Tibetan
ས་ཀྱི་མཇུག་བསྡུ་བ། ཞར་ལ་ལམ་རྫོགས་ཆེན་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་དུས་ཚད་དང་གནད་བཤད་པའོ། ། དང་པོ་ནི། དེ་ནས་དེའི་ངང་༴ འཆར་ཏེ་ཞེས་པ། ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་རང་བཞིན་འཐད་པ་དང་བཅས་པའི་ཚུལ་ནི། རིག་པ་ཚད་ལ་ཕེབས་པའི་གང་ཟག་གིས། དེ་ནས་ཚད་ཕེབས་དེའི་ངང་ལ་ཆོས་ཉིད་ངོ་བོ་སྐུ་དང་། ཆོས་དབྱིངས་རང་སྣང་གི་སྐུ་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བ་ཡོན་ཏན་ལྔར་ཤར་བ་དང་། རང་བཞིན་ཞི་ཁྲོ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ཡུལ་མེད་དུ་འགགས་སོང་བས་ཟད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཆད་པར་འགྱུར་བ་དང་། དབྱིངས་ལས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འཆར་གཞིར་མེད་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྤྲུལ་བ་རྣམ་པ་བཞི་སོགས་འབྱུང་བར་མི་འཐད་པས་འགལ་བ་དང་། རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྟག་པ་ལྔ་ལྡན་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་འཐད་པ་མ་མཐོང་ངོ་། དེས་ན་རང་སྣང་གི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མི་ཟད་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་པ་མི་འགགས་བཞིན་དུ། གང་ཟད་ན་ཚད་ཕེབས་ཀྱི་དུས་སུ་ཕྱི་ནང་གི་ཡུལ་ལུས་གདོས་བཅས་ཀྱི་ཆ་འོད་གསལ་གྱི་ངང་དུ་ཟད་ནས། འདིར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཆོས་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཀུན་ཟད་ཅིང་། ཡང་ནང་དབྱིངས་འབྲས་ཆོས་ཀྱི་གདངས་སྣང་བའི་ཆ་ཀུན་སྨིན་པ་ཚད་དུ་ཕྱིན་ནས། མཐར་གདངས་ནང་དུ་ནུབ་པ་ཤེལ་འོད་ཤེལ་ལ་བསྡུས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ལར་ཤེལ་འོད་ཕྱོགས་བཅུར་འཆར་བ་ནི་ཉི་མའི་རྐྱེན་གྱིས་ཡིན་ལ། རྐྱེན་མེད་པས་འཆར་གཞིར་མེད་པ་མིན་ཀྱང་མི་སྣང་བ་ལྟར། གཞི་ལས་གཞི་སྣང་གི་རང་གདངས་ཕྱི་བསྐྱོད་པའང་ལས་རླུང་གི་རང་བཞིན་མ་སྤངས་ལ་མི་ལྡན་པར་ཡོད་པས་དེའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་དུ་སོང་བ་ལས། མིང་བཏགས་དོན་བཟུང་དངོས་པོར་བལྟས་ཏེ་འོད་ཀྱི་སྦུབས་ཏེ་འབྱུང་བཞི་དང་སྣོད་བཅུད་དུ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིར་གནད་གསུམ་གྱི་ཆིངས་སུ་བཅིངས་བས་རླུང་གི་གཡོ་བ་ཡེ་ཤེས་སུ་རང་ཟད་པས་རིམ་གྱིས་འཁྲུལ་བ་དག་སྟོབས་ལས་འོད་གསལ་གྱི་རང་གདངས་ཀྱི་མཐོང་བ་ཇེ་དག་ཏུ་སོང་ནས་ཚད་ཕེབས་ཀྱི་སྣང་བ་མུ་མཐའ་མེད་པར་ཤར་བ་དང་འདིར་གདངས་སུ་བསྐྱོད་བྱེད་ལས་རླུང་ཡོངས་སུ་ཟད་པས་གཞི་ལྷུན་གྲུབ་རིན་པོ་ཆེའི་སྦུབས་སུ་འོད་ཀྱི་སྦུབས་སམ་གདངས་ནང་དུ་བསྡུས་ནས་གཟུགས་སྣང་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཀ་དག་གི་ནང་དབྱིངས་ངོ་བོའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་བཙན་ས་ཟིན་པ་ཡིན་པས་ན། ཐལ་འགྱུར་ལས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཆོས་ཉིད་
Chinese
地的结尾。顺便说一下，解释获得圆满次第果位的时间和要点。第一，从“从那以后，在那状态中显现”等等来说，法性灭尽的自性合理性，是说证悟达到极限的人，从那以后，在达到极限的状态中，法性本体身，以及法界自显现的身，光明的光芒显现为五种功德，以及自性寂怒圆满报身坛城等，在无处消失而灭尽并非如此。为什么呢？因为佛的果位会断绝，如果法界没有身和智慧显现的基础，那么为了利益众生，化身四种等就不会出现，这有矛盾。并且与自性任运成就身和智慧的坛城常有五种功德相违背，所以没有看到合理性。因此，自显现的身和智慧，不灭的庄严轮，与法界相同，不消失一样。总之，在达到极限的时候，内外对境身体有实体的部分，在光明的状态中灭尽。在这里，阿赖耶识的由法心所摄持的一切都灭尽。并且，内在法界果法的光芒显现的部分全部成熟达到极限。最终光芒融入内在，就像水晶光芒融入水晶一样。一般来说，水晶光芒向十方显现，是由于太阳的因缘。没有因缘，虽然不是没有显现的基础，但不显现一样。从地基中，地基显现的自光芒向外散发，也没有舍弃业风的自性，不具备而存在，成为其能取所取的因缘。从那以后，命名执着意义，视为实物，从而错觉为光蕴，四大和器情世间。在这里，因为被三种要点的誓言所束缚，风的运动自灭为智慧，逐渐地，错觉的力量，光明的自光芒的显现越来越清净，达到极限的显现无边无际地显现。并且在这里，光芒的推动作用的业风完全灭尽，所以在地基任运成就的珍宝蕴中，光蕴或光芒融入内在，所有形象都超越了痛苦，在原始清净的内在中，本体身和智慧占据了主导地位。因此，《大乘要义论》中说：因和果的法性
