Chinese
痛苦啊！心识自身产生的痛苦是不可思议的。总而言之，唉！在十方世界的国土中，得到一个容易获得果实的身体，能够作为三戒的所依，具有修持解脱的力量和辨别智慧，没有比我更好的珍贵人身，却在明知故犯的情况下浪费了，这种认为自己损失惨重的痛苦，是深深的后悔。遇到了难以遇到的殊胜上师，却连一点信心都没有生起，反而以邪见束缚自己；得到了难以得到的窍诀，却没有珍惜，反而为了今生的琐事而散乱，这种认为自己损失惨重的痛苦，是深深的后悔。甚至连行持十善，断除十恶，磕头转绕，布施鱼和蚂蚁，随喜善心，哪怕是念诵一句嘛呢（藏文：མ་ཎི།），都没有轻蔑地去做，比从黄金洲空手而归还要糟糕，这种以强烈的后悔心产生的痛苦。特别是现在我即使稍微拥有一点点，也认为有益的佛法又有什么用呢？即使稍微有一点点，也认为极其有害的罪业又有什么用呢？如此放任自流。善业的数量比白天的星星还要少，恶业的数量比大地上的尘土还要多。即使有一两个善业，也被嗔恨摧毁，有些被炫耀和显摆摧毁，有些被后悔摧毁，有些没有回向而被摧毁，有些被错误的回向摧毁，有些最初的发心是不善的，没有转变为善，有些中间与罪业混合，没有留下丝毫清净的善法。身体成为直接或间接的顺缘，语言成为直接或间接的随声附和，心成为直接或间接的随喜等等，罪业比须弥山还要大，比大海还要深，比星星的数量还要多，比河流还要长。现在该怎么办呢？就像被黑魔王抓住一样痛苦啊！还有，回忆起过去的美好时光，想到从今天开始就无法自由自在地生活，对世俗产生贪恋，无法离开，因而感到痛苦。从各个方面都找不到救护者和依靠，感到无计可施的痛苦。因为与亲近的人相处所形成的习气，而无法割舍。
English
Suffering! The suffering that arises from one's own mind is inconceivable. In short, alas! In the realms of the ten directions, having obtained a body that easily yields fruit, capable of serving as a basis for the three vows, possessing the strength to practice liberation and the wisdom to discern, a precious human body that is better than any I could have, yet knowingly and deliberately wasting it, the suffering of feeling such a great loss is profound regret. Having encountered a rare and precious lama, yet unable to generate even a little faith, instead clinging to wrong views; having received rare instructions, yet not cherishing them, instead being distracted by the affairs of this life, the suffering of feeling such a great loss is profound regret. Even taking up the ten virtues, abandoning the ten non-virtues, prostrating and circumambulating, giving to fish and ants, rejoicing in beneficial thoughts, even reciting a single mani (藏文：མ་ཎི།), without doing so with contempt, is worse than returning empty-handed from the Golden Isle, the suffering of regretting with overwhelming remorse. Especially now, even if I have a little, thinking, 'What use is Dharma, even if it is beneficial?' and even if there is a little, thinking, 'What use is sin, even if it is extremely harmful?' letting the mind run wild. The number of virtues is fewer than the stars in the day, the number of sins is more than the dust of the great earth. Even if there are one or two virtues, some are destroyed by hatred, some are destroyed by pride and ostentation, some are destroyed by regret, some are destroyed by not dedicating, some are destroyed by wrong dedication, some whose initial intention was non-virtuous did not transform into virtue, some that were mixed with sin in between, leaving not even a little pure Dharma. The body becoming a direct or indirect supportive condition, speech becoming a direct or indirect echo, the mind becoming a direct or indirect rejoicing, and so on, the burden of sin is greater than Mount Meru, deeper than the ocean, more numerous than the stars, longer than a river. What can be done now? Suffering like being seized by the Black King! Furthermore, remembering the past happiness, thinking that from today onwards there is no freedom to live as one pleases, clinging to worldly things, unable to leave, and thus suffering. From all directions, not finding a protector or refuge, the suffering of being helpless. Unable to separate due to the habitual tendencies formed by associating with close relatives.
