第二，必要分二：直接讲述抓住要点的功德，讲述不抓住要点的过失。第一是：必要是……到……之间所表示的，暂时不会增加错误的言语和烦恼，最殊胜的是不可言说的意义在相续中产生，最终在佛陀三身的语言的虚空中获得涅槃。就像《虚空光明》中说的：像这样谁抓住了语言的要点，语言的因缘穷尽获得涅槃。以及《逝后三》中说：语言是学习的次第，安住、稳固并重复，谁没有从中超越，三世诸佛的一切，在语言的虚空中获得涅槃。以及《佛陀遗教二》中说：唉玛吙！种姓之子，想要完全从语言中获得涅槃，就不要超越禁语的法轮。就这样。第二，不抓住要点的过失是：也具有和那些功德相反的过失。就像《虚空光明》中说的：如果没有抓住语言的要点，就不会证悟不可言说的意义，错误的言语会遮蔽意义。就这样。萨玛雅（藏文：ས་མ་ཡཱ་，梵文天城体：समय，梵文罗马拟音：samaya，誓言）：是语言的法印，不可言说的。
English
I myself have learned. Sometimes, though it cannot be said, it is still said. Thus it is. Second is abiding: Again, sometimes... to... merely. Thus, merely making gestures, without mixing speech with anything else, merely reciting is not prohibited. Sometimes, merely reciting mantras clearly and distinctly, abandoning everything else, is also said in the same way. After that, the way to abide is: Prostrations, circumambulations, and recitation of sutras are all abandoned, but the utterance of mantras is not prohibited. How can one speak even a word to others? Only bodily gestures are to be made. Thus it is. Third is repetition: In the end, to do... to do. In the end, all bodily and verbal gestures are abandoned. As said before: After that, stabilize and repeat, all speech is prohibited, abide like a mute, and do not make bodily gestures, but only make mental gestures here. Thus it is. Fourth is stabilization: The meaning of the root words "to do everything" is that even the expression of the mind, the activity of the nature of speech, is gradually prohibited, and after purification, the meaning of the unspeakable arises in the continuum. As it is said in the same text: The meaning of the unspeakable dawns in the continuum, quick enlightenment is the key. Thus it is. Second, the necessity is twofold: to directly explain the qualities of grasping the essential points, and to explain the faults of not grasping the essential points. The first is: The necessity is... to... indicated by the interval of transformation, temporarily, mistaken speech and afflictions will not increase, most supremely, the meaning of the unspeakable arises in the continuum, and ultimately, one attains nirvana in the realm of the speech of the three kayas of the Buddha. As it is said in "Klong gsal": Thus, whoever grasps the essential points of speech, the causes of speech are exhausted and nirvana is attained. And in "After Death Three": Speech is the order of learning, abiding, stabilizing, and repeating again. Whoever does not transcend that, all the Buddhas of the three times, attain nirvana in the realm of speech. And in "Buddha's Last Testament Two": Emaho! Son of lineage, wishing to completely attain nirvana from speech, do not transcend the wheel of silence. Thus it is. Second, the fault of not grasping the essential points is: also possessing the faults opposite to those qualities. As it is said in "Klong gsal": If one does not grasp the essential points of speech, one will not realize the meaning of the unspeakable, and mistaken speech will obscure the meaning. Thus it is. Samaya (Tibetan: ས་མ་ཡཱ་, Sanskrit Devanagari: समय, Sanskrit Romanization: samaya, meaning: vow): is the seal of the Dharma of speech, unspeakable.
