Tibetan
འི་གདེངས། འཁོར་གསུམ་གྱི་སྣང་འཛིན་ཞེན་པ་གཞི་ལ་གྲོལ་བས་དེ་གཉིས་གའི་རྒྱུ་དགེ་སྡིག་ལ་རེ་དོགས་མེད་པའི་གདེངས་ཏེ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དབྱེ་བས་གདེངས་བཞི་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ཡང་རིན་ཆེན་སྤུང་བ་ལས། མི་འགྱུར་ལྟ་བའི་གདེངས་ཆེན་བཞིའི། །མི་ལྡོག་ཡེ་ཤེས་ཚད་ཀྱང་བཟུང་། ཞེས་དང་། རབ་འབྱམས་ལས། གདེངས་ནི་ཡར་མར་གཉིས་གཉིས་བཞི། ། རྟགས་ཚད་རྣམ་གྲངས་མང་བཤད་པ། །འདི་རུ་མི་འདུ་མེད་པའོ། ། དཀོན་མཆོག་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ། །བྲོད་པ་སྐྱེ་རྒྱུ་རྡུལ་ཙམ་མེད། ། ཡེ་ནས་རིག་པ་སངས་རྒྱས་པས། །བསྐྱར་ནས་གྲོལ་རྒྱུ་ང་ལ་མེད། །རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་ཡིས། །གདེངས་ཆེན་དེ་ཉིད་ལོན་པའོ། །དེ་ཉིད་དོན་རྟོགས་གྱུར་བའི་ཕྱིར། །མྱང་འདས་གཞན་ནས་ག་ལ་རེ། ། གདེངས་ཆེན་དམ་པ་ཆོད་པའོ། །དམྱལ་བ་ལ་སོགས་རིགས་དྲུག་གི ། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་ཚུལ་ཐོས་ན་ཡང་། །འཁྲུལ་མེད་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བས། །ཡ་ང་མེད་པའི་གདེངས་ཆོས་སོ། །འཁོར་བར་འཁྱམས་མཁན་མེད་པའི་ཕྱིར། །འཁོར་བར་ལྟུང་དོགས་ག་ལ་ཡོད། །ལྟུང་མཁན་མ་གྲུབ་གདེངས་ཆོས་སོ། །མི་འགྱུར་ལྟ་བའི་གདེངས་ཆེན་བཞིས། །མི་ལྡོག་ཡེ་ཤེས་ཚད་ཀྱང་བཟུང་། །ཞེས་དང་། ཀློང་གསལ་ལས། མི་རྟོགས་ཡེ་ཤེས་ཚད་བཟུང་བ། །ཡར་མར་གདེངས་ཆེན་བཞི་རུ་འདུས། །དང་པོ་ཡར་གྱི་གདེངས་གཉིས་ནི། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བསམ་མི་ཁྱབ། །དཔག་མེད་ཐོས་ཀྱང་དགའ་བྲོད་མི་སྐྱེད་དོ། །ཡར་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ། །རེ་བ་མེད་དེ་རང་རིག་གདེངས། །མར་གྱི་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི །སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ཡང་འཇིགས་པ་མེད། །རིག་པ་འཁྲུལ་བ་མེད་པའི་གདེངས། །མར་གྱི་ངན་སོང་གསུམ་པོ་ལ། །ལྟུང་གིས་དོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། །མཁན་པོ་མ་གྲུབ་རང་བྱུང་སྟེ། །ཞེས་སོ། །ས་མཚམས་འདི་ནི་ལུགས་འགར། །ས་བཅུའི་རྒྱུན་མཐའ་དང་། །འགའ་ཞིག་གི་ཀུན་ཏུ་འོད་ལ་ངོས་འཛིན་ཀྱང་། དོན་དུ། རྒྱུ་ཡིས་བསྒྲོད་པའི་ཀུན་ཏུ་འོད། །ཐབས་ཆེན་ལམ་གྱི་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པས། ལྷུན་གྲུབ་རིག་འཛིན་དུ་དོན་གྱིས་གནད་གཅིག་པས་དོན་དུ་མཐར་ལམ་དང་སྐལ་བ་མཉམ་ཡང་། དགོངས་པ་ཀུན་ཏུ་འོད་དང་མཉམ་པ་སྟེ། ལམ་ཆུང་ལས། དེ་ཡང་དང་པོ་དང་པོ་དང་སྐལ་མཉམ་གཉིས་པ་རིགས་མཆོག་ཏེ། །བརྒྱད་པས་སེམས་དཔར་སྐལ་བ་མཉམ། །གསུམ་པ་བཅུ་དང་སྐལ་མཉམ་ཡོད། ། དགོངས་སྤྱོད་རྒྱ་མཚོའི་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་དང་། འདི་ལ་དགོངས་ནས་གནུབ་ཆེན་གྱིས། ཀུན་ཏུ་འོད་བསྟི་གནས་ཀྱི་སའོ།
Chinese
信解。由于对三轮的显现执着从根本上解脱，因此对于这两者的因，善与恶，没有希望和恐惧的信解。以因果的差别而称为四种信解。这也在《宝积经》中说：“不移之见的四大信解，不退转之智慧的量也已把握。”以及《广大经》中说：“信解是上下各二共四，征相、定量、名相多宣说，于此无不包含。对于本师功德等，欢喜生起之因如微尘许也无有。本来觉性已成佛，再次解脱于我无有。自己是佛之故，获得彼之大信解。为了彼之意义已证悟之故，从他处涅槃又何需希望？已决断殊胜大信解。地狱等六道之，痛苦感受之方式即使听闻，无错乱且已离痛苦之故，无有怜悯的信解法。因为没有在轮回中漂泊者之故，于轮回中堕落的担忧又怎会有？没有堕落者成立的信解法。不移之见的四大信解，不退转之智慧的量也已把握。”以及《虚空光明经》中说：“不证悟之智慧的量已把握，归摄于上下四大信解中。最初上方的两种信解是，三宝的功德不可思议，即使听闻无量也不生起欢喜。对于上方的一切佛，没有希望，那是自明之信解。下方的六道众生之，即使见到痛苦也没有恐惧，是觉性无错乱的信解。对于下方的三种恶趣，没有堕落的担忧，因为行者未成立是自生。如此说。此地界限，在一些宗派中，是十地的相续边际，有些认为是普贤光明，但实际上，以因来超胜的普贤光明，是大方便道之法身。如是所说，与任运成就持明者在意义上要点相同，因此实际上最终道路和福分相同，但意境与普贤光明相同。小道中说：‘那也是最初最初与福分相同，第二是种姓殊胜，第八与菩萨福分相同，第三与十地福分相同，意境行持大海的差别殊胜。’以及，考虑到此，努钦说：普贤光明是安住之处。”
