Tibetan
་པས་ཡིན༔ ཡིད་དཔྱོད་བློས་བསྒོམ་རྩོལ་བ་དང་༔ བསྒོམ་ཡུལ་སྒོམ་མཁན་རྩོལ་བ་དང་༔ བཅས་བཅོས་ཡིད་སྨོན་བསྒོམ་པ་དང་༔ དེ་དག་སེམས་ཀྱི་རྩོལ་བ་སྟེ༔ བསམ་དུ་མེད་པའི་དོན་མ་རྟོགས༔ ཞེས་སོ༔ གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཐབས་ལ༔ བཞག་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་འཆར་བའི་མན་ངག༔ ཏིང་འཛིན་གྱི་སྒོ་ནས་སྐུ་གསུམ་དུ་བཙན་ས་འཛིན་པའི་གདམས་ངག༔ དགོངས་སྤྱོད་ཀློང་དུ་སྐྱོལ་བའི་སྒོ་ནས་འོད་གསལ་མ་བུ་སྤྲད་པ༔ གྲོལ་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་སྣང་སྤྱོད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གྲོགས་སུ་འཁྱེར་བའི་མན་ངག༔ ཟིལ་གནོན་གྱི་སྒོ་ནས་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་པ་ཉམས་བྱུང་གི་བདུད་གཅོད་པའི་མན་ངག་གོ༔ དང་པོ་ནི༔ དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་བློས་བསྒོམ་དམིགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་བས་ཅི་ཙམ་དུ་རྩོལ་བས་བསྒོམ་ཀྱང་ཕན་པ་མེད་པས་མ་བསྒོམ་པ་ཁོ་ན་གནད་ཡིན་ཏེ༔ སྣང་སེམས་ཐམས་ཅད་ཅོག་གིས་བཞག་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་གཤིས་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བློ་ཡང་ཐོག་ཏུ་ཕོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ༔ དོན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་སླེབ་པ་ཡིན་ནོ༔ དེ་བས་བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་བཞག་ཐབས་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་སྟེ༔ ཡེ་ཤེས་གཏིང་རྫོགས་ལས༔ དེ་ལྟར་བསྒོམ་ཆེན་སེམས་ལ་དངོས་མེད་ན༔ མི་གནས་མི་རྟོགས་འཇོག་པ་རྣལ་འབྱོར་ཡིན༔ རྣལ་འབྱོར་ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མ་བསྒོམ་ན༔ ཡང་དག་ལྟ་བས་དོན་དང་མཐུན་པར་འགྲུབ༔ ཞེས་སོ༔ དེ་ལྟ་བུའི་བཞག་ཐབས་དེ་ལ༔ མདོ་དང་རྒྱས་པ༔ གནད་བསྡུས་གསུམ་ལས༔ དང་པོ་ནི༔ འདས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་གི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་༔ མ་འོངས་པའི་སྔོན་མི་བསུ༔ ད་ལྟ་བ་ལ་བློས་མི་དཔྱོད་པར་བཞི་ཆ་གསུམ་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་སྤྲོས་བྲལ་དབྱིངས་ཀྱི་བདེ་ཆེན་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་བཞག་པ་ནི༔ རིག་པ་ ༼ རིག་པ་ཅོག་བཞག །༽སྐྱེ་མེད་དུ་བཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་༔ རིག་པ་དེའི་ངང་ལ་བཞག་གོ་སྙམ་ནས་ངོ་ལ་བལྟ་བ་ངང་ལ་བསྒོམ་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཀུན་སྦྱོར་གྱི་དཀྲིས་པ་འོག་ཏུ་འགྱུ་བ་དང་༔ ཕྱིའི་ཡུལ་ལ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་ཐམས་ཅད་རང་སར་བཞག་སྟེ་བསྒོམ་པའི་ཆ་ནས་ཡིད་འགྱུ་བ་མེད་པར་བཞག་པ་ ༼ སྣང་བ་ཅེར་བཞག །༽ ཞེས་བྱ་བ་དང་༔ སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཕྱེད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཚོགས་བརྒྱད་དང་གཟུང་འཛིན་རྩེ་གཅིག་གི་སེམས་གནས་ཙམ་དུའང་ལྟོས་མི་འཆའ་བར་དྭངས་ཕྱིན་པས་སེམས་ཉིད་ཟང་ཐལ་རྗེན་པའི་རིག་ཆ་གཅེར་བུ་བསམ་གཞིག་དམིགས་འཛིན་གྱི་མིང་དང་བྲལ་དེ་བཞག་པས༔ སེམས་མིང
Chinese
是故。以意识思辨修习勤作，以及修习处、修习者勤作，以及造作、意愿修习等，这些都是心的勤作。未证悟不可思议之义。如是。二、如何取之方便中，以安住之门而使智慧显现之口诀，以三摩地之门而于三身中稳固之教言，以融入见行之门而使光明母子相合，以解脱之理而使显现受用成为智慧之助伴之口诀，以威慑之门而断除见修行为中生起之魔障之口诀。第一、于此，智慧之自性未成为意识思辨修习之对境，故无论如何勤作修习亦无利益，故不修习唯是关要。即是，将显现心识一切皆放下的离戏大智慧之自性平等性上，瑜伽之觉亦顿然击中，是说实际上是到达智慧之体性上。故当勤奋于无修之安住方便。智慧深奥圆满中云：如是修大心无实，不住不思安住是瑜伽。瑜伽何亦不于意修，以正见故与义相合而成就。如是。如是之安住方便，有略、中、广三种。第一、不随逐过去之分别念，不迎接未来，不以意识思辨现在，于离四边三边之大智慧之离戏法界大乐觉性，智慧上师所指示之彼性中安住，是名觉性（藏文：རིག་པ་ཅོག་བཞག །）安住于无生中，又于觉性之性中安住之想，观其面而想于性中修习，如是俱生之缠缚于下流动，以及于外境中显现流散一切皆于自处安住，于修习之分位中无有心之流动而安住（藏文：སྣང་བ་ཅེར་བཞག །），是名，以心与智慧分离之关要，于八识及能所二取唯一之心安住亦不观待，以清净故心性空明赤裸之觉性，离思虑执取之名而安住，心名
