Tibetan
དྲ་བརྗོད། ཡིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་དེ་རྣམས་མྱོང་བར་བསམ་ནས་བྱེད་པ་ལས་ཀུ་རེ་དང་། རྩེད་ཐབས་སུ་མ་ཤོར་བར། སྟངས་སྟབས་བྱས་པ་ཙམ་དུ་མི་སེམས་ཤིང་། ཡེངས་མ་ལམ་གྱིས་ལས་ཁྲལ་བསད་པ་ལྟ་བུར་མ་སོང་བ་ཞིག་དགོས་མ་གཏོགས་རུ་ཤན་དངོས་གནས་པར་མི་འགྱུར་རོ། ། མཐར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པས་མཐའ་བསྡུ་བར་བྱ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཞུགས་སྟངས་ཆོས་བདུན་དུ་གནས་པ་དང་། ངག་གིས་གསུང་ཆོས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་བགྲོ་བ་དང་། སེམས་ཀྱིས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་དང་། མིན་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི། ཀུན་སྣང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི། ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་སྤྲོས་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཤེས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས་མཚོན་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཆོ་རོལ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྤྱོད་དོ། །དེ་དག་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་ན་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ཉམས་པའི་རྒྱུ་ཞིག་དངོས་སུ་སྤྱད་མི་རུང་བ་མ་གཏོགས། དུས་གསུམ་གྱི་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སྤྱོད་ངག་དྲན་བསམ་ཀུན་བསླང་ནས་བྱ་བའོ། ། རྒྱབ་དཔང་གི་ལུང་དང་བྱེད་ཚུལ་རྒྱས་པར། འདས་རྗེས་ལས། ལུས་ཀྱི་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། རིགས་དྲུག་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་བྱ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པའང་སྤྱད། །ཅེས་དང་། ངག་གི་སྔོན་འགྲོ་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རིགས་དྲུག་སྒྲ་སྐད་སྣ་ཚོགས་བརྗོད། ཞི་ཁྲོའི་སྒྲ་དང་འབྱུང་བའི་སྒྲ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཉིད་ལ་སྤྱད། ཡིད་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་བྱ་བའི་ཕྱིར། རིགས་དྲུག་སྡུག་བསྔལ་བློ་ལ་བླང་། ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་སྲས་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལས། སྔོན་དུ་སྤྱོད་པ་བརྩམས་པར་བྱ། །ལུས་ནི་རྒྱུག་དང་ཉལ་བ་དང་། །ལངས་དང་ཡན་ལག་བསྐྱོད་པ་དང་། །བསྐོར་བ་དང་ནི་ཕྱག་བྱ་དང་། །ཡན་ལག་བསྐོར་དང་མགོ་བསྒྲིལ་དང་། །ཇི་ལྟར་དྲན་པའི་ལས་རྣམས་དང་། །གར་དང་ཕྱག་རྒྱ་བསྒྱུར་བ་དང་། ། ཇི་ལྟར་དམིགས་པའི་ལས་རྣམས་བྱ། །ཞེས་སོ། །ངག་གི་སྤྱོད་པའང་། དེ་ཉིད་ལས། དེ་འདས་ངག་གི་སྤྱོད་པ་བརྩམས། །སྔགས་དང་ཁ་ཏོན་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ། །ཡོད་དང་མེད་དང་སྣང་བ་དང་། །ཡིད་དཔྱོད་ཚིག་ནི་སྣ་ཚོགས་བརྗོད། །བྱོལ་སོང་སྣ་ཚོགས་སྒྲ་སྐད་དང་། །སྐད་ནི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བྱ། །ཞེས་དང་། རབ་འབྱམས་ལས། ངག་གི་སྔོན་འགྲོའི་རིགས་དྲུག་གི་སྒྲ་དང་ཞི་ཁྲོ་འབྱུང་བའི་སྒྲ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པའང་། ཐལ་འགྱུར་ལས། དེ་ལྟར་ཚད་ལ་ཕེབས་ནས་ཀྱང་། །འདས་དང་མ་འོངས་ད་ལྟར་གྱི། །དྲན་བསམ་འཕྲོ་འདུའི་འཁོར་ལོ་བརྟེན། །དགའ་དང་མི་དགའ་བཟང་ངན་སེམས། །ཡོད་མེད་སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ། །ཕྱི་རུ་བརྟག་ཏེ་ནང་དུ་བསམ། །ཞེས་སོ། ། བཞི་པ་བརྟགས་ཚད་ནི། ལུས་རུ་ཤན་ཕྱེད་པའི་རྟགས་སུ་ལུས་ལ་ཆགས་ཞེན་དགགས་སྒྲུབ་བཀྲེས་སྐོམ་མེད་པ་དང་། ངག་བླ་མའི་གདམས་ངག་ལ་གོ་བ་སྐྱེས་ནས་ཆེད་དུ་མ་བཟུང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་རང་རྡོལ། །སེམས་གསལ་དྭངས་བ། འཁྲུལ་པ་མེད་ཅིང་། བྲོད་པ་སྐྱེ་བ། སྣང་བ་དགའ་བདེར་ཤར་བའོ། ། གཉིས་པ་ནང་ལྟར་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་ལ། རྒྱུ་མཚན་སྤྱིར་བཤད་པ། དབྱེ་ཚུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་ཀྱི་རྩ་གནས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རིགས་དྲུག་གི་ས་བོན་དང་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཡི་གེ་ཡོད་པར་གསང་བ་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་ཀུན་གྱིས་བཤད་པ་དེ་ཉིད་ལ། ༼ ཟག་བཅས་ལམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལྔ་ལས་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པའི་ཕྲ་བ་ཡིག་འབྲུ་ལ་བསླབས་པ་ཡིན་པའི་གནད་ཀྱིས་སོ། །མཆན། ༽ལམ་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་ལུས་རུ་ཤན་དུ་འགྱུར་བའང་མ་ཧཱ་ཡོ་གའི་ལུས་ལྷ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་བསྒོམ་པས་ལུས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པར་འགྲོ་བར་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་དང་། ངག་གིས་བཟླས་པ་དང་། སེམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པས་གསུམ་ཀའི་རུ་ཤན་དུ་གྱུར་བའོ། ། གཉིས་པ་ལ་སྦྱངས་བྱ་དང་སྦྱོངས་བྱེད་ལུས་ལ་གནས་ཚུལ་དང་། ཇི་ལྟར་སྦྱངས་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་ཡང་ལུས་མ་རིག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་། སེམས་དེའི་འབྲས་བུར་གྲུབ། དེ་གཉིས་ལས་ངག་གྲུབ་པས་ན། མ་རིག་པའི་དུས་སུ་སྦྱངས་བྱ་རིགས་དྲུག་གི་ས་བོན་ནི། རང་མདོག་གི་ཐིག་ལེའི་དབུས་སུ། སྤྱི་བོར་ལྷའི་ཨཱ་དཀར་པོ། མགྲིན་པར་ལྷ་མིན་གྱི་སུ་ལྗང་གུ །སྙིང་ཁར་མའི་ཎི་སྔོ་སྐྱའམ་མཐིང་ཀ །ལྟེ་བར་དུད་འགྲོའི་ཏྲི་དམར་ནག །གསང་བར་ཡི་དྭགས་ཀྱི་པྲེ་སེར་པོ། རྐང་མཐིལ་དུ་དམྱལ་བའི་ས་བོན་དུཿདུད་ཁ་རྣམས་གནས་པའི་སྟེང་དུ་ལས་སྔ་མའི་རྗེས་ཆགས་ཤིང་ཕྱི་མའི་ཉེར་ལེན་གྱི་ས་བོན་དུ་འགྱུར་བས་ན་དེ་དག་སྦྱངས་བས་འཁྲུལ་རྒྱུ་ཟད་ཅིང་། གཞན་དོན་དུ་འགྲོ་འདུལ་སྤྲུལ་པའི་ཐུབ་དྲུག་གི་ཐུགས་རྗེ་འཆར་བའི་འབྲེལ་གྲུབ་པས་ན་ཀློང་གསལ་ལས། ལུས་འདི་མ་རིག་རྒྱུའི་བསྐྱེད་པའི། རིགས་དྲུག་ས་བོན་ཉིད་དུ་གནས། སྤྱི་བོ་མགྲིན་པ་སྙིང་ཀ་དང་། ལྟེ་བ་གསང་གནས་རྐང་མཐིལ་དྲུག །ཨ་ནྲི་སུ་ཏྲི་པྲེ་དུ་གནས། ཁ་དོག་དཀར་མཐིང་ལྗང་གུ་དང་། སེར་པོ་དམར་ནག་དུད་ཁ་དྲུག །ས་བོན་དྲུག་པོ་མ་དག་པས། །རྒྱུན་དུ
Chinese
总而言之，要想到以心来感受那些痛苦而行事，不要变成玩笑和戏弄，不要只认为是做做样子，不要像用敷衍了事的方式来应付工作一样，否则就不会成为真正的如山。最后要以三宝的行为来总结，即佛陀的坐姿安住在七法中，口诵三藏的佛法，心中安住于无边的禅定之门，即使不是，也要安住于如金刚般的真如，如幻象般的显现，手印一印遍印智慧手印的禅定等等，随自己所知而安住，与十二行仪的举止相合。总而言之，除了不能实际做违犯誓言和戒律的事情之外，要发起三世的善、不善、无记的行为、语言、念头和想法来做。关于依据的教证和详细的行事方式，在《过去之后》中说：“为了身体的先行，要行作各种六道行为，也要行作三宝的行为。”又说：“为了语言的先行，要说出各种六道的声音，要行作寂静、愤怒的声音和元素的声音，各种各样的形式。”又说：“为了意念的先行，要将六道的痛苦放在心中。”又在《佛子独子续》中说：“首先要开始行作，身体要跑、要睡、要站、要动肢体、要绕圈、要顶礼、要转动肢体、要转动头部，以及随自己所想的各种行为，要跳舞和改变手印，以及行作随自己所观想的各种行为。”等等。关于语言的行为，也在其中说：“之后开始语言的行为，念诵咒语和读诵佛经的声音，说出有、无、显现和意念的各种词语，以及各种旁生的声音，要发出各种各样的声音。”又在《广大》中说：“语言的先行，要说出六道的声音和寂静、愤怒、元素的声音，各种各样的形式。”等等。关于意念的行为，也在《中观》中说：“这样达到标准之后，过去、未来、现在
English
In short, one should act by thinking of experiencing those sufferings with the mind, without turning it into a joke or mockery, without just thinking of it as putting on airs, and without it becoming like dealing with work in a perfunctory manner, otherwise it will not become a truly like-a-mountain. Finally, one should conclude with the conduct of the Three Jewels, that is, the Buddha's posture abiding in the seven dharmas, the recitation of the three pitakas of the Dharma with the mouth, and the mind abiding in the boundless gate of samadhi, and even