Tibetan
དང་ཟེར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོད་དགོས། མེད་ན་ཉི་མ་མིན་ཟེར་མི་སྤོབས་པ་བཞིན། གཟུང་འཛིན་གྱི་སྒྲིབ་པ་མ་དག་པ་དང་། མ་དག་དག་པ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་གི་གོ་རིམ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འདིར་མ་དག་དག་པ་ལའང་ས་བཅུའི་རིམ་པས་ཅི་རིགས་པ་དང་། གཞན་ཡང་སོ་སྐྱེས་ཚོགས་སྦྱོར་གྱིས་དཔེའི་ཡེ་ཤེས་གང་ལ་མངོན་སུམ་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱས་ཀྱང་། གོ་མྱོང་རྟོགས་པའི་སྒྲ་དབྱིངས་གཅིག་པས་མི་འགལ་བ་དང་། རྟོགས་བྱ་ཆོས་ཉིད་དོན་གྱི་ངོས་ནས་སྔ་ཕྱི་བཟང་ངན་མེད་པར་གཅིག་པ་དང་། གཤེགས་སྙིང་དེ་ཅི་བཞིན་པར་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་མེད་པར་མཚན་མོའི་གཟུགས་བཞིན་ས་བཅུའི་བྱང་སེམས་ལའང་སྒྲིབ་ཆ་ཡོད་པས་ན། ཡང་ན་ལམ་པ་ཀུན་གྱི་ལྟ་བས་ཅི་རིགས་སུ་རྟོགས་པའི་ཐ་སྙད་བཏགས་ཀྱང་མི་འགལ། སངས་རྒྱས་ལས་སུས་ཀྱང་མངོན་སུམ་མི་རྟོགས་ཞེས་ཀྱང་མི་འགལ། ས་ནས་སར་སྤར་བའི་སྤང་རྟོགས་དམན་མཆོག་གི་ལྟོས་བཞག་གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་མི་འགལ་ཞིང་། ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་ན་བྱང་སེམས་དེ་ལ་ཆོས་གཟུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་མེད་ན་མི་རུང་ཞེས་བརྒལ་ན་ལན་ཅི་ཡོད་སོམ་ཅིག །ལོངས་སྐུ་མཐོང་བ་བརྒྱུད་མ་དག་པས་མི་རུང་གསུངས་ཀྱང་། སོ་སྐྱེ་ལ་བཟོ་སྤྲུལ་བ་སོགས་སྣང་བ་འདི་དག་ཀྱང་། ཚོགས་སྦྱོར་མཐར་ཐུག་ལ་སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་སྐུ་དངོས། ས་བཅུ་ལ་ཕྱེད་ལོངས་སྐུ། སངས་རྒྱས་ལ་རང་སྣང་ལོངས་སྐུ་དང་ཆོས་སྐུ་དབྱེར་མེད་ཡིན་པས། གནས་ལུགས་ལྟ་བའི་ངོས་ནས་ཆོས་སྐུ་དང་ལོངས་སྐུ་དངོས་ཡིན་སྨྲས་པ་ལའང་འགལ་བ་མེད་པར་མ་ཟད། ཤིན་ཏུ་མད་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུད་སྡེ་ཀུན་ལས། གཟུགས་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེ། །ཅེས་གསུངས་པ་ལ། འདུས་བྱས་དུ་མ་སྐྱེ་འཇིག་གི་སྒྲོ་བསྐུར་མི་འཚལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུད་ལ་མི་ཤོངས་བས་ཚུ་རོལ་གྱི་གླན་ཀ་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་ལ་རྩོད་པ་འདིའི་ཅི་བྱ་སྙམ་ནས་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ངང་ལ་ཉེ་བར་བཞག་གོ །འོ་ན་ས་རྡོ་མཐོང་བ་དང་། འོད་སྣང་མཐོང་བ་ལ་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་ཁྱད་མེད་ན། འདི་ལ་བསྔགས་བརྗོད་ཆེ་བ་ཅི་ཡིན་ཟེར་ན། འབྱུང་བ་དྭངས་སྙིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས། མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ། འོད་ཟེར་ལྔ་ལྡན་གྱི་རླུང་། ཤེས་རབ་རང་བྱུང་གི་རིག་པ་འོད་གསལ་བ་སྟེ། འདི་ནི་སྣང་ལུགས་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོས་ནས་ཀྱང་། ཕྲ་བའི་སྒོ་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་གཞི་ཀུན་ལྷག་པའི་ཀུན་རྫོབ་རང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་སྡེ་ཀུན་ནས་གསུ
Chinese
必须如实存在。否则，就像不能说“这不是太阳”一样。因为存在着执著的障碍未清净、未清净而清净、以及完全清净的次第。这里，对于未清净而清净，也有十地次第的各种情况。此外，即使凡夫通过资粮道和加行道现量证悟了譬喻智，由于听闻、体验、证悟的声音和意义相同，所以不矛盾。从所证悟的法性意义的角度来看，没有先后好坏之分，是相同的。如实而言，除了佛陀之外，没有人能见到如来藏，就像夜晚的形色一样，即使是十地菩萨也有障碍。或者，也可以用各种宗派的见解来安立证悟的名称，这也不矛盾。也可以说除了佛陀之外，没有人能现量证悟，这也不矛盾。无论如何看待从地到地的提升，以及断证功德的优劣对比，都不矛盾。如果有人反驳说，我们如果如实见到法性，那么菩萨就必须具备一切法身的功德，否则不行，请仔细思考如何回答。即使说报身是透过不净的媒介而见到的，所以不行，但对于凡夫来说，所显现的化身等等，在资粮道和加行道的究竟位是真正的佛陀化身，在十地是半报身，对于佛陀来说，自显报身和法身没有分别。从安住实相的见解来看，即使说见到了真正的法身和报身，也没有任何矛盾，而且非常合理。因为在所有的续部中都说：“色即是遍照者。”就像不应该对众多有为法的生灭妄加分别一样。既然如此，因为续部无法容纳，所以认为这是在用此岸的争论，去争论海市蜃楼的水，我对此感到无奈，于是将心安住在不可思议的法性之中。如果说见到泥土石头和见到光明在安住实相的层面上没有差别，那么为什么对光明有这么大的赞叹呢？这是因为五大有清净和不清净的差别，从而产生了不坏明点、五光之风、以及智慧自生的光明觉性。即使从显现的现象的角度来看，这细微的三门也是一切诸佛的身语意的修持基础，是所有殊胜世俗谛，自他续部中都如此宣说。
