Tibetan
སགས་ནས་འཁོར་བར་ཟོ་ཆུའི་འཁྱུད་མོ་བཞིན་འཕྱན་པ་སྟེ། ཟླ་གྲགས་ཀྱི། དང་པོ་ང་ཞེས་བདག་ཏུ་འདུ་བྱེད་ཅིང་། །བདག་གི་འདི་ཞེས་དངོས་ལ་ཆགས་སྐྱེད་དེ། །ཟོ་ཆུན་འཕྱན་ལྟར་རང་དབང་མེད་པ་ཡི། །ཞེས་དང་། ཉོན་མོངས་སྐྱོན་རྣམས་མ་ལུས་འཇིག་ཚོགས་ལ། །ལྟ་ལས་བྱུང་བར་དེ་ཡི་ཤེས་གྱུར་ནས། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་བདག་མེད་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ལོག་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། གསུམ་པ་ནི། བདག་འཛིན་འདིའི་འཁོར་བའི་བཙོན་རར་བཅིངས་ཏེ་ཀུན་ལ་གནོད་པའི་དགྲ་ཆེན་པོར་གྱུར་བས་ན། རྣལ་འབྱོར་བས་སོར་རྟོགས་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚོན་རྣོན་པོའི་བདག་འཛིན་གྱི་སྐེ་དྲུང་ནས་བཅད་པར་བྱས་ན། སྐྱེ་ཤི་རྩད་ནས་ཆོད་དེ་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི། དགྲ་ཆེན་པོ་ཉོན་མོངས་པ་ང་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་དོ། །ཅེས་དང་། བདུད་རྩི་རྒྱ་མཚོ་འཁྱིལ་བའི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གནོད་པའི་དགྲ་ནི་དུག་ལྔ་སྟེ། དགྲ་དེའི་གྲངས་ནི་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ངོ་། དགྲ་དེའི་རྩ་བ་ནི་འགོང་པོ་ང་བདག་ཏུ་འདུས་སོ། །ཞེས་དང་། དགྲ་དེའི་སྲོག་ནི་བཅད་མི་དགོས་ཏེ། དགྲ་དེའི་རྩ་བ་ང་བདག་ཆོད་ནས་འཆིའོ། །ཞེས་དང་། ཡིད་འཁོར་གསུམ་གྱི་ཁང་པ་ན། །དགྲ་བོ་ང་བདག་འདུག་པ་ལས། །རང་བྱུང་ངང་དངས་ཤན་པ་ཡིས། །ཤེས་རབ་རལ་གྲིས་སྐེ་བཅད་ནས། །རྡོ་རྗེའི་ལྕགས་ཀྱུས་སྙིང་བཏོན་ནས། །མ་རིག་ང་བདག་སྲོག་བཅད་པས། །སྐྱེ་ཤི་རྩད་གཅོད་ངང་དུ་ཐིམ། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་འཛིན་པ་ཉིད་རྩ་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་ཕབས་ནས་སྐུ་གསུམ་རང་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ་རང་ངོ་སྤྲད་པ་ལ། འཛིན་པ་གཏན་ལ་ཕབས་ཏེ་སྐུ་གསུམ་རང་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། ཅོག་བཞག་བསྒོམ་པའི་ངང་ནས་རང་གྲོལ་རང་གདེངས་འཆོས་པ། དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་དོན་དང་གསུམ་མོ། ། དང་པོ་ནི། ད་དེ་ལྟར་འཛིན་པ༴ རྗེས་མེད་ཀྱི་བར། དེ་ལྟར་འཛིན་པ་དེ་ཕྱི་ཡུལ། ནང་རང་གི་ལུས་སེམས་གང་ནས་དང་པོ་བྱུང་ཞེས་དཔྱད། གལ་ཏེ་བྱུང་བ་མི་ཤེས་ཀྱང་ད་ལྟ་ཡོད་པར་སེམས་ན། ལུས་ངག་ཡུལ་གསུམ་གང་དུ་གནས། ངག་སྟོང་བ་ལ་ནི་གནས་པའི་རྟེན་མ་མཆིས། ལུས་ལ་གནས་པ་ལས་འོས་མེད་པ་འདྲ་ན། ལུས་ཀྱི་ཕྱི་རུ་གནས་ན་ནང་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ན་ཚ་ཉེ་བར་ལེན་དོན་མེད་ལ། ནང་ན་གནས་དུས་ཕྱི་ལ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྟོད་དུ་གནས་ཚེ་སྨད་ལ། སྨད་ལ་གནས་ན་སྟོད་དུ་ཟུག་རྔུ་མྱོང་དོན་མེད་པ་སོགས་ཞིབ་པར་བལྟར་བཅུགས་པས།
Chinese
從此在輪迴中如汲水器般漂泊。月稱（宗喀巴弟子）說：首先執著「我」為自我，進而對「我的」事物產生貪著，就像汲水器般不由自主。如云：所有煩惱過患皆源於對壞聚見的執著。如是了知。因此，應知此為以無我之方式執著的顛倒分別念。第三，由於我執將我們束縛於輪迴的監獄，成為危害一切的強大敵人。因此，瑜伽士應以辨別智慧的利劍，從我執的頸項處斬斷，從而徹底斷絕生死，在法性如是性中獲得寂滅的必要。如薄伽梵所說：名為我執的強大敵人乃是煩惱。又如甘露海續部所云：危害一切有情之敵乃是五毒，此敵之數有八萬四千。此敵之根源乃是聚集的我執。又云：此敵無需斬殺，斷其根源我執即死。又如：於意念三界之屋中，敵人我執安住其中，以自生清淨之利刃，以智慧之劍斬其首，以金剛之鉤取其心，斷絕無明我執之命，於生死的根源中消融。如是。第二，將執著本身徹底根除，從而使三身自解脫之見解自然顯現。將執著徹底根除，從而使三身自然顯現，於止住禪修之狀態中，自解脫，自生起確信，以及由此而生的意義三者。第一，現在如是執著……直至無跡。如是執著，從外境，內在自身的身心何處首先產生，應當觀察。縱然不知從何而生，若認為現在存在，則身語意三者位於何處？語是空性的，沒有安住的依處。似乎只能安住在身上。若安住在身外，則無有執著內在為我，以及親近痛苦之必要。若安住在內在，則與外在相反。同樣，若安住在上方，則下方，若安住在下方，則上方，無有感受痛苦之必要等等，應當仔細觀察。
