Tibetan
ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མིང་མེད་པས། །མིང་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་དོ། །ཅེས་དང་། །ཆོས་རྣམས་གང་དང་གང་བཏགས་པ། །དེ་ནི་དེ་ལ་ཡོད་མིན་དེ། །ཞེས་དང་། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། ཇི་ལྟར་ལ་ལ་དག་ལ་བུ་བཙས་ཏེ། །དེ་ཡི་མིང་ནི་ཐ་སྙད་དེར་བཏགས་ཀྱང་། །ནང་དང་ཕྱི་རོལ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་ན་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབས་དེ་དངོས་པོ་དེད་པས། ཡུལ་ཡང་མེད། སེམས་ཀྱང་མེད་པར་བརྗོད་མི་ཤེས་པ་སྟོང་སང་གྱི་ངང་ལ་གནས་དུས། གར་ཡང་འཕྲོ་བ་མེད་པའི་གནས་ཆ་དེ་བཞག་ལ། རིག་ཆ་རྗེན་པ་དེ་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲད་དོ། ། གསུམ་པ་དགོས་པ་ནི། ཞེས་ལེགས་པར་༴ རྙེད་པ་ཞེས་ངོ་སྤྲོད་བར་གྱིས། དེ་ལྟར་སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བལྟར་བཅུག་པས། ཕྱི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་བ་ཙམ་ལས་མེད་པར་སེམས་སུ་གོ །སེམས་རང་ཡང་རྒྱུ་རྐྱེན་གང་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། ངོ་བོ་འདི་ཞེས་ངོས་བཟུང་གི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པར་ཐག་ཆོད་ནས་བསམ་ཤེས་བསྒོམ་བྱུང་དང་འདྲེས་ཏེ་གཏད་མེད་མིང་བྲལ་ངག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པ། བློའི་བསམ་དུ་མེད་པར་ངེས་པ་ནང་ནས་སྐྱེ་ཞིང་ཤེས་འོང་སྟེ། དེ་ལྟར་གོ་ན་སེམས་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང་། མ་གྱུར་པ་ལས་འཁོར་འདས་སུ་འབྱུང་བས་ཀུན་ཀ་བསྐྱེད་པའི་རྩ་བ་དང་། བརྟེན་པའི་གཞི་མལ། ལྗོན་ཤིང་གི་ཡལ་ཀའི་གྱེས་གཞི་ལྟ་བུ། ཀུན་བྱེད་ཀྱི་མཁན་པོ་སེམས་ཡིན་ཏེ། བང་མཛོད་འཕྲུལ་ལྡེ་ལས། ཐམས་ཅད་ཉིད་དུ་འདུ་བའི་ཕྱིར། །ཀུན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན་པར་ཡིད་ཀྱང་ཆེས། །ཐམས་ཅད་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་གྱི་མཁན་པོ་ཡིན་པར་ཡིད་ཀྱང་ཆེས། །ཐམས་ཅད་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་གྱི་གཞི་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ཀྱང་ཆེས། །ཐམས་ཅད་ལུས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། །ཀུན་གྱི་སྡོང་པོ་ཡིན་པར་ཡིད་ཀྱང་ཆེས། །ཞེས་སོ། ། དེས་ན་འདི༵་ཡི༵་དོན༵་གཅི༵ག་པོ༵་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས་པས། ཡིན་ནམ། ཡང་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་སེམས་འ༵དི་ཡི༵་དོན༵་སྐྱེ་མེད་གཅི༵ག་པོར༵་ཤེས༵་ཤིང༵་ཞེས། སེམས་ལས་སྣང་བ་གཞན་དུ་མེད་པའི༵་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། འདིའི་དོན་རྟོགས་དུས་༼ འདི་ཡི་དོན་གཅིག་པོ་ཞེས་པས་ཡིན་ན་སྔ་མ་ལྟར་དང་། འདི་ཡི་དོན་གཅིག་པོར་ཡིན་ཕྱི་མ་ཨེ་འགྲིགས། ཡིག་སྐྱོན་ཨེ་ཡིན་སྙམ་ནས་གཉིས་ཀ་ལྟར་འགྲེལ་བ་ལགས་པས་གང་དགའ་གཟིགས། ༽ཆོས་ཀུན་གྱི་འགགས་འདིའི་བསྡུས་ཤིང་དོན་རྟོགས་ཟིན་པར་གོ་དགོས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་གཞི་ཆོས་སྐུ་
Chinese
一切法皆无名，名乃假立而已。如是说。一切法无论立何名，彼非在于彼。如是说。《三昧王经》云：如若有人生子时，彼之名字仅为世俗假立，然于内外一切处寻皆不得。一切诸法亦当如是知。如是。如是确定之后，追究事物，境亦无，心亦无，处于不可言说之空朗状态时，安住于无处可去的状态，并将赤裸觉性认知为法身。第三、必要是，如是善妙……至证悟之间。如是，以个别了悟之智慧令观察时，所有外在显现皆是心的错觉而已，于心生起定解。心性本身亦不从任何因缘而生，并且断定其本体并非可被指认为“此”之法，与觉知、了知、禅修体验相融合，无所依凭、离名绝相、言语无法表达，于意识中亦不可思议，此种确定性自内而生并自然了知。如是了悟，则心性获得自在，未得自在则流转于轮回与涅槃，故为生起一切之根本，以及所依之基础，犹如树木枝干之分叉处。一切之作者即是心。如《宝藏幻钥》所说：以其含摄一切之故，亦深信其为一切之根。以其造作一切之故，亦深信其为一切之作者。以其安住于一切之故，亦深信其为一切之基础。以其生起于一切身之故，亦深信其为一切之树干。如是说。因此，若知晓“此（འདི༵་）”之“义（ཡི༵་）”，“唯一（དོན༵་）”，“无生（གཅི༵ག་པོ༵་）”，是否如此？或者，一切法之义，即此“心（སེམས་འ༵）”之“义（འ༵དི་ཡི༵་）”，“无生（དོན༵་）”，“唯一（གཅི༵ག་པོར༵་）”，“了知（ཤེས༵་ཤིང༵་）”，以心外无有显现之理由。了悟此义之时（若以“此义唯一”而言，则如前者；若以“此义唯一”而言，则后者是否可行？因疑为错字，故两种解释皆有，请择其一。），需理解为一切法之关键皆已包含于此，且已了悟其义。如是了悟，则基础为法身。
