Tibetan
ས་སྐུ་ལ་མཚན་ཉིད་འཛིན་འོད་ལྔར་སྣང་ཞིང་། འགྲོ་དོན་དུ་གནས་དྲུག་ལས་འོད་ཟེར་གྱི་རྩེ་ལས་སྤྲུལ་སྐུ་གྲངས་མེད་པར་འཕྲོ་བ་དང་། སྤྲུལ་སྐུ་ལ་དེ་དང་ཆ་འདྲ་བ་ཡོད་པས་ན་གསལ་ཞིང་དག་པའི་འོད་ཟེར་རོ། །དེ་ཉིད་ལས། གནས་དང་། གདན་ཁྲི་དང་། འཁོར་དང་། འདུལ་བའི་ཞིང་དང་། སྐུ་འོད་ཟེར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་དོ། །ཅེས་སོ། ། ལྔ་པ་ནི། དབྱིངས་ནང་གསལ་གྱི་སྐུ་དང་རང་སྣང་ལོངས་སྐུའི། རང་སྣང་གི་གདུལ་བྱའི་དོན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཙམ་ལ་བཤད་ཅིང་། ཕྱི་གསལ་གཟུགས་སྐུའི། ཕྲིན་ལས་འཆར་བའི་གཞི་བྱེད། ཕྱེད་ལོངས་སྐུ་དང་སྤྲུལ་པ་བཞིའི་ཞི་བ་མྱང་འདས་དང་། ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་གནས་ངན་ལེན་དང་། ལས་ཉོན་སྡིག་སྒྲིབ་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་དང་། སྲིད་ཞིའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་ནས་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་དང་། མོས་བཞི་དང་དབང་བཅུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་གདུལ་བྱ་མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། འཁོར་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཀློང་དུ་སྒྲོལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྩོལ་རྟོག་མེད་པར་མཛད་པའོ། །དེ་ཡང་སྔ་མ་ལས། ཞི་བ་དང་། རྒྱས་པ་དང་། དབང་དང་། དྲག་པོ་དང་། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་དོ། །ཅེས་སོ། །འདི་དག་གི་ཚུལ་རྒྱས་པར་སྒྲོན་མ་གསལ་རྒྱན་ལས་བསྟན་པས་དེར་བལྟ་ཞིང་། ད་དུང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་རེ་དང་། རྣམ་པར་འཕྲུལ་པས་དབྱེ་ན་ཤིན་ཏུ་མང་པོར་ཡོད་པས། ཡི་གེ་མང་གིས་དོགས་ནས་འདིར་དེ་དག་བཞག་ལ། ཡང་རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོའི་འབྲས་ཆོས་འཇོག་ཚུལ་ཐ་དད་དུ་གསུངས་པ་མང་ཡང་། རང་ས་ནས་བདེན་པ་ཡིན་པས་རྟོག་གེའི་དཀྲིགས་པར་མི་བྱ་སྟེ། སྐུ་དེ་དག་སངས་རྒྱས་གཅིག་གི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་ན་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པས་གང་ལྟར་བཀྲོལ་ཀྱང་ཁྱད་མེད་དོ། ། གསུམ་པ་གཞི་འབྲས་ངོ་བོ་བདག་གཅིག་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཤན་འབྱེད་པའི་འཕྱོང་གིས་དོན་བསྡུ་བ་ནི། དོན་སེམས་ཅན་གྱི༴ འབྱེད་དོ་ཞེས་བར་ཏེ། འོ་ན་འབྲས་བུ་གཞི་ལ་རྫོགས་ན། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་གང་གིས་ཤན་འབྱེད་ན། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་གནས་ལུགས་དེ་དག་སེམས་ཅན་གྱི་གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསླད་དེ་མ་དག་པའི་རྟོག་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་སྒྲིབ་གཉིས་དང་འགྲོགས་པའི་དུས་སུ་གཞི་རྒྱུད་ཅེས་བྱ་ལ། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་སངས་ནས། ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་རྩལ་རྫོགས་པར་སྣང་དུས་ན། སངས་རྒྱས་སམ་འབྲས་བུ་ཞེས་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གད
Chinese
地身显现为具有特征的五种光芒，为了利益众生，从六处的光芒顶端散发出无数的化身，化身与此相同，因此是清晰而纯净的光芒。正如其中所说：以处所、座床、眷属、调伏之境以及不可思议的身光来利益众生。第五，内在虚空明净之身和自显受用身，仅仅是为了自显的所化众生而自然成就。外在显现的色身，是事业显现的基础。半受用身和四种化身的寂静涅槃，以及三界轮回的恶趣，业、烦恼、罪障、痛苦全部寂灭，生死的功德全部在相续中生起并增长，以四种信和十自在圆满，使未成熟的所化成熟，将轮回度脱到涅槃的法界中，无需勤作和分别念而圆满成就事业。正如之前所说：以寂静、增益、自在、猛厉和任运成就的事业来利益众生。这些道理在《灯明照饰》中有详细阐述，请参阅。还有五种圆满和种种幻化，种类繁多。因为文字太多，所以在此省略。此外，各续部对于果法的安立方式有很多不同的说法，但从各自的立场来看都是真实的，不应产生分别念的疑惑。因为这些身是同一佛陀的现证，所以本质上没有差别，无论如何解释都没有区别。第三，以区分基、果本质为一，但在名言上进行区分的方式来总结要义：要义是众生的……区分。那么，如果果在基中圆满，那么佛与众生的区别是什么呢？自性清净的实相，被众生的能取所取所染污，在显现为不清净的分别念时，与二障相伴随的时候，称为基续。当二障及其习气全部清净，如所有性和尽所有性的广大智慧的功用圆满显现的时候，就称为佛或果，以名言来安立。
