Tibetan
། རྩོལ་མེད་རང་བཞག་གི་ལྟ་བསྒོམ་ཀུན་གྱི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་ལ་བཟློས་པར་གྱུར་བ་ཅིག་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཀུན་བཟང་ང་ལ་ལྟ་བ་མེད། །ལྟ་བ་མེད་ཕྱིར་སྣང་བ་ཟད། །དེ་བཞིན་བསྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །སྒོམ་པ་མེད་ཕྱིར་དྲན་པ་འགགས། །སྤྱོད་པ་ཞེས་ནི་བརྗོད་དུ་མེད། །སྤྱོད་པ་མེད་ཕྱིར་ལུས་འབྱུང་ཟད། །ཅེས་དང་། ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ལས། ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་ལ་བཟློས་ལ། །གང་ལྟར་སྣང་དྲན་ཆོས་ཉིད་ལ། །མ་བཙལ་ཡེ་ཤེས་རང་གནས་ཕྱིར། ། བསྒོམ་མི་དགོས་པར་ལ་བཟླའོ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ༴ ནས། སྤྲད་པས། མིག་དང་གཟུགས་ཀྱི་ཐུགས་འཕྲད་ཀྱི་སྟེང་ནས་ངོ་སྤྲད་པ་དེ་བཞིནདུ་སྒྲ་སོགས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་ནས་ཀྱང་བཙལ་ཏེ། རིག་གེ་རྗེན་ནེ་ཟང་ཐལ་བའི་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་གྱི་ཡེ་ཤེས་ངོ་སྤྲད་པས། སྒྲ་གྲགས་སྟོང་། དྲི་ཚོར་སྟོང་། རོ་མྱོང་སྟོང་། རེག་བྱ་རེག་བཞིན་དུ་རེག་སྟོང་དུ་གོ་སྟེ། ཕྱི་འདོད་ཡོན་ལྔའི་སྣང་ཡུལ་དང་། ནང་ཉེར་ལེན་སེམས་སུ་སྣང་བ་གཉིས་ཀ་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་གི་ངོ་བོར་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་། །སྤྱོད་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ལྟ་བ་རྟོགས་གོམས་གདེངས་སུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པ་གཅིག་གྲོགས་སུ་གཅིག་སོང་བ་སྤྱི་ལྟར་ཟུང་འཇུག་ཀྱང་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་དུ་འདིར་ནི་ཐབས་ཤེས་ལྟ་སྤྱོད་དབྱེར་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། རིག་པའི་ངོ་བོ་ལྟ་བ། རང་བཞིན་བསྒོམ་པ། ཐུགས་རྗེ་སྤྱོད་པ། དབྱེར་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བས་ན་རིག་པ་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་སངས་རྒྱས་པས་སྣང་སྟོང་གི་ལྡོག་ངོས་ནས་ཐབས་ཤེས་སུ་བརྗོད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པ་ཀ་བ་སྐྱ་ཤིང་གི་རྣམ་པ་དང་། གདུང་འདེག་གི་དོན་བྱེད་པའི་ཆ་སོ་སོ་ཕྱེད་ཀྱང་ངོ་བོ་གཅིག་པ་བཞིན་ནོ། ཡེ་ཤེས་གསལ་བར་སྟོན་པའི་རྒྱུད་ལས། ལྟ་བ་དང་ནི་སྤྱོད་པ་དག །གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག་ཉིད་དུ་ལ་བཟླའོ། ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འཇུག །ཞེས་དང་། ལྷ་མ་ཡིན་གཡུལ་བཟློག་གི་རྒྱུད་ལས། །ཐབས་སུ་རང་བྱུང་རང་ལ་རྫོགས་། །ཤེས་རབ་རང་བྱུང་རང་ཤར་རང་ལ་རྫོགས། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་པས། །གཅིག་ལ་གཅིག་རྫོགས་སྤྱོད་པའི་མཆོག །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་འཇུག་དང་། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་གཉིས། ། མིང་ཙམ་མཐུན་ཏེ་དོན་ལ་འཕགས། །འཕགས་པའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་སུ་བསྟན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་དབང་ཤེས་པའི་ཐུགས་འཕྲད་དུ་སྣང་བ་ཐབས། དེའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཤེས་རབ་ཀྱང་ཡིན། ཐུག་འཕྲད་ཀྱི་བར་ནས་ངོས་འཛིན་པ་ལྟ་བ་དོན་གྱི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ལ། ངོས་ཟིན་པའི་རང་གནས་ཀྱི་འོད་གསལ་ནི་ཤེས་རབ་ལྟ་བ་སྟེ། ཟིན་རྟིང་ཀྱང་དེ་ཤེས་བཞིན་པའི་གདེངས་ཉམས་དང་མ་བྲལ་བ་ནི་ཐབས་སྤྱོད་པ། ཤེས་པའི་ཆ་དེ་ཤེས་རབ་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཐབས་ཤེས་གཉིས་མེད་དང་། ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་འཕྲད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ལུས་སེམས་བདེ་བ་དང་། མི་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་སྡུག་བསྔལ་བར་སྣང་བའང་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་སྣང་བ་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་། རིག་པ་ཆོས་སྐུའི་ལྟ་བའི་གཞི་དབྱིངས་ཡེ་དབྱེར་མེད་དུ་སངས་རྒྱས་པའི་གནས་ལུགས་ཉིད། དང་པོ་བླ་མས་ངོ་སྤྲོད་ཅིང་། བསྒོམ་དུས་རང་གི་ངོས་བཟུང་ནས། འོད་གསལ་མ་བུ་སྤྲོད་པ་དང་། དེའི་ངང་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱག་རྒྱའི་བཅིངས་ན་ཐུགས་དམ་གྱི་མཐིལ་ཡང་དག་པའོ། །ཡང་ལར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འདིའི་སྣང་བ་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་། རིག་པ་ཆོས་སྐུའི་ལྟ་བ་དབྱེར་མེད་དང་། གཞན་གྱིས་སྟོང་བ་ཆོས་དབྱིངས་སུ་བརྟགས་ཏེ། སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ལ་ཁྱད་ཆེ་སྟེ། འདིའི་དབྱིངས་ལྔ་ལས་འཁྲུལ་བའི་ཡུལ་དུ་སྣང་ཡང་མ་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུམ་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་བསྟན་ལ། དེ་ཆོས་ཅན་རྣམ་དག་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ནི་ལྷག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་བ་ཡིན་པས། ངེས་དོན་འདུས་པ་ལས། སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ལྟ་བ་དང་། །རང་བྱུང་སྣང་བ་ཆོས་དབྱིངས་གཉིས། །འདྲ་ལ་ནོར་བས་གོལ་ཏེ་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཞི་ལྷག་དབྱེར་མེད་དུ་གོམས་པ་དང་། འདིའི་དབྱེར་མེད་རིག་པ་ཆོས་སྐུའི་ལྟ་བ་གཉིས་ཀྱང་ཁྱད་ཆེ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། བསམ་གཏན་ཤེས་བཞིན་དབྱེར་མེད་དང་། རྫོགས་ཆེན་ལྷག་མཐོང་རིག་པ་གཉིས། ། འདྲ་ལ་ནོར་ཏེ་གོལ་ནས་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་ལྟ་བ་དེ་གཉིས་ཀྱང་སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་གྲངས་བའི་དཔྱད་བཞག་གི་བདེན་གཉིས་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པར་ཡེ་ནས་དབྱེར་མེད་པས་ན། དེ་ཉིད་ལས། སྣང་བ་མ་བཅོས་ཆོས་དབྱིངས་ནི། །རང་བྱུང་ཆོས་སྐུ་གཅིག་ཉིད་ལ། །ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ནི། །དཔེར་ན་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟར། །དེ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཞི། །ཞེས་དང་། རང་སེམས་ཆོས་སྐུའི་ལྟ་བ་ནི། ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་རིག་པ་ཡིན། །འདུས་མ་བྱས་པའི་དོན་རྟོགས་པའི། །མཐའ་བྲལ་རིག་པ་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ
Chinese
这是在无勤任运的见修行一切对境中，安住于超越一切边际的自性中。如云： 普贤我无有见，无见故而显现灭，如是修持亦无有，无修故而念头止，行持名为不可说，无行故而身生灭。又如《智慧轮续》云： 于智慧自生而修持，无论何种显现忆念皆法性，不寻觅故智慧自住，无需修持而修持。 如是等等。 第二是，如是等等，至给予。 如同从眼和色的相遇之上给予介绍一样，也从声音等等剩余的方面去寻找。 给予介绍觉性赤裸通透的无别三身智慧，从而理解声音响彻空性，气味觉知空性，味道体验空性，触觉在接触时也理解为触空。 外在五妙欲的显现境，和内在执取显现为心，二者皆是智慧自显的体性，无二无别。 通过行持之方便，将智慧见解修习稳固，方便智慧无二，一个成为一个的助伴，总的来说也是双运。 特别是此处方便智慧见行无别，觉性的体性是见，自性是修，大悲是行，称为无别任运之果，因此觉性于三身智慧中成佛，从显空的反面来说，虽然说是方便智慧，但体性无有差别，如同柱子是灰色的木头的形状，和支撑屋顶的作用各自不同，但体性是一样的。 《智慧显明续》云： 见与行，于无二双运中而修持。 方便与智慧双运。 又如《非天战诤遮止续》云： 方便自生自圆满，智慧自生自显自圆满，方便与智慧无别故，于一圆满是行之胜，方便与智慧双运和，方便与智慧无别二者，仅仅是名称相同意义殊胜，称为殊胜之行。 如是等等。 又是境、根、识相遇时显现为方便，其体性
English