if not, one should abide in the suchness like a vajra, the appearance like an illusion, the samadhi of the one mudra, the all-pervading wisdom mudra, etc., according to what one knows, and act in accordance with the conduct of the twelve deeds. In short, except for not actually doing things that violate vows and precepts, one should arouse all the virtuous, non-virtuous, and neutral actions, speech, thoughts, and ideas of the three times to do. Regarding the scriptural references and detailed ways of acting, in "After the Past" it says: "For the sake of the body's precedence, one should perform various actions of the six realms, and also perform the actions of the Three Jewels." It also says: "For the sake of the speech's precedence, one should utter various sounds of the six realms, one should perform peaceful, wrathful sounds and the sounds of the elements, various forms." It also says: "For the sake of the mind's precedence, one should take the sufferings of the six realms into the mind." And in the "Tantra of the Only Son of the Buddha" it says: "First, one should begin to act, the body should run, sleep, stand, move limbs, circumambulate, prostrate, rotate limbs, rotate the head, and all the actions as one remembers, one should dance and change mudras, and perform all the actions as one visualizes." And so on. Regarding the actions of speech, it also says in the same text: "Then begin the actions of speech, the sounds of mantras and recitations of scriptures, utter various words of existence, non-existence, appearance, and thought, and the sounds of various animals, one should make various sounds." And in the "Extensive" it says: "The precedence of speech, one should utter the sounds of the six realms and the sounds of peace, wrath, and the elements, various forms." And so on. Regarding the actions of the mind, it also says in the "Consequence": "Having reached the standard in this way, past, future, present
Chinese
如是。 思维起伏之轮依凭， 喜与不喜善与恶之心， 有无种种一切， 向外观察于内思维。 如是说。 第四，衡量之量是，身体已分出精华的征象是，对身体没有贪执，断除和修持，没有饥渴。语，对上师的教言生起理解，即使不特意执持，佛法的词句意义也会自然涌现。心，清明明澈，没有错乱，生起欢喜，显现欢喜安乐。 第二，从内部区分精华，分共通宣说理由，分差别宣说区分之理。第一是，身体的脉轮处，有自性成立的六种姓的种子字和三身的文字，如《秘密藏》等一切所说的那样。（从具有染污的道之五种瑜伽中的手印，学习一个微细的文字的要点。注释。）因为已作为道，所以身体转变为精华，也如说观想摩诃瑜伽的身体是本尊，从而对身体进行要害的击打。语通过念诵，心通过修习，三者都转变为精华。 第二，有应调伏和调伏者，身体上的安住方式，以及如何调伏的次第。第一有二，第一是，身体从无明的因产生，心是它的果，从二者产生语，因此，在无明之时，应调伏的六种姓的种子字是，在各自颜色的明点中央，头顶有天人的白色阿（藏文：ཨཱ།，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：阿），喉间有非天人的绿色苏（藏文：སུ།，梵文天城体：सु，梵文罗马拟音：su，汉语字面意思：苏），心间有人的蓝绿色或深蓝色尼（藏文：ཎི།，梵文天城体：णि，梵文罗马拟音：ṇi，汉语字面意思：尼），脐间有旁生的红黑色德（藏文：ཏྲི།，梵文天城体：त्रि，梵文罗马拟音：tri，汉语字面意思：德），密处有饿鬼的黄色贝（藏文：པྲེ།，梵文天城体：प्रे，梵文罗马拟音：pre，汉语字面意思：贝），脚底有地狱的种子字杜（藏文：དུཿ，梵文天城体：दुःख，梵文罗马拟音：duḥkha，汉语字面意思：苦）黑烟色等安住之上，成为往昔业的习气，成为后世近取的种子，因此，调伏这些，错乱之因穷尽，为了他义，调伏所化之六能仁的悲悯显现的联系成立，因此，《虚空光明》中说：此身无明因所生， 六种姓种子自性住， 头顶喉间心间和， 脐间密处脚底六， 阿尼苏德贝杜住， 颜色白蓝绿以及， 黄色红黑烟色六， 种子六者不净故， 恒常
English
