Tibetan
་ཚུལ་འདིས་ཀུན་འགྲེལ་ནས༔ གསེར་ཕྲེང་ལས༔ མཐིང་ཀ་དཀར་པོ་སེར་ལེབ་རྒན༔ ལྗང་གུ་ལྔ་ལ་བདག་བཟུང་བས༔ ནམ་མཁའ་ཆུ་བོ་ས་དང་མེ༔ རླུང་ལྔའི་འབྱུང་བར་རང་ཤར་རོ༔ ཞེས་སོ༔ དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་བར་དོ་ལ་ཉོན་མོངས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་གི་གནས་ཚུལ་ཡིན་ཏེ༔ གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ཤེས་པར་བྱས་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་ཐོབ་པ་སྟེ༔ ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས༔ ཁམས་རྣམས་དང་ནི་ཕུང་པོ་དང་༔ སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང་དབང་པོ་དང་༔ ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་རྣམས༔ ཇི་ལྟར་གནས་པ་གཏན་ལ་དབབ༔ འདི་དག་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བས༔ སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དབང་བསྒྱུར་ཐོབ༔ ཅེས་དང་༔ ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དེ་དག་ཀྱང་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས༔ གཉིས་པ་རང་བཞིན་བར་དོ་ནི༔ རང་ལུས་འདོམ་གང་གྲུ་བཞི་འདི༔ ཁམས་རྣམས་དང་ནི་ཕུང་པོ་དང་༔ སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང་དབང་པོ་དང་༔ ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཉོན་མོངས་རྣམས༔ ཇི་ལྟར་གནས་པ་གཏན་ལ་ཕབ༔ འདི་དག་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བས༔ སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དབང་བསྒྱུར་ནུས༔ ཁམས་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ༔ ཡུལ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཕྱི་ཡི་ཁམས༔ སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ནང་གི་ཁམས༔ ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་དག་ཀྱང་༔ ཡུལ་ཀུན་འཛིན་པ་འཁྲུལ་བའོ༔ ཕུང་པོ་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ༔ དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་སྡུད༔ རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕུང་པོ་འདི༔ བསམ་གཏན་གཅིག་འདུས་རང་བཞིན་ནི༔ སྐྱེ་མཆེད་གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཡིན་ཏེ༔ གཟུང་བའི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང་༔ འཛིན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་སོ༔ དབང་པོ་གཟུགས་ཀྱི་ཆ་འཛིན་དང་༔ ཤེས་རབ་ཆ་འཛིན་དབང་པོའོ༔ ཡུལ་ལ་དངོས་པོའི་ཡུལ་དང་ནི༔ དངོས་པོ་མེད་པའི་ཡུལ་གཉིས་སོ༔ ཡུལ་ཅན་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག༔ དག་ཅེས་བྱ་བ་ཆོས་ཟད་དོ༔ ཉོན་མོངས་པ་ནི་དྲུག་ཡིན་ཏེ༔ མ་རིག་གཏི་མུག་ཞེ་སྡང་དང་༔ ང་རྒྱལ་འདོད་ཆགས་ཕྲག་དོག་གོ༔ ཞེས་དང་༔ ཉི་ཟླ་ཁ་སྦྱོར་ལས༔ དེ་ཉིད་གསལ་རྒྱས་རྫོགས་པར་བསྟན་ཏོ༔ དེ་ཀུན་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་ལགས་པས་རང་བཞིན་གྱི་བར་མ་དོ་འདི་ལ༔ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་གནས་པ་ལགས་སམ༔ འོན་ཏེ་གོང་དུ་གནས་པ་དེ་དག་དང་རྒྱུ་གཅིག་པ་ལགས་སམ༔ ཡང་ན་གཏན་མེད་པ་ལགས༔ འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་བསལ་དུ་གསོལ༔ ཞེས་ཞུས་པས༔ སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ༔ ཀྱེ་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཉོན་ཅིག༔ རང་བཞིན་གནས་པའི་བར་དོའི་སེམས་ཅན་ལུས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་ལ༔ མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་༔ ཁྱད་མེད་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ
Chinese
此理于《俱舍论》中说，于《金鬘论》中说："靛蓝白色黄薄老，执持五种绿色，天空水土与火，五风之生自然显。"如是。彼亦为自性中阴，乃是烦恼轮回之唯一因缘之境况，决定之后，于所知一切显现获得自在，如《日月和合经》云："界与蕴及处，根与境及识，如何安住而决定，知此之瑜伽士，获得一切显现自在。"又，彼界与处亦于《龙钦绕降续》中云："第二自性中阴者，自身一拃四方此，界与蕴及处，根与境及境有者，烦恼如何安住而决定，知此之瑜伽士，能自在一切显现。界有二种相，境所摄为外之界，心所摄为内之界，彼界之相亦，执持一切境乃错乱。蕴有分别与无分别，一切事物集于一，无分别之此蕴，禅定一集自性乃。处有能取所取二者，所取之处有十二，能取之处有十二。根为执持色之分，智慧分执持乃根。境有事物之境与，无事物之境二者。一切境有皆清净，所谓净者法尽也。烦恼有六种，无明愚痴与嗔恨，我慢贪欲与嫉妒。"如是。又《日月和合经》云："彼即开显广大圆满。"彼一切乃轮回之唯一因，故于此自性中阴中，有寂灭之因安住耶？抑或与前述安住者为同一因耶？抑或全然无有耶？对此生疑，故请除之。如是请问时，导师垂示曰："嗟！大能仁谛听！自性安住中阴之有情，一切为身所摄者，寂灭之因与三世诸佛，无有差别而安住也。"
English
This principle is stated in the Abhidharmakosha, and in the Golden Garland it says: "Indigo white yellow thin old, Holding five greens, Sky water earth and fire, The arising of the five winds naturally appears." Thus it is. That is also the bardo of self-nature, which is the state of being solely the cause of afflictive emotions and samsara. After determining it, one obtains mastery over all appearances that are known. As the "Sun and Moon Conjunction Sutra" says: "The elements, aggregates, and sources, The faculties, objects, and consciousnesses, How they abide, determine it. The yogi who knows these, Obtains mastery over all appearances." Furthermore, those elements and sources are also mentioned in the Longchen Rabjam Tantra: "The second, the bardo of self-nature, This body of one span, square, The elements, aggregates, and sources, The faculties, objects, and object-holders, Afflictions, how they abide, determine it. The yogi who knows these, Can master all appearances. Elements have two aspects, That which is encompassed by objects is the outer element, That which is encompassed by mind is the inner element. Those aspects of the elements also, Holding all objects is delusion. Aggregates with and without concepts, Gather all things into one, This aggregate without concepts, Samadhi, a single gathering, is its nature. Sources are the two, grasper and grasped, The grasped sources are twelve, The grasping sources are twelve. Faculties are the part that grasps form, The part that grasps wisdom is the faculty. Objects have the object of things, And the two objects without things. All object-holders are completely pure, What is called pure is the exhaustion of dharma. Afflictions are six, Ignorance, delusion, and hatred, Pride, desire, and jealousy." Thus it is. And the "Sun and Moon Conjunction Sutra" says: "That itself is clearly expanded and perfected." All of that is the sole cause of samsara, therefore, in this bardo of self-nature, Does the cause of nirvana abide? Or is it the same cause as those that abide above? Or is it completely non-existent? I am doubtful about this, so please dispel it. When thus asked, the Teacher replied: "O Great Sage, listen! For all sentient beings in the bardo abiding in self-nature, all that is encompassed by the body, The cause of nirvana is the same as all the Buddhas of the three times, And abides without any difference."