English
All phenomena are without names, names are merely labels. Thus it is said. Whatever names are given to phenomena, they are not inherent in them. Thus it is said. The King of Samadhi Sutra says: Just as when someone has a child, its name is merely a conventional designation, yet when searched for within and without, it cannot be found. Know all phenomena to be the same. Thus it is. Having thus ascertained this, by pursuing things, there is neither environment nor mind. When abiding in an indescribable state of emptiness and clarity, and settling into a state where there is nowhere to go, the naked awareness is introduced as the Dharmakaya. Thirdly, the necessity is: Thus, excellently... until the introduction of finding. Thus, when viewed with the wisdom of individual realization, all outer appearances are understood to be merely illusions of the mind. The mind itself is not born from any cause or condition, and it is determined that its essence is not established as a phenomenon that can be identified as "this." It is blended with awareness, understanding, and meditative experience, and is without support, beyond names, inexpressible in words, and inconceivable to the intellect. This certainty arises from within and is naturally known. When understood in this way, the mind becomes free, and when not free, it wanders in samsara and nirvana. Therefore, it is the root of creating everything, and the basis of reliance, like the branching of the branches of a tree. The maker of everything is the mind. As it is said in the Treasury of Magical Keys: Because it includes everything, one should also deeply believe that it is the root of everything. Because it creates everything, one should also deeply believe that it is the maker of everything. Because it abides in everything, one should also deeply believe that it is the basis of everything. Because it arises from every body, one should also deeply believe that it is the trunk of everything. Thus it is said. Therefore, if one knows the "meaning (དོན༵་)" of "this (འདི༵་)," the "one (གཅི༵ག་པོ༵་)," "unborn," is it so? Or, the meaning of all phenomena, that is, the meaning of this "mind (སེམས་འ༵)," the "one (གཅི༵ག་པོར༵་)," "unborn (དོན༵་)," "knowing (ཤེས༵་ཤིང༵་)," because there is no appearance other than the mind. At the time of realizing this meaning (if it is said as "this meaning alone," then as the former; if it is said as "this meaning alone," then is the latter feasible? Because it is suspected to be a typo, both explanations are given, please choose one). It should be understood that the key to all phenomena is contained in this, and its meaning has been realized. When understood in this way, the basis is the Dharmakaya.