English
From this, wandering in samsara like a water-drawing wheel. As Chandrakirti said: First, grasping 'I' as self, then generating attachment to 'mine' objects, like a water-drawing wheel, without autonomy. As it says: All afflictive faults arise from the view of the aggregates. Thus, it is understood. Therefore, it should be known that this is merely a mistaken conceptualization that grasps in the manner of no-self. Third, because this self-grasping binds us in the prison of samsara, becoming a great enemy that harms all. Therefore, the yogi, with the sharp sword of discriminating wisdom, should sever the neck of self-grasping, thereby completely cutting off birth and death, and attaining nirvana in the suchness of dharmata. As the Bhagavan said: The great enemy called self-grasping is an affliction. Also, as the tantra of the Ambrosia Ocean says: The enemy that harms all sentient beings is the five poisons, the number of these enemies is eighty-four thousand. The root of these enemies is the gathering of self-grasping. It also says: This enemy does not need to be killed, cutting off its root, self-grasping, it will die. Also, as it says: In the house of the three realms of mind, the enemy self-grasping dwells within, with the naturally clear and sharp blade, with the sword of wisdom, sever its head, with the vajra hook, extract its heart, cutting off the life of ignorant self-grasping, dissolving into the source of birth and death. Thus it is. Second, completely eradicating the grasping itself, thereby naturally revealing the view of the self-liberation of the three kayas. Completely eradicating grasping, thereby naturally revealing the three kayas, in the state of resting meditation, self-liberation, self-arising confidence, and the meaning that arises from that, these three. First, now, such grasping... until without trace. Such grasping, from where does it first arise, from external objects, internal one's own body and mind, one should examine. Even if one does not know from where it arises, if one thinks it exists now, then where do the three, body, speech, and mind, reside? Speech is emptiness, there is no basis for abiding. It seems that it can only abide in the body. If it abides outside the body, then there is no need to grasp the internal as self, and to be close to suffering. If it abides internally, then it is the opposite of the external. Similarly, if it abides above, then below, if it abides below, then above, there is no need to experience pain, etc., one should examine carefully.