Tibetan
་ཡང་སྐུ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དང་༔ ཡེ་ཤེས་དང་༔ འོད་དང་༔ ཐིག་ལེ་དང་༔ རིག་པ་རང་གི་ངོར་གནས་པ་ཡིན་ནོ༔ ཞེས་གསུངས་པས་གནས་ཚུལ་གྱི་དབང་གིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་༴ ནས། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་ངོ་ཞེས་སོ༔ དེ་དག་གི་ཚུལ་རྒྱས་པར་རྒྱན་གཉིས་དང་རིན་ཆེན་སྒྲོམ་བུ་གོང་སྦྲེལ་བས་དབང་ལུང་ཚད་མ་ཚང་ངོ་༔ གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་༴ ནས། ལུས་ཡོད་དོ༔ དེ་ཡང་ལྷ་མི་གླིང་བཞི་སོགས་ན་ལྟོས་པས་ཡིན་གྱི་རང་རང་ཚན་གཅིག་པ་ལ་གོ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ༔ འཇིག་རྟེན་གདགས་པར༔ འཛམ་བུ་གླིང་གི་མི་ཁ་ཅིག་ནི་ཁྲུ་ཕྱེད་དང་བཞི་པའོ༔ ཁ་ཅིག་ནི་ཁྲུ་བཞི་པའོ༔ ཤར་ལུས་འཕགས་པོ་རྣམས་ནི་ཁྲུ་བརྒྱད་པའོ༔ ནུབ་གྱི་བ་ལང་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་ཁྲུ་བཅུ་དྲུག་པའོ༔ བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་གྱི་མི་རྣམས་ནི་ཁྲུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པའོ༔ རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་ལྷ་རྣམས་ནི་རྒྱང་གྲགས་ཀྱི་བཞི་ཆའོ༔ སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྒྱང་གྲགས་ཀྱི་ཕྲེད་དོ༔ འཐབ་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྒྱང་གྲགས་ཀྱི་བཞི་ཆ་གསུམ་མོ༔ ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་མཚོན་པ་ཉིད་དོ༔ ཡང་རབ་འབྱམས་ལས༔ འོད་གཟུགས་ཤ་གཟུགས་ཡིད་གཟུགས་གསུམ༔ དེ་ཡི་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་གྱེས༔ ཞེས་སོ༔ དེས་མཚོན་ཏེ་མཚན་མའི་ལུས་ལྔའམ་བདུན་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡོད་དོ༔ ངག་ནི་འདོད་པ་ན་༴སོགས་། ཡོད་དོའི་བར་རོ༔ སེམས་ནི་འདོད་པ་ནས་ཇེ་སྲབ་པོ༔ དེ་ཡང་ཕྲི་ལུགས་གཟུགས་མེད་ན་ཞི་གནས་རྩེ་གཅིག་གི་སེམས་མིང་གཞིའི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དང་༔ གཟུགས་ཁམས་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་འོད་ལུས་ལ་བརྟེན༔ འདོད་ཁམས་རྟོག་བཅས་ཀྱི་སེམས་རྡོས་བཅས་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་པ་དེ་ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ན་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་ཕྱི་གསལ་རགས་པ་མེད་པའི་རིག་གདངས་ནང་གསལ་ལས་རྟོག་པར་མི་འཕྲོ་ལ༔ དེ་ཡང་གཟུགས་མེད་ན་དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡང་མེད༔ གཟུགས་ཁམས་དེ་བས་ཡུལ་ཤེས་རགས་ཤིང་༔ འདོད་ཁམས་ལྟར་མེད་པའང་ཡིན་ལ༔ ཁམས་གསུམ་པས་སེམས་གསུམ་ལ་བརྟེན་པས་ཁྱད་པར་ཡང་ཡོད་དོ༔ དེས་ན་ངག་ཀྱང་རགས་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ༔ གནས་ནི་འདོད་ཁམས་ཀྱིས་༴ སོགས་ནས། ཤས་ཆེའོ༔ ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ༔ བསམ་གཏན་གྱི་ལྷ་ལ་འོད་གསལ་གྱི་ཡུལ༔ གཟུགས་མེད་ལ་ཡུལ་མེད་དེ་ཡོད་ན་མི་རྟོག་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ཙམ་ལས་མེད་ཀྱང་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་རྒྱས་པ་ནི༔ ཐུན་མོང་གི་སྔོན་འགྲོ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་འདིར་མ་སྨོས་སོ༔ འོན་ཀྱང་ཡུལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་མེད་མོད་འཛིན་པའི་དབང
Chinese