This is abiding in the nature of transcendence beyond all limits, in the view, meditation, and all objects of practice of effortless self-settling. As it is said: "Samantabhadra, I have no view, because there is no view, appearances cease. Likewise, there is no meditation either, because there is no meditation, thoughts cease. Action is said to be unspeakable, because there is no action, the arising of the body ceases." Also, as it is said in the Gyü of the Wheel of Wisdom: "Meditate on the self-arising of wisdom, whatever appearances and memories arise are the nature of reality. Because wisdom is self-abiding without searching, meditate without needing to meditate." And so on. The second is, likewise, etc., to giving. Just as the introduction is given from the meeting of the eye and form, likewise, seek also from the remaining aspects of sound, etc. By introducing the wisdom of the naked, clear, and unobstructed indivisible three bodies of awareness, understand that sound resounds in emptiness, smell senses emptiness, taste experiences emptiness, and touch, as it touches, understands touch as emptiness. Both the appearing objects of the five external desirable qualities and the internal grasping appearing as mind are the nature of self-appearing wisdom, non-dual and inseparable. Through the method of practice, make wisdom, view, realization, familiarity, and confidence firm. Method and wisdom are non-dual, one becoming the companion of the other, and in general, it is also union. In particular, here, method and wisdom, view and action are inseparable. The nature of awareness is view, the essence is meditation, compassion is action, and it is called the result of indivisible spontaneous accomplishment. Therefore, awareness becomes enlightened in the wisdom of the three bodies. From the reverse side of appearance and emptiness, although it is said to be method and wisdom, the essence is not different, just as the shape of a gray wooden pillar and the function of supporting the roof are different, but the essence is the same. As it is said in the Gyü that Clearly Shows Wisdom: "View and action, meditate in non-dual union. Unite method and wisdom." Also, as it is said in the Gyü of Averting the War of the Asuras: "Method is self-born, complete in itself. Wisdom is self-born, self-arisen, complete in itself. Because method and wisdom are inseparable, perfection in one is the supreme of action. Method and wisdom in union, and method and wisdom inseparable, are similar in name only, but superior in meaning. It is taught as supreme action." And so on. Furthermore, when object, faculty, and consciousness meet, appearance is method, and its nature is
Chinese
