Tibetan
་ཡིས་དོགས་པ་ཀུན་ལ་རྟོག་པ་གཅིག་ཏུ་མི་འབྱུང་བར་ཐལ་བ་དང་། བདག་བདེ་བ་དང་། དགྲ་ཕམ་ན་དགའ་བ་སོགས་རིགས་འདྲ་བར་འབྱུང་བས་མ་ཁྱབ་ལ། མི་གཅིག་ཤི་ཡང་སྲིན་བུ་ཀུན་འཚོ་བར་ཐལ་བས་མཚོན་ཁྱད་པར་གང་གིས་ཕྱེ་ཞིང་། ལུས་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་ལ་སེམས་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་དང་བྱད་བཞིན་ཅི་ཡོད་ཅེས་དྲིས་པ་ན། འདི་འདྲའོ་ཞེས་ངོས་བཟུང་གི་མཚན་མ་དང་བྲལ་བར་དྲན་རྟོགས་བརྗོད་མི་ཤེས་པར་སྐྱེ་མེད་དུ་ཧད་དེ་བ། རྟོག་པའི་རྙོགས་མ་མེད་པར་རིག་སྟོང་གསལ་སེང་ངེ། བསལ་བཞག་བསྒྱུར་བཀོད་མེད་པར་ཕྱལ་ལེ་པར་འགྲོའོ། ། དེའི་དུས་སུ་གཞི་རང་གནས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་སྟོན་པའི་གདམས་པ་བློས་གང་བཟོད་འཐད་པའི་རྒྱན་ལུང་རིག་གིས་བརྒྱན་ཏེ་ངོ་སྤྲད་དོ། ། གསུམ་པ་ལ། བྱུང་ས་ལ་བརྟགས་པ་དང་། བྱུང་ཚུལ་ལ་བརྟགས་པ། བྱུང་མཁན་བརྟགས་པ། ཆོས་སྐུ་རང་ངོ་སྤྲད་པའོ། ། དང་པོ་ནི། དེའི་རྗེས་སུ༴ ནས། ཕ་མ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས། སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་རིག་རིག་ཏུར་ཏུར་བོ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་ཚོར་གྱི་རྟོག་པ་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་ཤེས་མཁན་འདི་མེད་པ་བཅིང་མེད་དང་། ཡོད་པ་དངོས་པོའི་ཕྱོགས་གང་ནས་བྱུང་བ་ཡིན་དཔྱོད། མེད་པ་ལས་མི་འབྱུང་སྟེ། རི་བོང་གི་རྭ་ལས་སུ་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཡོད་པ་ལས་འོས་མ་མཆིས་སྙམ་ན། ཕྱི་འབྱུང་བ་བཞིའི་ཁམས་གང་ནས། དུས་ནམ་བྱུང་བརྟགས་ཡང་འགྲོ་བ་གཞན་སེམས་ཀྱི་ཕ་མ་གང་ཞིག་ལས་སྐྱེས་ནས་བྱུང་བ་ཡིན་དཔྱད། དེ་མི་དྲན་ཀྱང་ཡོད་ངེས་སྙམ་ན། སེམས་ལ་རྒྱུ་ཡོད་ཚེ་འདུས་བྱས་མི་རྟག་པ་ཡིན་པས་འཇིག་པར་ཐལ། དེ་ལྟ་ན་ལས་ལ་བཟང་ངན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། འོ་ན་རྒྱུ་མེད་དོ་སྙམ་ན་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་ན་འབྲས་བུ་ཡོད་མི་སྲིད་པས་སོ། །སེམས་རང་ལས་བྱུང་བར་སེམས་ན། རང་གྲུབ་པ་ན་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་དགོས་པ་མེད་པ་དང་། ཡང་སེམས་ལས་རྣམ་རྟོག་སྐྱེའོ་སྙམ་ནའང་མེ་དང་མེ་སྟག་བཞིན་བྱུང་ས་བྱུང་མཁན་གཉིས་དུས་གཅིག་ལ་ཡོད་དགོས། ཡོད་ན་དམིགས་པར་ཐལ་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་རང་རྒྱུད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ད་ལྟར་ཐད་ཀར་གྱི་རྟོག་པའང་ཕྱིར་ཤར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡུལ་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དུ་བསིལ། ནང་དུ་ཤར་ན་ཕུང་པོ་བསིལ་བས་བྱུང་ས་ཡུལ་མེད་དུ་མཐོང་ངོ་། སེམས་ཕ་མའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བར་འདོད་ན། ལས་དང་རྣམ་སྨིན་མི་འཐད་པ་དང་། འཇིག་ཅིང་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྩ་ཤེས་ལས། བདག་ལས་མ་ཡི
Chinese
由于如此，所有疑惑都将不会产生单一的分别念，并且喜欢自己快乐、敌人失败等相似的情况也不会普遍存在。即使一个人死了，所有的虫子也会存活，那么用什么特征来区分呢？对于许多不同的身体，心的差异和面貌是什么呢？当被问及这些时，由于缺乏可以识别的特征，无法回忆、理解和表达，会陷入无生的状态而感到茫然。没有分别念的纷扰，觉性空明澄澈。没有扬弃、安立、改变和造作，自然而然地运行。那时，以符合心意的、可以忍受的、合理的庄严、教证和理证来开示基位自性的离戏法门。第三部分包括：考察生起之处、考察生起方式、考察生起者、开示法身自性。第一部分是：从“在那之后……”到“父母”之间。所谓的心，是那个觉知、鲜活、活跃，感受快乐和痛苦，体验对境并了知的，这个无有束缚的心，以及存在的事物，究竟是从哪个物质方面产生的呢？不可能从不存在的事物中产生，就像兔子角无法生长一样。然而，如果认为只能从存在的事物中产生，那么，从外部四大要素的哪个界，何时产生的呢？或者考察是从其他众生的父母的心中产生而来的。即使不记得，也认为一定存在，如果心有因，那么就是有为法，是无常的，因此必然会坏灭。如果那样，业就没有善恶之分了。如果认为没有因，那么就会像虚空中的花朵一样，因为没有因，果就不可能存在。如果认为心是从自身产生的，那么，如果是自生的，也就不需要产生了。或者，如果认为从心中产生分别念，那么就像火和火星一样，生起之处和生起者必须同时存在。如果存在，就会成为所缘，因为原因是自身的缘故。现在，如果直接的分别念向外显现，智慧会将对境分解为不可分割的微尘；如果向内显现，则会分解五蕴，从而看到生起之处是无处可寻的。如果认为心是从父母的因缘中产生的，那么业和异熟果就不合理，并且会坏灭消失。这些也在《中观根本慧论》中提到：非自非