English
The earth body appears as five lights possessing characteristics, and for the benefit of beings, countless emanations radiate from the apex of light from the six places. The emanations are similar to this, therefore they are clear and pure lights. As it says: "With places, thrones, retinues, fields of taming, and inconceivable body light, they benefit beings." Fifth, the body of inner clear space and the self-manifest enjoyment body are explained as merely spontaneously accomplishing the purpose of the self-manifest beings to be tamed. The outer clear form body is the basis for the manifestation of activities. The peaceful nirvana of the half-enjoyment body and the four emanations, as well as the evil destinies of the three realms of samsara, all karma, afflictions, sins, obscurations, and sufferings are pacified, and all the qualities of existence and peace are generated and increased in the continuum. With the perfection of the four faiths and ten powers, they ripen those who are not yet ripe, and the activity of liberating beings into the expanse of samsara and nirvana is perfectly accomplished without effort or conceptualization. As it says before: "They benefit beings with the activities of pacifying, increasing, empowering, wrathful, and spontaneous accomplishment." These methods are explained in detail in the Lamp Illuminating Ornament, so look there. Furthermore, there are five perfections and various transformations, which are extremely numerous. Because of the length of the text, they are omitted here. Also, there are many different ways of establishing the fruition in each of the tantras, but they are true from their own perspective, so do not create doubts of conceptualization. Because these bodies are the realization of one Buddha, they are essentially undifferentiated, so there is no difference in how they are explained. Third, summarizing the meaning by distinguishing the basis and result as being of one essence, but differentiating them nominally: The meaning is the beings' ... distinction. So, if the result is complete in the basis, then what distinguishes a Buddha from a sentient being? The nature of self-purification is defiled by the grasping and apprehended of sentient beings, and when it appears as impure conceptual thoughts, it is called the basis continuum when accompanied by the two obscurations. When all the obscurations and their habitual tendencies are purified, and the power of the great wisdom of suchness and allness is perfectly manifested, it is called Buddha or result, and is established by name.
