Tibetan
སྐྱེད་པར་འགྱུར་རམ། དེ་ལྟ་ན་རྒྱང་འཕེན་པར་མཐུན་ལ། ཡང་ལུས་གཞན་གྱིས་མཐོང་བ་བཞིན་སེམས་ཀྱང་མཐོང་བར་འགྱུར། སེམས་མི་མཐོང་བ་བཞིན་ལུས་ཀྱང་མི་མཐོང་བར་ཐལ་ལ། སེམས་ཀྱིས་དྲན་བསམ་གཡོ་བ་ན། ལུས་ཀྱང་གཡོ་བར་ཐལ་བ་དང་ལུས་བེམ་པོ་ཡིན་པ་བཞིན་སེམས་རྡུལ་གྲུབ་ཐོགས་རེག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་། ལུས་ཀྱང་ཤེས་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་དང་། ལུས་འཇིག་དུས་སེམས་ཀྱང་འཇིག་ནས་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་པ་མི་སྲིད་པ་དང་། ལུས་སེམས་བྲལ་ནས་ཤི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཁས་ལེན་འདི་མི་བཟང་ངོ། འོ་ན་ཐ་དད་པའོ་སྙམ་ན། སེམས་ཀྱིས་ལུས་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་མི་རིག་པ་དང་། གལ་ཏེ་བདག་གི་བར་ཞིག་བཟུང་རུང་ཀྱང་ལུས་སྨས་པ་སོགས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་ཉེ་བར་ལེན་མི་རིག་པ་དང་། རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་འབྲེལ་བ་མ་གྲུབ་པ་བདག་སོང་ཀྱང་ཁང་བ་ཤུལ་དུ་ལུས་པ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ལེགས་པར་དྲི་བརྩད་ཀྱིས་རྩད་བཅད་པ་དང་། ཡང་རྨི་ལམ་དུ་ལུས་སྣང་བ་དང་། ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་གཉིས་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཀྱང་དེ་ལྟར་བརྟགས་སོ། ། ཡང་བསམ་བློ་བཏང་མི་ཤེས་པས་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དེ་སེམས་ཀྱིས་གང་བསམ་ཀྱང་དེར་ཐོན་འགྲོ་ནའང་། ལུས་མི་ཕྱིན་པས་གསལ་ལོ་སྙམ་ཀྱང་། ཁྱོད་ཤི་བར་གྱུར་ཀྱང་སླར་ལུས་ལ་འཇུག་ཆོག་ན་དང་ལེགས་ཏེ། འོན་ཀྱང་དེ་ནི་སེམས་ཕར་སླེབས་པ་མིན། ཚུར་དོན་སྤྱི་བློ་ལ་ཤར་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྟགས་སུ་ལུས་སེམས་མ་བྲལ་བས་ཤེས་སོ། ། དེ་བཞིན་དུ་ངག་དང་ཡང་བསམ་མོ། །དེ་ནས་ལུས་ངག་སེམས་གསུམ་གཙོ་གང་ཆེ་ལྟར་བཅུག་པའི་དུས་སུ་འདི་ལྟར་བརྟགས་ཏེ། དེ་ཡང་འགའ་ཞིག་གིས་ལུས་ངག་གི་བྱ་བྱེད་སེམས་ཀྱིས་མ་བསམ་པར་མི་འབྱུང་པས་སེམས་གཙོ་ཟེར་བ་ནི་བབས་ཅོལ་ཏེ། གཞི་དུས་སུ་བྱ་བ་བྱས་ན་ལུས་གཙོ། བརྗོད་ན་ངག་གཙོ། བསམ་ན་སེམས་གཙོ་ཆེ་བ་དང་། ལམ་དུས་སུ་བསྐོར་བ་དང་ཕྱག་སོགས་ལུས། བཟླས་བརྗོད་ལ་ངག །བསྒོམ་ན་སེམས་གཙོ། འབྲས་དུས་སུ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་ལ་གཙོ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་མེད་ཚུལ་ལ་བསམ་ན་གནས་སྐབས་དབྱེར་མེད་འདྲ་ཡང་། ལེགས་པར་བརྟགས་ན་ཤ་ཁྲག་གི་ལུས་འདི་མ་གཏོགས་པ། བར་དོའི་ཡིད་ཀྱི་ལུས། དམྱལ་བ་མྱོང་རིག་གི་ལུས། གཟུགས་ཁམས་འོད་གསལ་གྱི་ལུས། གཟུགས་མེད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལུས་ལ་སོགས་པ་དང་། རྨི་ལམ་བག་ཆགས་ཀྱི་ལུས་ཀུན་སེམས་ཀྱིས་བཟོས་པ་དང་། ངག་སེམས་ལ་སྣང་བ་ཡིན་མ་ཟད་དེ་དག་གི་ཡུལ་ལུས་སེམས་སུ་སྣང་བ་ཀུན་སེམས་གྱི་བག་ཆགས་ལས་རྨི་ལམ་བཞིན་སྣང་བ་ཡིན་ན། དེ་བཞིན་དུ་ད་ལྟའི་ལུས
Chinese
会增长吗？如果是那样就与顺世外道相符了。还有，就像身体能被别人看到一样，心也能被看到吗？就像心不能被看到一样，身体也不能被看到就太过分了。当心念头思绪动摇时，身体也动摇就太过分了，而且就像身体是物质一样，心也变成由微尘组成、有碍触的，而且身体也变成能知，而且身体坏灭时心也坏灭，不可能有转世，而且身体和心识分离后没有死亡的这种说法不好。如果认为是各自独立的，心就不认识身体是自己，即使勉强认为是自己的，也不认识身体被辱骂等的苦乐，而且由于没有随后行动的关系，就像主人走了房子还留在原地一样，要好好地通过提问来追根究底。还有，梦中显现身体，你的心识是同一个还是各自独立的也要那样考察。 还有，因为不会思考，所以那两者是各自独立的，无论心想到哪里，都能到达那里，但身体没有去，所以很明显，即使你死了，如果还能再次进入身体就很好了，然而那不是心到达了那里，而是事情的总体在意识中显现，作为那个标志，知道身体和心识没有分离。同样也要思考语言。然后，在探究身体、语言、心识三者哪个最重要时，要这样考察：有些人说，身体和语言的行为没有经过心识的思考就不会发生，所以心识最重要，这是胡说八道。在最初的时候，如果行动，身体最重要；如果说，语言最重要；如果思考，心识最重要。在道路的阶段，转绕和磕头等是身体，念诵是语言，禅修是心识最重要。在结果的阶段，如果思考金刚三者没有大小的区别，那么在状态上似乎没有差别，但如果好好考察，除了这血肉之躯外，中阴的意生身，地狱感受的身体，色界光明之身，无色界的等持之身等等，以及梦中习气的身体都是由心所造，不仅显现于语言和心识，而且那些对境显现为身体和心识的一切都是由心识的习气如梦般显现，同样现在的身体也是如此。