English
Because of this, all doubts will not give rise to a single conceptual thought, and similar situations such as liking oneself to be happy and the enemy to be defeated will not be universally present. Even if one person dies, all the worms will survive, so what characteristics distinguish them? For many different bodies, what are the differences and appearances of the mind? When asked these questions, due to the lack of identifiable characteristics, unable to recall, understand, and express, one will fall into a state of non-birth and feel bewildered. Without the turmoil of conceptual thoughts, awareness is clear and lucid. Without rejection, establishment, change, and fabrication, it operates naturally. At that time, the instructions on the non-duality of the ground's self-nature are revealed with adornments, scriptural authority, and reasoning that are in accordance with one's mind, tolerable, and reasonable. The third part includes: examining the place of arising, examining the manner of arising, examining the one who arises, and revealing the self-nature of the Dharmakaya. The first part is: from "After that..." to "parents." The so-called mind is that knowing, vivid, and active thing that experiences happiness and suffering, experiences objects, and knows. This unconstrained mind, and the existing things, from which material aspect do they arise? It is impossible to arise from non-existent things, just as a rabbit's horn cannot grow. However, if one thinks that it can only arise from existing things, then from which element of the external four elements, and when did it arise? Or examine whether it arises from the minds of the parents of other beings. Even if one does not remember, one thinks that it must exist. If the mind has a cause, then it is a conditioned phenomenon, impermanent, and therefore it will inevitably perish. If that is the case, then there is no distinction between good and evil in karma. If one thinks that there is no cause, then it will be like a flower in the sky, because without a cause, the result cannot exist. If one thinks that the mind arises from itself, then if it is self-born, there is no need for arising. Or, if one thinks that conceptual thoughts arise from the mind, then like fire and sparks, the place of arising and the one who arises must exist simultaneously. If it exists, it will become an object of focus, because the cause is its own cause. Now, if direct conceptual thoughts arise outwardly, wisdom will decompose the object into indivisible particles; if it arises inwardly, it will decompose the five aggregates, thus seeing that the place of arising is nowhere to be found. If one thinks that the mind arises from the causes and conditions of parents, then karma and its maturation are unreasonable, and it will perish and disappear. These are also mentioned in the Root Wisdom Treatise: Not from self, not from
Tibetan