English
Confidence. Because the clinging to the appearance of the three spheres is fundamentally liberated, there is confidence without hope or fear regarding the cause of these two, good and evil. It is called the four confidences due to the distinction of cause and effect. This is also stated in the *Heap of Jewels Sutra*: "The four great confidences of unchanging view, also hold the measure of irreversible wisdom." And in the *Extensive Sutra*: "Confidence is four, two above and two below. Signs, measures, and many names are explained, nothing is excluded here. Regarding the qualities of the Teacher, etc., there is not even a speck of dust that causes joy to arise. Since awareness is originally enlightened, there is no need for me to be liberated again. Because I myself am a Buddha, I have attained that great confidence. Because I have realized that meaning, why would I hope for nirvana from elsewhere? The supreme great confidence is determined. Even if I hear about the way beings in the six realms, such as hell, experience suffering, because I am free from suffering without confusion, it is the confidence of a dharma without pity. Because there is no one wandering in samsara, how could there be fear of falling into samsara? The confidence of a dharma where the one who falls is not established. The four great confidences of unchanging view, also hold the measure of irreversible wisdom." And in the *Clear Space Sutra*: "Holding the measure of uncomprehending wisdom, it is gathered into the four great confidences above and below. The first two confidences above are: the qualities of the Three Jewels are inconceivable, even hearing immeasurable things does not generate joy. There is no hope for all the Buddhas above, that is the confidence of self-awareness. Even seeing the suffering of the six kinds of beings below, there is no fear, it is the confidence of awareness without confusion. There is no fear of falling into the three lower realms below, because the agent is not established, it is self-born. So it is said. This boundary, in some traditions, is the continuous end of the ten bhumis, and some identify it with Samantabhadra's light, but in reality, Samantabhadra's light, which is surpassed by cause, is the Dharmakaya of the great skillful path. As it is said, it is essentially the same as the spontaneously accomplished vidyadhara, so in reality, the final path and fortune are the same, but the intention is the same as Samantabhadra's light. In the *Small Path* it says: 'That is also the first, the first is equal in fortune, the second is the supreme lineage, the eighth is equal in fortune to the Bodhisattva, the third is equal in fortune to the tenth. The difference between intention and practice is superior.' And, considering this, Nubchen said: Samantabhadra's light is the place of abode.