Tibetan
ཡང་རང་དབང་མེད་ལ་ད་ཕྱིན་མི་འཕྲོད་པའི་སྡུག་བསྔལ༔ རྒྱུ་རྫས་ལོངས་སྤྱོད་སྡིག་གིས་བསགས་ཀྱང་སྤྱོད་དབང་ནི་བྲལ་དེ་རྒྱུ་ནི་མ་སོགས་པ་དང་འདྲ་ལ༔ སྡིག་པ་ནི་སོགས་ཟིན་པས་འགྱོད་པ༔ ནོར་རྫས་ཐམས་ཅད་གཞན་གྱི་ཐོབ་བྱ་བྱེད་པས་ཆགས་ཞེན་བློས་མི་འཁྱུད་པས་སྡུག་བསྔལ༔ ཕར་བལྟས་པས་གཤིན་རྗེ་མི་འགྲེང་བདུན་ཙམ༔ ཤ་ཚུགས་འཇར་འཇུལ་བ་གཅེར་བུ་སྐྲ་དམར་བོ་གནམ་དུ་གཟེང་བ༔ ཨམ་ཚིག་ ༼ གཙིགས་དཔྱད། ༽བསྡམ༔ སོ་ཞོ་ངོམས༔ བེ་ཅོན་གྱིས་བསྡིགས༔ ཞབས་ནག་སྐེ་ལ་བཞག༔ མུན་ནག་གིས་སྔུན་བསུས༔ རླུང་ནག་གིས་དེད་པ་ལ་འཇིགས་སྐྲག་བཟོད་བརླག་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ༔ ཡང་ད་སྔོན་གཅེས་པར་བསྐྱང་བའི་ཞེན་འཛིན་གྱིས་ལུས་དང་བྲལ་བ་ཚད་བཟུང་གི་ཕ་མཐའ་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ༔ དེ་ལས་སྡིག་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་དམྱལ་བའི་ལས་མཁན་གྱིས་སོད་རྒྱོབ་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་པས་སྡུག་བསྔལ༔ སེམས་ཅན་གྱི་འོ་དོད་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་པས་སྡུག་བསྔལ༔ མེ་དཔུང་གི་འུར་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་པས་བྲེད་དངངས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལ༔ གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་མིན་ཡང་ད་ངན་འགྲོར་ཅི་མྱོང་སྙམ་པའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་དང་༔ རང་གཅིག་པུར་འགྲོ་དགོས་པས་འཚེར་བ་དང་བཅས་པ་སྟེ༔ ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་དཔེར་ན་ནད་ཆེན་པོས་ཐེབ་བའི་བརྒྱ་ཆར་ཡང་མི་ཕོད༔ ངག་གི་སྡུག་བསྔལ་ནི་དཔེར་ན་མཆུ་ལག་པས་བཙུམ་སྟེ་ཐུབ་ཐང་དུ་བསྲན་པའི་བརྒྱ་ཆར་ཡང་མི་ཕོད༔ སེམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་དཔེར་ན་བུ་ཤི་བའི་བརྒྱ་ཆར་ཡང་མི་ཕོད༔ འབྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་བཟའ་ཚང་གསོན་པོར་བྲལ་བའི་བརྒྱ་ཆར་ཡང་མི་ཕོད༔ ལུས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་དཔེར་ན་དགྲས་བཅོམ་པའི་བརྒྱ་ཆར་ཡང་མི་ཕོད༔ བློ་ཉེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཕ་ཆུས་ཀྱི་འདུས་མ་ཉེས་པའི་བརྒྱ་ཆར་ཡང་མི་ཕོད༔ གྲུབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་ནི་དུག་ཁོང་དུ་སོང་བའི་བརྒྱ་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ༔ ས་མ་ཡཱ༔ གཉིས་པ་འབྱུང་བའི་ཐིམ་ཚུལ་བཤད་པ་ལ༔ ཕྱི་འབྱུང་ནང་འབྱུང་ལ་ཐིམ་པས་འཁོར་བའི་ཆོས་རགས་པ་ཉི་ཤུ་ཐིམ་ཚུལ༔ ནང་འབྱུང་བྲ་བའི་ཐིམ་ཚུལ་ཉེར་ལྔ༔ ཡང་ཕྲ་སྟོང་བཞིའི་སྣང་བ་ཀ་དག་ལ་བརྒྱད་རྣམས་ནི་འཆི་སྲིད་ཀྱི་བར་དོ་ཡིན་ལ༔ ལྷུན་གྲུབ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སོགས་ཆོས་ཉིད་སྣང་བའི་བར་དོར་བཞག་གོ༔ ཀ་དག་སྟོང་བའང་ཐིམ་ཚུལ་གྱི་འཆི་སྲིད་ལུགས་འབྱུང་གི་ཆོས་ཉིད་ཏེ་ལྟོས་བརྟགས་སོ༔ གཟུགས་ཐིམ་པས་ཕྱི་གཟུགས་འགགས༔ ཚོར་བ་ཐིམ་པས་བདེ་སྡུག་བར་གསུམ་ལ་མི་རྟོགས༔ འདུ་ཤེས་ཐིམ་པས་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་
Chinese
此外，还有一种没有自由且未来无法忍受的痛苦。即使通过罪恶积累了财富和享受，也无法使用它们，就像财产被没收一样。罪恶已经积累，所以感到后悔。所有的财富都成了别人的所有物，因为贪恋而无法放下，所以感到痛苦。向外看去，有七个阎罗王站立着，身体消瘦，赤身裸体，红色的头发竖立在空中，下巴（藏文：གཙིགས་དཔྱད།，意为：审判）被捆绑，露出牙齿，用棍棒威胁，黑色的脚放在脖子上，黑暗迎接前方，被黑色的风驱赶，感受着无法忍受的恐惧和惊慌的痛苦。此外，还有与先前珍视的执着之身分离，感受着无法估量的痛苦。从那之后，听到地狱行刑者发出杀戮的声音，感到痛苦。听到众生的哀嚎声，感到痛苦。听到火焰的轰鸣声，感受到无法想象的恐惧和惊慌的痛苦。即使不是这样，也会感受到对未来将要遭受的恶道之苦的担忧，以及独自一人必须前往的恐惧。身体的痛苦，即使是重病缠身的百分之一也无法忍受。语言的痛苦，即使是用手捂住嘴巴，强忍着不发声的百分之一也无法忍受。内心的痛苦，即使是丧子的百分之一也无法忍受。分离的痛苦，即使是与家人活生生分离的百分之一也无法忍受。身体的痛苦，即使是被敌人击败的百分之一也无法忍受。错误的痛苦，即使是父系血统不纯的百分之一也无法忍受。完成的痛苦，即使是吞下毒药的百分之一也无法忍受。萨玛雅！第二，讲述元素消融的方式：外元素消融于内元素，导致轮回的二十种粗大现象消融的方式。内元素消融的二十五种方式。此外，四种细微空性的显现以及八种根本清净（藏文：ཀ་དག་）的显现是死亡和存在的中有。任运成就之身和智慧等，被安置在法性显现的中有中。根本清净的空性也是消融方式的死亡中有，是因果法则，需要观察。色蕴消融，外在形色停止。感受消融，不再分别苦乐舍受。想蕴消融，不再分别大小。