又，诸身之自性，与智慧，与光明，与明点，与觉性，安住于自之本面。如是说故，以安住之情况，由智慧之……至，显现为分别思择之自性。彼等之理，广而言之，以二庄严与珍宝匣上连结故，灌顶传承圆满。二者，于差别……至，有身。又，于天人四大洲等处，乃观待而有，非谓各自一体。于世间安立中：赡部洲之人，有些是四指半（约37.5厘米），有些是四肘（约1.2米）。东胜身洲之人是八肘（约2.4米）。西牛货洲之人是十六肘（约4.8米）。北俱卢洲之人是三十二肘（约9.6米）。四大天王之天众是四分之一由旬。三十三天之天众是一由旬之横量。离诤天众是四分之三由旬。如是等等所表示者。又，于《广大游舞经》中：光明身、血肉身、意生身三种，彼之轮涅分为二。如是等。以此表示，有相之身五种或七种等亦有。语者，于欲乐时……等，至有也。心者，于欲乐时，渐微薄。又，若以减法而言，无色界中，寂止一心之心，依于名身之蕴；色界禅定之心，依于光明身；欲界有分别之心，依于粗糙之心。彼于上二界中，无有粗糙之外明，脉、气、明点，唯有内明之觉性，故不生分别。又，无色界中，亦无所缘之境；色界较之，境识较粗；亦不如欲界。以三界依于三心故，亦有差别。是故，语亦是无有粗糙之原因。处所者，由欲界之……等，至，多也。如是所显示者：禅定之天众，有光明之境；无色界无有境，若有，唯有无分别意之境而已，然欲界之差别广大者，乃由共同之加行所生，故于此处未说。然境乃是法界，虽无差别，然执取之力……
English
Moreover, the very nature of the bodies, and wisdom, and light, and bindu, and awareness, abide in their own face. As it is said, due to the circumstances of abiding, from the wisdom of... to, it appears as the nature of discriminating thought. The manner of these, in detail, with the two ornaments and the precious casket connected above, the empowerment and transmission are complete. Secondly, in particular... to, there is a body. Furthermore, in the realms of gods and humans, the four continents, etc., it is relative, not to be understood as each being a single entity. In the establishment of the world: Some people in Jambudvipa are four and a half spans (approximately 37.5 cm), some are four cubits (approximately 1.2 meters). The people of Eastern Videha are eight cubits (approximately 2.4 meters). The people of Western Godaniya are sixteen cubits (approximately 4.8 meters). The people of Northern Kuru are thirty-two cubits (approximately 9.6 meters). The gods of the Four Great Kings are one-quarter of a yojana. The gods of the Thirty-three are one yojana in breadth. The gods of the Free from Strife are three-quarters of a yojana. These are examples. Furthermore, in the Extensive Play Sutra: The light body, the flesh body, and the mind-made body, these are divided into two, samsara and nirvana. And so on. By this, it is indicated that there are also five or seven forms of the formed body. Speech is, at the time of desire... etc., up to 'there is'. Mind is, from desire, becoming thinner. Furthermore, if we speak in terms of subtraction, in the formless realm, the mind of single-pointed shamatha relies on the aggregates of the name-body; the mind of form realm dhyana relies on the light body; the mind of the desire realm with conceptualization relies on the coarse mind. In the two higher realms, there is no coarse outer clarity, no channels, winds, or bindus, only the inner clarity of awareness, so conceptualization does not arise. Furthermore, in the formless realm, there is no object of focus; the form realm has a coarser object of knowledge; it is also not like the desire realm. Because the three realms rely on the three minds, there are also differences. Therefore, speech is also the reason for being without coarseness. The place is, from the desire realm... etc., to, 'mostly'. As shown: the gods of dhyana have the realm of clear light; the formless realm has no realm, if there is, it is only the realm of non-conceptual mind, but the difference of the desire realm is vast, because it arises from the common preliminary practices, so it is not mentioned here. However, the realm is the dharmadhatu, although there is no difference, the power of grasping...