ན་གཞན་ལས་མིན། གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་ལའང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། ཇོ་བོ་རྗེས། དངོས་པོ་རང་ལས་མི་སྐྱེ་ཞིང་། །གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མིན། །རྒྱུ་མེད་ལས་མིན་དེ་ཡིས་ཕྱིར། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་སོགས་སོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཡོད་པ་ནི་མི་སྐྱེ་ཡོད་དུ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མེད་པ་ནི་མི་སྐྱེ་སྟེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན། གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་མིན་པ་ནི་ཕན་ཚུན་སྤོངས་འགལ་གྱི་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པས་སྐྱེ་མི་སྲིད་དེ། དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་འབྱུང་ཚུལ་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ཡང་སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པ་ལས། ཡོད་ཕྱིར་ཡོད་པ་སྐྱེ་མིན་ཏེ། །མེད་ཕྱིར་མེད་པ་སྐྱེ་མ་ཡིན། །ཆོས་མི་མཐུན་ཕྱིར་ཡོད་མེད་མིན། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་གནས་འགགས་མེད། །ཅེས་དང་། ཀུ་རུ་ཀུལླེའི་རྟོགས་པའི་རྒྱུད་ལས། གང་ཚེ་ཡོད་པ་སྐྱེ་འགྱུར་ན། །སྐྱེས་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་མེད་པ་སྐྱེ་ནའང་། །མོ་གཤམ་བུ་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། འདྲ་དཔེ༴ ནས། བཅུག་པས་བར་གྱི། གལ་ཏེ་ད་དུང་སེམས་བྱུང་བར་སེམས་ན། བྱུང་མཁན་ཁོ་རང་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུར་མཆིས་དཔྱད་ན། རེས་མིག་དང་འདྲ་བར་ཡུལ་རིག་པ་པོ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་ན། དེ་ནི་ཡུལ་སེམས་འཕྲད་མ་འཕྲད་གང་ལྟར་ཡང་མི་མཐོང་བས་བསལ་ལོ། །རེས་རང་རིག་རང་གསལ་མར་མེ་ལྟ་བུར་རྟོགས་ན། དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ལ་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གཉིས་མི་འཐད་པས་སེལ་ལོ། ། རེས་རླུང་དང་འདྲ་བར་འགྱུ་འགྱུ་བོ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་། དེ་ཡང་སེམས་འགྱུ་བ་དེ་སུས་ཤེས། རང་གིས་རང་མི་ཤེས་པ་སྔར་བཤད་གྲུབ་ལ། སྔ་ཕྱིའི་རྟོགས་པས་མི་ཤེས་པ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཤེས་བྱ་ཡོད་དུས་ཤེས་བྱེད་མེད་ལ། ཤེས་བྱེད་ཡོད་དུས་ཤེས་བྱ་མེད་པས་སོ། ། གྲོགས་དང་བཅས་པར་འོང་ངམ་གྲོགས་མེད་པར་འོང་། དང་པོ་ལྟར་ན་དེ་གང་ཞེས་བརྟགས་ན་ཚོགས་བརྒྱད་དང་སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་སོགས་ཡོད་པར་མཐོང་། དེ་ལྟ་ན་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པར་འགྱུར། རེས་གྲོགས་མེད་པར་མཐོང་དེ་ལའང་གནས་དོན་ལུས་གསུམ་གྱི་བག་ཆགས་ཡོད་དམ་མེད། འོ་ན་བག་ཆགས་ཡོད་དོ་སྙམ་ན་དེ་གྲོགས་ཡིན་ན་སེམས་ལ་མེད་པའི་ཟུར་བ་ཞིག་ཡོད་དགོས་པ་ཇི་ལྟར་འདུག་བརྟགས་སོ། །ད་དུང་བྱུང་མཁན་ཞིག་ཡོད་པར་བག་ཆགས་ན། དེ་དངོས་པོར་ཡོད་དམ་དངོས་མེད་དུ་ཡོད། དངོས་པོར་ཡོད་ན་ཁ་དོག་དཀར་སེར་དམར་ལྗང་མཐིང་ནག་ཁྲ་བོ་དང་། གཟུགས་མ
Chinese
不是从他者产生，不是从二者产生，也不是无因产生。任何事物，都不会有产生。如是说。 觉沃杰（尊者阿底峡）说：事物不是从自身产生，也不是从他者和二者产生，也不是从无因而生，因此，自性本无自性。如是等等。 第二，存在的事物不会产生，因为已经是存在的事物了。不存在的事物不会产生，如同石女的儿子。二者和非二者，因为是互相矛盾的、不相容的法，所以不可能产生。除了这些之外的产生方式，在所知中是不可能的。 此外，《中观宝鬘论》中说：因为存在，所以存在的事物不会产生；因为不存在，所以不存在的事物不会产生；因为法不相容，所以存在和不存在的事物不会产生；因为没有产生，所以没有住和灭。 如是说。《咕噜咕咧证悟续》中说：如果存在的事物会产生，那么已经产生的事物会再次产生。如果不存在的事物会产生，那么石女的儿子也会产生。如是说。 第三，譬如……（省略部分内容）放入中间。 假设仍然认为有心生起，那么生起者本身是怎样的呢？如果观察，有时像眼睛一样，被看作是认识对境者，那么无论对境和心是否相遇，都因为看不见而被排除。有时被理解为自知自明的明灯，那么在一刹那间，能知和所知二者是不合理的，所以被排除。 有时像风一样，被看作是流动者。那么，谁知道心的流动呢？先前已经说过自己不能认识自己，而且前后的认识不能认识，因为是其他的缘故。有能知的时候没有所知，有能知的时候没有所知。 是和伴侣一起来，还是没有伴侣一起来？如果是前者，那么考察那是什么，会看到有八识和五十一种心所等。这样一来，就不能被一个人相续所包含。有时被看作是没有伴侣，那么对于它来说，有处、事、身三者的习气吗？如果认为有习气，那么如果那是伴侣，那么心就必须有一个不存在的角落，这是如何存在的呢？考察一下。如果仍然有生起者，那么它是在事物中存在，还是在非事物中存在？如果在事物中存在，那么颜色是白色、黄色、红色、绿色、蓝色、黑色、杂色，以及形状……