English
The conclusion of the chapter on the ground. Incidentally, explaining the timing and key points of attaining the fruit of the Great Perfection path. First, from "Then, in that state, it arises," etc., the reasonableness of the self-nature of the exhaustion of Dharma-nature is that a person whose awareness has reached the limit, from then on, in the state of reaching the limit, the Dharma-nature essence body, and the self-manifested body of the Dharma realm, the appearance of clear light manifests as five qualities, and the self-nature peaceful and wrathful complete enjoyment body mandala, etc., disappear without a place, and exhaustion is not the case. Why? Because the fruit of Buddhahood will be cut off, and if there is no basis for the appearance of body and wisdom from the Dharma realm, then for the benefit of sentient beings, the four types of manifestations, etc., will not occur, which is contradictory. And it contradicts the self-nature spontaneously accomplished body and the mandala of wisdom, which always have five qualities, so no reasonableness is seen. Therefore, the self-manifested body and wisdom, the inexhaustible wheel of ornaments, are the same as the Dharma realm, and do not disappear. In short, at the time of reaching the limit, the external and internal objects, the substantial parts of the body, are exhausted in the state of clear light. Here, everything that is collected by the mind of the Alaya consciousness is exhausted. And, the part of the inner Dharma realm fruit Dharma's radiance that appears is all matured and reaches the limit. Finally, the radiance merges inward, like crystal light merging into crystal. Generally speaking, the crystal light appears in the ten directions due to the cause of the sun. Without a cause, although it is not without a basis for appearance, it is like not appearing. From the ground, the self-radiance of the ground's appearance radiates outward, and it has not abandoned the nature of karma wind, and it exists without possessing it, becoming the cause and condition of its grasping and holding. From then on, naming and clinging to meaning, regarding it as a real thing, thus mistaking it for a light essence, the four elements, and the container and its contents. Here, because it is bound by the vows of the three key points, the movement of the wind self-exhausts into wisdom, and gradually, the power of delusion, the appearance of the clear light's self-radiance becomes more and more pure, and the appearance of reaching the limit appears boundlessly. And here, the karma wind that propels the radiance is completely exhausted, so in the spontaneously accomplished jewel essence of the ground, the light essence or radiance merges inward, and all forms transcend suffering, and in the original pure inner essence, the essence body and wisdom occupy the dominant position. Therefore, in the Uttaratantra, it says: The Dharma-nature of cause and effect
Tibetan
