Tibetan
བརྗེད་པར་འཆི་བའི་འདུན་པ་རྒྱུན་ཆགས་པར་འཇིགས་པ་དང་། བློ་སྣ་ཐུང་བ་དང་། སྲིད་པ་གང་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་འཆི་བར་ཤེས་ནས་འཁོར་བ་ལ་བློ་ལྡོག་པ་དང་། འཁྲུལ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་ལོང་མེད་པར་ཤེས་ནས་སོ་ཚིས་མི་བྱེད་པ་དང་། སོས་དལ་དུ་མི་སྡོད་པར་སྒོ་གསུམ་ཆོས་ལ་བརྩོན་པ་དང་། ཕྱི་བཤོལ་ལ་གཟེགས་མི་བསྐུར་བར་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་ཆོས་ལ་བསྟུན་པ། ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་དང་སྣང་བ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཤེས་པས་ཆོས་བརྒྱད་རླུང་ལ་བསྐུར་བ། འཆི་ཚེ་ཕན་པའི་ཆོས་ལ་ཚོད་ཡོད་དང་འགྱུར་ལྡོག་མི་ཤོར་བ་བྱུང་ན་སྐྱེས་པའི་ཚད་ཡིན་ནོ། ། ལྔ་༼ དྲུག་དཔྱད། ༽པ་ནི། དགོས་པ་ནི༴ མི་འཇུག་གོ །ལར་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པས་དུས་དང་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འཆི་བ་དྲན་ནས། དེ་ལ་ཕན་པ་དམ་པའི་ཆོས་མ་གཏོགས་མེད་པར་ཤེས་ཤིང་ཆོས་ལ་བློ་རྩེ་གཏོད། སྔར་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་མང་པོ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ། རྟག་འཛིན་མེད་པས་དགྲ་གཉེན་རྒྱུ་རྫས་གང་ལའང་ཆགས་སྡང་རང་སར་ཞི། ཚོགས་གཉིས་ངང་གིས་རྫོགས། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དགོངས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པར་གོ་ནས་ཞེན་པ་ལོག །དང་པོ་ཉམས་ལེན་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་བྱེད། བར་དུ་ཚོད་ཡོད་དང་ལོང་ཡོད་ཙམ་དུ་རྩི་བའི་ལེ་ལོའི་བདུད་འཇོམས། ཐ་མ་ཆོས་མཐར་དབྱུང་ཞིང་འཆི་མེད་གཉུག་མའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་གསལ་བར་བྱེད་པས་ནའང་འཆི་བ་བསྒོམ་པ་འདི་བསྒོམ་གྱི་དམ་པའང་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་སྔོན་ཞི་ལྷག་གི་ཏིང་འཛིན་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་བརྙེས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཐོབ་པ་ལ་ལམ་བདེན་བཞི་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་བསྒོམ་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་བདུད་རྩིའི་གོ་འཕང་བརྙེས་ཟེར། དེས་ན་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་འདོད་ཀྱང་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཡང་འདའ་ཀའི་གདམས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། སྔོན་བཙུན་མོ་ཟླ་འོད་ཞག་བདུན་ཀྱིས་དུས་བྱེད་པ་ལ། དགྲ་བཅོམ་མ་རི་མས་མི་རྟག་བསྒོམ་བཅུག་པས་ཤི་མ་ཐག་ཏུ་ལྷར་སྐྱེས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་ཆོས་ཉན་དེ་བདེན་པ་མཐོང་བ་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོད་པར་འདོད་པས་ཀྱང་མི་རྟག་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས། མི་རྟག་པ་མང་དུ་བསྒོམ་ན། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོད་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབུགས་དབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་བྱང་ཆུབ་དུ་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ
Chinese
畏惧于忘记死亡的念头持续不断，心胸狭窄，无论生于何处都知晓死亡，从而厌离轮回，知晓没有时间做迷惑之事，因此不做世俗营生，不悠闲度日，而是身语意三门精进于佛法，不拖延推诿，而是当下就依顺佛法。知晓此生的事务和现象没有意义，因此将世间八法抛诸脑后。如果生起对临终有益的佛法，并且有把握且不会改变，那就是有价值的人生。第五（六种观察）是：必要是……不容许。总之，修习无常，无论何时何地都忆念死亡，知晓只有殊胜的佛法对此有益，从而全心投入佛法。心中生起许多前所未有的功德。因为没有常执，所以对怨亲、财物等任何事物，贪嗔自然平息。自然圆满二资粮。所有佛和菩萨都赞同，并且领悟到世间法没有意义，从而舍弃执着。首先，成为进入修行的因。中间，摧毁认为有空闲和时间就足够的懈怠之魔。最终，将佛法修到究竟，并且使不死的、本有的智慧之果显现，因此修习死亡也是修习中的殊胜。据说，世尊以前虽然获得了如寂止和胜观之海般的禅定，但因为没有获得一切智智，所以通过修习道谛的四种真理（苦、集、灭、道）的十六种行相（无常、苦、空、无我等）而领悟，从而获得了甘露之位。因此，即使想要迅速成佛，也应当修习死亡无常。又是殊胜的“འདའ་ཀའི་”教诲，以前，比丘尼月光在七天内去世时，阿罗汉玛瑞玛让她修习无常，结果她死后立即转生为天神，并从世尊那里听闻佛法，从而见到了真谛。如果想要供养十方所有佛，也应当修习无常，如经中所说：如果多多修习无常，就是供养了所有佛。就是令所有佛欢喜。就是被所有佛授记。就是被所有佛加持。这样就获得了菩提的授记。