English
Will it increase? If so, it would be in accordance with the Lokayata. Furthermore, just as the body can be seen by others, can the mind also be seen? Just as the mind cannot be seen, it is too much to say that the body also cannot be seen. When the mind's thoughts and ideas waver, it is too much to say that the body also wavers, and just as the body is material, the mind also becomes composed of particles, tangible, and the body also becomes cognitive, and when the body is destroyed, the mind is also destroyed, and rebirth is impossible, and this assertion that there is no death after the separation of body and mind is not good. If you think they are separate, the mind does not recognize the body as itself, and even if it勉强 considers it its own, it does not recognize the pleasure and pain of the body being insulted, etc., and since there is no relationship of following and returning, it is like the house remaining after the owner has left, so thoroughly investigate by questioning to get to the bottom of it. Also, the appearance of the body in a dream, examine whether your two minds are the same or separate in that way. Furthermore, because one cannot think, those two are separate, and wherever the mind thinks, it can reach there, but the body does not go, so it is clear, even if you die, if you can re-enter the body, that would be good, but that is not the mind arriving there, but rather the general meaning appearing in consciousness, and as a sign of that, it is known that the body and mind have not separated. Similarly, think about speech as well. Then, when investigating which of the three, body, speech, and mind, is most important, examine it in this way: Some say that the actions of body and speech do not occur without the mind thinking, so the mind is most important, which is nonsense. At the beginning, if one acts, the body is most important; if one speaks, speech is most important; if one thinks, the mind is most important. On the path, circumambulation and prostrations, etc., are the body, recitation is speech, and meditation is the most important for the mind. At the stage of the result, if one thinks that the three vajras have no difference in importance, then in terms of the state, they seem to be undifferentiated, but if one examines well, apart from this flesh and blood body, the mental body of the bardo, the body of experiencing hell, the luminous body of the form realm, the body of formless concentration, etc., and all the bodies of dream imprints are created by the mind, and not only do they appear to speech and mind, but all those objects appearing as body and mind appear like a dream from the imprints of the mind, and similarly, so is the present body.