English
Therefore. Diligent practice with mental speculation and meditation, as well as diligent practice of the object of meditation and the meditator, as well as contrived, wishful meditation, etc., these are all diligent practices of the mind. Not realizing the meaning of the inconceivable. Thus it is. Second, in the means of how to take it, the oral instruction of manifesting wisdom through the door of abiding, the instruction of firmly establishing oneself in the three bodies through the door of samadhi, the union of the mother and child of clear light through the door of transporting into the expanse of view and conduct, the oral instruction of taking appearance and enjoyment as an aid to wisdom through the method of liberation, and the oral instruction of cutting off the demonic obstacles that arise in view, meditation, and conduct through the door of subjugation. First, here, the nature of wisdom has not become the object of mental speculation and meditation, so no matter how diligently one practices meditation, it is of no benefit, so not meditating is the only key. That is, on the equality of the nature of the great wisdom free from elaboration, where all appearances and minds are completely let go, the yogic awareness is also suddenly struck, which means that one actually arrives at the essence of wisdom. Therefore, one should strive for the means of abiding without meditation. In the profound perfection of wisdom, it is said: Thus, if the great mind is without substance, abiding without dwelling or thinking is yoga. If the yogi does not meditate on anything in the mind, it will be accomplished in accordance with the meaning by right view. Thus it is. Such a means of abiding has three types: brief, medium, and extensive. First, do not follow after the thoughts of the past, do not welcome the future, do not speculate on the present with the mind, abide in the very nature of the great bliss awareness of the expanse of the great wisdom free from elaboration, which is free from the four extremes and three sides, and which has been pointed out by the wisdom guru. This is called awareness (Tibetan: རིག་པ་ཅོག་བཞག །) abiding in the unborn, and also the thought of abiding in the nature of awareness, looking at its face and thinking of meditating in the nature, such co-emergent entanglements flow downwards, and all manifestations and dissipations in the external environment abide in their own place, and in the division of meditation, there is no movement of the mind and one abides (Tibetan: སྣང་བ་ཅེར་བཞག །). This is called, with the key of separating mind and wisdom, one does not even rely on the abiding of the eight consciousnesses and the single-pointed mind of the two graspers, and because of purity, the naked awareness of the mind-nature is empty and clear, free from the name of thought and grasping, and one abides, the mind name
Tibetan