English
Fearing the constant thought of forgetting death, being narrow-minded, knowing that one will die no matter where one is born, and thus turning away from samsara, knowing that there is no time to do deluded things, therefore not engaging in worldly affairs, not living leisurely, but striving in the three doors (body, speech, and mind) in Dharma, not procrastinating, but conforming to Dharma right now. Knowing that the affairs and appearances of this life are meaningless, therefore casting the eight worldly concerns to the wind. If one generates Dharma that is beneficial at the time of death, and if it is certain and will not change, then that is a worthwhile life. The fifth (six contemplations) is: The necessity is... not allowed. In short, by meditating on impermanence, one remembers death at all times and in all ways, knowing that only the sacred Dharma is beneficial for it, and thus focusing one's mind on Dharma. Many unprecedented qualities arise in one's mind. Because there is no clinging to permanence, attachment and aversion to enemies, friends, wealth, and possessions naturally subside. The two accumulations (of merit and wisdom) are naturally completed. All Buddhas and Bodhisattvas agree, and one understands that worldly dharmas are meaningless, and thus one abandons attachment. First, it becomes the cause for entering practice. In the middle, it destroys the demon of laziness that considers having free time and opportunity to be sufficient. Finally, it brings the Dharma to completion and makes the fruit of the innate wisdom of immortality manifest, therefore meditating on death is also the most excellent of meditations. It is said that the Bhagavan, although he had previously attained samadhi like an ocean of tranquility and insight, but because he had not attained omniscience, he comprehended the sixteen aspects of the four truths of the path (suffering, origin, cessation, path) (impermanence, suffering, emptiness, selflessness, etc.) through meditation, and thus attained the state of nectar. Therefore, even if one wants to quickly attain Buddhahood, one should meditate on death and impermanence. It is also a special instruction of "འདའ་ཀའི་", formerly, when the nun Moonlight was about to die within seven days, the Arhat Marima made her meditate on impermanence, and as a result, she was immediately reborn as a god after death, and heard the Dharma from the Bhagavan, and thus saw the truth. If one wants to make offerings to all the Buddhas of the ten directions, one should also meditate on impermanence, as it is said in the sutra: If one meditates on impermanence extensively, one is making offerings to all the Buddhas. One is pleasing all the Buddhas. One is being prophesied by all the Buddhas. One is being blessed by all the Buddhas. Thus, one obtains the prophecy of enlightenment.