Tibetan
དོན་ཐབས་འདིའི་མངོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྒྱ་གསུམ་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། ། དོན་གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་གནད་ལ་དངོས་དང་། དགོས་པའོ། ། དང་པོ་ནི། དེ་ནས་ཡིད༴ ནས། བལྟས་པས་ཞེས། སེམས་ཀྱི་གནད་ནི་སེམས་ཀྱི་གཏད་སའི་འབེན་ལྟ་བུ་དབྱིངས་རིག་གཉིས་ཡིན་པས་དེ་ལ་བཅའ་བའམ་བྱེད་པ་སྟེ། སྒོ་གནད་ལྡོག་ཕབ་ཟུར་ཁྲིད་གསུམ་གྱི་ངང་ལས་གང་དུ་ལེགས་པར་ཤར་སའི་ཐད་དྲང་དེར་མི་གཡོ་བར། ཕྱིའི་དབྱིངས་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལ་སེམས་མདུང་ཚུགས་སུ་མ་ཡེངས་པར་གཏད་པ་དང་། དོན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་། དག་གྲོལ་ངེས་འབྱིན་དུ་ལྟ་བ་དང་། ཤར་གྱི་རེ་བ་དང་། མ་ཤར་གྱིས་དོགས་པ་མི་བྱེད་པར་བཞག་པ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་ནི་དབྱིངས་ལ་གཏད་པས་འགྲུབ། །ཞེས་དང་། ཀློང་གསལ་ལས། གནད་གཟིར་གཏད་པའི་འབེན་ཉིད་བཅའ། །ཞེས་དང་། རབ་འབྱམས་ལས། སེམས་ནི་དབྱིངས་ལ་གཏད་པས་འགྲུབ། །གནད་གསུམ་མན་ངག་འགུལ་མི་བྱ། །ཕྱི་ཡི་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་ལ། །རིག་པ་ཉིད་ནི་མ་བཅོས་འབེན་དུ་གཏད། །མ་ཡེངས་གཏད་པས་ཕྱི་དབྱིངས་སྟོང་པ་ལ། །ནང་དབྱིངས་རྣམ་དག་སྒྲོན་མ་སྟོང་གསལ་འཆར། །མངོན་སུམ་གསལ་ཞིང་ལྷག་མེད་སངས་རྒྱས་སོ། །ཞེས་དང་། དུམ་དུམ་ཁྲིགས་ཀྱི་མན་ངག་བདུན་ཅུ་པ་ལས། གཏད་པའི་འབེན་གཟུགས་པའི་མན་ངག་ནི། དབྱིངས་རིག་གཉིས་ལ་གཏད་ཅེས་སོ། ། གཉིས་པ་ལ། དེའི་ཡོན་ཏན་དང་། ལྡོག་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། རྟོག་བཟོ༴ ནས། ཡོད་དོ། །བར་ཏེ། དེའི་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་གྱི་གནད་ཟིན་ཏེ་སྒྲོན་མ་ཅུར་འབྱིན་དུ་མཐོང་བས། བློ་ཡི་དྲི་མས་བསླད་པའི་ཡིད་དཔྱོད་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ལྟ་བ་ཡོངས་གཅོད་དུ་རྟོགས་ཤིང་། ཚིག་གི་སྒྲོ་འདོག་ཐམས་ཅད་དུས་གཅིག་ལ་ཆོད་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། །ཀློང་གསལ་ལས། དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་གནད་གཟིར་བས། ། སྐུ་གསུམ་རིག་པ་སྟོང་བར་འཆར། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་ཡིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་ཀློང་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཡོན་ཏན་ཡོད་དེ། འདས་རྗེས་ལས། སེམས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པས། །ཡུལ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱའོ། ། ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། གནད་མ་གཟིར་ན་ཤེས་པ་ཡུལ་ངན་གྱིས་འཁྲིད་ཏེ་འཁོར་བར་ལྡོག་པ་དང་། དབྱིངས་རིག་མི་མཐོང་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། སེམས་ཀྱི་གནད་ཉིད་མ་གཟིར་ན། །དབྱིངས་དང་རིག་པ་མི་མཐོང་བས། །ཞེས་དང་། རིག་པ་ཡུལ་ལ་ལྡོག་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ས་མ་ཡཱ་ནི། ཐུགས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་འདིས་ད
Chinese
這是實現此目的方法的總結。三個「རྒྱ་」如前所述。第三個要點是心的要害，分為實質和必要性。首先，從「དེ་ནས་ཡིད༴」到「བལྟས་པས་ཞེས」。心的要害就像是心的目標，即法界和覺性，因此要對其進行設置或作用。在門要、返回、放置、特殊引導這三者的狀態中，對於在哪裡能良好顯現的地方，要正直不移。不要讓心像標槍一樣散亂地指向外在的空虛法界，而是要安住於不作任何概念分別，不期待清淨解脫，不害怕不顯現的狀態。如《超越》中所說：「心安住於法界就能成就。」又如《虛空光明》中所說：「要設置安住於要害的目標。」又如《廣大》中所說：「心安住於法界就能成就。不要動搖三個要害的口訣。在外在的空虛天空上，覺性本身要作為未經修飾的目標安住。不散亂地安住，外在的空虛法界上，內在的清淨法界，如燈一般空明地顯現。顯現清晰，無餘成佛。」又如《七十訣竅》中所說：「安住的目標形象的口訣是，安住於法界和覺性二者。」第二部分包括它的優點和相反的缺點。首先，從「རྟོག་བཟོ༴」到「ཡོད་དོ། །」之間。因為它的自性是把握了顯現的要害，並且像燈一樣照亮，所以能完全了悟超越被智慧的污垢所玷污的所有分別念的見解，並且具有同時斷除所有語言束縛的必要性。如《虛空光明》中所說：「這樣把握心的要害，三身覺性將在空性中顯現。」此外，心具有在所有佛的意界中涅槃的功德。如《涅槃之後》中所說：「如果想要心完全涅槃，就不要與空虛的天空分離。」其次，如果不把握要害，知識就會被惡劣的境所引導，從而退轉到輪迴中，並且無法看到法界和覺性。如《彼論》中所說：「如果沒有把握心的要害，就無法看到法界和覺性。」並且「覺性將會退轉到境上。」薩瑪雅，以這個誓言的偉大手印……