ནི། །རྟོག་པ་རགས་པའི་ཁུང་འགགས་ནས། །དྲན་པ་རང་དག་རྒྱུད་ལ་ཡང་། །རྟེན་འབྲེལ་རླུང་ཉིད་རང་དག་པས། །རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཀ་ནས་དག་པའི་རང་བཞིན་ལ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་གྲངས་ཟད་དེ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་མེད་པ་དང་། །ཆོས་རྣམས་ཟད་པའི་སར་ཕྱིན་པ། །འབྲས་བུ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད། །ཅེས་ལམ་སྣང་གི་ཆ་ལ་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ཟད་པས་ཆོས་ཉིད་ཟད་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ལ་འཐད་མིན་གྱི་ཅ་ཅོ་སྒྲོགས་པ་མང་པོ་སྣང་ཡང་འཕགས་པ་ལ་སྟོན་འཁོར་ཐ་དད་དུ་སྣང་ནས་བདག་དང་སྟོན་པའི་ཁྱད་མཐོང་བས་རང་སའི་སྒྲིབ་པ་སྦྱོངས་བ་ལ་གནས་པའི་ཤེས་སྒྲིབ་ཡོད་པ་འདྲ་བར་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བ་ཕྱི་ནང་གི་ཚུལ་དུ་མཐོང་ཞིང་འཛིན་པའི་གཉིས་སྣང་ཕྲ་བ་ཡོད་པ་ཟད་དེ། གཉིས་མེད་རང་སྣང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དབང་བསྒྱུར་བ་ལས་ཟད་པའི་ཐ་སྙད་ཐོབ་ཅིང་། སྔགས་རྒྱུད་རྣམས་སུ་གསུངས་པའི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་ལྷ་སྐུའི་འགྱུར་བའི་དྲི་མ་ཟད་དེ་མི་སློབ་པའི་ལྷ་སྐུར་མངོན་དུ་གྱུར་བ་ལ། མི་སློབ་པའི་ལྷ་སྐུ་དེ་ཉིད་བརྟེན་ཅིང་ལྟོས་པ་ཙམ་གྱི་ཐ་སྙད་ལས་ཀྱང་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདེ་ཆེན་རྡོ་རྗེའི་སྐུའམ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་། གཟུགས་སྐུ་རྟག་པ་ལྔ་ལྡན་དུ་གྱུར་བའི་སྟེང་གི་དྲི་མ་དག་པ་ཙམ་ལ་ཟད་པར་བརྗོད་པས་ཀྱང་འཐད་པར་མངོན་ལ། ཡང་མདོ་སྔགས་སྤྱི་ལས་ཀྱང་སློབ་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཟག་མེད་གསར་ཐོབ་ཀྱི་ཆ་རྣམས་ཀྱང་ཟད་དེ་དོན་དམ་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་མཛད་དགོས་པར་གསུངས་པ་དང་མཚུངས་པས་ན་དང་། སྣང་བཞིའི་ལམ་སྣང་འདི་དག་ལའང་མ་དག་རླུང་སེམས་ཀྱི་ཆའང་ཅི་རིགས་འདྲེས་ཡོད་པས་དེ་དག་ཟད་པ་ལས་འཛིན་ཞེན་གྲུབ་མཐའི་ཆོས་ཟད་བློ་འདས་ཀྱི་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་འཆར་རོ། །ཚུལ་དེ་ཡང་རྒྱུད་བླ་མ་ལས་ཀྱང་། སྤང་ཕྱིར་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཕྱིར། །མེད་ཕྱིར་འཇིགས་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་རྣམས་གཉིས་དང་འཕགས་པའི་ཚོགས། །གཏན་གྱི་སྐྱབས་མཆོག་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་བར་ལམ་བདེན་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡོད་ན་ཆོས་ཟད་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན་མི་འགལ་ཏེ། རབ་འབྱམས་ལས། ཆོས་ཉིད་ཟད་པའི་སྣང་བ་ལ། །སྣང་སྟོང་དབྱེ་བསལ་མེད་པར་རྫོགས། །རང་རིག་ཡིན་ཕྱིན་སྣང་བ་རྫོགས། །རང་ཆས་ཡིན་ཕྱིར་དུས་གཅིག་རྫོགས། །ཞེས་སོ། ། འདིར་མཚམས་སྦྱར་བའི་ཚིག་གི་དངོས་སུ་རིམ་གྱིས་ཟད་པ་བསྟན་ཀྱང་། ཟད་ཚུལ་གཞན་ཅིག་ཆ
Chinese
从粗糙分别念的孔隙闭塞之处，自明之忆念于相续中复苏。缘起之风自性清净故，乃从因所生之法性。从初始即清净之自性中，一与多之数量已尽，身与智慧皆无，诸法行至穷尽之地，称其果为法性。如是，于道之显现分上，因执二取之念已尽，故名法性穷尽。于此虽显现诸多符合与不符合之喧嚣，然于圣者前，显现本师与眷属各异，见有自与本师之差别，似有安住于净除自地之障的所知障，光明之显现，以内外之方式见，且执持之微细二取念已尽，由是于无二自显之坛城上获得自在，故得穷尽之名。于诸密续中所说之学道双运之本尊身之垢染已尽，故证得无学道之本尊身。然此无学道之本尊身，亦仅是依凭与观待之假名而已，超越于此，即是佛陀之大乐金刚身或智慧身，以及色身转为具足五种恒常之身，仅是于此之上净除垢染，亦可称为穷尽，此亦显现为合理。又，于显密共通之道中，学道之新得无漏证悟之分亦已穷尽，故需证得究竟法身，如是宣说，故与前述相同。且此四相之道之显现中，亦或多或少地混杂有不清净之风心分，故从彼等之穷尽中，将生起执着宗派之法尽、超离心智之显现。此理亦如《宝性论》所云：『为舍弃故，以是欺诳性，以是无故，以是具怖畏，诸法二取及圣者众，非为恒常殊胜之救护。』又如其释疏中所说，道谛一切皆为有为法，一切有为法皆为欺诳性。如是，若有显现，则与法尽相违，然此并不相违，如《大圆满续》所云：于法性穷尽之显现中，显空无别而圆满。若为自明，则显现圆满。以是自性故，一时圆满。如是。此处以连接之词语，实则显示了次第穷尽，然另有一种穷尽之方式
English