Tibetan
གས་པ་སྟེ། དེས་ན་ཁྱད་པར་ནི་མ་དག་པར་སྣང་འཛིན་ཞེན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལ་གཞི་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་དང་། སྣང་འཛིན་ཞེན་པ་དག་ནས་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བས། འབྲས་བུ་བདེ་གཤེགས་ཀྱི་སྣང་བ་ཞེས་ཤན་འབྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྒྱུད་བླ་མ་ལས། སོ་སོའི་སྐྱེ་འཕགས་རྫོགས་སངས་ཀྱི། དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེའི་འཇུག་པ་ལ། །དེ་ཉིད་གཟིགས་པས་སེམས་ཅན་ལ། །རྒྱལ་བའི་སྙིང་པོ་འདི་བསྟན་ཏོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག །བདེན་པ་མཐོང་བ་ཟློག་པ་སྟེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ལྟ་མིན། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་སྤྲོས་མེད་ཉིད། ། མ་དག་མ་དག་དག་པ་དང་། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གོ་རིམ་བཞིན། ། སེམས་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དོན། །འདི་དྲུག་གིས་ནི་བསྡུས་པ་ཡི། ཁམས་ནི་གནས་སྐབས་གསུམ་དག་ཏུ། མིང་གསུམ་གྱིས་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་གདམས་ངག་གི་གནད་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ནི། གཞི་ལམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གང་གི་དུས་སུ་ཡང་། རེ་དོགས་དང་གཏད་འཛིན་གང་ཡང་མེད་པ་ཞིག་དགོས་ཀྱི། སྟོང་འཛིན་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སོགས་ལ་རེ་བའི་གཏད་སོ་སྤུ་ཙམ་དང་། དེ་འདྲ་མེད་པ་ལ་དོགས་པ་ཅུང་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་གཟུང་འཛིན་ཡིན་པས་ཁྲེགས་ཆོད་ཡིད་དཔྱོད་བློས་བྱས་ཀྱི་ལྟ་བསྒོམ་དུ་གྱུར་པའི་གོལ་ཤོར་གྱི་འཕྲང་ལ་ཐོགས། ཐོད་རྒལ་ལའང་འོད་སྣང་ལ་མཚན་མ་བཟང་ཞེན་དང་། ཤར་གྱིས་རེ་བ། མ་ཤར་གྱིས་དོགས་པ་ཡོད་ཚེ་གཟུང་འཛིན་ཡིན་པས་ཁམས་གོང་མའི་རྒྱུར་འགྱུར་བས་ན། རེ་དོགས་མེད་པ་ལ་མ་འདུས་པའི་གདམས་ངག་ཞིག་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཀུན་བྱེད་ལས། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ལས། །མ་ཡེངས་རེ་དོགས་ཆད་ན་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རྨད་བྱུང་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ལས། སྔོན་ཚེ་རྣམ་གཟིགས་བསྟན་པ་ལ། །བྲམ་ཟེ་དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱའི་བུ། །རང་སེམས་རྟོགས་པའི་དོན་མེད་པའི། །གཞན་ནས་འབྲས་བུ་ཞེ་འདོད་ཀྱིས། །རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ནམ་འགྲུབ་ཅེས། ཡིད་ལ་བསམ་ཤིང་ལྷ་བསྒོམ་པས། །འབྲས་བུ་མེད་ཅིང་འཁོར་བར་ལྟུང་། །དེ་ཕྱིར་རེ་དོགས་མེད་པ་གཅེས། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་བཏང་སྙོམས་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ཙམ་དུ་བས་སམ་སྙམ་ན། དེ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་བཅད་དུ་འཛིན་ཞེན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་མི་འབྲང་གིས་ཤན་འབྱེད་བྱུང་བ་དེ་ཡིན་པས་ན། དེའི་དོན་ཀྱང་ཡུལ་ཆོས་དབྱིངས་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མཐུན་པར་བློའི་སྤྲོས་པ་
Chinese
因此，区别在于，不净时，跟随显现、执着的念头，是作为基础的有情众生的显现；而当显现、执着念头清净，不再跟随其后时，则区分其为果位的善逝的显现。如《宝性论》所说：“于诸异生及圣者，如来藏性差别转，彼见有情具佛性，是故为说如来藏。异生颠倒及邪见，能遮真实之见故，如来不尔无颠倒，是故彼性离戏论。不净不净及清净，极净如是次第四，有情菩萨及如来，是故经中如是说。自性等义摄为六，界于三种位差别，以三异名而宣说。” 第三，简略地阐释口诀的要点：无论在基础或道上的瑜伽的任何时候，都必须没有任何希望或恐惧，也没有任何执着。即使对空性执着的对治法等有一点点的希望，或者对没有这些希望有一点点的恐惧，那也是分别念的能取所取，因此会陷入将“决断”（Khregs Chod）变成心智臆造的知性冥想的歧途。即使在顿超（Thod rgal）中，如果对光明的征兆有好的执着，或者希望它出现，或者担心它不出现，那也是能取所取，因此会成为更高境界的因。因此，没有任何口诀是不包含没有希望和恐惧的。如《普贤行愿品》所说：“无修法性菩提中，不散希望及恐惧，即是修持。” 以及《奇妙意义之精华》中说：“昔日胜观之教法，婆罗门之子名具德，不欲自心证悟义，欲从他处得果故，何时能成五部佛，如是思念修天尊，无果且堕于轮回，是故无有希冀最重要。” 那么，是否仅仅是无念的舍受禅定呢？并非如此，因为已经区分了是否跟随执着念头，因此，其含义是与在任何境、法界中都未成立的如来藏性相符的心的戏论。