English
This is the concluding statement on how to accomplish this method. The three 'རྒྱ་' (seals) are as before. The third point is the essence of the mind, which is divided into substance and necessity. First, from 'དེ་ནས་ཡིད༴' to 'བལྟས་པས་ཞེས'. The essence of the mind is like the target where the mind is placed, which is the two, Dharmadhatu and Rigpa, so to set or act on it. In the state of the three, door essence, returning, placing, special guidance, one should be upright and unmoving in the place where it manifests well. Do not let the mind be distracted like a spear pointing to the external empty Dharmadhatu, but rather abide in a state of not making any conceptual distinctions, not expecting purification and liberation, and not fearing non-manifestation. As it says in 'Beyond': 'The mind is accomplished by abiding in the Dharmadhatu.' Also, as it says in 'Vast Expanse of Light': 'One should set the target of abiding in the essence.' Also, as it says in 'Vastness': 'The mind is accomplished by abiding in the Dharmadhatu. Do not move the oral instructions of the three essences. On the external empty sky, Rigpa itself should abide as an unadorned target. By abiding without distraction, on the external empty Dharmadhatu, the internal pure Dharmadhatu, like a lamp, will appear empty and clear. Manifest clearly, attain complete Buddhahood without remainder.' Also, as it says in 'Seventy Instructions of Dum Dum Thrig': 'The oral instruction of the image of the target of abiding is, abide in the two, Dharmadhatu and Rigpa.' The second part includes its advantages and opposite disadvantages. First, from 'རྟོག་བཟོ༴' to 'ཡོད་དོ། །'. Because its nature is grasping the essence of manifestation and illuminating like a lamp, one can completely realize the view that transcends all conceptual thoughts defiled by the impurities of wisdom, and it has the necessity of cutting off all verbal bonds at once. As it says in 'Vast Expanse of Light': 'Thus, by grasping the essence of the mind, the three Kayas of Rigpa will appear in emptiness.' Furthermore, the mind has the merit of passing into Nirvana in the heart realm of all Buddhas. As it says in 'After Nirvana': 'If you want the mind to completely pass into Nirvana, do not separate from the empty sky.' Secondly, if one does not grasp the essence, knowledge will be led by bad objects, thus regressing into Samsara, and one will not be able to see Dharmadhatu and Rigpa. As it says in 'That Same Treatise': 'If one does not grasp the essence of the mind, one will not be able to see Dharmadhatu and Rigpa.' And 'Rigpa will regress to the object.' Samaya, with this great mudra of the vow...