English
It must exist as it is. Otherwise, it's like not being able to say, "This is not the sun." Because there is a sequence of obscurations of grasping not purified, not purified and purified, and completely purified. Here, even for not purified and purified, there are various situations according to the ten bhumi stages. Furthermore, even if ordinary beings through the accumulation and application paths directly realize the example wisdom, it is not contradictory because the sound and meaning of hearing, experience, and realization are the same. From the perspective of the meaning of the object to be realized, the nature of reality, there is no difference of before and after, good and bad, it is the same. As it is, no one other than the Buddha can see the Sugatagarbha, just like the form in the night, even the bodhisattvas of the ten bhumis have obscurations. Alternatively, it is not contradictory to apply the name of realization according to the views of all paths. It is also not contradictory to say that no one other than the Buddha can directly realize it. No matter how one views the progression from bhumi to bhumi, and the comparison of the superiority and inferiority of the qualities of abandonment and realization, it is not contradictory. If someone refutes that if we see the nature of reality as it is, then the bodhisattva must possess all the qualities of the Dharmakaya, otherwise it is not acceptable, please think carefully about how to answer. Even if it is said that the Sambhogakaya is seen through an impure medium, so it is not acceptable, but for ordinary beings, the manifestations that appear, etc., are the actual Buddha Nirmanakaya in the ultimate stage of the accumulation and application paths, half Sambhogakaya in the ten bhumis, and for the Buddha, the self-appearing Sambhogakaya and Dharmakaya are inseparable. From the perspective of the view of abiding in reality, even if it is said that the actual Dharmakaya and Sambhogakaya are seen, there is no contradiction, and it is very reasonable. Because in all the tantras it is said, "Form is the Vairochana." Just as one should not falsely impute the arising and ceasing of numerous conditioned phenomena. Since the tantras cannot accommodate this, it is thought that this is using the arguments of this shore to argue about the water of a mirage, I feel helpless about this, so I place my mind in the state of the inconceivable nature of reality. If seeing earth and stones and seeing light have no difference on the level of abiding in reality, then why is there so much praise for light? This is because of the difference between the purity and impurity of the elements, which gives rise to the indestructible bindu, the wind of five lights, and the clear light of the self-born wisdom awareness. Even from the perspective of the way things appear, these subtle three doors are the basis for the practice of body, speech, and mind of all Buddhas, and all the supreme conventional truths, both self and other, are spoken of in all the tantras.