Tibetan
ཆེན་པོ་བྱ་བས་མ་བྱས། རྩོལ་བས་མ་བསྒྲུབ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པར་རང་ལས་རྙེད་པ་སྟེ། རྟོགས་པས་བདག་གྲོལ། ཐུགས་རྗེའི་གཞན་གྲོལ་བས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དགོས་འདོད་ཀུན་འབྱུང་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལག་ཏུ་རྙེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གུར་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་མཆོག་ཏུ་ཞི། །འདི་ནི་རིན་ཆེན་སེམས་སུ་བརྗོད། །འདོད་དོན་མ་ལུས་རབ་སྟེར་བ། །སེམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་དག །ཞེས་དང་། དོ་ཧ་ལས་ཀྱང་། སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། །གང་ལ་སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་འཕྲོ་བ། །འདོད་པའི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་རབ་སྟེར་བའི། ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་དང་། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས། སེམས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། རང་ཤར་ལས། ཨེ་མ་ཧོ་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བདུད་རྩི་འདི། །ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་ནི། །ང་ཡི་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་སྟོར། །དེ་ཡིས་ཤིན་ཏུ་ལོག་པར་འཁྱམས། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བདུད་རྩི་དེ། །བཙལ་བས་རྙེད་པའི་གནས་མེད་དེ། །རང་ལས་རང་བྱུང་རིག་པར་རྟོགས། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བདུད་རྩི་དེ། །སྟོར་བ་མ་ཚོར་རྙེད་པ་ཚོར། །ཞེས་དང་། ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བདུད་རྩི་འདི། །བཏང་བཞག་མེད་ན་བསྒོམ་པའི་མཆོག ། ཞེས་སོ། །ས་མ་ཡ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་མོའི་མན་ངག་གི་རྩ་བའི་དམ་ཚིག་གོ ། རྒྱ་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། ། གསུམ་པ་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་འགོང་པོ་ཡུལ་ཕྱུང་དེ། རང་གྲོལ་གྱི་བསྒོམ་པ་ངོ་སྤྲད་པ་ལ། ཚིག་གི་མཚམས་སྦྱར་ནས་འགོང་པོ་ཡུལ་ཕྱུང་སྟེ་བདག་རྟོག་སེམས་ཀྱི་འཛིན་པ་ཙམ་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། འཛིན་པ་ཉིད་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་ཕབས་ཏེ་རང་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ་རང་ངོ་སྤྲད་པ་དང་། དེའི་དགོས་པ་བཤད་པ་དང་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ། བདག་མེད་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་འགོང་པོ་ཡུལ་ཕྱུང་བ་དང་། བདག་རྟོག་སེམས་ཀྱི་འཛིན་པར་ངོ་སྤྲད་པ། ཞར་ལ་དེའི་དགོས་པ་བཤད་པའོ། ། དང་པོ་ནི། ད་ནང་འཛིན་པ་སེམས་ཀྱི་ངོ་སྤྲོད༴ ནས། འཁྲུལ་བ་ཡིན་གྱི་བར་ཏེ། སྣང་བ་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་ཟིན་ནས། ད་ནི་ནང་འཛིན་པ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འཆིངས་བྱེད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་རང་གྲོལ་གྱི་གནས་ལུགས་ཆེན་པོ་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འདིའི་ཤུགས་ལ་གང་ཟག་གིས་བདག་མེད་པ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དོན་ཅིའི་ཕྱིར་ཡིན་ན། ལར་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དང་། ཕུང་པོ་ལྔ་ཆ་མ་ཕྱེས་པའི་སྟེང་དུ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ཀྱང་།
Chinese