English
Therefore, the distinction lies in the fact that in the impure state, following the appearances and clinging of perception is the appearance of sentient beings as the basis. When appearances and clinging of perception are purified and no longer followed, it is distinguished as the appearance of the Sugata of fruition. As it is said in the Uttaratantra Shastra: "The Tathāgatagarbha is taught to sentient beings, because the Buddha-nature is seen in sentient beings, in the difference of the Sugata-nature, for individual ordinary beings and noble ones. Ordinary beings have perverted and wrong views, which obstruct the vision of truth. The Tathāgata is not like that, without perversion, therefore that nature is free from elaboration. Impure, impure, pure, and extremely pure, these are the four stages in order. Sentient beings, Bodhisattvas, and Tathāgatas, thus it is said in the scriptures. The meaning of self-nature, etc., is summarized into six. The element is in three states of difference, and is taught with three different names." Thirdly, the essential points of the instructions are summarized and shown: At any time during the yoga of the ground and path, there must be something without any hope or fear, and without any clinging. Even if there is a slight hope for the antidote to clinging to emptiness, or a slight fear of not having it, it is still conceptual grasping, and therefore one will fall into the trap of turning "Khregs Chod" into intellectual meditation fabricated by the mind. Even in Thod Rgal, if there is attachment to good signs in the light, or hope for its appearance, or fear of its non-appearance, it is still grasping, and therefore it will become the cause of higher realms. Therefore, there is no instruction that does not include being without hope and fear. As it is said in the Kunjed Gyalpo: "In the Dharma-nature Bodhichitta, which is beyond meditation, meditation is when there is no distraction, hope, or fear." And in the Essence of Wonderful Meaning: "In the teachings of the past Victorious One, there was a Brahmin's son named Dpal-ldan, who did not want to realize his own mind, but desired the fruit from elsewhere. Thinking in his mind and meditating on the deity, 'When will I attain the Buddhas of the five families?' He fell into samsara without fruit. Therefore, it is most important to be without hope or fear." So, is it merely equanimity, a samadhi without perception? It is not so, because the distinction has been made by whether or not one follows clinging and attachment. Therefore, its meaning is the mind's elaboration in accordance with the Suchness that is not established in any object or Dharmadhatu.