Tibetan
་སེམས་ཀྱང་བག་ཆགས་ཀྱི་སྣང་བ་མཁའ་ལ་རབ་རིབ་དང་འདྲ་བ་དང་། ཡང་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས། རྒྱུ་ཀུན་ནས་བསླང་མཁན། འབྲས་བུ་ཉེ་བར་ལེན་མཁན། ཟོ་ཆུའི་འཁྱུད་མོ་བཞིན་དུ་འཁོར་བར་འཁྱམས་མཁན་གང་ཡིན་དཔྱད་དེ་སེམས་གཙོ་ཆེ་བར་ཤེས་པ་ནི་རྐུན་མ་ངོས་ཟིན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་ལྟར་ལྟ་བ་བརྒལ་བརྟགས་ཀྱིས་རྩད་དུ་མ་ནས་བཅད་དེ་བསྐོར་གྱིན་བསྐོར་གྱིན་གཏན་ལ་ཕབས་པས་དྲི་རྟོགས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། དེ་ནས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་པོ། །གཙོ་བོ་གང་ཡིན་ངོ་ཡི་གཟུང་། །ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་མཚངས་བཙལ་བ་ནི། ཡང་ལུས་འདི་ནས༴ གདབས་ཀྱི་བར་ནི། ཡང་ད་ལྟའི་ལུས་འདི་མ་ཡིན་པའི་སྔོན་ལུས་མང་པོ་ལེན་པའི་དུས་ཀྱི་སེམས་དང་ད་ལྟའི་སེམས་འདི་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གཅིག་ཏུ་ན་དེ་དག་གི་བདེ་སྡུག་ཀྱང་ད་ལྟ་མངོན་དུ་མྱོང་བར་ཐལ་པ་དང་། ཡང་ན་སྔར་གྱི་སེམས་བཞིན་ད་ལྟ་བའང་ལྐོག་གྱུར་དུ་ཐལ་བ་དང་། ཕན་ཚུན་འཆོལ་བར་ཐལ་བ་དང་སྐྱེ་འགགས་མེད་པའི་སེམས་རྟག་པར་ཐལ་བ་དང་། ཐམས་ཅད་རིལ་བོར་འགྱུར་བ་དང་། ཐ་དད་ན་ད་ལྟའི་སྐྱེ་བ་དང་བདེ་སྡུག་ལ་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང་། སྔར་གྱི་ལས་ལ་མྱོང་བ་པོ་མེད་པར་ཆུད་ཟོས་པ་སོགས་ཀྱིས་མི་འཐད་ལ། ཡང་ད་ལྟའི་སེམས་རང་ཡང་གཅིག་གམ་ཐ་དད་བརྟགས་པས། གཅིག་ན་ངོ་བོ་ཚོགས་བརྒྱད་དང་། སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ། རྟོག་ཚོགས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་འདི་མི་རིག་པ་དང་། རྟོག་བཅས་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་གི་ཕྲེང་བ་འདི་མི་འཐད་པ་དང་། ཡང་ན་རྟོག་པ་སྔ་ཕྱིའི་ཐ་སྙད་མེད་པར་འཆོལ་བ་དང་། རིལ་བོ་གཅིག་བདེན་དུ་འགྱུར་བའོ། །ཡང་ཐ་དད་ན་དྲན་པའི་རྟགས་འདི་མི་རུང་བ་བྱམས་པ་དང་ཉེ་སྦས་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་ཐ་དད་བཞིན་འགྱུར་བ་དང་། སྔ་མ་རྐྱེན་མེད་དུ་ཤི་བ་དང་། ཕྱི་མ་རྒྱུ་མེད་དུ་སྐྱེ་བའང་ཡིན་ལ། གང་ཟག་གཅིག་གི་ཤེས་རྒྱུད་མིན་པར་ཐལ་ཏེ། ཕྲེང་རྡོག་བརྒྱ་རིགས་འདྲ་ཡང་ངོ་བོ་མི་གཅིག་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་རྣམ་རྟོག་ཙམ་ཐ་དད་པ་ལས་སེམས་གཅིག་ཡིན་སྙམ་ན། རྣམ་རྟོག་བསལ་བའི་ཕ་མཐའི། དེ་དག་གི་འཕྲོ་གཞིའི་སེམས་དེ་རྟ་བསལ་ཤུལ་གྱི་བ་གླང་བཞིན་ཡོད་དགོས་ཀྱང་མ་མཐོང་བས་བསལ་ལོ། །ཡང་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་དང་། རང་གི་སེམས་གཉིས་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གཅིག་ན་གཅིག་གྲོལ་བས་ཀུན་གྲོལ་བ་དང་། གཅིག་ཤི་ན་ཀུན་ཤི་བ་ལ་སོགས་སྐྱོན་མང་པོ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་སེམས་ཅན་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་འོང་བ་ཅི་ཡིན། མི་གཅིག་ན་ཤི
Chinese
心也如业习之显现，如空中之薄雾。又从无始轮回以来，谁是发起诸因者？谁是摄取诸果者？谁如水桶之旋转般于轮回中漂泊者？考察之后，知心为最主要者，如识得盗贼一般。如是，以观察分析彻底断除此见，反复思维而确定，故当询问了知。如是，于《龙钦饶绛续》中云： ‘彼时身语意三者，何者为主当识取。’如是。第二，寻觅异同者，又从此身乃至投入之间，又非为此现在之身，于取众多前世之身之时之心与现在之心，一耶？异耶？若为一者，则彼等之苦乐亦当于今显现而受，或如先前之心般，今者亦当隐没，且当互相混杂，且当成为无生灭之常心，且当一切成为一体。若为异者，则今生之生与苦乐当成无因，且先前之业当成无有受者而浪费等，故不应理。又考察现在之心自身，一耶？异耶？若为一者，则自性八识聚与，心所五十，八万四千之分别念聚，此不应理无明与有分别念亦为分别念之相续。又或先后分别之名言当成无有而混杂，且一体成为真实。又若为异者，则记忆之征相不应理，如依于慈爱与近取之法成为相异般，且先前无因而死，且后世无因而生也，且当成为非为一个补特伽罗之识流，如百颗念珠虽种类相同而体性非一也。然若以为仅是分别念相异，而心为一者，则于遣除分别念之尽头，彼等之残余之心当如遣除马后之牛般存在，然未见故遣除之。又三界轮回之有情之心与，自己之心二者，一耶？异耶？若为一者，则一解脱则一切解脱，一死则一切死等，有过失众多，内外之有情众多不同者为何？若不一者，则死