English
It does not arise from others, it does not arise from both, nor does it arise without a cause. For any and all things, there is never any arising. Thus it is said. Jowo Je (Venerable Atiśa) said: Things do not arise from themselves, nor from others and both, nor from no cause, therefore, the essence is without inherent existence. Thus and so on. Second, what exists does not arise because it is already something that exists. What does not exist does not arise, like the son of a barren woman. Both and neither are impossible to arise because they are mutually contradictory, incompatible dharmas. Other than these ways of arising, it is impossible to know. Furthermore, in the Seventy Stanzas on Emptiness it says: Because it exists, what exists does not arise; because it does not exist, what does not exist does not arise; because the dharmas are incompatible, what exists and does not exist does not arise; because there is no arising, there is no abiding or ceasing. Thus it is said. In the Tantra of the Realization of Kurukulle it says: If what exists were to arise, then what has already arisen would arise again. If what does not exist were to arise, then the son of a barren woman would also arise. Thus it is said. Third, for example... (omitted content) put in between. If one still thinks that mind arises, then what is the nature of the arising one itself? If one examines, sometimes it is like the eye, seen as a knower of objects, then whether the object and mind meet or not, it is eliminated because it cannot be seen. Sometimes it is understood as a self-knowing, self-illuminating lamp, then in a single moment, the knowable and the knower are both unreasonable, so it is eliminated. Sometimes it is seen as something that moves, like the wind. Then, who knows the movement of the mind? It has already been said that one cannot know oneself, and the previous and subsequent cognitions cannot know it, because it is other. When there is a knowable, there is no knower, and when there is a knower, there is no knowable. Does it come with companions or without companions? If it is the former, then if one investigates what that is, one will see that there are eight consciousnesses and fifty-one mental factors, etc. In that case, it will not be encompassed by the continuum of one person. Sometimes it is seen as without companions, then for it, are there traces of the three aspects of place, meaning, and body, or not? If one thinks there are traces, then if that is a companion, then the mind must have a non-existent corner, how does that exist? Examine it. If there is still an arising one as a trace, then does it exist in things or in non-things? If it exists in things, then the colors are white, yellow, red, green, blue, black, variegated, and the form is...