Tibetan
་པར་འདོད་པ་དང་། ཁམས་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་དབུགས་དབྱུང་བར་འདོད་པ་དང་། སྒོ་གསུམ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་འདོད་པ་དག་གིས་ཀྱང་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། ཡང་གྲུབ་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཆོས་གཡུང་ལ། ཁམས་པ་ཞིག་གི་གདམས་ངག་ཞུས་པས། ཁྱོད་ཀྱང་འཆི། ང་ཡང་འཆི། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་པ་བཞིན་བསྒོམ་པས་གྲུབ་པ་ཐོབ་སོང་། འཆི་ཁ་ལྟས་ཁྱད་པར་ཅན་འདོད་པས་ཀྱང་འདི་འབའ་ཞིག་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཡེར་བའི་ཞང་བཙུན་གྱིས་གཤེགས་དོགས་འབའ་ཞིག་བྱས་པས་ལྷས་རོལ་མོའི་སྒྲ་དང་བཅས་དེ་གཤེགས་པ་སོགས། མདོར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། རྗེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་གླང་པོ་ཆེའི་རྗེས་མཆོག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་འདུ་ཤེས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་མི་རྟག་པའི་འདུན་པ་འདི་མཆོག་གོ །གསུངས་པས། ཆོས་པ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་ཅི་འོང་འདི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་མ་སྐྱེས་འབའ་ཞིག་ལ་རག་ལུས་པས། མགོ་མ་ཚོས་གོང་ནས་ལྕེ་ལ་མི་བརྙབ་པར་འདི་འབའ་ཞིག་བསམ་འཚལ་ལོ། ། གསུམ་པ་ནི། ས་མ་ཡཱ༔ རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ༔ འདི་མ་སྐྱེས་པར་ཆོས་ལམ་དུ་མི་འགྲོ་བས་ན་གནད་གལ་པོ་ཆེ། དམ་ཚིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ཟབ་མོ་ཡིན་པས་འཆལ་བར་མི་སྒྲོགས་པའི་བཀའ་རྩིས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། ། གཉིས་པ་ཁྱད་པར་ཀྱི་སྔོན་འགྲོ་ལ། ཚིག་གིས་མཚམས་སྦྱར་བ་དང་། སྔོན་འགྲོ་དངོས་ཀྱི་རུ་ཤན་ཇི་ལྟར་བྱེད་པའི་ཚུལ། དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱའི་གདབས་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། ད་ནི༴ བྱ་སྟེ། ཐུན་མོང་གི་སྔོན་འགྲོ་བཤད་གྲུབ་ནས། ད་ནི་ཞེས་སྔ་ཕྱིའི་ཚིག་གི་མཚམས་སྦྱར་ཏེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་སོ་མཚམས་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱད་པར་དངོས་གཞི་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཤིར་༼ ཤིང་། དཔྱད། ༽རྟའི་ཁ་ལོ་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་དང་། སྔོན་འགྲོ་འདི་མེད་ན་མ་དག་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྣང་ཞེན་མི་འགགས། དེ་མ་འགགས་པས་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་མི་འཆར་བ། མེ་ལོང་གི་གཡའ་མ་ཕྱིས་པར་གཟུགས་བརྙན་མི་འཆར་བ་དང་འདྲ། ཡང་སྔོན་འགྲོ་ནི་ས་བོན་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ན། འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དེ་ལ་རག་ལུས་པ་དང་། ཡང་སྔོན་འགྲོ་ནི་སོ་ནམ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ན། དེ་མ་བྱས་པར་སྟོན་ཐོག་འདྲ་བའི་སྐུ་བཞིའི་འབྲས་བུ་ཉེར་སྤྱད་དུ་མི་འགྱུར། སྔོན་འགྲོ་ནི་སྐྱེལ་མ་བཟང་པོ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དངོས་གཞི་ཉེ་ཞོ་མེད་པར་ལམ་དུ་འགྲོ་མི་འགྲོ་དེ་ལ་ཐུག་པས་སོ། ། ཡང་སྔོན་འགྲོ་ནི་མཁར་གྱི་རྨིང་འདིང་བ་ལྟ་
Chinese