自性之中存在的也是智慧。在相遇的期间中认识到，是见解意义上的行持。认识到的自性之光明是智慧见。即使在认识之后，也不离知晓此事的坚定，是方便行持。知晓的方面就是智慧见。因此，方便与智慧无二，以及由于与悦意的境相遇而身心安乐，和经历不悦意的境而显现痛苦，也是无二的。这些境与有境的显现是法界见的，觉性是法身见的基界，是原本无别成佛的实相。首先由上师介绍，禅修时自己认识到，光明母子相会合，并且不离其状态的印持，就是心要的究竟。再次，本来大圆满的显现是法界见，觉性是法身见无别，以及视他为空性而于法界中观察，在显空无二中确定具有很大的特点。此处的五大界中，虽然显现为迷乱的境，但并非不净，而是显示为五母的自性。这是有法清净的体性，因此，如此证悟的见解是殊胜的，甚至将增上世俗也作为对境。如《决定汇集》中所说：显空无别见，自生显现法界二者，相似而错谬，故而误入歧途。如此，习惯于止观无别，以及此处的无别觉性法身见二者也具有很大的特点。如彼经中所说：禅定觉知无别，大圆满胜观觉性二者，相似而错谬，故而误入歧途。此处这两种见解，并非像声明和般若波罗蜜多共同的分类的观察安立的二谛见，而是原本无别的，因此，如彼经中所说：未作的显现法界是，自生法身唯一者，一切功德生起处，譬如如意宝一般，那是任运成就之基。以及，自心法身见是，周遍一切的觉性，证悟无为之义的，无边觉性唯一者。
English
Wisdom also exists in one's own nature. Recognizing during encounters is the practice in terms of view. The self-existing luminosity of what is recognized is the wisdom view. Even after recognition, not being separated from the confidence of knowing this is the skillful means practice. The aspect of knowing is the wisdom view. Therefore, skillful means and wisdom are non-dual, and the happiness of body and mind due to encountering pleasant objects, and the appearance of suffering due to experiencing unpleasant objects, are also non-dual. The appearance of these objects and subjects is the view of Dharmadhatu, and the ground of awareness is the view of Dharmakaya, which is the very nature of being enlightened without any original separation. First, the lama introduces it, and during meditation, one recognizes it oneself, and the union of the mother and child luminosity, and the seal of not straying from that state, is the ultimate essence of the heart commitment. Furthermore, in general, the appearance of this Great Perfection is the view of Dharmadhatu, and the non-duality of awareness is the view of Dharmakaya, and examining emptiness of other in Dharmadhatu, it is very special to settle on the non-duality of appearance and emptiness. Although it appears as a confused object from the five elements here, it is not impure, but shown as the nature of the five mothers. Since it is the nature of the pure phenomena, the view of realizing it in this way is special, even making the increasing conventional truth an object. As it is said in the Definitive Collection: The view of non-duality of appearance and emptiness, the two, self-arisen appearance and Dharmadhatu, are similar and mistaken, therefore go astray. Likewise, being accustomed to the non-duality of calm and insight, and the two, non-dual awareness and Dharmakaya view here, are also very special. As it is said in that very text: The non-duality of contemplation and awareness, the two, Great Perfection and insight awareness, are similar and mistaken, therefore go astray. Here, these two views are not like the two truths of analytical establishment of common categories of mantra and paramita, but are originally non-dual, therefore, as it is said in that very text: The unmade appearance, Dharmadhatu, is the self-arisen Dharmakaya, the only one, the source of all qualities, like a wish-fulfilling jewel. That is the basis of spontaneous accomplishment. And, the view of one's own mind Dharmakaya is the awareness that pervades everything, the one, boundless awareness that realizes the meaning of the unconditioned.