不由伟大的事业所做，不由勤奋所成就，不由因缘所生起，而是从自身获得，以证悟而自我解脱，以慈悲而使他者解脱，因此能如意获得暂时和究竟的一切需求，犹如手中握有如意宝珠。如《金刚帐续》所说：“法界是至上的寂静，这被称为珍贵的心，能圆满给予一切愿望，心的本性是自性清净。”又如《多哈》所说：“心性是唯一的万物之种子，轮回和涅槃从中生起，能圆满给予一切所愿之果，我向如意宝般的心顶礼。”又如《宝云经》所说：“若能完全了解心，就能完全了解一切法。”又如《自生》所说：“唉玛吙！这珍贵的甘露宝珠，从无始以来，我丢失了这珍贵的宝珠，因此极度错误地流浪。这珍贵的甘露宝珠，无法通过寻找而获得，而是从自身自然生起的觉性中证悟。这珍贵的甘露宝珠，未觉丢失而觉获得。”又说：“这珍贵的甘露宝珠，若无舍弃和执取，则是修行的至高境界。” 这是极其深奥口诀的根本誓言。印记如前。 第三，通过切断心之根本的方式驱逐鬼神，介绍自解脱的禅修，通过连接词语来驱逐鬼神，将鬼神仅仅介绍为自我执着的心，并将执着本身确定为无根无基，从而确定自解脱的见解，并解释其必要性，分为三个部分。第一部分包括：确定无我之后驱逐鬼神，将鬼神介绍为自我执着的心，并顺便解释其必要性。第一部分是：现在介绍执着之心的本性……直到是错觉为止。在介绍显现为心之后，现在介绍内在执着之心的自性，束缚的自性，无自性的自解脱的伟大实相。文中这样说到。这里的暗示是，为什么要确定有情无我呢？一般来说，对身语意三者，以及未区分的五蕴执着为我。
English
It is not done by great deeds, not accomplished by diligence, not produced by causes and conditions, but obtained from oneself. Through realization, one is self-liberated, and through compassion, others are liberated. Therefore, one can readily obtain all temporary and ultimate needs, like having a wish-fulfilling jewel in hand. As the Vajra Tentra says: "The realm of Dharma is supremely peaceful. This is called the precious mind. It fully bestows all desires. The very nature of mind is self-nature pure." And as the Doha says: "Mind itself is the single seed of all. From which samsara and nirvana arise. Fully bestowing all desired fruits. I prostrate to the mind like a wish-fulfilling jewel." And as the Jewel Cloud Sutra says: "If one fully knows the mind, one will fully know all dharmas." And as Rangshar says: "Emaho! This precious jewel nectar. From beginningless time. I lost my precious jewel. Because of that, I wandered greatly in error. That precious jewel nectar. There is no place to find it by searching. Realize it as self-arisen awareness from oneself. That precious jewel nectar. One feels found without feeling lost." And it says: "This precious jewel nectar. If there is no abandoning or grasping, it is the supreme of meditation." This is the root samaya of the extremely profound secret instructions. The seal is as before. Third, expelling the demons by cutting the root of the mind, introducing the meditation of self-liberation. By connecting the words, expelling the demons, introducing the demons as merely the clinging of self-grasping mind, and establishing the clinging itself as rootless and baseless, thereby establishing the view of self-liberation, and explaining its necessity, divided into three parts. The first part includes: expelling the demons after establishing selflessness, introducing the demons as the clinging of self-grasping mind, and incidentally explaining its necessity. The first part is: Now introducing the nature of the clinging mind... until it is an illusion. After introducing appearance as mind, now introducing the nature of the inner clinging mind, the nature of bondage, the great reality of self-liberation without self-nature. It is said in the text. The implication here is, why establish the selflessness of sentient beings? Generally, one clings to the three of body, speech, and mind, and the undifferentiated five aggregates as self.