Tibetan
།དེ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རིག་འཛིན་དངོས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་ཟེར་ཏེ། རང་དོན་གྱི་བྱ་བ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་དང་། བསོད་ནམས་བསགས་པའི་ཆོས་སྐུ་ཡང་ཟེར་དེ་ལམ་གྱི་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པས་ན། ཀུན་ཏུ་འོད་ཆོས་སྐུ་དང་སྤྲུལ་སྐུར་འདོད་པ་གཉིས་དགོངས་པ་མི་འགལ་བའོ། །རང་ཤར་ལས། སྤྲུལ་བ་སྐུ་ཡི་མཚན་ཉིད་ནི། །བྱ་བ་རྫོགས་དང་བྱ་བ་བྱེད། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད་པའོ། །དེ་ཡང་བསྟན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། །བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་ནི། །རང་གི་རྒྱུད་གྲོལ་མངོན་སངས་རྒྱས། །དེ་ནས་སྤྲུལ་བ་འགྱེད་པའོ། །ཕྱི་ནང་བྱ་བ་རྫོགས་པ་སྟེ། །བྱ་བ་རྫོགས་པའི་སྤྲུལ་སྐུར་འདོད། །བྱ་བ་བྱེད་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་ནི། །གང་འདུལ་དེ་ལ་དེར་སྟོན་ཅིང་། །གཞན་དང་མཐུན་པར་སྣང་བ་ལ། །དོན་ནི་གོང་མ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། འདི་ལ་ཆོས་ཉིད༴ བྱ་སྟེ་ཞེས་པས། འདི་ཉིད་ལ་ཆོས་ཞེས་མ་དག་འཁྲུལ་བའི་སྣང་སེམས་ཚོགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། དག་པ་གཞི་སྣང་ཕྱི་གསལ་འཆར་ཚུལ་ལྷུན་གྲུབ་སྒོ་བརྒྱད་གཞི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱའོ། །ཉིད་ཅེས་དེ་འཆར་གཞི་རང་སྣང་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་དམ། བདེན་གཉིས། སྣང་སྟོང་། ཐབས་ཤེས། ཟབ་གསལ། དབྱིངས་ཡེ། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ། ལྷག་པའི་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ལ་བྱའོ། །ཟད་ཅེས་པ་ནི་གཞི་རང་བཞིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཁམས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་འཁོར་བའི་ཆོས་ཉི་ཤུའི་ཚོགས། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གི་འཇུག་པ་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་བག་ཆགས་ཕྲ་བའི་ཕྲ་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ལམ་བདེན་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆ་དང་། དེ་ལས་ཐོབ་པའི་ཟག་མེད་གསར་ཐོབ། གཞི་སྣང་ཕྱིར་ཤར་གྱི་སྣང་ཆ་དང་བཅས་པའི་སྣང་ཞེན་འཛིན་པ་གྲུབ་མཐའ་དང་བཅས་པའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ཞི་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་དག་གི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཉིད་ཟད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་རྩལ་རྫོགས་ལས། འདི་དུས་ཟད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། །བྱ་བྲལ་ནམ་མཁའ་ཅི་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དེ་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ངེས་པའི་ཚིག །ཆོས་ཤེས་ཚོགས་ཤིང་འདུས་པ་ལ། །བྱ་བ་བྱེད་དང་མཚན་ཉིད་འཛིན། །རང་སྣང་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ། །སོ་སོའི་རིགས་རྣམས་འཛིན་པའོ། །ཉིད་ནི་བཅོས་པ་མེད་པ་ལ། །ལྷུག་པར་གནས་པས་རྣལ་མས་ཁྱབ། །སོ་མ་གཉུག་མ་དཀྱུས་མ་ལ། །སྒྲ་ཚིག་མིང་གི་གྲངས་ཟད་པའོ། །ཞེས་དང་། དུམ་དུམ
Chinese
那是任运成就的真实持明。如是说。这被称为事业圆满的化身，因为是为自利的事业圆满，也称为积累福德的法身，因为是道之法身。因此，认为普贤王如来法身和化身二者，其意不相违背。朗夏（Rangshar）中说：化身之体性，事业圆满与事业行，被认为是两种。那也是这样的教法：事业圆满的化身，是自之相续解脱而现前成佛，此后示现化身。内外事业圆满，故认为是事业圆满的化身。事业行的化身，是对所调伏者，于彼处如是示现，于他人和合显现，意义如前者一般。如是说。第三，总结：此为法性……如是说。此处的“法”，是指不净的错乱显现之心识集合，以及清净的基显外明，显现方式任运成就八门基道的一切显现。“性”是指那显现之基，自显三身无别，或二谛，或显空，或方便智慧，或深明，或界智，非名相之究竟义，超胜的二谛无别的法身。“尽”是指基之自性本自成佛之界，如来藏上遮蔽的轮回之二十法蕴，二障习气心与心所之行境，除了细微之又细微的所知障习气之外的一切，以及道谛有为之分，以及从中获得的无漏新得，基显外现的显现分和合的显现执着，包含宗派的能取所取之戏论全部寂灭之义。因为那些理由，所以称为法性尽。因此，在功德圆满中说：此时尽之体性，是无为虚空一般。如是说。如是法性确定的词句，法是知识聚集和合之处，是事业行和体性执持，是自显示现之处，是各自之族类执持之处。性是无有造作之处，是安住广大而真实遍布，是原始本初寻常之处，是声音词语名称之数量穷尽之处。如是说。段段。