English
Furthermore, there is the suffering of being without freedom and unable to cope in the future. Even if wealth and enjoyment are accumulated through sin, there is no power to use them, like property being confiscated. Sin has already been accumulated, so there is regret. All wealth becomes the property of others, and because of attachment, it cannot be let go, so there is suffering. Looking outward, there are about seven standing Yamarajas, emaciated bodies, naked, with red hair standing on end, the jaw (Tibetan: གཙིགས་དཔྱད།, meaning: judgment) bound, teeth bared, threatening with clubs, black feet placed on the neck, darkness welcoming ahead, driven by black winds, experiencing unbearable suffering of fear and panic. Furthermore, there is the suffering of separating from the cherished body of attachment, experiencing immeasurable suffering. After that, hearing the sound of hell executioners shouting to kill, there is suffering. Hearing the cries of sentient beings, there is suffering. Hearing the roar of flames, experiencing unimaginable suffering of fear and panic. Even if it is not like that, there is the suffering of worrying about what one will experience in the lower realms, and the fear of having to go alone. The suffering of the body, even one percent of being afflicted by a serious illness, cannot be endured. The suffering of speech, even one percent of covering the mouth with hands and enduring in silence, cannot be endured. The suffering of the mind, even one percent of the death of a child, cannot be endured. The suffering of separation, even one percent of being separated alive from family, cannot be endured. The suffering of the body, even one percent of being conquered by enemies, cannot be endured. The suffering of wrong thoughts, even one percent of impure paternal lineage, cannot be endured. The suffering of completion, even one percent of swallowing poison, cannot be endured. Samaya! Second, explaining the way the elements dissolve: the way the outer elements dissolve into the inner elements, causing the twenty gross phenomena of samsara to dissolve. The twenty-five ways the inner elements dissolve. Furthermore, the appearance of the four subtle emptinesses and the eight appearances of primordial purity (Tibetan: ཀ་དག་) are the bardo of death and existence. The spontaneously accomplished body and wisdom, etc., are placed in the bardo of the appearance of dharmata. The emptiness of primordial purity is also the death bardo of the way of dissolution, it is the law of cause and effect, and needs to be observed. When form dissolves, external form ceases. When feeling dissolves, there is no longer discrimination between pleasure, pain, and neutrality. When perception dissolves, there is no longer discrimination between large and small.