也希望成为三界之法的君主，也希望三门被加持为三金刚者，都应当修习无常。又，希望获得成就者，也应当修习无常，如瑜伽士秋雍，向康巴人请教诀窍时，回答说：“你也要死，我也要死。”像这样念诵三次，就获得了成就。希望临终时出现特殊景象者，也应当仅仅修习这个，如耶瓦的香尊仅仅想着去世，结果天神伴随着音乐之声送他去世等等。总之，世尊说：“一切足迹中，大象的足迹最为殊胜。同样，一切观念中，无常的念头最为殊胜。”因此，无论成为上等、中等、下等的修行者，都仅仅取决于这种观念是否在相续中生起。在没有成熟之前，不要急于求成，仅仅思维这个。第三是：萨玛雅（ས་མ་ཡཱ༔，梵文：समय，samaya，誓言），嘉嘉嘉（རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ，封印，封印，封印）。这个没有生起，就无法进入佛法之路，所以是重要的关键，是誓言。并且，这是身语意甚深秘密，是不可随意宣扬的教敕印记。第二，特殊的加行，分为以言辞连接、如何进行真实加行的引导、誓言印记的赋予三个方面。第一方面是：现在……要做。在共同加行讲述完毕后，现在用“现在”来连接前后文，为了区分轮回与涅槃的界限，并且为了特殊正行进入道，就像木（ཤིང་།），观察（དཔྱད།）的马车夫一样。如果没有这个加行，不净的三门之显现执着就不会停止。因为没有停止，所以三身的智慧不会显现，就像镜子的灰尘没有擦拭干净，影像就不会显现一样。又，加行就像种子一样，所以结果的产生取决于它。又，加行就像农耕一样，如果没有做，就不会有像秋收一样的四身之果可以享用。加行就像好的向导一样，正行是否没有差错地进入正道，都取决于它。又，加行就像打地基一样。
English
Also, those who wish to become the king of Dharma in the three realms, and those who wish the three doors to be blessed as the three vajras, should also meditate on impermanence. Furthermore, those who wish to attain accomplishment should also meditate on impermanence. For example, when the yogi Chö Yung asked a Khampa for instructions, he replied, "You will die, and I will die." By meditating in this way, repeating it three times, he attained accomplishment. Those who wish for special signs at the time of death should also meditate solely on this. For example, Yerwa's Zhangtsun only thought about passing away, and as a result, the gods accompanied him with the sound of music as he passed away, and so on. In short, the Bhagavan said, "Among all footprints, the footprint of the elephant is the most supreme. Similarly, among all concepts, the thought of impermanence is the most supreme." Therefore, whether one becomes a superior, intermediate, or inferior practitioner depends solely on whether this thought arises in one's mindstream. Before it matures, do not be impatient, but contemplate only on this. The third is: Samaya (ས་མ་ཡཱ༔, Sanskrit: समय, samaya, vow), Gya Gya Gya (རྒྱ་རྒྱ་རྒྱ, seal, seal, seal). Without this arising, one cannot enter the path of Dharma, so it is an important key, it is a vow. Moreover, it is the profound secret of body, speech, and mind, and it is the seal of command that should not be proclaimed carelessly. Secondly, the special preliminary practices are divided into three aspects: connecting with words, how to guide the actual preliminary practice, and bestowing the vow seal. The first aspect is: Now... to do. After the common preliminary practices have been explained, now the word "now" is used to connect the preceding and following texts, in order to distinguish the boundary between samsara and nirvana, and in order for the special main practice to enter the path, just like a charioteer of wood (ཤིང་།), observation (དཔྱད།). If there is no preliminary practice, the appearance and clinging of the impure three doors will not cease. Because it does not cease, the wisdom of the three kayas will not appear, just as the image will not appear if the dust on the mirror is not wiped away. Also, the preliminary practice is like a seed, so the production of the result depends on it. Also, the preliminary practice is like farming, so if it is not done, the fruit of the four kayas, like the autumn harvest, will not become readily available. The preliminary practice is like a good guide, whether the main practice enters the path without error depends on it. Also, the preliminary practice is like laying the foundation of a city.