་མེད་དུ་ ༼ རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག །༽བཞག་པ་ཞེས་བྱའོ༔ སྣང་སྲིད་ཁ་སྦྱོར་བདུད་རྩིའི་བཅུད་ཐིག་འཁོར་བ་ཐོག་མཐའ་གཅོད་པའི་རྒྱུད་ལས༔ རིག་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངང་དུ་ ༼ རིག་པ་ཅོག་བཞག །༽ཞོག༔ ཡིད་ནི་འགྱུ་བ་མེད་པའི་ངང་ལ་ ༼ སྣང་བ་ཅེར་བཞག །༽ཞོག་སེམས་ནི་མིང་མེད་འཛིན་བྲལ་ངང་ ༼ རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག །༽ དུ་ཞོག༔ ངང་བཞག་ཐབས་ཀྱིས་དྲིལ་ན་གསུམ་པོར་འདུས༔ ཞེས་སོ༔ རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི༔ སྤྱིར་ལྟ་བ་རི་བོ་ཅོག་བཞག༔ བསྒོམ་པ་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག༔ སྤྱོད་པ་སྣང་བ་ཅེར་བཞག༔ འབྲས་བུ་རིག་པ་ཅོག་བཞག་བཞི་སྟེ༔ དང་པོ་ནི༔ ལྟ་བས་ཐབས་སུ་རི་བོ་ཅོག་བཞག་ལ༔ ཕྱི་ལྟར་ན་ལུས་མི་འགུལ་རི་བོ་ཅོག་བཞག་ཅེས་ཆོས་བདུན་ནམ༔ སྐུ་གསུམ་གྱི་བཞུགས་སྟངས་ལས་མི་གཡོ་བས་ལུས་དྲང་བས་རྩ་དྲང་༔ རྩས་རླུང་༔ དེས་ཐིག་ལེ་དྲང་ཞིང་བརྟན་པ༔ དེས་ཐིག་ལེ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སེམས་དྲང་༔ དེས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩལ་གཞི་ལ་ཐིམ་ནས་འགྱུ་བ་རང་སར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་མ་ལས་གསལ་བས་ན་རི་བོ་ཅོག་བཞག་དུ་ཟབ་ལ༔ ཡང་རིག་པ་བླ་མས་ངོ་སྤྲད་པ་དེ་ལ་གནས་ནས་བསྒོམ་པ་ན་སྣང་སེམས་ཀྱི་དམིགས་པས་མི་བསྒུལ་བར་བརྟན་པོར་གནས་པའི་ཆ་ནས་ཀྱང་རི་བོ་ཅོག་བཞག་དུ་འགྱུར་བ་དང་༔ ཡང་ན་དེ་ཉིད་ལས༔ མཆོག་རབ་རྩེ་ནས་བལྟས་པས་རི་ཕྲན་ཐམས་ཅད་མཐོང་༔ རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་བལྟས་པས་ཆུ་ཕྲན་ཐམས་ཅད་མཐོང་༔ ཞེས་པ་ལྟར་ལྟ་བས་ཐག་ཆོད་དེ་རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་ནས་རི་ཕྲན་མཐོང་བ་ལྟར་ཐེག་པ་འོག་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་འདུས་པར་ཐག་ཆོད་པས་གཅིག་ཤེས་ཀུན་གྲོལ་གྱི་ངང་ལ་གནས་པས་ཀྱང་ལྟ་བ་རི་བོ་ཅོག་བཞག་ཅེས་བྱའོ༔ འཁོར་བ་ཐོག་མཐའ་གཅོད་པའི་རྒྱུད་ལས༔ ང་ལ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་རྣམས༔ སྒོམ་པར་མ་བྱེད་གཡོ་མེད་ངང་ལ་ཞོག༔ ཞེས་དབུས་མ་ལས་དགོངས་པ་བཟུང་ན་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པས་ཐོག་མཐའི་གཉིས་ཀྱི་གནད་དེར་འདུས་ལ་ཅོག་བཞག་འདི་གཞུང་གི་ཅོག་བཞག་བཞི་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་ཆིངས་སུ་ཐིམ་པས༔ གནས་ལུགས་ཐམས་ཅད་འགྱུར་མེད་ངང་དུ་ཞོག༔ ཞེས་པས་འདིར་གསུམ་དུ་བཞག་པས་ཆོག་གོ༔ གཉིས་པ་རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག་ལ་སོགས་པ་ནི་བསྡུས་དོན་ལྡོག་པའི་གོ་རིམ་ཏེ༔ དང་པོ་ལ༔ ཕྱི་ལྟར་ན་མིག་གི་དབང་པོ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྩ་དར་དཀར་སྣལ་མ་དང་ཕྲ་ལ་འཁྲིལ་གཉིས་ཡོད་པས༔ མར་སྣ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གསེར་གྱི་རྩ་ཆེན་དུ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་བཞུགས་པ་ལས་ལམ་བྱུང་ནས་ཡུལ་ལ་འཆར་བའི་མིག་ཕྱེས་ཏེ་མ་འགུལ་བས་རིག་པའི་འོ
Chinese
无有地（藏文：རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག，汉语字面意思：如海而住）安住，如是说。显有结合甘露精华，断轮回始终之续部中说：觉性于无生之状态中，（藏文：རིག་པ་ཅོག་བཞག，汉语字面意思：觉性而住）住。意于无动之状态中，（藏文：སྣང་བ་ཅེར་བཞག，汉语字面意思：显现而住）住。心于无名离执之状态中，（藏文：རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག，汉语字面意思：如海而住）住。若以安住之方便摄持，则摄于三者之中。如是说。广说者：总的来说，见解如山而住，禅修如海而住，行为如显现而住，果如觉性而住，共有四者。第一者：以见解为方便，如山而住，外在看来，身体不动，如山而住，即七法，或三身之住法，不摇动，故身体正直，故脉正直，脉直故气直，由此明点正直且稳固，由此依于明点之心正直，由此智慧之力量融入于基，于自性清净之法性中显现，故如山而住甚深。又，安住于上师所开示之觉性中而禅修时，不为显现与心之所缘所动，稳固安住之分，亦转为如山而住。又，于彼中说：于至高之顶端观望，则见一切小山。于大海之中观望，则见一切小水。如是，以见解而决断，如于须弥山之顶端见小山般，了达一切下乘之意，安住于一解脱一切之状态中，故亦说见解如山而住。断轮回始终之续部中说：于我修禅者，莫修禅，于无动之状态中住。如是从中观之意而领会，则因果本体即有，故始终二者之要点皆摄于此，此安住融入于经中所说之四种安住之总纲中，故一切住法皆于不变之状态中住。如是，此处安住于三者之中即可。第二者，如海而住等，乃是收摄意义之倒序。第一者：外在看来，于眼之根门处，有智慧之脉，如白丝线般纤细且缠绕，于玛尔那智慧之坛城，黄金大脉中，觉性之智慧安住，由此生路而显现于境之眼开启而不动，故觉性之
English