English
That is the spontaneously accomplished, genuine vidyadhara. So it is said. This is called the Nirmanakaya of accomplished activity, because it is for the accomplishment of one's own benefit, and it is also called the Dharmakaya of accumulated merit, because it is the Dharmakaya of the path. Therefore, the two, Kuntuzangpo's Dharmakaya and Nirmanakaya, are not contradictory in their intention. From Rangshar: The characteristic of the Nirmanakaya is, activity accomplished and activity performed, are considered as two types. That is also this teaching: The Nirmanakaya of accomplished activity is, one's own lineage is liberated and manifestly enlightened, and then emanates Nirmanakayas. Outer and inner activity is accomplished, therefore it is considered the Nirmanakaya of accomplished activity. The Nirmanakaya of performing activity is, to whomever is to be tamed, to them it is shown there, and appears in harmony with others, but the meaning is like the former. So it is said. Third, the conclusion is: This is the Dharmata... So it is said. Here, "Dharma" refers to the impure, deluded appearance of mind and its aggregates, and the pure, fundamental appearance, the clear outer manifestation, the spontaneously accomplished eight gates, all appearances of the base and path. "Nyi" (Nature) refers to that appearing base, the self-appearing three kayas inseparable, or the two truths, or appearance and emptiness, or method and wisdom, or profundity and clarity, or space and wisdom, the ultimate meaning that is not a category, the Dharmakaya of the inseparable two truths. "Exhausted" means that the basis is the essence of the Sugata-garbha, the Buddha-dhatu, naturally enlightened, the twenty aggregates of samsaric dharmas that obscure it, the habitual tendencies of the two obscurations, the activity of mind and mental events, all except for the subtlest habitual tendencies of the obscuration of knowledge, and the conditioned aspect of the path truth, and the newly obtained stainlessness obtained from it, the appearance of the outwardly manifested base, together with the clinging to appearance, all the elaborations of grasping and being grasped, including philosophical tenets, are completely pacified. For those reasons, it is called Dharmata Exhausted. Therefore, in the Perfection of Skill it says: The characteristic of exhaustion at this time is, like unconditioned space. So it is said. Thus, the definite words of Dharmata, Dharma is where knowledge gathers and assembles, it is the holding of activity and characteristics, it is where self-appearance is shown, it is where individual lineages are held. Nature is where there is no fabrication, it abides freely and is pervaded by reality, it is original, innate, and ordinary, it is where the number of sounds, words, and names is exhausted. So it is said. Section section.