Thus. The wheel of arising and ceasing thoughts relies on, The mind of happiness and unhappiness, good and bad, All kinds of existence and non-existence, Examine outwardly and think inwardly. Thus it is said. Fourth, the measure of examination is, as a sign of the body having separated the essence, there is no attachment to the body, no rejection or acceptance, no hunger or thirst. Speech, understanding arises from the guru's instructions, and even without deliberately holding on, the words and meanings of the Dharma arise spontaneously. Mind, clear and bright, without confusion, joy arises, and appearances arise as joy and bliss. Second, distinguishing the essence according to the inner view, generally explaining the reasons, and specifically explaining the method of distinction. The first is, in the nadi places of the body, there are the seed syllables of the six lineages and the letters of the three kayas, which are naturally established, as explained by all, such as the Guhyagarbha Tantra. (From the five yogas of the defiled path, the key is that the subtle letters of the mudra are learned. Note.) Because it has been made the path, the transformation of the body into essence is also like saying that meditating on the body of the Mahayoga deity as the deity, thereby striking the vital points of the body. Speech through recitation, and mind through meditation, all three transform into essence. Second, there are the objects to be trained and the trainers, the way they reside in the body, and the order of how to train them. The first has two parts, the first is, the body arises from the cause of ignorance, the mind is established as its result, and speech arises from the two. Therefore, at the time of ignorance, the seed syllables of the six lineages to be trained are, in the center of the bindus of their respective colors, at the crown of the head is the white A (Tibetan: ཨཱ།, Sanskrit Devanagari: आ, Sanskrit Romanization: ā, Literal meaning: A) of the gods, at the throat is the green Su (Tibetan: སུ།, Sanskrit Devanagari: सु, Sanskrit Romanization: su, Literal meaning: Su) of the Asuras, at the heart is the blue-green or dark blue Ni (Tibetan: ཎི།, Sanskrit Devanagari: णि, Sanskrit Romanization: ṇi, Literal meaning: Ni) of humans, at the navel is the red-black Tri (Tibetan: ཏྲི།, Sanskrit Devanagari: त्रि, Sanskrit Romanization: tri, Literal meaning: Tri) of animals, at the secret place is the yellow Pre (Tibetan: པྲེ།, Sanskrit Devanagari: प्रे, Sanskrit Romanization: pre, Literal meaning: Pre) of the pretas, and at the soles of the feet is the seed syllable Duh (Tibetan: དུཿ, Sanskrit Devanagari: दुःख, Sanskrit Romanization: duḥkha, Literal meaning: suffering) of hell, smoky color, etc., residing on top, becoming the habit of past karma, and becoming the seed of future acquisition. Therefore, by training these, the cause of confusion is exhausted, and for the sake of others, the connection of the compassion of the six Buddhas who tame beings manifests, therefore, in the Longsal it says: This body is born from the cause of ignorance, The seed of the six lineages naturally dwells, Crown of the head, throat, heart, and, Navel, secret place, soles of the feet, six, A Ni Su Tri Pre Du dwell, Colors white, blue, green, and, Yellow, red-black, smoky six, The six seeds are impure, Constantly