It is said to abide in the absence of (Tibetan: རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག, Romanization: rgya mtsho cog bzhag, Sanskrit: Samudra sthita, Meaning: Abiding like the ocean). From the Tantra that cuts off the beginning and end of the cycle of existence, the essence of nectar of the union of appearance and existence: In the state of the unborn nature of awareness, (Tibetan: རིག་པ་ཅོག་བཞག, Romanization: rig pa cog bzhag, Sanskrit: Vidyā sthita, Meaning: Awareness abides). The mind abides in the state of immobility (Tibetan: སྣང་བ་ཅེར་བཞག, Romanization: snang ba cer bzhag, Sanskrit: Ābhāsa sthita, Meaning: Appearance abides). The mind abides in the state of namelessness and detachment (Tibetan: རྒྱ་མཚོ་ཅོག་བཞག, Romanization: rgya mtsho cog bzhag, Sanskrit: Samudra sthita, Meaning: Abiding like the ocean). If one gathers them by the method of abiding, they are gathered into these three. So it is said. The detailed explanation is: In general, the view is to abide like a mountain, the meditation is to abide like an ocean, the conduct is to abide like an appearance, and the result is to abide like an awareness, these are the four. The first is: As a means of view, to abide like a mountain, outwardly, the body does not move, to abide like a mountain, which is the seven dharmas, or the posture of the three kayas, not moving, so the body is straight, so the channels are straight, the channels are straight, so the winds are straight, so the bindus are straight and stable, so the mind that relies on the bindus is straight, so the power of wisdom dissolves into the ground, and it is clear from the nature of the self-purifying dharma, so it is profound to abide like a mountain. Also, when meditating by abiding in the awareness introduced by the lama, it does not move by the object of appearance and mind, and it also becomes to abide like a mountain in the part of abiding firmly. Also, from that itself: When looking from the top of the supreme, all the small mountains are seen. When looking at the great ocean, all the small waters are seen. Thus, by deciding with the view, like seeing a small mountain from the top of Mount Meru, the intention of all the lower vehicles is completely gathered, and by abiding in the state of one liberation of all knowledge, it is also said that the view is to abide like a mountain. From the Tantra that cuts off the beginning and end of the cycle of existence: Those who meditate on me, do not meditate, abide in the state of immobility. Thus, if one understands from the intention of the Middle Way, the cause and effect are inherently present, so the key points of the beginning and end are gathered there, and this abiding dissolves into the general outline of all four abidings of the scripture, so all the abidings abide in the unchanging state. Thus, it is enough to abide in these three here. The second, abiding like an ocean, etc., is the reverse order of gathering the meaning. The first: Outwardly, at the root of the eye, there are wisdom channels, like white silk threads, thin and intertwined, in the mandala of Mar Nas wisdom, in the great golden channel, the wisdom of awareness abides, from which the path arises and the eye that appears to the object opens and does not move, so the awareness of