English
The mind is also like the appearance of habitual imprints, like a haze in the sky. Moreover, since beginningless samsara, who is the one who initiates all causes? Who is the one who takes up all results? Who is the one who wanders in samsara like the turning of a water bucket? After examining, knowing that the mind is the most important, like recognizing a thief. Thus, by thoroughly cutting off this view with observation and analysis, and repeatedly thinking and determining, one should inquire and understand. As it is said in the Tantra of Longchen Rabjam: 'Then, among body, speech, and mind, which is the main one should be recognized.' Thus it is. Second, searching for similarities and differences: again, from this body to the point of being thrown, also, the mind at the time of taking many previous bodies, which is not this present body, and this present mind, are they one or different? If they are one, then their happiness and suffering should also be experienced manifestly now, or like the previous mind, the present one should also be obscured, and they should be mixed up with each other, and the mind without birth and death should become permanent, and everything should become one. If they are different, then the birth and happiness and suffering of this life will become without cause, and the previous actions will become wasted without an experiencer, and so on, which is not reasonable. Also, examining the present mind itself, is it one or different? If it is one, then the nature of the eight aggregates, the fifty mental factors, and the eighty-four thousand clusters of thoughts, this ignorance and the conceptual thoughts are also a continuum of conceptual thoughts, which is not reasonable. Or else, the terms of past and future thoughts will become confused without distinction, and the one entity will become real. Also, if they are different, then the sign of memory is not valid, and like the phenomena that rely on love and closeness become different, and the former dies without cause, and the latter is born without cause, and it will become not a single stream of consciousness of one person, just as a hundred beads, although of the same kind, are not of the same essence. However, if one thinks that only the conceptual thoughts are different, but the mind is one, then at the end of eliminating conceptual thoughts, the remaining mind of those should exist like an ox after removing a horse, but since it is not seen, it is eliminated. Also, the minds of sentient beings in the three realms of samsara and one's own mind, are they one or different? If they are one, then if one is liberated, all are liberated, if one dies, all die, and so on, there are many faults, and why are there so many different sentient beings inside and outside? If they are not one, then death