From where the holes of coarse conceptualization are blocked, self-luminous memory revives in the continuum. Since the wind of dependent origination is self-purified, it is the nature of phenomena arising from causes. In the self-nature that is pure from the beginning, the count of one and many is exhausted, body and wisdom are absent, and when all phenomena have reached the point of exhaustion, it is said that the result is the nature of phenomena. Thus, in the aspect of the path's appearance, because the grasping of duality is exhausted, it is called the exhaustion of the nature of phenomena. Although many noises of right and wrong appear here, it seems that the noble ones see the teacher and retinue as different, and seeing the difference between self and teacher, they seem to have the obscuration of knowledge residing in purifying the obscurations of their own ground. The appearance of luminosity is seen as internal and external, and the subtle dualistic grasping that holds it is exhausted. Therefore, having dominion over the mandala of non-dual self-appearance, the term 'exhaustion' is obtained. The defilements of the deity's form of the yuganaddha of learning, which is spoken of in the tantras, are exhausted, and the deity's form of non-learning is manifested. However, that very deity's form of non-learning is merely a term of dependence and reliance, and beyond that, it is the great bliss vajra body or wisdom body of the Buddha, and the form body is transformed into the five constant bodies. It seems reasonable to say that exhaustion is merely the purification of defilements on top of that. Moreover, in the common path of sutra and tantra, the newly attained uncontaminated realizations of the path of learning are also exhausted, so it is said that the ultimate dharmakaya must be manifested, which is the same as the previous statement. And in these appearances of the four visions of the path, there is also some mixture of impure wind-mind, so from the exhaustion of these, there will arise an appearance of the exhaustion of phenomena of clinging to tenets, and transcendence of mind. This principle is also as stated in the Uttaratantra: 'Because of abandonment, because of the nature of deception, because of absence, because of being with fear, phenomena, duality, and the assembly of noble ones are not the ultimate and supreme protection.' And as stated in its commentary, all of the truth of the path is conditioned, and all conditioned things are of the nature of deception. Thus, if there is appearance, it contradicts the exhaustion of phenomena, but this is not contradictory, as it is said in the Great Perfection Tantra: In the appearance of the exhaustion of the nature of phenomena, appearance and emptiness are complete without distinction. If it is self-luminous, then appearance is complete. Because it is self-nature, it is complete at once. Thus. Here, the words of connection actually show gradual exhaustion, but there is another way of exhaustion